Παγκόσμιος Πρωταθλητής Superbike 2018 ο Rea! Ισοφαρίζει τον Fogarty

MOTUL-WSBK: Ο τίτλος για το 2018 στον αναμενόμενο διεκδικητή του!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/9/2018

Εξασφάλισε με μαθηματικό προβάδισμα τον τίτλο ο Rea που στην σέλα της Kawasaki αποτελούν ένα σαρωτικό δίδυμο από το 2015, μην αφήνοντας κανένα να σηκώσει κεφάλι!

Με την σημερινή του επίδοση στον αγώνα του Magny-Cours, του MOTUL-WSBK, εξασφάλισε την ήδη προδιαγεγραμμένη φετινή πορεία του πρωταθλήματος, συντομεύοντας ακόμα περισσότερο την στέψη του. Με την ανακήρυξή του σε Παγκόσμιο Πρωταθλητή για το 2018, ο Rea ισοφαρίζει την σειρά τίτλων του Carl Fogarty το 1994, 1995, 1998 και 1999.

Λίγο καιρό πριν, στο Brno, ο Rea είχε σπάσει ένα άλλο ρεκόρ του Fogarty καθώς πέρασε τις 59 νίκες στο MOTUL-WSBK, σε έναν αγώνα που είχε δύο εκκινήσεις μετά από κόκκινη σημαία.

Μπορεί φέτος να μην ξεκίνησε με τον παραδοσιακά δυναμικό του τρόπο, όμως ο Rea δεν άφησε πολλές αμφιβολίες για το τι θα καταφέρει. Με μία σειρά διπλών νικών σε Laguna Seca, Misano και την τεχνική Πορτογαλική πίστα στο Portimao, ο Ιρλανδός έφερε το καλύτερο αποτέλεσμα που μπορούσε να επιτευχθεί ξεφεύγοντας μπροστά.

Με τον τέταρτο τίτλο του και την δυναμική για ακόμα περισσότερους, τώρα που έλειξε κάθε σκέψη για μετάβαση στα MotoGP, ο Rea είναι πλέον στο επίπεδο του Troy Bayliss και του Carl Fogarty, και στην καλύτερη πορεία που θα μπορούσε για να τους ξεπεράσει.

Με αυτό τον τρόπο, η Kawasaki βλέπει ένα ακόμα τίτλο αναβατών κατέχοντας έξι συνολικά, μαζί με εκείνους των Russell και Sykes. Μονάχα η Ducati έχει πλέον περισσότερους τίτλους στο παγκόσμιο πρωτάθλημα συμπληρώνοντας μία εντυπωσιακή εντεκάδα, καθώς η συμμετοχή της ξεκινά από την δεκαετία του ‘90

 

Χρονολόγιο Παγκόσμιων Πρωταθλητών
Έτος
Αναβάτης
Χώρα
Κατασκευαστής
2018
Jonathan Rea
Αγγλία
Kawasaki
2017
Jonathan Rea
Αγγλία
Kawasaki
2016
Jonathan Rea
Αγγλία
Kawasaki
2015
Jonathan Rea
Αγγλία
Kawasaki
2014
Sylvain Guintoli
Γαλλία
Aprilia
2013
Tom Sykes
Αγγλία
Kawasaki
2012
Max Biaggi
Ιταλία
Aprilia
2011
Carlos Checa
Ισπανία
Ducati
2010
Max Biaggi
Ιταλία
Aprilia
2009
Ben Spies
ΗΠΑ
Yamaha
2008
Troy Bayliss
Αυστραλία
Ducati
2007
James Toseland
Αγγλία
Sling
2006
Troy Bayliss
Αυστραλία
Ducati
2005
Troy Corser
Αυστραλία
Suzuki
2004
James Toseland
Αγγλία
Ducati
2003
Neil Hodgson
Αγγλία
Ducati
2002
Colin Edwards
ΗΠΑ
Sling
2001
Troy Bayliss
Αυστραλία
Ducati
2000
Colin Edwards
ΗΠΑ
Sling
1999
Carl Fogarty
Αγγλία
Ducati
1998
Carl Fogarty
Αγγλία
Ducati
1997
John Kocinski
ΗΠΑ
Sling
1996
Troy Corser
Αυστραλία
Ducati
1995
Carl Fogarty
Αγγλία
Ducati
1994
Carl Fogarty
Αγγλία
Ducati
1993
Scott Russell
ΗΠΑ
Kawasaki
1992
Doug Polen
ΗΠΑ
Ducati
1991
Doug Polen
ΗΠΑ
Ducati
1990
Raymond Roche
Γαλλία
Ducati
1989
Fred Merkel
ΗΠΑ
Sling
1988
Fred Merkel
ΗΠΑ
Sling

