Motul WSBK: Το “μυστικό όπλο” του Scott Redding

Ένας άνθρωπος που τον καταλαβαίνει
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/12/2019

Κατά τη διάρκεια των επίσημων δοκιμών των Superbikes, τόσο στην Aragon (εδώ μπορείτε να θυμηθείτε τι έγινε την πρώτη και τη δεύτερη μέρα) όσο και στη Jerez (αντίστοιχα μπορείτε να διαβάσετε για τη πρώτη και τη δεύτερη μέρα εδώ), ο Scott Redding έκανε το ντεμπούτο του στο Motul WSBK, έχοντας φέρει μαζί και το “μυστικό όπλο” του απ’ τα BSB. Δεν είναι άλλο απ’ τον αρχιμηχανικό της ομάδας, Giovanni Crupi, με τον οποίο έχει δημιουργήσει μια εξαιρετική επαγγελματική σχέση και στον πρώτο χρόνο της συνεργασίας τους κατέκτησαν μαζί τον τίτλο των BSB. Όπως ανέφερε ο Βρετανός αναβάτης, πίεσε πάρα πολύ τη Ducati για να φέρει και τον μηχανικό του στην ομάδα, ώστε να έχει περισσότερα εφόδια ως πρωτοεμφανιζόμενος.

Από την άλλη, για τον Ιταλό μηχανικό δεν θα είναι το ντεμπούτο του στα Superbikes, καθώς από εκεί ξεκίνησε την καριέρα του το 2008. Στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με πάρα πολλές ομάδες που χρησιμοποιούσαν τις μοτοσυκλέτες της εταιρείας, όπως τις Althea και Barni Racing, ενώ το 2014 πήγε και στην εργοστασιακή ομάδα, αποκτώντας έτσι μια εξειδίκευση στις Ducati.

Το 2016 ο Crupi πήγε στα BSB, μια κίνηση που στο μέλλον (στα τέλη του 2018) θα συνέβαλλε στη γνωριμία του με τον Scott Redding. Στις δοκιμές της Jerez, ο Redding ήταν ξεκάθαρος χωρίς να αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης, όταν ρωτήθηκε σχετικά με το πόσο σημαντικό ήταν για αυτόν το να έρθει ο αρχιμηχανικός του στην Aruba.IT. “Πάρα πολύ! Έιναι ένας απ’ τους ανθρώπους που με παρακίνησε περισσότερο από όλους.” Είπε ο Redding. Παράλληλα, έκανε λόγο και για τους μηχανικούς της Ducati, που ενώ είναι εξαιρετικοί δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη σχέση που έχει δημιουργήσει με τον Crupi. Μάλιστα, ο Redding είπε πως είναι η πρώτη φορά που μπόρεσε να βρει το “μάστορά” του, έναν άνθρωπο που να τον καταλαβαίνει πλήρως. “Ξέρει πόσο σκληρά δουλεύω, πως μου αρέσει να περνάω καλά και ότι οργανώνω μερικά πάρτι. Αλλά πάνω από όλα, γνωρίζει πώς να με διαχειριστεί.

Επάνω σε αυτό το κομμάτι μάλιστα, έφερε και ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα απ’ τα BSB. “Πέρσι, είχα νευριάσει πραγματικά με τον Andrew Irwin, στο Cadwell Park.” Τότε, ο αναβάτης της Honda, Irwin, είχε κάνει ένα λάθος στα φρένα με αποτέλεσμα να πέσει πάνω στη Ducati του Redding και να βγουν και οι δυο εκτός μάχης. Ο Redding ήταν πραγματικά έξαλλος και έβριζε, ενώ ο τρόπος που πλησίασε τον Irwin έδειχνε αρκετά απειλητικός… Ωστόσο, η διοργάνωση τιμώρησε τον αναβάτη της Honda για το λάθος του, ενώ ο Crupi ανέλαβε την “πυρόσβεση” της οργής του Redding και τον καθοδήγησε στο πώς να χειριστεί το θέμα και τι να πει στις δηλώσεις του. “Ο Giovanni με άρπαξε και μου είπε: Μην κάνεις εκείνο, μην κάνεις το άλλο, πρόσεχε κλπ. Ακόμη και στη συνέντευξη στεκόταν παραδίπλα και δεν ήθελε να με δει να μπλέκω. Το να έχεις κάποιον να σε νοιάζεται, σημαίνει πως υπάρχει μεγάλη εμπιστοσύνη.”

Η στιγμή που ο Redding πλησιάζει τον Irwin, στολίζοντάς τον με διάφορα κοσμητικά επίθετα μετά την πτώση τους στο Cadwell Park.

 

Μια τέτοια σχέση ανάμεσα σε αρχιμηχανικό και αναβάτη είναι πραγματικά δυσεύρετη και φαίνεται στο αποτέλεσμα της δουλειά τους. “Γνωρίζει πολύ καλά και κατανοεί τι θέλω, μερικές φορές η αίσθηση του αναβάτη είναι πιο σημαντική απ’ τα δεδομένα της τηλεμετρίας και ο Crupi το γνωρίζει. Αυτό δεν το είναι κάτι που μπορείς να το έχεις με πολλούς αρχιμηχανικούς.” Συμπλήρωσε ο Redding.

