Συνυπαιτιότητες μοτοσυκλετιστών σε τροχαίο: Υπήρχαν πάντα και είναι σημαντικές

Προσοχή σε δημοσιεύματα που κοινοποιείτε!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

26/8/2019

Νέα «είδηση» διαμοιράζεται αυτές τις ημέρες αφήνοντας υπονοούμενο πως κάτι άλλαξε στην συνυπαιτιότητα ατυχήματος για τους αναβάτες μοτοσυκλετών. Πρόκειται για μία εκστρατεία των «κλικ» όπως πρόσφατα συνέβη και με την διήθηση, που στο ίδιο μοτίβο θορυβημένοι οι χρήστες του διαδικτύου νόμιζαν πως κάτι άλλαξε από δημοσίευμα που υπαινισσόταν ακριβώς αυτό. Αντίστοιχα τίποτα δεν έχει αλλάξει και τώρα για όποιον είναι θύμα τροχαίου, αλλά οδηγούσε χωρίς κράνος. Πάντοτε ο νόμος του αναγνώριζε συνυπαιτιότητα. Πάντα. Το πρόβλημα με τέτοιες ειδήσεις δεν είναι πως παρουσιάζουν σαν νέο κάτι παλιό, αλλά πως αυτό παίρνει διαστάσεις. Μεγαλώνει όταν μένοντας στον τίτλο, αρχίζει ο σχολιασμός και ο αφορισμός θεωρώντας πως οι μοτοσυκλετιστές δέχονται κάποιου είδους εκστρατεία κυνηγιού από τον νόμο. Δεν έχει αλλάξει κάτι, υπήρχε πάντα συνυπαιτιότητα του αναβάτη μοτοσυκλέτας σε τροχαίο όταν εκείνος δεν φορά κράνος. Κι αν αυτό σας φαίνεται περίεργο, υπάρχει συνυπαιτιότητα του τραυματισμένου αστυνομικού σε ληστεία τράπεζας, αν δεχτεί σφαίρα χωρίς να φορά αλεξίσφαιρο. Υπάρχει ευθύνη του ιδιοκτήτη καταστήματος, αν τραυματιστεί κάποιος προσπαθώντας να παραβιάσει το κατάστημά του και αποδειχτεί πως δεν είναι πολεοδομικά σύννομο. Ορίστε ορισμένα εξίσου περίεργα παράδοξα του νόμου, αλλά ισχύουν, ήταν πάντοτε έτσι.

Για να είμαστε ωστόσο βέβαιοι για το δικό μας ρεπορτάζ, κάναμε αυτό που δεν συνέβη στα μεγάλα ειδησεογραφικά site και τα τηλεοπτικά κανάλια, επικοινωνήσαμε με τον κ. Θεόδωρο Γαζούλη, δικηγόρο, ειδικό σε θέματα μοτοσυκλετιστών και τροχαία ατυχήματα, μιας και ο ίδιος είναι μοτοσυκλετιστής, ενεργό μέλος λεσχών και υπήρξε και συνεργάτης του περιοδικού ΜΟΤΟ. Αυτό που γνωρίζαμε λοιπόν, αυτό που λέμε και στους αναγνώστες μας και στον κόσμο όταν τους βλέπουμε δίχως κράνος, πως θα πληρώνουν κι από πάνω αν εμπλακούν σε ατύχημα, ίσχυε από πάντα. Για κάποιο λόγο τώρα, κάποιος σκέφτηκε πως μπορούσε να του αποφέρει κλικ αν την παρουσιάσει ως νέο, και το πέτυχε.

Σύμφωνα με τον κ. Γαζούλη κάτι αλλάζει το τελευταίο διάστημα κι αυτό είναι η γενικευμένη πίεση των ασφαλιστικών εταιριών να αυξηθεί το όριο της συνυπαιτιότητας ώστε να πληρώνουν λιγότερες αποζημιώσεις. Η πρότασή τους είναι να το ανεβάσουν στο 50% πράγμα που ξεφεύγει από την λογική. Διότι ναι, όσο περίεργο κι αν ακούγεται, είναι σωστό πως αν υποστείς κακώσεις στο κεφάλι και αποδειχτεί πως δεν θα τις είχες αν φορούσες κράνος, τότε ναι, υπάρχει συνυπαιτιότητα. Μπορεί να εξοργίσουμε τον τυχαίο σχολιαστή, αν φτάσει τόσο κάτω στο άρθρο, αλλά δεν μας πειράζει, άλλωστε αυτός δεν ήξερε πως τόσο καιρό ισχύει αυτό από τον νόμο! Το 50% - αν συμβεί- τότε ναι, είναι μεγάλο πρόβλημα. Δείτε όμως και το άλλο: Σε όλες τις χώρες υπάρχει συνυπαιτιότητα αν τραυματιστείς σε τροχαίο για το οποίο δεν φέρεις ευθύνη, αλλά δεν φοράς κράνος. Απλούστατα εκεί το ποσοστό αναβατών που δεν φορά κράνος είναι πολύ μικρό, ακόμη και σε πολιτείες των ΗΠΑ (Μασαχουσέτη) που αντιμετωπίζουν το κράνος περίπου όπως κι εμείς: Απαγορεύεται να μην το φοράς, αλλά σε συγκεκριμένες – το τονίζουμε- πολύ λίγες περιοχές, οι σερίφηδες μπορεί να σου την χαρίσουν. Αν το θέμα τον ξεκράνωτων αναβατών ήταν τόσο μεγάλο κι εκεί, ή στην Αγγλία ας πούμε που τα ασφαλιστήρια είναι φωτιά, τότε ναι, μπορεί να συζητούσαν αύξηση ορίων κι εκεί.