 

Motul WSBK 2019 Imola: Ο Rea απαντά!

Ένα δραματικό τριήμερο
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/5/2019

Απ’ τα δοκιμαστικά της Παρασκευής τόσο ο Bautista όσο και ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) έδειξαν ένα διαφορετικό πρόσωπο.

Στη πρώτη περίπτωση, ο Alvaro Bautista (ARUBA.IT Racing – Ducati) δεν είχε τις συνηθισμένες –πλέον- επιδόσεις όπως στους προηγούμενους γύρους του πρωταθλήματος που τον έκαναν να χάνεται μπροστά. Ο κύριος λόγος που ο αναβάτης της Ducati υστερούσε στην Imola ήταν πως δεν είχε ξανά αγωνιστεί στο παρελθόν στην ιταλική πίστα, καθώς έχει αφαιρεθεί απ’ το πρωτάθλημα των MotoGP (στο οποίο συμμετείχε μέχρι πέρσι) απ’ το 1998. Συνεπώς δεν είχε την αντίστοιχη εμπειρία με τον Rea και δεν είχε έναν τόσο ανταγωνιστικό ρυθμό ώστε να ξεπεράσει τον αναβάτη της Kawsasaki. Επίσης, η Imola αποτελεί μια απ’ τις παλιότερες πίστες και η σχεδίασή της είναι αντίστοιχη με τα πρότυπα της εποχής, συνεπώς δεν έχει ιδιαίτερο πλάτος για να εκμεταλλευτούν οι αναβάτες ούτε καθαρές ευθείες (ακόμη και η μεγάλη ευθεία έχει μια ελαφρά κυρτότητα) με αποτέλεσμα οι μοτοσυκλέτες να επιταχύνουν την ώρα που βρίσκονται υπό κλίση και να δυσκολεύουν την ταχεία προσαρμογή. Σε κάθε περίπτωση δεν ήταν αυτός, ο πρωταρχικός λόγος της διαφοράς με όσα έχουμε δει έως τώρα.

Στη περίπτωση του Jonathan Rea που είχε αναπτερωμένο ηθικό απ’ τις δοκιμές, μάλιστα ήταν ακμαίος με καλή αίσθηση της μοτοσυκλέτας του ακόμη και φθαρμένα ελαστικά. Η εμπειρία του στη πίστα ήταν το αβαντάζ του έναντι του Bautista ενώ η χάραξη και το πλάτος της ευνοούσαν περισσότερο τις μοτοσυκλέτες με την ανάλογη συμπεριφορά και όχι την ιπποδύναμη.

Παρά το γεγονός όμως ότι ο Rea ήταν ο πιο δυνατός των ελεύθερων δοκιμών, έχασε την Superpole μέσα απ’ τα χέρια του ομόσταβλού του Bautista, του Chaz Davies που ήταν αρκετά ανταγωνιστικός και είχε όλα τα φόντα να δώσει έναν εξαιρετικό αγώνα. Όλα έδειχναν πως οι αγώνες του σαββατοκύριακου θα είχαν περισσότερο ενδιαφέρον σε αντίθεση με παλιότερα, όμως εν τέλει λόγω έντονης βροχόπτωσης είχαμε την ακύρωση του δεύτερου σκέλους ακαθώς και την ακύρωση του αγώνα της WorldSSP300 τη Κυριακή.