Αυτό είναι και από τα πιο σημαντικά προτερήματα του Crupi, καθώς μέσα απ' την συνεργασία τους μπορούν να κάνουν τη V4R ακόμη πιο ανταγωνιστική. “Όταν μιλούσα με τους ανθρώπους της Ducati τους είπα πως αν θέλουν να προσπαθήσουν και να κερδίσουν το τίτλο στα Superbikes, ο Crupi θα πρέπει να έρθει μαζί μου. Είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για τη δουλειά. Συμφώνησαν και πιστεύω πως είναι ο καλύτερος άνθρωπος που θα μπορούσα να έχω για αυτό το ρόλο.”

Όλοι οι αναβάτες στηρίζονται στις ομάδες τους και προπαντός στους αρχιμηχανικούς τους. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το πόσο συχνά τους αναφέρουν και τους εξυμνούν λέγοντας πως έπαιξαν κομβικό ρόλο στη νίκη τους. Ο Rea είναι ένα απ’ τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα, ιδίως πέρσι που δεν είχε σταματήσει να εκεθιάζει τα μέλη της ομάδας, καθώς τον βοήθησαν πραγματικά να πάρει τον πέμπτο του τίτλο. Είναι δεδομένο πως η Ducati θέλει να αναβιώσει τις ένδοξες εποχές του παρελθόντος κάνοντας τα πάντα για την κατάκτηση του τίτλου και γι' αυτό άκουσε τον Redding φέρνοντας τον Crupi στα Superbikes.

Ετικέτες

Motul WSBK & MotoGP – Το θρυλικό Assen θα συνεχίσει να γράφει ιστορία

Παραμένει ως γύρος του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, μέχρι και το 2031 τουλάχιστον
motomagMotul WSBK – Το θρυλικό Assen θα συνεχίσει να γράφει ιστορία
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

2/5/2024

Τα Motul WSBK ανακοίνωσαν την ανανέωση του συμβολαίου με την θρυλική πίστα του Assen, η οποία θα συνεχίσει να αποτελεί μέρος του προγράμματος τουλάχιστον μέχρι και το 2031, ενώ αντίστοιχη επέκταση θα ισχύσει και στα MotoGP.

Μετά την ολοκλήρωση του ολλανδικού γύρου για το 2024, η πίστα TT του Assen και τα Motul WSBK, όπου έδωσαν το παρόν 56.734 θεατές κατά την διάρκεια του τριημέρου, οι δύο πλευρές ανακοίνωσαν την συνέχιση της συνεργασίας τους. Εξασφαλίζεται έτσι, ότι o “Καθεδρικός Ναός της Ταχύτητας”, ο οποίος μετρά ήδη πάνω από 30 χρόνια συνεχούς παρουσίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα SBK, θα συνεχίσει να γράφει την δική του ιστορία.

Η πίστα του Assen φιλοξενεί τα Motul WSBK από το 1992, με την μόνη χρονιά που δεν έλαβε χώρα αγώνας εκεί να είναι το 2020, που ο COVID είχε επιβάλει τους δικούς του κανόνες. Αποτελεί μάλιστα την έδρα μερικών εκ των αναβατών που αυτή τη στιγμή αγωνίζονται στην μεγάλη κατηγορία, όπως των Michael van der Mark και Jeffrey Buis, αλλά και ανερχόμενων ταλέντων όπως οι Loris Veneman και Glenn van Straalen. Ο τελευταίος μάλιστα, σημείωσε φέτος την πρώτη του νίκη στην κατηγορία WSSP.

Η ανανέωση αυτή, αφορά και τα MotoGP, για τα οποία η πίστα TT αποτελεί έναν κομβικό σταθμό στην ιστορία τους, από το 1949 όταν ο θεσμός ξεκίνησε την πορεία του, με μόνη χρονιά που τα εργοστασιακά πρωτότυπα δεν ταξίδεψαν μέχρι εκεί να είναι… καλά το μαντέψατε, το 2020. Αρχικά, οι αναβάτες των GP αγωνίζονταν στους δημόσιους δρόμους της ολλανδικής πόλης, στην ίδια χάραξη που χρησιμοποιούνταν ήδη από το 1926 για το Ολλανδικό TT. Το 1955 ήταν η χρονιά που η πίστα θα έπαιρνε εν μέρει την μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, κρατώντας ένα τμήμα από τον δημόσιο δρόμο, δίνοντας όμως χώρο για πτώσεις.

Από τότε, πέρασαν τόνοι νερού από το αυλάκι, που το μετέτρεψαν σε ποτάμι. Όσες, όμως, αλλαγές και να έχουν γίνει στην πάροδο των χρόνων, ο “Καθεδρικός της Ταχύτητας” παραμένει ένας ιστορικός σταθμός για το Παγκόσμιο στερέωμα των αγώνων μοτοσυκλέτας, έχοντας γράψει τα δικά του ξεχωριστά κιτάπια, στις χρυσές σελίδες του αθλήματος.

Ετικέτες