Το φετινό Rally Dakar έχει ήδη ολοκληρωθεί και οι περισσότεροι μπορεί να το έχουν καταχωρήσει ήδη στο παρελθόν, όμως δεν ισχύει το ίδιο για τους αναβάτες που συμμετείχαν στο Dakar όπως τον Toby Price –φετινό νικητή του Rally- που βρίσκεται στην αποκατάσταση του κυριολεκτικά διαλυμένου δεξιού του καρπού, έχοντας ακόμη τις μνήμες απ’ τον αγώνα έντονες μέσα στο φρέσκο ξυρισμένο του κεφάλι, ένας φόρος που έπρεπε να πληρώσει λόγω του στοιχήματος που έβαλε με την Laia Sainz.
Ο Sam Sunderland απ’ την πλευρά του, έχοντας τερματίσει τρίτος στο φετινό Dakar δεν κατάφερε να σβήσει την ακόρεστη δίψα του για νίκη κι έτσι αποφάσισε να κάνει μια παράκαμψη την ώρα που επέστρεφε από μια εμφάνισή του στο Bike Shed. Πριν γυρίσει στην Βόρεια Γαλλία που κατοικεί, έκανε μια στάση δίπλα απ’ το Portsmouth, στο Emsworth, ώστε να συμμετέχει στο ετήσιο Mudfest του Portsmouth Motorcycle Club. Η πληροφορία για την διεξαγωγή του αγώνα ήρθε μέσω ενός μηνύματος ενός φίλου του όσο ήταν καθοδόν και η αλλαγή της πορείας του δεν άργησε να γίνει.
Η παρουσία του στον τοπικό αγώνα, αφενός μεν έδωσε μια παγκόσμια χροιά στην εκδήλωση και αφετέρου τράβηξε την προσοχή των 60 αναβατών που είχαν δηλώσει συμμετοχή. Χωρίς ιδιαίτερη έκπληξη ο 29χρονος αναβάτης βρέθηκε στην πρώτη θέση του βάθρου, ολοκληρώνοντας τους περισσότερους γύρους (10 με τον δεύτερο να έχει κάνει 9) στον αγώνα, που η λέσχη είχε ονομάσει Hare και Hounds. Μετά την λήξη της εκδήλωσης, βουτηγμένος κυριολεκτικά στις λάσπες, έβγαλε φωτογραφίες μαζί με τους οπαδούς του, ενώ όταν ρωτήθηκε απ’ την διοργάνωση σχετικά με τις διαφορές μεταξύ του Dakar και του Mudfest είπε: “Είναι λίγο διαφορετικό δεν νομίζετε; Καταρχάς, έχει πολλά δέντρα και επίσης πολύ λάσπη! Έχοντας μόνο το 450 SX-F, που είναι motocross, μου ήταν λίγο περίεργο να το οδηγώ μέσα στο δάσος! Αλλά το απόλαυσα, η διοργάνωση ήταν πολύ καλή και μου άρεσε η μικρή λούπα που περνούσε απ’ το ποτάμι και συνέχιζε στα δέντρα, συνδύαζε λίγο απ’ όλα.”
Isle of Man TT, Sportbike – Michael Dunlop σε άλλο επίπεδο έφτασε στις 36 νίκες
Λες και έτρεχε με 50 άλογα περισσότερα απ’ όλους τους υπόλοιπους, ο πολυνίκης του ΤΤ χτίζει ένα ρεκόρ που ουδείς θα μπορεί να πλησιάσει στο μέλλον
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
8/6/2026
Πέντε αγώνες όλοι κι όλοι κατάφεραν να γίνουν στο φετινό Tourist Trophy του Isle of Man και ο Michael Dunlop κέρδισε τους τρεις εξ αυτών – με άλλους δύο να φέρουν την υπογραφή του Dean Harrison.
Μετά τις δύο νίκες του στη Supersport ο Dunlop έτρεξε και στη Sportbike, την κατηγορία που προέκυψε από τη φετινή επέκταση της Supertwins για να συμπεριλάβει και τις μοτοσυκλέτες που πλέον λογίζονται ως Sportbikes στο WSBK.
Mike Browne
Ο Dunlop με την Paton S1-R δε κέρδισε απλώς, αλλά έθεσε ένα νέο ρεκόρ γύρου στην κατηγορία με τον ταχύτερο γύρο του στα 124.530 mph (200,4 km/h). Η κυριαρχία του ήταν απόλυτη, καθώς ενδεικτικό είναι το γεγονός πως τερμάτισε με μέση ταχύτητα αγώνα 124,082 mph (199,7 km/h) ή περίπου 2.5 km/h ταχύτερα από τον δεύτερο.
Ο αγώνας δύο γύρων πήρε εκκίνηση με καθυστέρηση στις 16:00 τοπική (18:00 Ελλάδας) της Παρασκευής 5/6 και ο Dunlop έδειξε από την αρχή τις προθέσεις του ανοίγοντας διαφορά 3,68 δευτερολέπτων πριν καν φτάσει στη Glen Helen, ενώ ο πρώτος του γύρος έγραψε νέο ρεκόρ για την κατηγορία με 123.637 mph (199 km/h) και σημείωνε διαφορά 17,5 δευτερολέπτων από τον Paul Jordan (Aprilia RS660) που ήταν δεύτερος εκείνη τη στιγμή.
Paul Jordan
Με έναν δεύτερο γύρο που υπερέβη τα 124 μίλια ανά ώρα και φυσικά συνιστά νέο ρεκόρ γύρου για την κατηγορία, ο Dunlop πήρε άνετα τη νίκη, ενώ πίσω του ο Mike Browne (Paton S1-R) προσπέρασε οριακά τον Jordan και τερμάτισε αυτός δεύτερος, με λιγότερα από επτά δέκατα να τους χωρίζουν.
Η νίκη του Dunlop στη Sportbike ήταν η 36η του σε Tourist Trophy, διευρύνοντας το απίθανο ρεκόρ του ακόμη παραπέρα, σε επίπεδα που πολύ δύσκολα θα πλησιάσει κάποιος στο μέλλον, καθώς ο επόμενος εν ενεργεία αντίπαλός του είναι ο John Mc Guinness με 23 στην τρίτη θέση, πίσω από τον αείμνηστο Joey Dunlop των 26 νικών.
