Motul WSBK 2020 - Δοκιμές Jerez 1η μέρα: Mε τα μούτρα στη δουλειά!

Με τέσσερις κόκκινες σημαίες
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

28/11/2019

Σε αντίθεση με τις δοκιμές στην Aragon, που οι χαμηλές θερμοκρασίες και η βροχή έκαναν πολύ δύσκολα τα πράγματα για τους αναβάτες και ο χρόνος στην πίστα ήταν ελάχιστος, η πρώτη μέρα δοκιμών στην Jerez λόγω των εξαιρετικών συνθηκών έδωσε την ευκαιρία σε όλους τους αναβάτες να δοκιμάσουν όλα όσα δεν πρόλαβαν στις προηγούμενες δοκιμές. Παράλληλα, έλαβαν μέρος και οι αναβάτες από την WorldSSP.

Στην κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων βρέθηκε ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK), με τον Τούρκο Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) να είναι πίσω του με μόλις 0,019” διαφορά. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών οι κόκκινες σημαίες υψώθηκαν τέσσερις φορές λόγω πτώσεων αλλά και μηχανικών βλαβών.

Ο Jonathan Rea αμείλικτος όπως πάντα, συνέχισε ακάθεκτος την προετοιμασία του για τη νέα χρονιά ψάχνοντας να βρει τις λύσεις για να ανταγωνιστεί τον συνδυασμό της πανίσχυρης V4R της Ducati με τον Scott Redding -σε παλαιότερες δηλώσεις είχε αναφερθεί στο υψηλό επίπεδο των ικανοτήτων του νεοφερμένου αναβάτη. Ο Rea ήταν ο πρώτος αναβάτης που ξεκίνησε να γυρνάει κάτω απ’ το 1:40 και έκανε αρκετές προσομοιώσεις αγώνα με φθαρμένα ελαστικά, για να δει πώς μπορεί να αξιοποιήσει τις δυνατότητες της ΖΧ-10RR σε αυτές τις συνθήκες. Από την άλλη πλευρά του box, ο Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) βρέθηκε στη δεύτερη θέση όμως το τελευταίο δίωρο η κατάταξη του πίνακα άλλαξε αρκετά.

Στη πέρας των δοκιμών, οι αναβάτες της Pata Yamaha ήταν ταχύτεροι από τον Lowes, με τον Razgatlioglu να επικρατεί του Michael van der Mark, χωρίς να έχουν ακόμη στη διάθεσή τους τη νέα R1 όπως ήταν αναμενόμενο. Ο μοναδικός αναβάτης που οδήγησε την R1 του 2020 ήταν ο Niccolo Canepa (Pata Yamaha WorldSBK Offical) και ήρθε ένατος. Ο Τούρκος αναβάτης ήταν αρκετά εντυπωσιακός και έδειξε πως έχει τη δυνατότητα να προσαρμοστεί γρήγορα στα νέα δεδομένα της μοτοσυκλέτας του. Επανεξέτασε το τρίγωνο της εργονομίας και πειραματίστηκε αρκετά με τις ρυθμίσεις του φρένου του κινητήρα, ενώ έκλεισε τις δοκιμές του έχοντας “γράψει” 98 γύρους. Ο teammate του, δοκίμασε νέα εξαρτήματα στη μοτοσυκλέτα και ήρθε τρίτος στην κατάταξη. Ο Loris Baz (Ten Kate – Yamaha) έκλεισε την πεντάδα, ενώ νωρίτερα είχε φτάσει μέχρι και την τρίτη θέση και έψαχνε να βρει μια λύση για την περιορισμένη τελική ταχύτητα της R1 συγκριτικά με τις υπόλοιπες μοτοσυκλέτες.

Ο πολλά υποσχόμενος rookie, ο Scott Redding (ARUBAT.IT Racing – Ducati) ήρθε έκτος με εννέα δέκατα του δευτερολέπτου διαφορά απ’ τον Rea και μισό δευτερόλεπτο πιο γρήγορος απ’ τον ομόσταβλό του Davies, παρά τις δύο πτώσεις που σημείωσε. Η πρώτη έγινε στην K5 και ενώ σηκώθηκε και συνέχισε, έπεσε ξανά δύο στροφές πιο μετά. Ο Davies από την άλλη, παρότι ήρθε όγδοος –αφού στην πραγματικότητα δεν έχει καμία σημασία η θέση αλλά πάνω σε τι εστίασε ο κάθε αναβάτης στις δοκιμές- δούλεψε στην εργονομία της μοτοσυκλέτας του και στην συμπεριφορά του αμορτισέρ της ÖhlinsΟ Michele Pirro (BARNI Racing Team) αντικατέστησε τον Leon Camier, καθώς η πτώση του στην Aragon τον άφησε για άλλη μια φορά εκτός μάχης. Έκλεισε τις δοκιμές του στην 11η θέση.