Πρώτο Σκέλος

Η ατυχία του Chaz Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) φαίνεται πως δεν έχει τελειωμό καθώς ο αναβάτης μέσα στον πρώτο μόλις γύρο χρειάστηκε να αποσυρθεί απ’ τον αγώνα λόγω μιας ηλεκτρονικής βλάβης που παρουσίασε η V4 R την ώρα που περνούσε απ’ το Variante Tamburello, ένα σημείο της πίστας που περιλαμβάνει τις στροφές 2,3 και 4 λίγα μέτρα μετά την γραμμή εκκίνησης. Ο αναβάτης μάλιστα, είπε πως η απογοήτευση που ένιωσε δεν περιγράφεται αλλά ήταν ευχαριστημένος με την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας του και έτοιμος για τα επόμενα σκέλη.

Με την απόσυρση του Davies απ’ τον αγώνα δεν υπήρχε κάποιος άλλος αναβάτης που να κοντράρει στα ίσα τον περσινό πρωταθλητή Jonathan Rea και μας χάρισε έναν αγώνα που έφερε στη μνήμη μας προηγούμενα πρωταθλήματα. Απ’ τον πρώτο κιόλας γύρο ο Rea με τους εκπληκτικούς του ρυθμούς, ξεκίνησε να χτίζει μια διαφορά απ’ τον Ισπανό Bautista που ήταν δεύτερος. Ο Rea πήρε το αίμα του πίσω και έδωσε τέλος στο ασύλληπτο σερί που είχε Bautista απ' την έναρξη του φετινού Motul WSBK περνώντας την καρό σημαία με διαφορά σχεδόν 8 δευτερολέπτων απ’ τον Ισπανό αναβάτη της Ducati!

Ο Bautista απ’ τη μεριά του, ενώ δήλωσε πως δεν γνωρίζει καθόλου την Imola –είχε μπει για πρώτη φορά στην πίστα πριν από ένα μήνα για δοκιμές της Ducati- απέδειξε το μεγαλείο του ως αναβάτης καθώς όχι μόνο κατέλαβε τη δεύτερη θέση αλλά επειδή ήταν πολύ γρήγορος για τον Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) που δεν τον είδε ποτέ και τερμάτισε σχεδόν 12” μετά απ’ αυτόν.

Ο Τούρκος Razgatlioglu έδωσε έναν πραγματικά φοβερό αγώνα απ’ την εκκίνηση που ενώ ξεκίνησε 11ος κατάφερε να ολοκληρώσει τον πρώτο γύρο, έχοντας σκαρφαλώσει στην έβδομη θέση. Λίγο πριν τα μισά του αγώνα παρέμεινε εκεί και πάλεψε με τον Leon Haslam ή όπως είναι το παρατσούκλι του “Pocket Rocket” μέχρι που στον έβδομο γύρο τον πέρασε οριστικά, ενώ ένα γύρο αργότερα οι δύο τους πέρασαν τον Lowes εκτοπίζοντάς τον εκτός της πεντάδας. Στον ένατο γύρο είχαμε τη δεύτερη και τελευταία εγκατάλειψη αναβάτη από βλάβη. Ο Tom Sykes ήταν εξίσου άτυχος όσο και ο Davies αφού η μοτοσυκλέτα του παρουσίασε ένα τεχνικό πρόβλημα με αποτέλεσμα να βγει εκτός του αγώνα την ώρα που ήταν τρίτος.

Λίγο αργότερα ο Sandro Cortese στον 14ο γύρο θα έκλεινε τη λίστα με τους αναβάτες που αποσύρθηκαν λόγω μια πτώσης του στο Acque Minerali. Στο ίδιο μέρος, στα δοκιμαστικά της Παρασκευής, ο Eugene Laverty έπεσε σημειώνοντας κατάγματα και στους δυο καρπούς, ενώ τη θέση του πήρε ο Bridewell ως wildcard συμμετοχή.

