Ανακοίνωσε Vinales επίσημα η Yamaha

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

19/5/2016

Ένα από τα χειρότερα κρατημένα μυστικά, όπως έχουμε γράψει κι εμείς πολλές φορές στο πρόσφατο παρελθόν, ήταν η μετακίνηση του Maverick Vinales από την Suzuki στη Yamaha, η οποία ανακοινώθηκε πλέον και επίσημα από την Yamaha Racing. Ο νεαρός Ισπανός που έχει καταπλήξει τους πάντες με την φετινή απόδοση πάνω στη σέλα του Suzuki GSX-RR, θα αγωνίζεται ως team mate του Valentino Rossi –ο οποίος ανανέωσε τον Μάρτιο το συμβόλαιό του για άλλα δύο χρόνια- μέχρι και το 2018. Ο Vinales βρίσκεται αυτή την στιγμή στην πέμπτη θέση του βαθμολογικού πίνακα, ενώ έκανε το ντεμπούτο του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 2011 στην κατηγορία των 125cc. Το 2013 πήρε τον τίτλο στην Moto3 και αναδείχθηκε τρεις φορές "rookie of the year" το 2011 (125cc), το 2014 (Moto2) και το 2015 (MotoGP).
Η αλήθεια είναι ότι η Suzuki κατέβαλε σημαντικές προσπάθειες για να διατηρήσει στην ομάδα της τον Vinales, αλλά στο τέλος η ομάδα της Movistar Yamaha ήταν αυτή που τον κέρδισε με δέλεαρ μια θέση στην παγκόσμια πρωταθλήτρια Μ1 και συγκατοίκηση με τον εννέα φορές παγκόσμιο πρωταθλητή, Rossi. Ο 21 ετών Ισπανός μάλιστα, πήρε το παρθενικό βάθρο στα MotoGP, τόσο για τον ίδιο όσο και για την Suzuki, στον  αγώνα του Le Mans επιβεβαιώνοντας την διαρκώς ανοδική του πορεία από την ημέρα που προστέθηκε στο grid των MotoGP. Στις δοκιμές πριν την έναρξη της σεζόν στο Phillip Island είχε τον πρώτο χρόνο, ενώ μετά τις κατατακτήριες δοκιμές βρέθηκε στην πρώτη σειρά εκκίνησης στον αγώνα του Κατάρ. Και μπορεί η Yamaha να δηλώνει ότι τ δεν υπάρχει κανείς αντικαταστάτης που θα μπορούσε να φέρει άμεσα τα αποτελέσματα του Lorenzo, αλλά ο Vinales αν μη τι άλλο είναι μια ελπιδοφόρα επιλογή για το κοντινό μέλλον.
Μια μεγάλη πρόκληση για τον νεαρό Ισπανό είναι και το αν θα καταφέρει να ανακηρυχθεί ο πρώτος διαφορετικός νικητής στα MotoGP (τίτλο που κατέχει ο Marquez από το 2013 καθώς εκτός από τους Rossi, Pedrosa, Lorenzo, Stoner και Marquez δεν έχει ανέβει κανείς άλλος στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, πέρα από τον Ben Spies στην μοναδική του νίκη στο Assen το 2011) πάνω στη σέλα του Suzuki ή αν θα περιμένει την Yamaha εποχή του για να το κάνει.
Η κίνηση της Suzuki που αναμένεται για τον αντικαταστάτη του Vinales, είναι η "στρατολόγηση" του Andrea Iannone, ο οποίος στο τέλος της σεζόν μένει ελεύθερος από την Ducati, καθώς ο Dovizioso υπέγραψε ήδη ως team mate του Lorenzo για τα επόμενα δύο χρόνια.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες