Ο γιος του αείμνηστου Norick Abe, Maiki κάνει το ντεμπούτο του στο WorldSSP Challenge

Το όνομα Abe επιστρέφει στους αγώνες μοτοσυκλέτας
Maiki Abe
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/4/2023

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα FIM Supersport 2023 επιστρέφει στη δράση στο TT Circuit Assen στην Ολλανδία αυτό το Σαββατοκύριακο και μαζί με αυτό, επιστρέφει και το FIM WorldSSP Challenge, ο θεσμός που αντικαθιστά το European Supersport Cup, και αποτελεί προθάλαμο για το WSSP. Ανάμεσα στις συμμετοχές συναντάμε ένα όνομα το οποίο φέρνει σε όλους τους φίλους του αθλήματος μνήμες από αλλοτινές εποχές.

Ο Maiki Abe γιος του αείμνηστου Norick Abe θα κάνει το ντεμπούτο του στο FIM WorldSSP Challenge στην Ολλανδία στη σέλα μιας Yamaha R6 της ομάδας VFT Racing του Fabio Menghi -σσ. Ο αδελφός του, Omar Menghi είναι υπεύθυνος για την ομάδα PROGP στην οποία αγωνίζεται ο Γιάννης Περιστεράς.

Το 1994, ενώ αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της χώρας του, ο Norick Abe είχε την ευκαιρία να αγωνιστεί στο ιαπωνικό Grand Prix του 1994 ως wild card συμμετοχή. Με μια συγκλονιστική εμφάνιση, ο νεαρός Ιάπωνας διεκδίκησε τη νίκη μέχρι τρεις γύρους πριν τον τερματισμό, πριν πέσει και εγκαταλείψει. Η απόδοση του Norick εντυπωσίασε την ομάδα Yamaha του Kenny Roberts, και στάθηκε η αρχή της καριέρας του στα GP, μιας καριέρας που δυστυχώς ποτέ δεν έφτασε να εντυπωσιάσει ανάλογα με εκείνη την πρώτη του επίδοση στο ιαπωνικό GP. Αξίζει να σημειωθεί πως δίπλα στον Roberts εκείνος ο πρώτος αγώνας του Norick στα GP εντυπωσίασε και τον 14χρονο τότε Valentino Rossi, που υιοθέτησε το παρατσούκλι Rossifumi, χρησιμοποιώντας το στην αρχή της καριέρας του ως ένδειξη σεβασμού στον Abe που είχε το παρατσούκλι Norifumi.

Norick Abe

Ο Norick Abe ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο το 1995, και πήρε την πρώτη του νίκη και την πέμπτη θέση στο πρωτάθλημα ένα χρόνο αργότερα. Το 1997 ανέβηκε 4 φορές στο βάθρο, ενώ είχε νίκες τόσο το 1999 όσο και το 2000. Μετά το 2002 και την εισαγωγή των τετράχρονων μοτοσυκλετών στο MotoGP, ο Abe δεν κατάφερε να προσαρμοστεί, για να εγκαταλείψει τους αγώνες, συνεχίζοντας όμως να βοηθά τη Yamaha ως αναβάτης εξέλιξης και περιστασιακά συμμετέχοντας σε αγώνες ως Wild Card. Μεταπήδησε στα Superbike το 2005 και το 2006, όμως δεν κατάφερε να ξεχωρίσει. Στις 7 Οκτωβρίου 2007, ενώ οδηγούσε ένα Yamaha T-Max 500 cc στο Καβασάκι της Καναγκάουα, ο Άμπε έχασε τη ζωή του μετά από τροχαίο ατύχημα με ένα φορτηγό, το οποίο έκανε παράνομη αναστροφή μπροστά του. Αξίζει να σημειωθεί πως το 2008, ο Valentino Rossi αγωνίστηκε στο Motegi με κράνος αφιερωμένο στον Norick, σε έναν αγώνα όπου "κλείδωσε" τον 8ο Παγκόσμιο Τίτλο του, τίτλο που αφιέρωσε στον Ιάπωνα αναβάτη.

Maiki Abe

Ο γιος του, Maiki Abe αγωνίστηκε στο All Japan Road Race Championship, ενώ εκπροσώπησε τη Yamaha και στον 8ωρο αγώνα της Suzuka.

Maike Abe

Σημειώστε πως το 2022 συμμετείχε και στο Yamaha VR46 Mastercamp στο ράντσο του Valentino Rossi στην Tavullia, συνοδευόμενος από τον παππού του Mitsuo, με συγκινητικές στιγμές κατά τη συνάντηση του "γιατρού" με τον γιο του αναβάτη που ο Rossi θαύμασε τόσο στο ντεμπούτο του στα GP. Το 2023, ο Maiki εντάχθηκε στην VFT Racing Yamaha για να αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα WSBK, στην κατηγορία WorldSSP Challenge.

