Gigi Dall'Igna: "Σκεφτόμαστε για αντίποινα στην Honda!"

Τα λέει "έξω από τα δόντια" ο Team Manager της Ducati
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/3/2019

Ο Gigi Dall'Igna, ο άνθρωπος που έφερε ουσιαστικά την αναγέννηση της Ducati στα MotoGP, βρέθηκε αναμενόμενα στο επίκεντρο της προσοχής αμέσως μετά τον αγώνα του Qatar, μιας και το θέμα του αγώνα ήταν η καταγγελία και στη συνέχεια η έφεση που κατέθεσαν τέσσερις ομάδες (Honda, Suzuki, KTM και Aprilia) σχετικά με τα αεροδυναμικά βοηθήματα που χρησιμοποίησε η Ducati στο ψαλίδι και στον μπροστινό τροχό. Χθες, ο Dall'Igna έδωσε μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη στο ιταλικό Skyl, μιλώντας για την κίνηση αυτή των τεσσάρων ομάδων χωρίς υπεκφυγές ή μασώντας τα λόγια του.
Στην ερώτηση για το αν εκπλήσσεται που για πρώτη φορά στην σύγχρονη εποχή των MotoGP τα αποτελέσματα ενός αγώνα δεν έχουν επικυρωθεί, ο Ιταλός αρχιμηχανικός είπε ότι έμεινε έκπληκτος ιδιαίτερα από την αντίδραση της Honda, καθώς πρόκειται για ένα εργοστάσιο που εκτός από πρωταγωνιστής είναι και ένας από τους "πατέρες" των MotoGP, μαζί με την Ducati και την Yamaha. Γι' αυτό άλλωστε μέχρι σήμερα, όλα τα τεχνικά θέματα λυνόντουσαν μέσω του Συνδέσμου των κατασκευαστών ή σε συνεργασία με τον Τεχνικό Διευθυντή των MotoGP. Του προκάλεσε λοιπόν μεγάλη εντύπωση το ότι η Honda αμφισβήτησε τις αποφάσεις του αρμόδιου οργάνου και δήλωσε ότι σκέφτονται να προχωρήσουν σε αντίστοιχη καταγγελία εναντίον τους. Όπως είπε, θεωρούν ότι τα αεροδυναμικά φτερά των Honda είναι επικίνδυνα, όχι μόνο για το πώς είναι κατασκευασμένα, αλλά και για το ότι με τόσο λεπτή βάση θα μπορούσαν να παραμορφωθούν εξαιτίας του φορτίου και να συμπεριφερθούν ως κινητά εξαρτήματα, κάτι που απαγορεύεται από τους κανονισμούς.