Μη φορώντας κράνος επιβαρύνεις με νοσήλια τον υπαίτιο του ατυχήματος, επιβαρύνεις την κοινωνία με τις δαπάνες, ακόμη και με το γεγονός πως φεύγεις από την παραγωγική αλυσίδα για κάποιο διάστημα. Κι αυτό σημαίνει πως έχει ευθύνη, άρα είσαι συνυπεύθυνος... Προφανώς κανείς δεν θέλει να σκέφτεται την περίπτωση του δυστυχήματος…

Δεν αλλάζει κάτι λοιπόν. Δεν κυνηγά κανείς τους μοτοσυκλετιστές και σωστά ο νόμος αναγνωρίζει συνυπαιτιότητα. Καμία πρόσφατη απόφαση δεν αποτελεί δεδικασμένο και κρίμα σε όσους μοιράζουν τέτοιες «ειδήσεις» προκαλώντας λανθασμένες εντυπώσεις. Για εμάς το σημαντικό είναι να μην δώσουν το επάνω χέρι στις ασφαλιστικές εταιρίες και αυξήσουν το όριο στο μισό.

Να δώσουμε όμως και μία άλλη πάσα, σε όσους γράφουν τέτοια δημοσιεύματα και στα τηλεοπτικά κανάλια: Ο νόμος αναγνωρίζει συνυπαιτιότητα και στον μοτοσυκλετιστή που τον χτύπησε αυτοκίνητο σε διασταύρωση δίχως σήμανση διερχόμενο από τα αριστερά του, σε περίπτωση που εκείνος δεν μείωσε ταχύτητα! Θα μπορούσαμε να βγούμε με μεγάλα γράμματα να το παρουσιάσουμε σαν είδηση, και ελπίζουμε να μην το δούμε να γράφεται αργότερα ως τέτοια αλλά ναι ισχύει κι αυτό από παλιά: Αν δεν κόψεις σε διασταύρωση χωρίς σήμανση γιατί έχεις προτεραιότητα, τότε η ευθύνη σε περίπτωση ατυχήματος είναι 20% δική σου!

 

Ετικέτες

Honda CRF250 Rally: Δοκιμή αναγνώστριας του ΜΟΤΟ

Η γνώμη του κοινού…
30/5/2019

Παραχωρήσαμε ένα Honda CRF250 Rally σε μία αναγνώστρια μας και φίλη του περιοδικού, με την υποχρέωση να κάνει χιλιόμετρα σε άσφαλτο και χώμα και να μας περιγράψει με δύο λόγια, την εμπειρία της. Προφανέστατα ενθουσιασμένη με το CRF, από τις φωτογραφίες ακόμη, η Νεφέλη Κ. μας μετέφερε για αυτή την εμπειρία, ένα κείμενο γεμάτο συναίσθημα:

 

Να οδηγείτε και να ερωτεύεστε!

της Νεφέλης Κ. φωτό: της ιδίας

…όπως ακριβώς έγινε με το Honda CRF250 Rally που για λίγες μέρες οδήγησα σε άσφαλτο και χώμα. Μόνο που εγώ ερωτεύτηκα δυο φορές. Τη μια με το που το αντίκρισα από κοντά και την άλλη με το που το γνώρισα λίγο καλύτερα. 

