Red Bull Romaniacs – Αποσύρεται τραυματισμένος ο Pol Tarres

Η δύσκολη πλευρά της συμμετοχής με μεγάλες on-off
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/7/2022

Αποσύρεται από τον αγώνα ο Pol Tarres κάνοντας ο ίδιος την ανακοίνωση και ουσιαστικά επιβεβαιώνοντας αυτό που φάνηκε εχθές στα αποτελέσματα της ημέρας. Κι αυτό γιατί δεν είχε ολοκληρώσει την προσπάθειά του παρόλο που ήταν τρίτος της Bronze κατηγορίας στον Πρόλογο και ξεκίνησε παλεύοντας για μία από τις τρεις θέσεις.

Μία πτώση που ο ίδιος την χαρακτήρισε ηλίθια στην αρχή της χθεσινής ημέρας τον άφησε με κάκωση ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης με τον Tarres να επιμένει για άλλη μισή ώρα να αγωνίζεται έως ότου οι δυνάμεις του τον εγκατέλειψαν και ο πόνος νίκησε.

Σταματώντας τον αγώνα και στην πρώτη εξέταση ήρθε και η κανονική διάγνωση που έδειξε πως είχε κόψει τους συνδέσμους στον ώμο και θα χρειαζόταν χειρουργική αποκατάσταση. Δεν πήρε λοιπόν σήμερα εκκίνηση και ανακοίνωσε πως αποχωρεί από το Romaniacs.

 

 

Η τρέλα αυτή, να ολοκληρώσει κανείς τον σκληρότερο αγώνα του FIM World Enduro Championship με μεγάλη Adventure αντί για κανονική Enduro ξεκίνησε το 2017 όταν ο Gerhard Forster και ο Quinn Cody με BMW RnineT και KTM 1190 Adventure R αντίστοιχα, πάλεψαν μεταξύ τους για να δουν ποιος θα τα καταφέρει καλύτερα. Να τονίσω εδώ πως αγωνίστηκαν στην κατηγορία Iron και οι μοτοσυκλέτες τους δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με εκείνων της παραγωγής. Αυτό είναι κάτι που έχω επιβεβαιώσει προσωπικά με τον Quinn Cody αναφέροντας μου μία σειρά από αλλαγές με στόχο την ολοκλήρωση της σκληρής δοκιμασίας αλλά και την επικράτηση έναντι της BMW.

Οι κατηγορίες στο Red Bull Romaniacs είναι GOLD – SILVER – BRONZE – IRON – ATOM με αυτή την σειρά βαθμού δυσκολίας και τον Pol Tarres να είναι ο πρώτος το 2021 που συμμετέχει στην Bronze με μεγάλη Adventure τερματίζοντας 18ος που είναι μία εκπληκτική επίδοση.

Φέτος ο στόχος ήταν για ακόμη ψηλότερα και ξεκίνησε έτσι από την πρώτη ημέρα από τον Πρόλογο τερματίζοντας τρίτος στην κατηγορία, όταν πέρσι ήταν 13ος στο Πρόλογο. Όπως έχει πει και ο ίδιος και όπως παλαιότερα μου έχει μεταφέρει και ο Chris Birch, η διαδικασία αυτή, να συμμετέχεις με μεγάλη Adventure σε τέτοιες δοκιμασίες είναι μία κορυφή που κατακτάς αργά, έχοντας ξεκινήσει από ένα ήδη εξαιρετικό επίπεδο σε Enduro και Trial και με συνεχή, καθημερινή προπόνηση. Ο Pol Tarres δεν ξεφεύγει από τον κανόνα αυτό και η εξέλιξή του με την Tenere 700 ήταν παραπάνω από αξιοσημείωτη. Μετρά ήδη ένα Guiness ρεκόρ για το μεγαλύτερο υψόμετρο με δικύλινδρη μοτοσυκλέτα, στα 6.155 μέτρα και μία σειρά από promo-video με απίθανες δοκιμασίες, που η Yamaha σκοπεύει να πολλαπλασιάσει και να χρηματοδοτήσει με τους πόρους από την συμμετοχή της στο Dakar από το οποίο πλέον έχει αποτραβηχτεί.

