FIM Endurance World Championship 2023 - Νικήτρια στο Bol d'Or η Suzuki, Πρωταθλήτρια η Yamaha

Δραματικό φινάλε, καθώς η -Πρωταθλήτρια εν τέλει- YART λίγο έλειψε να χάσει τον τίτλο από υπερθέρμανση κινητήρα
FIM Endurance World Championship 2023, Bol d’Or: Νικήτρια η ομάδα της Suzuki, πρωταθλήτρια η ομάδα της Yamaha
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

18/9/2023

Η Yamalube YART Yamaha EWC Official Team με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika κατάφερε μετά από έναν αμφίρροπο αγώνα στο Bol d’Or να κατακτήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής 2023, με τη Suzuki Yoshimura SERT Motul, να κερδίζει για 19η φορά στην ιστορία της τον διάσημο αγώνα αντοχής.

Το ξεκίνημα του τελευταίου αγώνα της χρονιάς για το FIM EWC στην πίστα Paul Ricard της Γαλλίας ήταν συναρπαστικό, καθώς η βροχή που είχε πέσει λίγο πριν την εκκίνηση του αγώνα έκανε την επιλογή ελαστικών σπαζοκεφαλιά. Ομάδες και οδηγοί δεν είχαν αποφασίσει τι ελαστικά θα χρησιμοποιήσουν, ενώ οι ομάδες που ξεκίνησαν με βρόχινα ελαστικά μετά από 15 λεπτά αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στα pits ώστε να βάλουν slick ελαστικά καθώς η πίστα είχε στεγνώσει σε μεγάλο βαθμό.

EWC

Στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς τον τίτλο του EWC διεκδικούσαν έξι ομάδες, με την Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, να βρίσκεται πιο κοντά σε σχέση με τους υπόλοιπους. Ωστόσο στους αγώνες Endurance πολλά μπορούν να συμβούν και πολλές φορές ο παράγοντας τύχη παίζει καθοριστικό ρόλο. Όσον αφορά την τύχη, στη Γαλλία η ομάδα της YART την είχε με το μέρος της. Με την περσινή πρωταθλήτρια ομάδα της F.C.C. TSR Honda France να τίθεται εκτός αγώνα λόγω μηχανικής βλάβης από πολύ νωρίς, οι μνηστήρες του τίτλου μειώθηκαν με το καλημέρα στους πέντε. Λίγο αργότερα εκτός διεκδίκησης τίτλου θα έβγαινε και η ομάδα της BMW Motorrad World Endurance Team καθώς δύο μη προγραμματισμένα pit stop την έθεσαν εκτός. Στην πρωτοπορία του αγώνα είχε βρεθεί η ομάδα της TATI Team Beringer Racing καθώς η απόφαση της στα αρχικά στάδια του αγώνα να χρησιμοποιήσει ενδιάμεσα ελαστικά, της έδωσε το προβάδισμα. Ωστόσο η πρωτοπορία της κράτησε για πολύ λίγο καθώς ένα μηχανικό πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα της Kawasaki οδήγησε την ομάδα σε οριστική εγκατάλειψη.

Yamaha YART

Η “απόσυρση” της TATI Team Beringer Racing, άνοιξε τον δρόμο για τις ομάδες της Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, Suzuki Yoshimura SERT Motul, Honda Viltaïs Racing και BMW Motorrad World Endurance Team. H ομάδα της YART η οποία με έναν τερματισμό μέχρι και την ένατη θέση θα κέρδιζε τον τίτλο, είχε βρεθεί αρκετές φορές στην πρωτοπορία του αγώνα ωστόσο λίγο αργότερα θα αντιμετώπιζε μηχανικά προβλήματα που θα έβαζαν εκ νέου φωτιά στο Πρωτάθλημα. Η Yamaha R1 με το επετειακό livery για τα 25 χρόνια της R1, ανέβαζε ανησυχητικά θερμοκρασία, και ως εκ τούτου χρειάστηκε αρκετές φορές να σταματήσει στα pits, μέχρι να λύσουν οι μηχανικοί το πρόβλημα. Το στραβοπάτημα της YART, εκμεταλλεύτηκε η ομάδα της SERT περνώντας στην πρώτη θέση -σημειώστε πως η SERT επί της ουσίας τις τελευταίες εννέα ώρες του αγώνα είχε δύο αναβάτες, τους Gregg Black και Étienne Masson, καθώς ο Sylvain Guintoli υπέφερε από στομαχικές διαταραχές με αποτέλεσμα ο Γάλλος στον τελευταίο του αγώνα με τα χρώματα της Suzuki να μην μπορεί να βοηθήσει.

EWC

Από την άλλη τα βλέμματα όλων ήταν στραμμένα στην ομάδα της YART καθώς μια πιθανή εγκατάλειψη μπορεί να άλλαζε τα δεδομένα όσον αφορά το πρωτάθλημα. Ωστόσο η Yamaha R1, άντεξε μέχρι το τέλος με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika να τερματίζουν στην τέταρτη θέση, κατακτώντας ταυτόχρονα το φετινό πρωτάθλημα αντοχής με την ομάδα της YART. Από την άλλη η ομάδα της SERT κατάφερε να κερδίσει το 86ο Bol d'Or, ολοκληρώνοντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την δύσκολη φετινή χρονιά. Οι Gregg Black, Étienne Masson ήταν χαρούμενοι με την επιτυχία τους μετά το τέλος του αγώνα, ενώ ο καταπονημένος Sylvain Guintoli έκλεισε το κεφάλαιο Suzuki Endurance με νίκη. Στη δεύτερη θέση ολοκλήρωσε τον αγώνα η περσινή νικήτρια του αγώνα ομάδα της Honda Viltaïs Racing με τους Florian Alt, Steven Odenaal Leandro Mercado. Το βάθρο συμπλήρωσε η ομάδα της BMW Motorrad World Endurance Team, με τους Jérémy Guarnoni, Illya Mykhalchyk και Markus Reiterberger. Στην τέταρτη θέση όπως σας είπαμε τερμάτισε η πρωταθλήτρια ομάδα της Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika να πλέουν σε πελάγη ευτυχίας μετά την επικράτηση τους. Πίσω από τους φετινούς πρωταθλητές στην πέμπτη θέση βρέθηκε η ομάδα της Team Kawasaki Webike Trickstar.