Η συγκεκριμένη έκδοση του CRF αισθητικά σε γοητεύει, αφού διατηρεί rally δυναμισμό και αναλογίες. Αρχικά το βλέμμα πέφτει στους ασύμμετρους εμπρόσθιους Led προβολείς, στις χούφτες και τη ζελατίνα που προσφέρει ικανοποιητική προστασία από τον αέρα. Η συνολική της εμφάνιση σε προδιαθέτει για εξερεύνηση, ενώ ο κυβισμός της είναι το τελευταίο που μαντεύεις, κάτι το οποίο δε χρειάζεται να σε απασχολεί, μιας και ανταποκρίνεται ικανοποιητικά στις απαιτήσεις ενός νέου αναβάτη που επιθυμεί να κάνει τα πρώτα του βήματα εκτός δρόμου και να ανακαλύψει νέο όριο αποστάσεων. Πρόκειται για μια εξαιρετικά ευκολοδήγητη μοτοσυκλέτα, ελαφριά και με χαμηλή κατανάλωση που σου επιτρέπει να κινηθείς εντός πόλης, με άνεση και ευελιξία. Βέβαια εκεί που τελειώνει η άσφαλτος, αρχίζει η περιπέτεια, κι εδώ έρχεται η πρόκληση για τους λιγότερο έμπειρους στο χώμα. Πάντα στην αρχή θα υποβόσκει η αμφιβολία, όμως το CRF250 Rally διατίθεται να τη σκεπάσει με το πέπλο της αυτοπεποίθησης. Δεν αναφέρομαι σε δεδομένα. Αριθμοί και σύμβολα, δε με ξεδιψάνε. Αναφέρομαι στη μετάβαση από το παλιό στο καινούριο και στο κενό που κρύβεται ενδιάμεσα. Στο βήμα που δείλιαζες να κάνεις, γιατί στεκόσουν στο πώς ξεκίνησες και πού θέλεις να φτάσεις. Το Rally θα σε βοηθήσει να προσανατολιστείς ως αναβάτης και να ξεκαθαρίσεις –αν όχι να επιβεβαιώσεις- τη ροπή που έχεις εσύ προς το Enduro. Με τη διαδρομή των αναρτήσεων θα πας γρήγορα στο χώμα, και φυσικά μην ξεχάσεις να απενεργοποιήσεις το ABS γιατί θα μάθεις να driftάρεις και θα σ’ αρέσει. Μα πάνω απ’ όλα, θα σου προσφέρει στιγμές απόλαυσης.

Ανοίγεις το γκάζι και αφήνεις τη στιγμή να ξεγλιστρήσει μέσα από τα δάχτυλά σου. Την παρακολουθείς να επιπλέει σαν ένα σύννεφο αναμνήσεων, μπερδεμένη στο θόρυβο της εξάτμισης. Μια σύντομη στιγμή που έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Όπως ο φόβος όταν φεύγει, κι έρχεται ο ενθουσιασμός. Με τη γραμμική απόδοση του κινητήρα να σε ξελασκάρει χωρίς να σε τρομάζει, φτάνεις στο πιο ψηλό σημείο του λόφου και η θέα σε ανταμείβει. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή –από εκείνες τις βαθυστόχαστες φευγαλέες στιγμές- παρατηρείς τη μοτοσυκλέτα αφημένη στην άκρη. Επίμονα την κοιτάς κι έχεις στα χείλη, ένα κρυφό χαμόγελο. Και φαντάζεσαι γενιές γενεών ανθρώπων που χρειάστηκε για να κατασκευαστεί αυτή η μοτοσυκλέτα, τα χρόνια δεκαετιών μέσα από πειραματισμούς παλαιότερων μοντέλων και βελτιώσεις που χρειάστηκαν για να τη φέρει σε σένα αυτή τη στιγμή. Τα στάδια εξέλιξης που επέτρεψαν σε δύο στοιχεία, αυτά του κινητήρα και των δύο τροχών, να συνδυαστούν μεταξύ τους. Αλλά μην σκέφτεσαι τέτοια πράγματα για πολύ ώρα, γιατί η στιγμή θα σηκωθεί και θα φύγει. Ωστόσο, ενώ η στιγμή είναι εδώ, μη διστάσεις. Πες τους ότι κανένας δρόμος δεν ανήκει σε κανέναν, αλλά ότι όλοι χρειάζεται να πάρουν κάποιον, μερικές φορές. Πες τους ότι τίποτα δεν διαρκεί για πάντα, αλλά αυτό το “για πάντα” είναι μόνο μια συλλογή στιγμών, τόσο πυκνή σε αριθμούς που είναι εύκολο για τα δέντρα να γίνουν δάσος.

Φορτώνεις τις σκέψεις σου και παίρνεις το δρόμο της επιστροφής. Μονοπάτια που διασταυρώνονται και άλλα που βγάζουν αλλού. Η αίσθηση πάνω στη σέλα του CRF250 Rally δεν είναι εύκολο να εκφραστεί με Λόγο. Μόνο «πλάγια» μπορώ να το επιχειρήσω. Εξάλλου, τις σκέψεις δεν μπορείς να τις τιθασεύσεις, παίρνουν το δρόμο που έχουν ανάγκη…

 

Ετικέτες