Η συμμετοχή στον σκληρό αυτό αγώνα με μοτοσυκλέτες που δεν είναι η δουλειά τους να βρεθούν εκεί μέσα, προέκυψε από μία μίξη αιτιών με τις επιταγές του marketing να είναι φυσικά οι πρώτες αλλά χωρίς να έχουν την αποκλειστικότητα. Κι αυτό γιατί τόσο η εξέλιξη της τεχνολογίας και του σχεδιασμού, όσο και η εξέλιξη της ίδιας της τέχνης και της τεχνικής της οδήγησης, έχουν εξελιχθεί παράλληλα επιτρέποντας μεγαλύτερο βαθμό ελευθερίας από πριν. Ο Pol Tarres έχει πάρει μέρος σε πολλούς αγώνες Rally χτίζοντας και εξελίσσοντας την τεχνική του, όπως ο ίδιος έχει αποκαλύψει και καθόλου δεν διαφέρει αυτό από τον αντίστοιχο “πρεσβευτή-του-κάνε-τα-πάντα-με-Advenure” της KTM, Chris Birch.

Στον αντίποδα βέβαια ο τραυματισμός με μία τέτοια συμμετοχή είναι πιο εύκολος και το ρίσκο μεγαλύτερο. Και ο Toni Bou, ένας από τους ικανότερους αναβάτες του κόσμου και πρωταθλητής θρύλος στο Trial, έκανε μία σειρά video με την Africa Twin που κατέληξαν με ένα σπασμένο πόδι για τον ίδιο, αλλά και τεράστια απήχηση στο κοινό.

Περαστικά στον Pol Tarres και σε αναμονή του επόμενού του άθλου..

 

Ετικέτες

Παν. Πρωτ. Enduro 2019: Αγώνας επιβίωσης & τραυματισμών στο Άργος – Gallery

Πολλά παράπονα για την διοργάνωση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/5/2019

Ο Κακολύρης πάλεψε με τον Βαρσάμη παίρνοντας την πρώτη θέση αλλά και οι δυο τους νίκησαν με μεγάλη διαφορά τρέχοντας σε κάτι ιδιαίτερα δύσκολο: Έναν αγώνα Enduro που θα ήταν «αντρικός» που θα έκανε τα παιδιά να ξεχωρίσουν από τους άντρες και τα μωρά να κλάψουν, έναν τέτοιο αγώνα οραματίστηκε η λέσχη ΦΙΛ.Μ.Α. που είχε μάλλον την σκέψη πως αυτό χρειαζόταν για να ανεβάσει το επίπεδο στους ελληνικούς αγώνες, αλλά κατέληξε να δέχεται πολλά παράπονα.

Η αλήθεια είναι πως δεν κατάφερε να αποφύγει τα λάθη που είχαν γίνει πίσω το 2014, συγχέοντας την σκληρότητα που πρέπει να υπάρχει σε έναν αγώνα με το επίπεδο εντουροβόλτας μίας κλειστής παρέας. Οι αγώνες έχουν σημαντικές απαιτήσεις γιατί φτιάχνονται για να αναδείξουν την τεχνική του κάθε αναβάτη και το ίδιο το άθλημα διατηρώντας την μέγιστη ασφάλεια. Πράγμα που σημαίνει πως είναι απαραίτητο το ασθενοφόρο να έχει άμεση πρόσβαση, όπως αντίστοιχα οι αναβάτες να μπορούν να περπατήσουν την διαδρομή χωρίς τις μοτοσυκλέτες τους, διαφορετικά δεν νοείται «περπάτημα» αλλά προ-αγώνας. Θα πρέπει με λίγα λόγια η διαδρομή να είναι προσβάσιμη. Πρώτα για τους παραπάνω λόγους και έπειτα για να προσελκύσει θεατές, έστω κι αυτούς τους λίγους που τελευταία δέχονται τα ελληνικά πρωταθλήματα.