Maiki Abe

Σε συνέντευξη του, ο Maiki δήλωσε πως ο πατέρας του κατάφερε να εμπνεύσει αναβάτες σε όλον τον κόσμο και αυτό είναι κάτι που τον κάνει περήφανο, ενώ επιπρόσθετα τόνισε πως είναι σημαντικό που το όνομα Abe υπάρχει ξανά στους αγώνες μοτοσυκλέτας. Παρόλα αυτά ο ίδιος θέλει να δημιουργήσει τη δική του κληρονομιά και όχι να επαναπαυτεί στις δάφνες του πατέρα του.

Maiki Abe

Όσον αφορά στο αγωνιστικό του ντεμπούτο ο ίδιος θα ήθελε να είναι “καθαρό” χωρίς να υπάρχουν δράματα καθώς πρέπει να μάθει την πίστα και να οδηγήσει όσον το δυνατόν περισσότερο. Στόχος του είναι να βρίσκεται στην πρώτη δεκάδα ή ακόμη και στην πρώτη πεντάδα, ωστόσο πρώτα θα πρέπει να αναμετρηθεί με τον ομόσταυλό του, τον Ιταλό Nicholas Spinelli.

Να πούμε εδώ πως στον αγώνα της Ολλανδίας στο WorldSSP θα αγωνιστούν οι Oli Bayliss (D34G Racing) γιος του τρεις φορές πρωταθλητή WorldSBK και νικητή αγώνων στο MotoGP, Troy Bayliss, o Bahattin Sofuoglu (MV Agusta Reparto Corse) ανιψιός του πέντε φορές πρωταθλητή WorldSSP, Kenan Sofuoglou και o Tarran Mackenzie (Petronas MIE Honda Team) γιος του τρεις φορές πρωταθλητή BSB Niall Mackenzie. Όλοι από… τζάκι.

Ετικέτες

Motul WSBK 2019 Portimao: Eπιστροφή στη δράση

Διάλειμμα τέλος
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/9/2019

Έχουν περάσει οκτώ εβδομάδες από τον τελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος Motul WSBK και η τελευταία φορά που βρέθηκαν οι αναβάτες σε πίστα ήταν την προηγούμενη εβδομάδα για τις επίσημες δοκιμές στο Portimao. Τώρα, βρισκόμαστε προ των πυλών του αγωνιστικού τριημέρου και μια μικρή ανασκόπηση σχετικά με τους πρωταγωνιστές του Motul WSBK ενδείκνυται.

Ο Alvaro Bautista έκανε φέτος το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα με την Panigale V4 R και την Aruba.IT Ducati – Racing. Η πορεία του ήταν εκπληκτική, τόσο που στους 11 πρώτους αγώνες έκανε το πρωτάθλημα να δείχνει ανιαρό καθώς τερμάτιζε πρώτος με διαφορά συνήθως πάνω από 10”. Από κι έπειτα ακολούθησε μια πτωτική πορεία (έβαλε και η διοργάνωση το χεράκι της μειώνοντας το όριο περιστροφής του κινητήρα της V4 R) , που κορυφώθηκε στον τελευταίο γύρο του πρωταθλήματος, στη Laguna Seca, όπου τραυματίστηκε στον ώμο του και δεν είναι ακόμη στο 100% της αποκατάστασής του.

Ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK), κυρίαρχος του πρωταθλήματος τα τελευταία τέσσερα χρόνια, τα βρήκε σκούρα στην έναρξη της φετινής σεζόν και σε αυτό οφείλονταν όχι μόνο ο ερχομός του Bautista στη Ducati αλλά και η V4 R που στα κατάλληλα χέρια μπορεί να δημιουργήσει ένα άκρως ανταγωνιστικό πακέτο. Μάλιστα, όταν η Kawasaki παρουσίασε την φετινή της ομάδα στο πρωτάθλημα, χρησιμοποίησε την ιαπωνική λέξη “Ganbaru” ως σλόγκαν που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει “βάλε τα δυνατά σου”. Ωστόσο, χάρη στη σταθερότητα του Rea, να τερματίζει δεύτερος και να μην αφήνει το βαθμολογικό χάσμα να μεγαλώνει περισσότερο, κατάφερε να αδράξει την ευκαιρία όταν παρουσιάστηκε λόγω των πτώσεων του Bautista και βρέθηκε τώρα να ηγείται του πρωταθλήματος κατά 81 βαθμούς.