Το box της BMW είχε μπόλικη δουλειά καθώς είναι οι πρώτες επίσημες δοκιμές της ομάδας. Ο Tom Sykes είχε πάρει φωτιά και δοκίμαζε διαφορετικές ρυθμίσεις στο πλαίσιο, στα ηλεκτρονικά και διαφορετικά ψαλίδια στην S1000RR, ενώ βρέθηκε στην έβδομη θέση. Η γκίνια δεν λέει να φύγει από ορισμένους αναβάτες αφού πέρα απ’ τον άτυχο Camier, ο Eugene Laverty αντιμετώπισε τεχνικά προβλήματα, με την S1000RR να γεμίζει λάδια την Κ2…

Η ομάδα της Honda απουσίαζε για άλλη μια φορά, γεγονός που δημιουργεί αρκετά ερωτηματικά για το πόσο ανταγωνιστικοί θα μπορέσουν να είναι οι Bautista και Haslam, έχοντας χάσει δύο πολύ σημαντικές δοκιμές για τη νέα σεζόν.

Πίνακας χρονομετρήσεων της πρώτης μέρας

1. Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’39.207 - 63 γύροι
2. Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) 1’39.226 – 77 γύροι
3. Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) 1’39.541 – 98 γύροι
4. Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’39.780 – 88 γύροι
5. Loris Baz (Ten Kate – Yamaha) 1’40.128 – 98 γύροι
6. Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati) 1’40.137 – 65 γύροι
7. Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) 1’40.431 – 50 γύροι
8. Chaz Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) 1’40.659 – 72 γύροι
9. Niccolo Canepa (Pata Yamaha WorldSBK Official) 1’40.854 – 68 γύροι
10. Eugene Laverty (BMW Motorrad WorldSBK Team) 1’40.971 – 63 γύροι

Ετικέτες

Motul WSBK & MotoGP – Το θρυλικό Assen θα συνεχίσει να γράφει ιστορία

Παραμένει ως γύρος του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, μέχρι και το 2031 τουλάχιστον
motomagMotul WSBK – Το θρυλικό Assen θα συνεχίσει να γράφει ιστορία
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

2/5/2024

Τα Motul WSBK ανακοίνωσαν την ανανέωση του συμβολαίου με την θρυλική πίστα του Assen, η οποία θα συνεχίσει να αποτελεί μέρος του προγράμματος τουλάχιστον μέχρι και το 2031, ενώ αντίστοιχη επέκταση θα ισχύσει και στα MotoGP.

Μετά την ολοκλήρωση του ολλανδικού γύρου για το 2024, η πίστα TT του Assen και τα Motul WSBK, όπου έδωσαν το παρόν 56.734 θεατές κατά την διάρκεια του τριημέρου, οι δύο πλευρές ανακοίνωσαν την συνέχιση της συνεργασίας τους. Εξασφαλίζεται έτσι, ότι o “Καθεδρικός Ναός της Ταχύτητας”, ο οποίος μετρά ήδη πάνω από 30 χρόνια συνεχούς παρουσίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα SBK, θα συνεχίσει να γράφει την δική του ιστορία.

Η πίστα του Assen φιλοξενεί τα Motul WSBK από το 1992, με την μόνη χρονιά που δεν έλαβε χώρα αγώνας εκεί να είναι το 2020, που ο COVID είχε επιβάλει τους δικούς του κανόνες. Αποτελεί μάλιστα την έδρα μερικών εκ των αναβατών που αυτή τη στιγμή αγωνίζονται στην μεγάλη κατηγορία, όπως των Michael van der Mark και Jeffrey Buis, αλλά και ανερχόμενων ταλέντων όπως οι Loris Veneman και Glenn van Straalen. Ο τελευταίος μάλιστα, σημείωσε φέτος την πρώτη του νίκη στην κατηγορία WSSP.

Η ανανέωση αυτή, αφορά και τα MotoGP, για τα οποία η πίστα TT αποτελεί έναν κομβικό σταθμό στην ιστορία τους, από το 1949 όταν ο θεσμός ξεκίνησε την πορεία του, με μόνη χρονιά που τα εργοστασιακά πρωτότυπα δεν ταξίδεψαν μέχρι εκεί να είναι… καλά το μαντέψατε, το 2020. Αρχικά, οι αναβάτες των GP αγωνίζονταν στους δημόσιους δρόμους της ολλανδικής πόλης, στην ίδια χάραξη που χρησιμοποιούνταν ήδη από το 1926 για το Ολλανδικό TT. Το 1955 ήταν η χρονιά που η πίστα θα έπαιρνε εν μέρει την μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, κρατώντας ένα τμήμα από τον δημόσιο δρόμο, δίνοντας όμως χώρο για πτώσεις.

Από τότε, πέρασαν τόνοι νερού από το αυλάκι, που το μετέτρεψαν σε ποτάμι. Όσες, όμως, αλλαγές και να έχουν γίνει στην πάροδο των χρόνων, ο “Καθεδρικός της Ταχύτητας” παραμένει ένας ιστορικός σταθμός για το Παγκόσμιο στερέωμα των αγώνων μοτοσυκλέτας, έχοντας γράψει τα δικά του ξεχωριστά κιτάπια, στις χρυσές σελίδες του αθλήματος.

Ετικέτες