Ο δορυφορικός αναβάτης της Kawasaki, ο Razgatlioglu, συνέχισε την πορεία του και χάρισε στους οπαδούς άπλετο θέαμα με τις μονομαχίες που έδωσε με τον Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team), τις οποίες τελικά κέρδισε και ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου. Οι πεντάδα ολοκληρώθηκε απ’ τον Van der Mark και τον Haslam (Kawsaaki Racing Team WorldSBK), τοποθετώντας έτσι τρεις μοτοσυκλέτες της Kawasaki στις κορυφαίες θέσεις.

Το δεύτερο μισό της δεκάδας συμπληρώθηκε με τον Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK) να περνά έκτος την καρό σημαία και να είναι ο δεύτερος πιο γρήγορος δορυφορικός αναβάτης. Την έβδομη θέση κατέλαβε ο ομόσταβλος του Van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team), ο Alex Lowes έχοντας πίσω του τον Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team), ο οποίος τερμάτισε όγδοος ενώ ξεκίνησε 17ος. Ο δεύτερος (σαν συμμετοχή) wildcard αναβάτης αυτού του αγώνα Zanetti (Motocorsa Racing) τερμάτισε μέσα στη δεκάδα παίρνοντας την ένατη θέση. Τη δεκάδα έκλεισε ο Markus Reiterberger (BMW Motorrad WorldSBK Team).

Tissot Superpole Race

Η εκκίνηση του sprint race της Κυριακής ήταν πιο δραματική με τις αναποδιές να διαδέχονται η μια την άλλη όσον αφορά τη τύχη του Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team). Ο αναβάτης της BMW έχασε το γύρο προθέρμανσης και αντί για έκτος ξεκίνησε τελευταίος απ’ το pit lane. Μπροστά στη μάχη των κορυφαίων θέσεων ο Davies στάθηκε πιο τυχερός αυτή τη φορά αφού η μοτοσυκλέτα του δεν τον πρόδωσε κατά τη διάρκεια του αγώνα. Όμως δεν κατάφερε να σταθεί εμπόδιο στον Jonathan Rea, που η νίκη στο πρώτο σκέλος δεν ήταν αρκετή για να κατευνάσει την δίψα του για την επιτυχία. Λίγο πριν τη λήξη του πρώτου γύρου, ο Davies υπέκυψε στις πιέσεις του Rea στο τελευταίο εσάκι ενώ έχασε άλλη μια θέση καθώς ο Bautista στο ίδιο σημείο έκλεισε τη γραμμή του και εκμεταλλεύτηκε το χαμό περνώντας δεύτερος. Με το πεδίο ελεύθερο μπροστά του, ο Rea ανέβασε τους ρυθμούς του και τερμάτισε πρώτος με διαφορά 2,1” απ’ τον δεύτερο κατοχυρώνοντας την 73η νίκη της καριέρας του.

Για να ανακάμψει απ’ το λάθος του ο Ουαλός Davies χρειάστηκε πέντε ολόκληρους γύρους μέχρι να ξαναβρεθεί στη δεύτερη θέση προσπερνώντας τον Bautista, όμως πλέον ήταν πολύ αργά για να προλάβει τον Rea παρά τις αξιότιμες προσπάθειές του. Με τον Bautista να συμπληρώνει το τρίτο σκαλί του βάθρου, το περισσότερο ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στις μονομαχίες που έγιναν στις πιο χαμηλές θέσεις.

Την πεντάδα έκλεισαν οι αναβάτες της Pata Yamaha WorldSBK Team με τον Van der Mark να επικρατεί έναντι του Lowes που ήρθε πέμπτος. Πίσω τους, στην έκτη θέση με μικρή διαφορά, ήταν ο Leon Halsam. Ο Razgatlioglu τερμάτισε έβδομος χωρίς να επαναλάβει τον άθλο που ολοκλήρωσε στο πρώτο σκέλος και να ανέβει στο βάθρο, χάρισε όμως μπόλικο θέαμα απ’ τις μάχες του στους οπαδούς. Όγδοος ολοκλήρωσε τον αγώνα ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team), ενώ ο teammate του Reiterberger έκλεισε τη δεκάδα έχοντας μπροστά του, τον Jordi Torres.

Ετικέτες