EWCEWC

Ετικέτες

Πέθανε ο Steve Wise - Ο μόνος αναβάτης στην ιστορία που πήρε νίκες σε AMA MX,SX και Superbike

Ένας άθλος που δύσκολα θα επαληφθεί - Μέλος του AMA Motorcycle Hall of Fame από το 2001
Αντίο Steve Wise
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

19/1/2026

Νικητής αγώνας στα MX 125, νικητής στα 250 ΜΧ, νικητής στα 250 SX, νικητής στα Superbikes, ΑΜΑ Αθλητής της χρονιάς το 1982, με νίκες στον πρόγονο του σημερινού Supermoto, και βάθρα σε αγώνες Dirt Track, o Steve Wise οδηγούσε ταχύτατα ότι μοτοσυκλέτα έπεφτε στα χέρια του και σε οποιοδήποτε τερέν, ενώ ήταν φυσικό να εισέλθει στο AMA Motorcycle Hall of Fame το 2001. O Wise πέθανε στις 15/1/2026 από καρδιακή προσβολή, σε ηλικία 68 ετών.

Ο Steve Wise ήταν από τους πιο πολυτάλαντους αναβάτες στην ιστορία των Η.Π.Α., όμως δεν κατάφερε ποτέ να πάρει Πρωτάθλημα. Κανείς δεν ξέρει τι πραγματικά θα μπορούσε να είχε καταφέρει αν μετά τη νίκη του στα Superbike δεν είχε σταματήσει τους αγώνες, λόγω τραυματισμών.

Γεννήθηκε στο McAllen του Τέξας, στις 2 Ιουνίου 1957, ξεκίνησε από πολύ νωρίς να παρακολουθεί αγώνες μοτοσυκλέτες, καθώς ο πατέρας του, Gary, ήταν φανατικός με το άθλημα, ενώ είχε και τοπική αντιπροσωπεία για τη Honda. Πρώτα του είδωλα, ο Geboers και ο DeSoto.

Steve Wise

O Steve ξεκίνησε την αγωνιστική του καριέρα στις αρχές της δεκαετίας του 1970, κερδίζοντας το Πρωτάθλημα Motocross στο Τέξας το 1974. Ξεκίνησε να συμμετέχει στα Εθνικά Πρωταθλήματα της ΑΜΑ σε ηλικία μόλις 17 ετών, αρχικά για τις Kawasaki και Honda. Εκεί το 1980 τερμάτισε τρίτος στο Πρωτάθλημα ΑΜΑ 250 MX του 1980, παίρνοντας και την πρώτη του νίκη.

Παρόλο το απαράμιλλο ταλέντο του, ο Wise έχασε εκείνη την χρονιά τον τίτλο στο ΜΧ λόγω τραυματισμών και εγκαταλείψεων από μηχανικά προβλήματα.

Superbikers

Τις επόμενες δυο χρονιές, το 1981 και 1982 πήρε δυο νίκες στους αγώνες Superbikers (ο πρόγονος του Supermoto) με Honda CR480 μπροστά από τους Andrea Malherve και Eddie Lawson, κάτι που βοήθησε να κλείσει συμβόλαιο για να αγωνιστεί στο Πρωτάθλημα ΑΜΑ Road Racing του 1982 στη θέση του Freddie Spencer που είχε φύγει για Ευρώπη.

Steve Wise

Εκεί την πρώτη χρονιά συμμετοχής του, ενάντια σε θρύλους όπως ο Kenny Roberts, o Eddie Lawson και ο Wayne Rainey, έχασε τον τίτλο για μόλις… τρεις βαθμους, στην κατηγορία Formula One!

Dirt Track

Η εξαιρετική χρονιά του Τεξανού συνδυάστηκε με μια πολύ καλή -και την πρώτη του στο συγκεκριμένο άθλημα- εμφάνιση σε αγώνα AMA Grand National Dirt Track, κερδίζοντας έτσι τον τίτλο του AMA Pro Athlete of the Year για το 1982.

Steve Wise

Το 1983, ο Wise έγινε ο πρώτος και μοναδικός μέχρι σήμερα νικητής αγώνα MX της ΑΜΑ που καταφέρνει να πάρει νίκη σε Εθνικό Πρωτάθλημα Δρόμου, κερδίζοντας τον αγώνα του Mid-Ohio στο Πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike.

Steve Wise

Δυστυχώς λίγο μετά το κατόρθωμά του αυτό, ο Wise “κρέμασε τα γάντια του” λόγω τραυματισμών, ενώ μετά την αγωνιστική του καριέρα, έγινε... πάστορας (!) ενώ άνοιξε και μεσιτικό γραφείο.

Ο Steve Wise μπήκε στο ΑΜΑ Motorcycle Hall of Fame το 2001, ενώ ήταν Grand Marschal στη διοργάνωση AMA Vintage Motorcycle Days το 2023.

Ετικέτες