Χωρίς McGuinness η Honda to 2018!

Υπέγραψε ο Hutchinson
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/12/2017

Πριν από λίγες μέρες, η Honda Motor Europe ανακοίνωσε την ομάδα της για το 2018, στην οποία συμπεριλαμβάνονται οι δύο ηχηρές μεταγραφές της, ο δεκαέξι φορές νικητής του ΤΤ Ian Hutchinson και ο Lee Johnston, οι οποίοι θα αγωνιστούν πάνω στις σέλες των Fireblade SP2 στο ΤΤ, στο Ulster GP και στο NW200 στις κατηγορίες Superbike και Superstock αντίστοιχα.
O 38 ετών αναβάτης από το Yorkshire έχει να αγωνιστεί από το περασμένο ΤΤ, όταν έσπασε το μηρό του και ενώ ήταν στην κορυφή της κατάταξης. Ακόμη βρίσκεται στη διαδικασία αποκατάστασης και θεραπευτικής αγωγής, ενώ στο παρελθόν είχε υποστεί πάνω από 30 χειρουργεία στο αριστερό του πόδι, εξαιτίας ενός ατυχήματος που είχε το 2010. Λόγω αυτού του τραυματισμού, αναγκάστηκε να απουσιάσει μια πενταετία από τους αγώνες, αλλά με την επιστροφή του κατάφερε να πάρει οκτώ ακόμη νίκες.
Ο team mate του, Lee Johnston, πρώην πρωταθλητής της κατηγορίας Superstock 600 στην Αγγλία, έκανε το ντεμπούτο του στο ΤΤ το 2012, ενώ έχει καταφέρει να ανέβει και δυο φορές στο βάθρο. Οι δυο τους θα αντικαταστήσουν τους Guy Martin και John McGuinness στην ομάδα της Honda που πέρσι είχε μια από τις χειρότερες χρονιές στην Ιστορία της.

Αντιμετωπίζοντας το ζήτημα αντικειμενικά, οι επιλογές του McGuinness είναι περιορισμένες

Μετά από αυτή την ανακοίνωση όμως, εγείρεται ένα σημαντικό ερώτημα σχετικά με το τι μέλλει γενέσθαι με τον McGuinness. Ο Βρετανός αναβάτης δεν έτρεξε στον φετινό αγώνα του ΤΤ, εξαιτίας του τραυματισμού του στον αγώνα NW200, που προκλήθηκε από μηχανικό πρόβλημα στην μοτοσυκλέτα του, ένα Honda CBR1000RR SP2.
Ο 45 ετών McGuinness στην προσπάθειά του να φτάσει το ρεκόρ του αξέχαστου και 26 φορές νικητή στο ΤΤ, Joey Dunlop, είχε μπροστά του πλέον ένα βουνό από προκλήσεις που συμπεριλαμβάνουν τη νέα γενιά εξαιρετικά γρήγορων και ικανών αναβατών, την ηλικία του, την υγεία του και ένα προβληματικό πακέτο με την μοτοσυκλέτα του.

Είμαστε άραγε προ των πυλών της ανακοίνωσης για την απόσυρσή του από τους αγώνες; Ή μήπως υπάρχει και κάτι άλλο στον ορίζοντα;
Αντιμετωπίζοντας το ζήτημα αντικειμενικά, οι επιλογές του McGuinness είναι περιορισμένες. Αρχικά, η επιλογή του να κρεμάσει την δερμάτινη φόρμα του μοιάζει απόλυτα λογική. Όπως είπαμε και παραπάνω, είναι πλέον 45 ετών, έχει μια οικογένεια που πρέπει να φροντίσει, ενώ κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει για μια τέτοια απόφαση, ειδικά μετά από μια τόσο προβληματική χρονιά, για την οποία ο ίδιος δεν έφερε κανένα μερίδιο ευθύνης.
Η άλλη εναλλακτική είναι να μεταπηδήσει σε μια άλλη ομάδα. Μπορεί να φαντάζει δύσκολο να σκεφτούμε τον McGuinness με κάποια άλλη μοτοσυκλέτα πέρα από τη Honda, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν υφίσταται ως πιθανότητα και προοπτική. Μάλιστα, μια φωτογραφία που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φούντωσε τις συγκεκριμένες φήμες, καθώς δείχνει τον McGuinness πάνω στη σέλα ενός αγωνιστικού Norton SG6. Το ότι αυτή η φωτογραφία ανέβηκε από τον Paul Phillips, τον Υπεύθυνο για την ανάπτυξη των μηχανοκίνητων σπορ και του ΤΤ της κυβέρνησης του Isle of Man, προσθέτει επιπλέον ειδικό βάρος στα όσα ακούγονται.