Αυτό όπως καταλαβαίνουμε όλοι, είναι η αρχή μιας αλυσίδας γεγονότων που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε χιονοστιβάδα, καθώς αν ξεκινήσει ο "χορός" των αμφισβητήσεων των αποφάσεων του Danny Aldridge, του Τεχνικού Διευθυντή των MotoGP, κάτι τέτοιο δεν θα είχε τελειωμό, αφού όπως επισημαίνει και ο Dall'Igna σε κάθε αγώνα θα μπορούσε να υπάρξει κι από μια αφορμή.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως έχει και η απάντησή του στο ερώτημα αν περίμεναν μια τέτοια κίνηση από τις τέσσερις ομάδες, όπου ο Gigi Dall'Igna απάντησε αρνητικά, κάτι που έρχεται σε αντιπαράθεση με τις δηλώσεις του Pit Beirer από την ΚΤΜ, ο οποίος παραδέχτηκε πως η έφεση ήταν έτοιμη από πριν διότι είχαν προηγηθεί προειδοποιήσεις τόσο προς τον Τεχνικό Διευθυντή, όσο και προς την ίδια την Ducati. Ο ίδιος θεωρεί ότι το όλο θέμα έγινε για να τους εμποδίσει η Honda να χρησιμοποιήσουν ένα εξάρτημα που πληροί τις τεχνικές προδιαγραφές, ενώ τα υπόλοιπα εργοστάσια αναγκάστηκαν να ακολουθήσουν σε μια κατάσταση που, κατά την γνώμη του, τα φέρνει σε δύσκολη θέση.
Ο Dall'Igna πάντως εμφανίστηκε ήρεμος και σίγουρος ότι θα δικαιωθούν και ότι θα αποδειχθεί ότι τα εξαρτήματα τοποθετήθηκαν για την ψύξη των ελαστικών, κάτι που όπως υποστηρίζει, αποδεικνύεται και με εργαστηριακά τεκμήρια. Είναι μάλιστα τέτοιος ο βαθμός σιγουριάς τους, που δεν έχουν σκεφτεί καν ποιες θα είναι οι επόμενες κινήσεις τους ή αν θα απευθυνθούν στο CAS, σε αντίθετη περίπτωση.
Αντιθέτως, ο Team Manager της Ducati ήταν ιδιαίτερα καυστικός στην εξήγησή του για τους λόγους που προέβησαν οι ομάδες στην ένσταση. Σύμφωνα λοιπόν με τον ίδιο, η ΚΤΜ και η Aprilia θα έπρεπε να ασχολούνται με κάτι άλλο αυτή την περίοδο και όχι με την κατάθεση ένστασης. Θα έπρεπε να προσπαθούν να εξελίξουν τις μοτοσυκλέτες τους, λέγοντας ανοικτά πλέον την άποψή του πως τα δύο εργοστάσια είναι υποδεέστερα της Ducati. Αντιθέτως, η Suzuki και η Honda θα μπορέσουν να αποκτήσουν ένα ισχυρό πλεονέκτημα σε έναν πιθανό μηδενισμό του Dovizioso στον πρώτο αγώνα. Σε ό,τι αφορά την Yamaha, ο Dall'Igna είπε πως δεν τον εκπλήσσει το γεγονός ότι επέλεξε να μείνει έξω από αυτή την "συμμαχία", καθώς αυτή θεωρεί ότι είναι η σωστή στάση. Η Yamaha έπραξε σωστά αναζητώντας διευκρινήσεις μέσα από τα Σύνδεσμο και δεν προέβη σε τέτοιες ενέργειες. Θεωρεί ότι η Yamaha, η Honda και η Ducati αποτελούν τους ιδρυτές των σύγχρονων MotoGP και γι' αυτό το λόγο θα έπρεπε να έχουν μια πιο αθλητική προσέγγιση στο σύστημα. Επεσήμανε επίσης το γεγονός ότι η Yamaha είχε χρησιμοποιήσει ένα αντίστοιχο εξάρτημα πέρσι και κανείς από τους ανταγωνιστές της δεν παραπονέθηκε, ενώ η Ducati δέχεται πιέσεις από τους αντιπάλους για όλες τις τεχνολογικές καινοτομίες που εισάγει, ο οποίες όμως τόνισε πως βρίσκονται εντός των κανονισμών.


Κλείνοντας, ο Dall'Igna δήλωσε πως όλη αυτή η κατάσταση κάνει ουσιαστικά καλό στην Ducati και ότι πάντοτε θα προσπαθούν να δίνουν το καλύτερο που μπορούν στους αναβάτες τους, χωρίς να εκφοβίζονται από αντίστοιχες κινήσεις των αντιπάλων τους. Ελπίζει ότι όλο αυτό θα αποτελέσει ένα μεμονωμένο συμβάν που θα λήξει με την βοήθεια της λογικής από όλες τις πλευρές, με στόχο την βελτίωση του σπορ. Τέτοιες ενέργειες όμως, θεωρεί ότι αφαιρούν μέρος της αξιοπιστίας τόσο του πρωταθλήματος όσο και της ομοσπονδίας, κάτι που μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο σε όλους όσοι ζουν για το άθλημα, πιστεύουν στο άθλημα και που χαίρονται μπροστά στις τηλεοράσεις τους κάθε φορά που ο Dovizioso κάνει κάτι τόσο υπέροχο, όπως αυτό που έκανε στο Qatar.

 

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες