MotoGP: Σκέψεις για "ποδαρικό" με Phillip Island το 2021!

Στόχος η ασφάλεια των αναβατών

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

3/1/2020

Ο τελευταίος αγώνας στο Phillip Island της Αυστραλίας θα μείνει στην μνήμη των αναβατών λόγω του καιρού, με τον δυνατό άνεμο να κάνει τις μοτοσυκλέτες τους ιδιαίτερα ασταθείς στις υψηλές ταχύτητες. Μάλιστα, οι δοκιμές του Σαββάτου ακυρώθηκαν και πραγματοποιήθηκαν το πρωινό της επόμενης μέρας, πριν την έναρξη του αγώνα. Η εκκίνηση ήταν πραγματικά φοβερή και αποζημίωσε όλους τους Ευρωπαίους θεατές που είχαν ξυπνήσει απ’ το χάραμα για να παρακολουθήσουν τις τιτανομαχίες των καλύτερων αναβατών του κόσμου. Το θέαμα και το ότι όλα πήγαν κατ’ ευχήν ήταν ξεκάθαρα θέμα τύχης, αφού ο Αίολος αποφάσισε να μαζέψει στο ασκό του τους ανέμους και να δημιουργήσει καλύτερες συνθήκες.

Παρότι όλα πήγαν καλά, η Dorna δεν θέλει να αφήνει τα πράγματα στην τύχη και σκέφτεται από το 2021 να αλλάξει την ημερομηνία διεξαγωγής του Phillip Island και από Οκτώβριο να πραγματοποιηθεί την άνοιξη, ώστε να μην υπάρχει το ρίσκο της ακύρωσης του αγώνα. Κάτι τέτοιο θα ήταν πραγματικά καταστροφικό για όλους, ιδίως για τους θεατές, όπως συνέβη με τον αγώνα στο Silverstone που το κοινό έμεινε να περιμένει με τις ώρες μέσα στη βροχή μέχρι που τελικά ακυρώθηκε, λόγω της κακής ρήσης της ασφάλτου. Η Dorna στόχευε να μεταφέρει τον αγώνα του Phillip Island είτε τον Μάρτιο είτε τον Απρίλιο, όμως η Australian Grand Prix Corporation –τοπική διοργανώτρια αρχή των αγώνων στην Αυστραλία- αρνείται κατηγορηματικά. Ο λόγος είναι πως στις 13-15 Μαρτίου του 2020 ξεκινά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Formula 1 στη Μελβούρνη (σ.σ. οδικώς απέχει δύο ώρες απ’ το Phillip Island) με τις ημερομηνίες του αγώνα της F1 να μην αλλάζουν για το 2021 πιθανότατα.

Το επιχείρημα της AGPC δεν είναι ιδιαίτερα βάσιμο, αφού και σε άλλες χώρες συμβαίνει ακριβώς το ίδιο, όπως στην Αγγλία που στο Silverstone πραγματοποιείται πρώτα ο αγώνας της F1 κι έπειτα των MotoGP. Όπως είχε πει παλιότερα ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta, “δύο παρόμοιες εκδηλώσεις μπορούν να πραγματοποιηθούν από την ίδια οργάνωση μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα τεσσάρων εβδομάδων. Υπάρχουν πίστες που φιλοξενούν τους αγώνες και των δύο πρωταθλημάτων με μικρή χρονική διαφορά όπως το Silverstone και η Catalunya. Στην Αυστραλία υπάρχουν δύο διαφορετικές πίστες και οι διαχειριστές του Phillip Island μπορούν να ετοιμαστούν ώστε να πραγματοποιηθεί ο αγώνας πολύ νωρίτερα.”

Ένα από τα κίνητρα -και το βασικότερο- του κ.Ezpeleta να αλλάξει τις ημερομηνίες του αγώνα, είναι σαφώς η ασφάλεια των αναβατών, καθώς ζήτησαν και οι ίδιοι να πραγματοποιηθεί τον Απρίλιο. “Στον αγώνα των Superbikes στο Assen είχε ακυρωθεί ο Tissot Superpole Race λόγω της χιονόπτωσης του Σαββάτου”, συμπλήρωσε ο Ezpeleta, θέλοντας να εστιάσει στο πόσο επικίνδυνο και δυσάρεστο μπορεί να είναι η ακύρωση ενός αγώνα, πρωτίστως για τους αναβάτες κι έπειτα για τους θεατές.

Το TT Assen τον περασμένο Απρίλιο

Μετά την κακοκαιρία τον περασμένο Οκτώβριο στον αγώνα της Αυστραλίας, το θέμα επανεξέτασης της αλλαγής της ημερομηνίας αναδύθηκε στην επιφάνεια. Με το δεδομένο του αγώνα της Ταϊλάνδης που έχει μεταφερθεί για το 2020 από τον Οκτώβριο στις 20 Μαρτίου, συζητάται πλέον πιο έντονα να γίνει κάτι παρόμοιο και για το Phillip Island του χρόνου, καθώς και το πώς θα διαμορφωθεί όλο το πρόγραμμα. Μάλιστα, ένα ενδεχόμενο είναι το Phillip Island να πραγματοποιηθεί τελικά τον Φεβρουάριο του 2021 και να αποτελέσει τον εναρκτήριο αγώνα του πρωταθλήματος, με το Buriram να ακολουθεί κι τον αγώνα του Qatar να πραγματοποιείται τον Μάρτιο, αποτελώντας πλέον τον τρίτο αγώνα του πρωταθλήματος. Έτσι, τα MotoGP θα μεταβούν πιο εύκολα στην Ευρώπη ξεκινώντας απ’ την Αυστραλία και καταλήγοντας στο Qatar. Παράλληλα, εξετάζεται και το ενδεχόμενο να ξεκινήσουν τα Superbikes δύο εβδομάδες νωρίτερα απ’ τα MotoGP με το Phillip Island να είναι ο πρώτος αγώνας ή να μεταφερθεί για τον Απρίλιο.

Το πρόβλημα όμως με τον καιρό και τις ημερομηνίες δεν περιορίζεται μόνο στο Phillip Island, καθώς στον τελευταίο αγώνα της περσινής σεζόν (σ.σ. στη Valencia) οι αναβάτες αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στη παρέλαση με κάμπριο αυτοκίνητα μέσα στη πίστα, λόγω του έντονου κρύου. Η πιο εύκολη και προφανής λύση είναι να αλλαχθούν οι ημερομηνίες των αγώνων του Οκτωβρίου και Σεπτεμβρίου ώστε να πραγματοποιηθεί νωρίτερα ο αγώνας της Valencia και τη θέση του Burimam τον Οκτώβριο να την πάρει το Lombok στην Ινδονησία το 2021 ή αργότερα.

Ετικέτες

motogp

WSBK

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960.

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο.

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.