Δοκιμάζουμε στην Πορτογαλία τα νέα Bridgestone με πλοηγό τον Freddie Spencer!

Ο Freddie Spencer παρέα με το MOTO!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/4/2015

Ο “Fast Freddie”, ένας από τους ταχύτερους αναβάτες της ιστορίας, είναι ο πλοηγός μας στην Πορτογαλία, όπου δοκιμάζουμε τα νέα Bridgestone T30 και A40. Νέα ελαστικά, Sport touring και παντός δρόμου, αντίστοιχα. Δύο διαφορετικά ελαστικά και ποικιλία μοτοσυκλετών, και τον Freddie Spencer, να μας δείχνει τον δρόμο. Μερικές φορές, αυτή η δουλειά είναι η καλύτερη του κόσμου! Οι πρώτες εντυπώσεις είναι πως το νέο Adventure ελαστικό, το A40, είναι εξαιρετικό στο δρόμο, αλλά το μπροστινό τα βρίσκει σκούρα στο χώμα. Το 90-10 που δίνει η Bridgestone ως χρήση, είναι πιο κοντά στο 95-5, όπως συμβαίνει και με τους περισσότερους κατασκευαστές. Το Τ30 είναι περισσότερο touring, από sport, αλλά έρχεται γρήγορα σε θερμοκρασία λειτουργίας, και το πίσω ελαστικό ανταπεξέρχεται στη ροπή των πολλών κυβικών, βρίσκοντας πρόσφυση ακόμα κι όταν ανοίγεις βίαια το γκάζι σε κλίση. Έχουμε μπροστά μας κι άλλα χιλιόμετρα, αναλύοντας τα ελαστικά, σε διαφορετικές συνθήκες, σε μια διαδρομή που περιέχει πολλά είδη δρόμων.

Ωστόσο η ευχάριστη έκπληξη παραμένει η παρουσία του Freddie Spencer, που έχει χορηγό την Bridgestone, στη σχολή οδήγησης που διατηρεί στην Γαλλία. Ο Αμερικανός έχει μερικές εξαιρετικές ιστορίες, που μας διηγείται αυτές τις μέρες, και μαζί του κάναμε μια συζήτηση για τις νέες μοτοσυκλέτες με τα πάμπολλα ηλεκτρονικά βοηθήματα, αλλά και τη σύγχρονη μορφή των αγώνων! Εν συντομία, οι απόψεις του θα εκπλήξουν τον περισσότερο κόσμο! Είναι υποστηρικτής των ηλεκτρονικών, του αρέσει η Panigale 1299 και πιστεύει ότι από ένα σημείο και μετά, δεν μπορείς να εκμεταλλευτείς τις δυνατότητες των νέων μοτοσυκλετών, αν δεν έχεις ηλεκτρονικά. Πράγματα που λέμε στο περιοδικό, και ορισμένες φορές ακούμε την απάντηση ότι «οι παλιοί θα τα κατάφερναν». Ένας από τους ταχύτερους λοιπόν, λέει πως όχι, ωστόσο δεν θα πρέπει να μαθαίνει κανείς να οδηγά με τα ηλεκτρονικά. Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση, και θα ακολουθήσουν κι άλλες φυσικά, καθώς η τεράστια εμπειρία του “Fast Freddie”, που ασταμάτητα οδηγεί όλα αυτά τα χρόνια, είναι αστείρευτη πηγή για προβληματισμό. Που να ακούσετε τι έχει να πει, για τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας μόνο με τα φρένα. Πιστεύει ότι οι σύγχρονοι αγώνες είναι εντυπωσιακοί, εξίσου με την δική του εποχή, και έχει ενδιαφέροντα πράγματα να πει για κάθε αναβάτη των MotoGP. Μείνετε συντονισμένοι για συνέντευξη Freddie Spencer και την αναλυτική δοκιμή των νέων Bridgestone!    

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»