οι φωτογραφίες ανήκουν στο περιοδικό MOTO
φωτογράφος: Θοδωρής Ερμήλιος

Η πρόσβαση για το ασθενοφόρο ανοίχτηκε ή καλύτερα οργώθηκε λίγο πριν τον αγώνα, κι αρκετοί αναβάτες δεν είχαν την ευκαιρία να την περπατήσουν. Αυτός ήταν ένας από τους λόγους, ο μικρότερος, για το γεγονός πως υπήρξαν πολλοί τραυματισμοί. Ο Λεοντιάδης έφυγε τελικά με ασθενοφόρο τραυματισμένος, ενώ οι εγκαταλείψεις από πτώσεις δεν ήταν λίγες.

Η μπόλικη πέτρα, και το δύσκολο τερέν δεν είναι το πρόβλημα. Η ομάδα του ΜΟΤΟ έχει βρεθεί στο Erzberg πολλές φορές όπως και σε πολλούς δύσκολους αγώνες και είναι άλλο πράγμα να κάνεις αγώνα με δυσκολία και άλλο πράγμα να καταλήγει προβληματικός. Η προδιάθεση της ΦΙΛΜΑ δεν θα ήταν προφανώς να ταλαιπωρήσουν τον κόσμο, αλλά να πραγματοποιήσουν έναν αγώνα πραγματικά Enduro και όχι βόλτα. Δεν σημαίνει πως αυτή η προδιάθεση είχε και το αντίστοιχο αποτέλεσμα για την πλειοψηφία των αναβατών που έτρεξαν τόσες πολλές ώρες, σχεδόν 8,5!

Ο χρόνος ήταν ένα γενικότερο πρόβλημα, καθώς η μιάμιση ώρα για τα Σ.Ε.Χ. δεν είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις σε έναν αγώνα, βασικά είναι λάθος και όταν οι αναβάτες απευθύνθηκαν στην διοργάνωση η απάντηση που πήραν είναι πως ο κανονισμός αναφέρει για προτεινόμενο χρόνο και όχι για επιβολή ανώτερου χρόνου. Είναι σαν να λέμε πως υπάρχει ημερομηνία λήξης κατά προτίμηση. Για κάποιους είναι χαλασμένο, για άλλους θα μπορούσαν και να το καταναλώσουν. Σε κάθε περίπτωση μιλάμε για λάθος γιατί ο αγώνας φτιάχνεται με στόχο να μηδενίσει τις πιθανότητες για λάθη και να αυξήσει την ταχύτητα των αναβατών και να αναδείξει την τεχνική τους και την αντοχή τους βέβαια, αλλά σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα. Οι νέοι διοργανωτές ήθελαν έναν δύσκολο αγώνα και υπήρχαν αναβάτες που τους άρεσε ιδιαίτερα, όχι όμως και στην πλειοψηφία όσων πήραν μέρος. Αμφότεροι ωστόσο συμφώνησαν πως με την συνδιοργάνωση του Enduro Ν.Ελλάδος δεν χωρούσαν στην μικρή πλατεία του χωριού που στήθηκε το parc ferme το οποίο αντίστοιχα ήταν πολύ μακριά από ξενοδοχεία και καταλύματα.

Σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες ο Βαρσάμης παραλίγο να πάρει την πρώτη του νίκη, αλλά επικράτησε ο Κακολύρης με τους δυο να χτίζουν μία διαφορά από τον Ζώρα και τον Σιαφαρίκα στην τρίτη και τέταρτη θέση αντίστοιχα, με τον Ντουζένη να επιστρέφει στο προσκήνιο κλείνοντας την πεντάδα και αφήνοντας πίσω τον ανανεωμένο Ζέρβα.

Έντονος παρασκηνιακά αγώνας με μπόλικη κούραση που ανέδειξε τους Κακολύρη και Βαρσάμη!

 

Δείτε μία πλούσια συλλογή φωτογραφιών σε μεγάλη ανάλυση:

 

Ετικέτες