BMW GS Trophy 2020: Πρωταθλήτρια η ομάδα της Νότιας Αφρικής!

Ολοκληρώθηκε μετά από 2.500km γεμάτα δράση και διασκέδαση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/2/2020

Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε και μετά από οκτώ ημέρες ατελείωτης οδήγησης και προκλήσεων, ολοκληρώθηκε με επιτυχία το φετινό  BMW GS Trophy – ένας θεσμός που έχει δημιουργήσει και πραγματοποιεί εδώ και αρκετά χρόνια ο γερμανικός κολοσσός. Από τις 22 ομάδες που συμμετείχαν νικήτρια στέφθηκε η ομάδα της Νότιας Αφρικής, που τόσο το 2016 στη Ταϊλάνδη όσο και το 2018 στη Μογγολία είχε κερδίσει το τρόπαιο. Ήταν μια νίκη που κρίθηκε μέχρι την τελευταία στιγμή, καθώς η ομάδα της Γαλλίας ήταν ιδιαίτερα ανταγωνιστική καταφέρνοντας τελικά να σκαρφαλώσει στη δεύτερη θέση την όγδοη μέρα.

Την έβδομη μέρα οι αναβάτες θα έπρεπε να διασχίσουν μια διαδρομή μήκους 375 χιλιομέτρων με αφετηρία τη λίμνη Tekapo και τερματισμό τη λίμνη Wakana που βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Aspiring. Οι συμμετέχοντες παράλληλα είχαν να λάβουν μέρος σε δυο προκλήσεις.

Μέχρι να φτάσουν στο όρος Aspiring το καραβάνι έπρεπε να διασχίσει πολλά δύσβατα μονοπάτια, ποτάμια και χωματόδρομους. Η περιοχή είναι γνωστή επειδή εκεί πραγματοποιήθηκαν πολλά απ’ τα γυρίσματα της τριλογίας του “Άρχοντα των δαχτυλιδιών”, ενώ στις αρχές του 19ου αιώνα οι Μαορί έσκαβαν για χρόνια δημιουργώντας πολλά ορυχεία, με στόχο την εξόρυξη πολύτιμων πετραδιών και χρυσού. Η πρώτη δοκιμασία, το Akrapovic Challenge”, περίμενε τους αναβάτες μόλις 30 χιλιόμετρα μετά την αφετηρία και δεν είχε να κάνει με την εξάτμιση των F850GS, αλλά ήταν ένας δύσκολος και τεχνικός αγώνας. Η γεμάτη χαλίκια και πέτρες διαδρομή που έπρεπε να ολοκληρώσουν όλοι οι αναβάτες ήταν στην όχθη της λίμνης Wakana, με μεγάλη κλίση, με αποτέλεσμα πολλοί απ’ τους συμμετέχοντες να πέσουν. Εκεί αναμετρήθηκαν οι ομάδες της Νότιας Αφρικής και της Γαλλίας και το οποιοδήποτε λάθος μετρούσε διπλά, με τόσο μικρή διαφορά που τους χώριζε.

Έπειτα το καραβάνι συνέχισε την πορεία του μέσα προς τη δύση με κατεύθυνση της νοτιότερες Άλπεις της Νέας Ζηλανδίας, όπου σε αυτές περιλαμβάνεται και το ψηλότερο βουνό της χώρας, το Cook, με την υψηλότερη κορυφή του να φτάνει τις 3.724μ. Οι ομάδες πέρασαν από πολλές πεδιάδες, μονοπάτια και χαμηλότερες κορφές, καθώς και μέσα από μικρές πόλεις όπως το Naseby και το Wadderburn που φημίζονται για τους μεταλλωρύχους τους. Το απόγευμα πλέον οι μοτοσυκλέτες και αναβάτες έφτασαν στο φαράγγι Thompson, εκεί όπου τους περίμενε το Gate clutch Start”.

