E-Xplorer FIM World Cup 2023- Πρωταθλήτρια η ομάδα της MIE Racing με τη motocross μοτοσυκλέτα της EMX Powertrain - Video

Στην παρθενική χρονιά του θεσμού του κυπέλου Motocross ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, η MIE Racing κατάφερε να ανέβει στο βάθρο σε κάθε αγώνα
motomag E-Xplorer FIM World Cup 2023- Πρωταθλήτρια η ομάδα της MIE Racing με τη motocross μοτοσυκλέτα της EMX Powertrain - Video
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

27/9/2023

Το E-Xplorer FIM World Cup το οποίο δημιουργήθηκε από τους Valentin Guyonnet, Carina Munte, Alejandro Agag και Eric Peronnard επί της ουσίας πρόκειται για ένα περιβαλλοντικό project του μηχανοκίνητου αθλητισμού το οποίο βασίζεται σε ηλεκτρικές motocross μοτοσυκλέτες, με τους αγώνες να διεξάγονται σε τοποθεσίες τόσο εντός πόλεων όσο και εκτός.

Ο νεότευκτος αυτός θεσμός ακολουθεί τα βήματα της Extreme-E -θεσμός o οποίος βασίζεται σε ένα πρωτότυπο ηλεκτρικό SUV με ονομασία Odyssey 21 και αποτελείται από δέκα ομάδες- έχοντας ως στόχο να ευαισθητοποιήσει το ευρύ κοινό για θέματα περιβάλλοντος. Στο E-Xplorer FIM World Cup φέτος έλαβαν μέρος 9 ομάδες, με κάθε ομάδα να αποτελείται από δύο αναβάτες και των δύο φύλων, οι 18 αγωνιζόμενοι βρέθηκαν σε τέσσερες χώρες -Ισπανία, Ελβετία, Γαλλία, Ιταλία- ώστε να αγωνιστούν σε πέντε αγώνες. Μετά και τον τελευταίο αγώνα ο οποίος διεξήχθη στη Σαρδηνία, Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα MIE Racing με τη μοτοσυκλέτα της Ολλανδικής EMX. Ο Jorge Zaragoza μαζί με τη Sandra Gomez κατάφεραν να ανέβουν στο βάθρο σε κάθε αγώνα, ενώ πανηγύρισαν και δύο νίκες συγκεντρώνοντας 106 βαθμούς.

EMX 2023

Στη δεύτερη θέση έχοντας συγκεντρώσει 96 βαθμούς βρέθηκε η ομάδα της Gravity με μοτοσυκλέτα της KTM με αναβάτες τον Camille Chapeliere και την Kiara Fontanesi, στην τρίτη θέση έχοντας συγκεντρώσει 78 βαθμούς ολοκλήρωσε το φετινό πρωτάθλημα E-Xplorer FIM World Cup η ομάδα της MaddWill By IXS με μοτοσυκλέτα της Sur Ron by EBMX με αναβάτες τον Robbie Maddison και την Sandra Keller. Για την ιστορία οι υπόλοιπες 6 ομάδες ήταν: EM Factory Team, SEVEN-EM Stewart Racing, PCR-e Performance Factory Sur Ron Team, Backyard Racing Lizcat Factory Team, FLAIR Riders EMX και Fanatics.

Ετικέτες

Daytona 200: Ιστορικό ρεκόρ για τον Josh Herrin, χαμηλή πτήση με highside ο Peter Hickman [VIDEO]

Η 84η διοργάνωση του αγώνα Daytona 200 σήμανε δύο ρεκόρ για τον Αμερικανό αναβάτη
Josh Herrin
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/3/2026

O αγώνας Daytona 200 δεν είναι απλά ο εναρκτήριος αγώνας του αμερικανικού πρωταθλήματος ταχύτητας MotoAmerica. Είναι μια ετήσια γιορτή του μηχανοκίνητου αθλητισμού των ΗΠΑ, ένας αγώνας με ξεχωριστή προβολή που όλοι θέλουν να κερδίσουν και ο οποίος φέτος διεξήχθη για 84η φορά.

Ενταγμένος στην κατηγορία Supersport του MotoAmerica, έχει διάρκεια 200 μιλίων (εξ ου και το όνομά του) και απόσταση που αναλογεί σε 57 γύρους στη διαδρομή της πίστας Daytona International Speedway.

Ο φετινός αγώνας ξεκίνησε με δράμα, καθώς στον δεύτερο γύρο η πτώση ενός αναβάτη οδήγησε σε κόκκινες σημαίες και επανεκκίνηση για τους υπόλοιπους 56 γύρους, για να τερματίσει μετά από τρία πιτ-στοπ με τον μεγάλο πρωταγωνιστή, Josh Herrin (Panigale V2) στην πρώτη θέση.

daytona 200 podium
Από αριστερά: Tyler Scott, Josh Herrin, Kayla Yaakov

Για τον Herrin αυτή ήταν μια ιστορική στιγμή καθώς έγινε ο πρώτος που κερδίζει τον Daytona 200 για τέσσερις συνεχόμενες χρονιές στην ιστορία του θεσμού. Ο Αμερικανός μάλιστα μετρά πέντε νίκες στον συγκεκριμένο αγώνα, αν προσθέσουμε και αυτή του 2010 με τη Yamaha, γεγονός που τον βάζει σε ένα πολύ κλειστό κλαμπ πεντάκις νικητών μαζί με τους Scott Russell και Miguel Duhamel.

Αφότου γλίτωσε από ένα απρόοπτο στη διάρκεια πιτ-στοπ του, ο Herrin κατάφερε να πάρει τη νίκη για 38 δευτερόλεπτα από τον κάτοχο της pole position, Tyler Scott (Suzuki GSX-R750).

Τρίτη τερμάτισε η 18χρονη Kayla Yaakov (Ducati Panigale V2), γράφοντας ιστορία ως η πρώτη γυναίκα στο βάθρο στα 84 χρόνια του Daytona 200.

Στον αγώνα συμμετείχε για τρίτη φορά στην καριέρα του ο Άγγλος θρύλος του Isle of Man TT, Peter Hickman με Triumph Street Triple 765 RS, ωστόσο είχε δύο πτώσεις που τον επηρέασαν δραστικά.

Η πρώτη ήρθε στη διαδικασία Time Attack και ήταν ένα μεγάλο highside απ’ το οποίο ευτυχώς ο Hickman βγήκε σχετικά αλώβητος, ενώ ακολούθησε ένα lowside στις χρονομετρημένες δοκιμές. Το αποτέλεσμα ήταν πως ο Άγγλος έπρεπε να παλέψει τόσο με το πονεμένο του κορμί όσο και με την εκκίνηση από πολύ πίσω, γεγονός που στο τέλος τον περιόρισε στην 29η θέση στον τερματισμό, πολύ πίσω από την τέταρτη που είχε καταφέρει πέρυσι στον ίδιο αγώνα.\