MiniGP Cup 2017

4ος γύρος, 8 Οκτωβρίου 2017, Αφίδνες, Kartodromo
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/10/2017

Επιταχυνόμενο φινάλε!!

 

Με τους αθλητές να ξεκινούν τις προσπάθειες τους σε ιδιαίτερα αργούς ρυθμούς στις δοκιμές, λόγω μειωμένης πρόσφυσης (βλ. βραδινή βροχή), και να ολοκληρώνουν την ημέρα (και την χρονιά} με κλασσικά γρήγορους αγώνες και ασφυκτικό συναγωνισμό, έκλεισε  το φετινό, 5ο, MiniGP Cup.

Εντυπωσιάζοντας στις δοκιμές, ανέβασε το θερμόμετρο και στον αγώνα ο «πρωτάρης» Ρόδιος Κωνσταντίνος Τσουρουνάκης (ΙΚΑΡΟΣ, IMR) οδηγώντας επικεφαλής στους πρώτους γύρους στα Open PitBikes, μην όμως αντέχοντας στην πίεση του καταξιωμένου Αλέξανδρου Παπαγεωργίου (ΛΕΜΟΤ, Honda) τον οποίο όμως ακολούθησε κατά πόδας μην αφήνοντάς τον να ησυχάσει ούτε δευτερόλεπτο μέχρι την πτώση της καρό σημαίας. Λίγο πιο πίσω, ο έτερος πρωτάρης Ροδίτης, ο Αλέξανδρος Αρναουτάκης (ΙΚΑΡΟΣ, IMR) «διάβασε» καλά τον Νίκο Λιόλιο (Ο65, IMR) και τον κυρίαρχο του IMR Cup, τον Γιάννη Λογοθέτη (Ο65) και τους πέρασε πριν την λήξη του αγώνα ενώ οι Νίκος Ζαμπετάκης (Ο65) και Σωτήρης Πράσινος έκαναν ήρεμο αγώνα , ειδικά ο Πράσινος που δεν ήθελα να ξαναεπισκεφτεί  οριζοντίως μια χωμάτινη διαφυγή…. Οι νικητές Παπαγεωργίου και Λογοθέτης είναι και οι πανευτυχείς τροπαιούχοι των Open PitBikes και IMR Cup για το 2017.

Αποφασισμένος να συνεχίσει τις καλές εμφανίσεις στην παιδική κατηγορία (KidGP), ο Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος (Ο65, IMR) πήρε την εκκίνηση, βελτίωσε και τον ταχύτερό του γύρο και «απέκρουσε» όλες τις επιθέσεις του έτερου Δωδεκανήσιου (Κως) Σπύρου Φουρθιώτη (ΛΕΜΟΤ, IMR) κερδίζοντας μια πειστική αλλά αγωνιώδη νίκη, σφραγίζοντας φυσικά και τον αντίστοιχο τίτλο.

Διατηρώντας την παράδοση, ο αγώνας της ημέρας έγινε στις κατηγορίες των μεγάλων παιδιών (MiniGP, MiniGP1), με τον ταχύτατο Γιάννη Περιστερά (ΛΕΜΟΤ, Ohvale) να πετάγεται μπροστά και να δίνει ρυθμό, πίσω να γίνεται ένας μικρός χαμός με τον σταθερά ανερχόμενο Γιώργο Γερακιανάκη (ΑΡΗΣ, Honda) να υπερσκελίζει τον πάντα πεισματάρη Νίκος Ελευθεριάδη (Ο65, IMR) και να μπαίνει στο κυνήγι του Περιστερά καταφέρνοντας να τον περάσει (εκμεταλλευόμενος και την ταχύτητα που έχει η μοτοσυκλέτα του – βλ. μεγαλύτερη κατηγορία) και να φτάνει στην πρώτη νίκη στην «γενική» (φυσικά και στην MiniGP) σφραγίζοντας με τον καλύτερο τρόπο τον αντίστοιχο τίτλο. Στον τροχό του ο Περιστεράς νικήτης και κυπελλούχος για δεύτερη συνεχόμενη φορά στην MiniGP1 ενώ λίγο πιο πίσω, ο νεοφερμένος στη μεγαλύτερη κατηγορία Βασίλης Παντελεάκης (ΑΡΗΣ, Honda) προσαρμόστηκε ακόμα περισσότερο στην μεγαλύτερη μοτοσυκλέτα του και πέρασε τους Ελευθεριάδη και Σπύρο Φουρθιώτη (ΛΕΜΟΤ, Ohvale) τερματίζοντας 2ος στην MiniGP1 μετά από μια συγκλονιστική τριπλή μονομαχία. Παρά τις 2 πρωινές πτώσεις της, η Μαρία Φιλιππίδη τερμάτισε χαμογελαστή τον αγώνα με το εντυπωσιακό της στυλ.

 

Μέσα σε μια ενθουσιώδη ατμόσφαιρα στις απονομές, όλοι συμφώνησαν στο ραντεβού το 2018!!

 

Πλήρη αποτελέσματα στο www.chronotech.gr, βαθμολογία στο www.minigp.gr

 

 

FIM Endurance World Championship 2023 - Νικήτρια στο Bol d'Or η Suzuki, Πρωταθλήτρια η Yamaha

Δραματικό φινάλε, καθώς η -Πρωταθλήτρια εν τέλει- YART λίγο έλειψε να χάσει τον τίτλο από υπερθέρμανση κινητήρα
FIM Endurance World Championship 2023, Bol d’Or: Νικήτρια η ομάδα της Suzuki, πρωταθλήτρια η ομάδα της Yamaha
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

18/9/2023

Η Yamalube YART Yamaha EWC Official Team με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika κατάφερε μετά από έναν αμφίρροπο αγώνα στο Bol d’Or να κατακτήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής 2023, με τη Suzuki Yoshimura SERT Motul, να κερδίζει για 19η φορά στην ιστορία της τον διάσημο αγώνα αντοχής.