Η δεύτερη πρόκληση της ημέρας ήθελε τους αναβάτες να βάζουν μπροστά του κινητήρες των μοτοσυκλετών τους χωρίς τη χρήση της μίζας, αλλά σπρώχνοντάς τες και αφήνοντας απότομα το συμπλέκτη την ώρα που τις καβαλούσαν. Νικητής θα ήταν αυτός που θα έβαζε μπροστά τη μοτοσυκλέτα του και θα την ακινητοποιούσε διανύοντας τη μικρότερη δυνατή απόσταση. Η ομάδα της Ρωσίας στέφθηκε νικήτρια ολοκληρώνοντας την πρόκληση σε απόσταση μικρότερη από πέντε μέτρα – φαίνεται πως οι σχεδόν πολικές θερμοκρασίες της Ρωσίας έχει κάνει τους Ρώσους master στο να βάζουν μπροστά τις μοτοσυκλέτες τους χωρίς τη μίζα.

Η τελευταία μέρα ήταν και η καλύτερη με τους αναβάτες να ξεκινούν απ’ τη Wakana με προορισμό τη κορυφή του βουνού Coronet, όπου φημίζεται για το χιονοδρομικό του κέντρο. Η διαδρομή αποτέλεσε από μόνη της πρόκληση, καθώς διέσχισαν πάνω από 24 ποταμούς και πολλά τεχνικά και δύσκολα μονοπάτια, μέχρι να φτάσουν στον τερματισμό. Πολλοί απ’ τους συμμετέχοντες είδαν τις μοτοσυκλέτες τους να βυθίζονται και να γίνονται μούσκεμα στην προσπάθειά τους να περάσουν απ’ τη μια όχθη στην άλλη του ποταμού Arrow, που έφτανε σε βάθος μέχρι και το ένα μέτρο.

Η πρώτη πρόκληση που αντιμετώπισαν ήταν το Jerrycan Challenge”. Σε αυτή τη δοκιμασία ο ένας απ’ τα τρία μέλη της ομάδας καθόταν στη θέση του συνεπιβάτη, έχοντας στα χέρια του δύο άδεια μεγάλα δοχεία για νερό. Ο αναβάτης έπρεπε με ασφάλεια να διασχίσει ένα τεχνικό μονοπάτι δίπλα από ένα ρυάκι και μόλις έφταναν στο τέρμα του θα συναντούσαν το τρίτο μέλος της ομάδας. Εκεί, ο συνεπιβάτης με τον τρίτο έπρεπε να γεμίσουν τα δοχεία με νερό όσο ο αναβάτης ξεκουραζόταν για να ξανακάνει την ίδια διαδρομή – αυτή τη φορά με περισσότερο βάρος απ’ τα γεμάτα δοχεία με νερό- και να τερματίσει σημειώνοντας το ταχύτερο χρόνο.

Η τελευταία δοκιμασία, το Final parcour”, πραγματοποιήθηκε στην κορυφή του Coronet, χαρίζοντας στο καραβάνι μια καθηλωτική θέα απ’ τη πεδιάδα που ξεδιπλωνόταν μπροστά τους, ενώ φαινόταν και η λίμνη Wakatipu. Οι άνθρωποι της διοργάνωσης είχαν σχεδιάσει μια διαδρομή με κώνους και διάφορα εμπόδια, την οποία οι αναβάτες θα έπρεπε να την ολοκληρώσουν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν, χωρίς να σβήσει η μοτοσυκλέτα τους και χωρίς να πέσουν. Ακόμη, η δοκιμασία έδινε διπλούς βαθμούς και με τις ομάδες να έχουν μικρή βαθμολογική διαφορά μεταξύ τους, η ένταση κορυφώθηκε. Ωστόσο, η εμπειρία των αναβατών της Νότιας Αφρικής απ’ τις προηγούμενες επιτυχίες τους, τους βοήθησε στο να ξαναστεφθούν νικητές για άλλη μια φορά.