Σε μια πρόσφατη συνέντευξη που έδωσε ο Jonathan Rea στο BBC ανέφερε πως αυτό που τον παρακινεί ώστε να είναι πάντοτε ανταγωνιστικός είναι ο φόβος του να σταματήσει να νικά. Έτσι, κατάφερε να είναι πρώτος στην βαθμολογία, ενώ πλέον γνωρίζει πως μπορεί να τα καταφέρει είτε βρίσκεται στην πρώτη θέση είτε όχι και να νικήσει τον αγώνα. Τα πάντα έχουν να κάνουν με την ψυχολογία, το κίνητρο και την επιμονή τόνισε ο Rea.

Τώρα, ο αγώνας στο Portimao σηματοδοτεί τον 400ο αγώνα στο Motul WSBK από το 1988 που ξεκίνησε και θα είναι η 11η φορά που η πίστα φιλοξενεί έναν γύρο του πρωταθλήματος. Μάλιστα, η πίστα θα συνεχίσει να βρίσκεται στο ημερολόγιο του Motul WSBK μέχρι το 2022, καθώς ανανέωσε το συμβόλαιό της με την διοργάνωση. Από τα στατιστικά της πίστας μπορούμε να αντλήσουμε αρκετές πληροφορίες και να δούμε ποιοι από τους αναβάτες και τις ομάδες αποτελούν το φαβορί για τον αγώνα. Ο Rea μαζί με την Kawasaki είναι ο πιο σοβαρός διεκδικητής της νίκης στο Portimao, καθώς ο περσινός πρωταθλητής δεν έχει χάσει σε αυτή από το 2015, έχοντας ένα σερί οκτώ νικών που είναι το διπλάσιο από αυτό που έχουν καταφέρει στο παρελθόν οι αντίπαλοι από την Ducati και την Aprilia. Το ίδιο ισχύει και για τις Superpole. Η τελευταία φορά που στέφθηκε νικήτρια η Ducati σε αυτή τη πίστα ήταν το 2011 στο δεύτερο σκέλος, με τον Carlos Checa να επιτυγχάνει αυτό τον άθλο.

Τα δοκιμαστικά για τον Bautista μπορεί να μην ήταν γεμάτα δράση και να μην είχε το χρόνο που ήθελε μέσα στην πίστα, καθώς προτίμησε να μην κουράσει περαιτέρω τον ώμο του και να απέχει απ’ τη δεύτερη μέρα των δοκιμών. Ωστόσο, έμεινε ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα και είπε πως ξαναβρήκε την αίσθηση που έψαχνε στη V4 R. Το μόνο που μένει να δούμε είναι κατά ποσό θα μπορέσει να είναι ανταγωνιστικός κατά τη διάρκεια των αγώνων. Ο ομόσταβλός του από την άλλη, ο Chaz Davies, που πήρε την πρώτη του νίκη φέτος στη Laguna Seca, στις δοκιμές φρόντισε να κάνει και μια προσομοίωση αγώνα, ενώ δοκίμασε και ένα νέο ψαλίδι για την Panigale V4 R. Οπότε περιμένουμε να δούμε αρκετή δράση απ’ τους αναβάτες της Aruba.IT Racing – Ducati.

Η Yamaha από την άλλη έχει στεφθεί νικήτρια δύο φορές στο Portimao, μια το 2009 στο πρώτο σκέλος με τον Ben Spies και άλλη μια το 2011 με τον Marco Melandri στο δεύτερο σκέλος, ο οποίος από του χρόνου αποσύρεται. Τόσο το 2017 όσο και το 2018 κατάφερε να πάρει μια θέση στο βάθρο χάρη στον Michael van der Mark, που είχε τερματίσει δεύτερος και τρίτος αντίστοιχα. Η BMW από την άλλη είχε μια νίκη το 2013 με τον Marco Melandri, η οποία αποτελεί μέχρι και σήμερα το μοναδικό της βάθρο σε αυτή τη πίστα. Τώρα, με τον Tom Sykes στο πλευρό της, που έχει δείξει ότι μπορεί να τερματίσει μέσα στην τριάδα αλλά και να παλέψει για τη νίκη, έχει περισσότερες ευκαιρίες να βρεθεί για δεύτερη φορά σε μια θέση του βάθρου. Η Honda από την άλλη είχε ανέβει στο κορυφαίο σκαλί του βάθρου το 2014, χάρη στον Jonathan Rea.

Τρείς γύροι απομένουν μέχρι να τελειώσει το φετινό πρωτάθλημα Motul WSBK και όπως όλα δείχνουν, η απόφαση της διοργάνωσης να μειώσει το όριο περιστροφής του κινητήρα της V4 R του Bautista αποδείχτηκε σωστή κίνηση ώστε να αυξηθεί το ενδιαφέρον, αν και σε αυτό συνέβαλαν και οι πτώσεις του. Παρότι ο Rea ηγείται στη βαθμολογία κατά 81 βαθμούς από τον Bautista, το πρωτάθλημα ακόμη κρίνεται και ο φετινός πρωταθλητής δεν έχει οριστεί ακόμη.

Ετικέτες