Ο Sam Sunderland σε τοπικό αγώνα Enduro

Άσβεστη δίψα για αγώνες
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

29/1/2019

Το φετινό Rally Dakar έχει ήδη ολοκληρωθεί και οι περισσότεροι μπορεί να το έχουν καταχωρήσει ήδη στο παρελθόν, όμως δεν ισχύει το ίδιο για τους αναβάτες που συμμετείχαν στο Dakar όπως τον Toby Price –φετινό νικητή του Rally- που βρίσκεται στην αποκατάσταση του κυριολεκτικά διαλυμένου δεξιού του καρπού, έχοντας ακόμη τις μνήμες απ’ τον αγώνα έντονες μέσα στο φρέσκο ξυρισμένο του κεφάλι, ένας φόρος που έπρεπε να πληρώσει λόγω του στοιχήματος που έβαλε με την Laia Sainz.

Ο Sam Sunderland απ’ την πλευρά του, έχοντας τερματίσει τρίτος στο φετινό Dakar δεν κατάφερε να σβήσει την ακόρεστη δίψα του για νίκη κι έτσι αποφάσισε να κάνει μια παράκαμψη την ώρα που επέστρεφε από μια εμφάνισή του στο Bike Shed. Πριν γυρίσει στην Βόρεια Γαλλία που κατοικεί, έκανε μια στάση δίπλα απ’ το Portsmouth, στο Emsworth, ώστε να συμμετέχει στο ετήσιο Mudfest του Portsmouth Motorcycle Club. Η πληροφορία για την διεξαγωγή του αγώνα ήρθε μέσω ενός μηνύματος ενός φίλου του όσο ήταν καθοδόν και η αλλαγή της πορείας του δεν άργησε να γίνει.

Η παρουσία του στον τοπικό αγώνα, αφενός μεν έδωσε μια παγκόσμια χροιά στην εκδήλωση και αφετέρου τράβηξε την προσοχή των 60 αναβατών που είχαν δηλώσει συμμετοχή. Χωρίς ιδιαίτερη έκπληξη ο 29χρονος αναβάτης βρέθηκε στην πρώτη θέση του βάθρου, ολοκληρώνοντας τους περισσότερους γύρους (10 με τον δεύτερο να έχει κάνει 9) στον αγώνα, που η λέσχη είχε ονομάσει Hare και Hounds. Μετά την λήξη της εκδήλωσης, βουτηγμένος κυριολεκτικά στις λάσπες, έβγαλε φωτογραφίες μαζί με τους οπαδούς του, ενώ όταν ρωτήθηκε απ’ την διοργάνωση σχετικά με τις διαφορές μεταξύ του Dakar και του Mudfest είπε: “Είναι λίγο διαφορετικό δεν νομίζετε; Καταρχάς, έχει πολλά δέντρα και επίσης πολύ λάσπη! Έχοντας μόνο το 450 SX-F, που είναι motocross, μου ήταν λίγο περίεργο να το οδηγώ μέσα στο δάσος! Αλλά το απόλαυσα, η διοργάνωση ήταν πολύ καλή και μου άρεσε η μικρή λούπα που περνούσε απ’ το ποτάμι και συνέχιζε στα δέντρα, συνδύαζε λίγο απ’ όλα.”

Harley-Davidson Bagger World Cup: Τροπαιούχος ο Archie McDonald – 4ος ο Andrea Iannone

Ο Αυστραλός αφιέρωσε το τρόπαιο στον αδερφό του
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/9/2026

Στην Αυστρία διεξήχθη ο έκτος και τελευταίος γύρος του Harley-Davidson Bagger World Cup με τον Archie McDonald να κατακτά το τρόπαιο στην πρώτη χρονιά του θεσμού.

Έλαβε τέλος λοιπόν το Bagger World Cup και ο θεσμός στην πρώτη του χρονιά έλαβε μικρή αναγνωσιμότητα, όπως αναμενόταν εξάλλου. Η πρώτη σεζόν βρήκε νικητή τον Αυστραλό Archie McDonald.

Ο αναβάτης της Joe Rascal Racing ηγούταν της βαθμολογίας πριν από τον τελικό γύρο της σεζόν στο Red Bull Ring και ο Andrea Iannone βοήθησε τον Αυστραλό στο έργο του, καθώς στον πρώτο αγώνα του Aυστριακού GP, άνοιξε την γραμμή του και έριξε τον Eric Granado, που ήταν στη δεύτερη θέση της γενικής κατάταξης και ήταν η μεγάλη απειλή του McDonald στον δρόμο για τον τίτλο.

Ο Oscar Gutierrez κατέκτησε τη νίκη στον πρώτο αγώνα, με τον McDonald να τερματίζει πίσω του, ενώ στον δεύτερο αγώνα ο McDonald αρκέστηκε στην 8η θέση, που του έδωσε και τον τίτλο.

Bagger

Μιλώντας μετά την κατάκτηση του τίτλου, ο McDonald δήλωσε: “Ήταν μια πολύ συγκινητική σεζόν. Αφού κέρδισα τον πρώτο αγώνα και, λίγες εβδομάδες αργότερα, είδα τον αδελφό μου να φεύγει από τη ζωή, δεν περίμενα ποτέ ότι θα βιώσω κάτι τέτοιο.

"Να τον αποχαιρετήσω, να αποχαιρετήσω την οικογένειά μου και να πάω στο εξωτερικό για να συνεχίσω την προπόνηση και να ακολουθήσω αυτό το όνειρο... είναι μεγάλη ανακούφιση τώρα που απέδωσε καρπούς.

"Λυπάμαι πάρα πολύ για την οικογένειά μου και τους φίλους μου που άφησα πίσω στην Αυστραλία για να επικεντρωθώ σε αυτόν τον στόχο. Τώρα θα το γιορτάσω μαζί τους και θα συνεχίσω να πενθώ, καθώς όλο αυτό το διάστημα το είχα κρύψει σε μια γωνιά του μυαλού μου.

"Αφιερώνω αυτό το επίτευγμα εξ ολοκλήρου στον Toby. Σ’ αγαπώ και μου λείπεις πάρα πολύ και κρατάω τα χέρια μου ανοιχτά για όποιον το χρειάζεται. Αυτό που πέρασε η οικογένειά μου δεν είναι μια συνηθισμένη εμπειρία, αλλά το να τον έχω μαζί μου στην πλάτη της μοτοσυκλέτας μου σε εκείνους τους τελευταίους γύρους ήταν το καλύτερο επιπλέον βάρος που θα μπορούσα να ζητήσω σε οποιονδήποτε αγώνα.

"Είχα το προβάδισμα στους βαθμούς από χθες και, όπως είπα, αυτό είναι ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Αυτός είναι ένας στόχος που πραγματοποιήθηκε. Είναι χρόνια και χρόνια αποτυχιών, αίματος, ιδρώτα και δακρύων που επενδύθηκαν σε κάτι.”