“Στο ξεκίνημα της ημέρας μας χώριζαν μόλις πέντε βαθμοί απ’ τη δεύτερη ομάδα και ήμασταν πολύ στρεσαρισμένοι και νευρικοί. Υπεραναλύαμε τα πάντα! Για αυτό και αντιμετωπίσαμε μερικά προβλήματα στο Jerrycan αλλά δεν πτοηθήκαμε. Ο Brandon Grimsted της ομάδας της Νότιας Αφρικής συνέχισε λέγοντας: “Το Final parcour ήταν μια απ’ τις πιο τρομακτικές προκλήσεις που έχω λάβει μέρος ποτέ. Αλλά ήταν υπέροχη και καταφέραμε να σημειώσουμε τον ταχύτερο χρόνο χωρίς λάθη. Είμαστε πολύ χαρούμενοι που κερδίσαμε το τρίτο BMW GS Trophy!”

Τελική κατάταξη:

1 South Africa 394

2 France 382

3 Italy 380

4 Netherlands 375

5 South Korea 361

6 Latin America 355

7 Brazil 335

8 Russia 316

9 Mexico 295

10 Argentina 278

11 Middle East 268

12 Australia 264

13 USA 254

14 Nordic 246

15 UK 238

16 Thailand 222

17 Japan 218

18 Malaysia 208

19 India 200

20 Int. Female Team I 169

21 North Africa 146

22 Int. Female Team II 118

 

Ετικέτες

Indian: Έτσι θα κρύψει το εμπρός ραντάρ - Πατέντες δείχνουν το "καμουφλαρισμένο" σύστημα

Η νέα εφαρμογή λύνει το αισθητικό πρόβλημα των εκτεθειμένων αισθητήρων
Indian Radar
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

4/9/2025

Η Indian εργάζεται σιωπηλά πάνω στην υιοθέτηση ραντάρ για adaptive cruise control εδώ και αρκετά χρόνια, αλλά η αισθητική φαίνεται να ήταν το μεγάλο εμπόδιο. Πλέον, η αμερικανική εταιρεία φαίνεται να έχει βρει τη λύση, ενσωματώνοντας τον αισθητήρα εντός του προβολέα.

Η πατέντα που κατέθεσε η Indian δείχνει έναν νέο προβολέα που αντικαθιστά τη μονάδα των τελευταίων Chieftain, Challenger, Pursuit και Roadmaster, αλλά έχει ενσωματωμένο τον πομπό του ραντάρ πίσω από το προστατευτικό "κρύσταλλο", στο κάτοπτρο. H Indian είχε ασχοληθεί και στο παρελθόν με πατέντες για αντίστοιχα βοηθήματα αναβάτη (ARAS), χρησιμοποιώντας συνδυασμό της εφαρμοσμένης τεχνολογίας radar και κάμερες στα πρότυπα της έρευνας Honda-Astemo. H τεχνολογία LED δίνει πλέον μεγαλύτερη ευελιξία στον σχεδιασμό των φωτιστικών σωμάτων, ενώ οι αισθητήρες ραντάρ που εισήγαγε πρώτη η Ducati σε μοτοσυκλέτα παραγωγής, (χρηματοδοτώντας ερευνητικό πρόγραμμα του πανεπιστημίου της Bologna, πριν πουλήσει το εγχείρημα στην Bosch για περαιτέρω εξέλιξη) γίνονται ολοένα μικρότεροι, καθιστώντας εύκολη την τοποθέτηση πίσω από τον φακό χωρίς να διαταράσσεται αισθητικά η σχεδίαση.