Το ξεκίνημα του τελευταίου αγώνα της χρονιάς για το FIM EWC στην πίστα Paul Ricard της Γαλλίας ήταν συναρπαστικό, καθώς η βροχή που είχε πέσει λίγο πριν την εκκίνηση του αγώνα έκανε την επιλογή ελαστικών σπαζοκεφαλιά. Ομάδες και οδηγοί δεν είχαν αποφασίσει τι ελαστικά θα χρησιμοποιήσουν, ενώ οι ομάδες που ξεκίνησαν με βρόχινα ελαστικά μετά από 15 λεπτά αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στα pits ώστε να βάλουν slick ελαστικά καθώς η πίστα είχε στεγνώσει σε μεγάλο βαθμό.

EWC

Στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς τον τίτλο του EWC διεκδικούσαν έξι ομάδες, με την Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, να βρίσκεται πιο κοντά σε σχέση με τους υπόλοιπους. Ωστόσο στους αγώνες Endurance πολλά μπορούν να συμβούν και πολλές φορές ο παράγοντας τύχη παίζει καθοριστικό ρόλο. Όσον αφορά την τύχη, στη Γαλλία η ομάδα της YART την είχε με το μέρος της. Με την περσινή πρωταθλήτρια ομάδα της F.C.C. TSR Honda France να τίθεται εκτός αγώνα λόγω μηχανικής βλάβης από πολύ νωρίς, οι μνηστήρες του τίτλου μειώθηκαν με το καλημέρα στους πέντε. Λίγο αργότερα εκτός διεκδίκησης τίτλου θα έβγαινε και η ομάδα της BMW Motorrad World Endurance Team καθώς δύο μη προγραμματισμένα pit stop την έθεσαν εκτός. Στην πρωτοπορία του αγώνα είχε βρεθεί η ομάδα της TATI Team Beringer Racing καθώς η απόφαση της στα αρχικά στάδια του αγώνα να χρησιμοποιήσει ενδιάμεσα ελαστικά, της έδωσε το προβάδισμα. Ωστόσο η πρωτοπορία της κράτησε για πολύ λίγο καθώς ένα μηχανικό πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα της Kawasaki οδήγησε την ομάδα σε οριστική εγκατάλειψη.

Yamaha YART

Η “απόσυρση” της TATI Team Beringer Racing, άνοιξε τον δρόμο για τις ομάδες της Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, Suzuki Yoshimura SERT Motul, Honda Viltaïs Racing και BMW Motorrad World Endurance Team. H ομάδα της YART η οποία με έναν τερματισμό μέχρι και την ένατη θέση θα κέρδιζε τον τίτλο, είχε βρεθεί αρκετές φορές στην πρωτοπορία του αγώνα ωστόσο λίγο αργότερα θα αντιμετώπιζε μηχανικά προβλήματα που θα έβαζαν εκ νέου φωτιά στο Πρωτάθλημα. Η Yamaha R1 με το επετειακό livery για τα 25 χρόνια της R1, ανέβαζε ανησυχητικά θερμοκρασία, και ως εκ τούτου χρειάστηκε αρκετές φορές να σταματήσει στα pits, μέχρι να λύσουν οι μηχανικοί το πρόβλημα. Το στραβοπάτημα της YART, εκμεταλλεύτηκε η ομάδα της SERT περνώντας στην πρώτη θέση -σημειώστε πως η SERT επί της ουσίας τις τελευταίες εννέα ώρες του αγώνα είχε δύο αναβάτες, τους Gregg Black και Étienne Masson, καθώς ο Sylvain Guintoli υπέφερε από στομαχικές διαταραχές με αποτέλεσμα ο Γάλλος στον τελευταίο του αγώνα με τα χρώματα της Suzuki να μην μπορεί να βοηθήσει.

EWC

Από την άλλη τα βλέμματα όλων ήταν στραμμένα στην ομάδα της YART καθώς μια πιθανή εγκατάλειψη μπορεί να άλλαζε τα δεδομένα όσον αφορά το πρωτάθλημα. Ωστόσο η Yamaha R1, άντεξε μέχρι το τέλος με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika να τερματίζουν στην τέταρτη θέση, κατακτώντας ταυτόχρονα το φετινό πρωτάθλημα αντοχής με την ομάδα της YART. Από την άλλη η ομάδα της SERT κατάφερε να κερδίσει το 86ο Bol d'Or, ολοκληρώνοντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την δύσκολη φετινή χρονιά. Οι Gregg Black, Étienne Masson ήταν χαρούμενοι με την επιτυχία τους μετά το τέλος του αγώνα, ενώ ο καταπονημένος Sylvain Guintoli έκλεισε το κεφάλαιο Suzuki Endurance με νίκη. Στη δεύτερη θέση ολοκλήρωσε τον αγώνα η περσινή νικήτρια του αγώνα ομάδα της Honda Viltaïs Racing με τους Florian Alt, Steven Odenaal Leandro Mercado. Το βάθρο συμπλήρωσε η ομάδα της BMW Motorrad World Endurance Team, με τους Jérémy Guarnoni, Illya Mykhalchyk και Markus Reiterberger. Στην τέταρτη θέση όπως σας είπαμε τερμάτισε η πρωταθλήτρια ομάδα της Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika να πλέουν σε πελάγη ευτυχίας μετά την επικράτηση τους. Πίσω από τους φετινούς πρωταθλητές στην πέμπτη θέση βρέθηκε η ομάδα της Team Kawasaki Webike Trickstar.

EWCEWC

Ετικέτες