Η τελευταία επιλογή, που μοιάζει και εξαιρετικά πιθανή, είναι ο McGuinness να εστιάσει για το 2018 αποκλειστικά και μόνο στο Isle of Man TT. Δεν είναι παράλογο η Honda να υποστηρίξει έναν τρίτο αναβάτη μόνο για το ΤΤ με τον McGuinness να κάνει μια εμφάνισηυ μέσα στη χρονιά ώστε να βρει πάλι ρυθμό και να δοκιμάσει το CBR με το οποίο θα τρέξει. Αυτό φυσικά αποτελεί ένα εντελώς υποθετικό σενάριο και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε τις ανακοινώσεις του ίδιου του McGuinness σχετικά με το μέλλον του στους αγώνες.

Ετικέτες

SuperEnduro 2026, 2ος γύρος Γερμανία: Συνεχίζει ακάθεκτος ο Billy Bolt με Husqvarna

Δεύτερος και πάλι ο Jonny Walker, τρίτος ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής EnduroGP Josep Garcia
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/1/2026

Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής Billy Bolt ήταν και στον δεύτερο αγώνα του πρωταθλήματος SuperEnduro 2026 ο νικητής, με δεύτερο τον Jonny Walker και τρίτο τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή EnduroGP Josep Garcia.

Στις κατακτήτριες δοκιμές ο Billy Bolt ήταν ο ταχύτερος, μπροστά από τον Josep Garcia και τον Mitch Brightmore που ήταν τρίτος, με τον Walker να βρίσκεται στην πέμπτη θέση.

1ος αγώνας

Ο Bolt πήρε άμεσα το προβάδισμα, αφήνοντας πίσω τους Walker και Eddie Karlsson. Στην συνέχεια ο Bolt έκανε μερικά λάθη και ο Walker πέρασε μπροστά, όμως έπειτα ο Bolt ξανά πήρε το προβάδισμα και εντέλει τη νίκη, με δεύτερο τον Walker, τρίτο τον Karlsson, τέταρτο τον Garcia και πέμπτο τον Mani Lettenbichler.

Bolt

 

2ος αγώνας

Ο δεύτερος αγώνας χρησιμοποιεί αντίστροφη σειρά εκκίνησης, που σημαίνει ότι οι κορυφαίοι αναβάτες από τον πρώτο αγώνα ξεκινούν από τις τελευταίες θέσεις. Αυτό όμως δεν στάθηκε εμπόδιο στον Billy Bolt (Husqvarna) που παρά τα παράπονα για πόνους λόγω arm pump, έκανε μία εκπληκτική εκκίνηση και πήρε προβάδισμα από την δεύτερη στροφή μόλις!

Bolt

Ο Walker (Triumph) ξεπέρασε και πάλι όλους τους άλλους, αλλά δεν μπόρεσε να καλύψει τη διαφορά από τον αναβάτη της Husqvarna που βρισκόταν μπροστά και έκανε λόγο και εκείνος για πόνους στο χέρι από το φαινόμενο arm pump.

Πιο πίσω Karlsson (Stark) και Lettenbichler (KTM) μάχονταν για την τρίτη θέση, ενώ οι Brightmore (GasGas) και Garcia (KTM) πάλευαν για την πέμπτη. Τελικά, ο Karlsson ήρθε τρίτος, ο Lettenbichler τέταρτος και ο Brightmore πέμπτος.

 

3ος αγώνας

Ο Bolt ήταν για άλλη μια φορά ο κυρίαρχος από την αρχή, έως και το τέλος. Η μάχη πίσω του ήταν όμως εξαιρετική, μεταξύ του Karlsson και του Garcia, ο οποίος κερδίζει αυτοπεποίθηση με κάθε αγώνα, με τον Walker να τους ακολουθεί από κοντά. Ο Josep έκανε την κίνησή του στον Karlsson, ο οποίος άρχισε να δείχνει κουρασμένος, και τα λάθη του επέτρεψαν στον Walker, τον Brightmore και τον Dominik Olszowy (Rieju) να τον προσπεράσουν, κοστίζοντάς του το βάθρο της γενικής κατάταξης.

Walker

Ο Brightmore άσκησε πίεση στον Walker για την τρίτη θέση και αυτό απέδωσε, αναγκάζοντας τον αναβάτη της Triumph να κάνει λάθος και να τερματίσει πέμπτος στον τρίτο αγώνα.

Το τελικό αποτέλεσμα βρήκε τον Bolt απόλυτο νικητή, με δεύτερο τον Walker και τρίτο τον Garcia που ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο, στον δεύτερό του αγώνα στο SuperEnduro.