ARAS Radar

Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα των ραντάρ μπορούν να διαπεράσουν γυαλί ή πλαστικό, αρκεί να μην υπάρχει μεταλλική επίστρωση, ενώ η επιφάνεια μπροστά από τον αισθητήρα πρέπει να είναι λεία και σχεδόν κάθετη για να μην στρεβλώνονται. Έτσι, οι περισσότεροι κατασκευαστές προσπαθούν να ενσωματώσουν σχεδιαστικά αυτή την κάθετη επιφάνεια του ραντάρ στο εμπρός μέρος της μοτοσυκλέτας (ΚΤΜ, Ducati, Kawsaki) ή να την κρύψουν διακριτικά, πάνω ή κάτω από κάποια άλλη επιφάνεια (BMW, Yamaha).

ARAS Radar

Η Indian μοιάζει να βρήκε την λύση τοποθετώντας τον αισθητήρα στο κάτω μέρος του μεγάλου διαστάσεων "κλασσικού", στρογγυλού και επίπεδου μπροστινού προβολέα, σημείο που είναι ιδανικό για την τοποθέτηση του ραντάρ.ARAS Radar

Η πατέντα της δείχνει τον προβολέα με δύο τμήματα: ένα μεγαλύτερο πάνω μέρος που φιλοξενεί το LED και ένα μικρότερο κάτω μέρος για τον ραντάρ αισθητήρα. Ο αισθητήρας, με τον τυπικό ορθογώνιο σχεδιασμό που παραπέμπει στη μονάδα της Bosch (όλοι οι κατασκευαστές προς το παρόν αυτόν χρησιμοποιούν) είναι πλέον κρυμμένος μέσα στη μονάδα φωτισμού, σε αντίθεση με ανταγωνιστές όπως η BMW R 18 Transcontinental και Bagger, όπου ο αισθητήρας προεξέχει πάνω από τον προβολέα.

ARAS Radar

Αν και αρχικά μοιάζει οξύμωρο η προσπάθεια απόκρυψης αυτής να εισάγεται σε μοτοσυκλέτα με … αρκετά ευμεγέθη μετωπική επιφάνεια, η συγκεκριμένη κατηγορία υποκινείται από συναισθηματικά και αισθητικά κριτήρια παρά και όχι την εύρεση των απόλυτων επιδόσεων και ανέσεων. Στο αισθητικό σκέλος το στάνταρ της κατηγορίας είναι η αναφορά στο παρελθόν και οι καινοτομίες, όσο και αν είναι θεμιτές, σπάνια επιδεικνύονται. Αντιθέτως αποκρύπτονται όπως έχουμε δει σε πολλές περιπτώσεις.

ARAS Radar

Για το 2025, η Indian χρησιμοποιεί μόνο οπίσθιο ραντάρ, για έλεγχο τυφλών σημείων και προειδοποίηση πίσω σύγκρουσης. Ωστόσο, οι πατέντες της για εμπρόσθιο ραντάρ χρονολογούνται τουλάχιστον πέντε χρόνια πριν. Η τάση στις μοτοσυκλέτες είναι η σύνδεση του ραντάρ με ημιαυτόματα κιβώτια ταχυτήτων, ώστε οι μοτοσυκλέτες να κινούνται με το adaptive cruise control χωρίς την παρέμβαση του αναβάτη, αλλάζοντας ταχύτητες και επιβραδύνοντας ή επιταχύνοντας ανάλογα με την κυκλοφορία. Η Indian δεν έχει παρουσιάσει ακόμη τέτοιο σύστημα, αλλά η νέα μονάδα ραντάρ θα μπορούσε να αποτελέσει το επόμενο βήμα.

Η νέα σχεδίαση προβολέα διατηρεί το στρογγυλό σχήμα της Indian, με το LED φωτιστικό στοιχείο στο άνω μισό και τον αισθητήρα ραντάρ στο κάτω μέρος, κρυμμένο πίσω από τον φακό. Η λύση αυτή συνδυάζει τεχνολογία χωρίς να στερεί κάτι από την κλασσική αισθητική των cruiser μοντέλων.

ARAS Radar