BMW RS M255 1938 - Αναμένεται να πιάσει έως και 400.000 ευρώ σε δημοπρασία!

Μια από τις σπανιότερες και πιο εξωτικές BMW, με κομπρέσορα, μοναδικές για την εποχή επιδόσεις και αγωνιστική δόξα
BMW RS M255 σε δημοπρασία
Από το

motomag

1/10/2024

Η BMW RS M255 Kompressor με τον υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα είναι μια μοναδική μοτοσυκλέτα που παρήχθη στα τέλη της 10ετίας του 1930, ενώ μία από αυτές έχει προγραμματιστεί να δημοπρατηθεί τον Οκτώβριο.

Η BMW RS M255 Kompressor που θα βγει στο σφυρί σε λίγες ημέρες -στις 13 Οκτωβρίου συγκεκριμένα- είναι μέρος ιδιωτικής συλλογής και βρίσκεται σε κατάσταση που απαιτεί αναπαλαίωση για να λειτουργήσει ξανά χωρίς προβλήματα.

Η BMW RS M255 Kompressor αποτελεί ένα ολόκληρο κεφάλαιο στην ιστορία των Βαυαρών λόγω των προηγμένων τεχνολογικών λύσεων που έφερε για την εποχή της, και φυσικά για τον μηχανικό της υπερσυμπιεστή που της χάριζε επιδόσεις δυσανάλογα υψηλές σε σχέση με τις υπόλοιπες μοτοσυκλέτες εκείνης της εποχής.

BMW WR 500

Το 1937 ο θρυλικός οδηγός αγώνων Ernst Henne σημείωσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας με 280χλμ/ώρα, καβάλα σε μια τροποποιημένη BMW RS M255 με κλειστό φαίρινγκ, ανεβασμένη απόδοση κινητήρα και φορώντας αεροδυναμικό κράνος, ένα ρεκόρ που δεν έσπασε μέχρι και το 1951! Αυτό σηματοδότησε την αρχή μιας νέας εποχής στους αγώνες μοτοσυκλετών, με την BMW να αναδεικνύεται ως ο κυρίαρχος παίκτης.

Georg Meier

Το 1939 στο Isle of Man TT, o Georg Meier έγραψε ιστορία με τη μοτοσυκλέτα των 55 ίππων της BMW η οποία ζύγιζε μόλις 139 κιλά. O Meier έγινε ο πρώτος μη Βρετανός που κέρδισε τo διάσημο Isle of Man TT με BMW, αμφισβητώντας και ξεπερνώντας τη βρετανική μέχρι τότε αγωνιστική υπεροχή. Το RS M255 του Georg αποδείχθηκε όχι μόνο το ταχύτερο σύνολο στην πίστα, αλλά και το πιο ολοκληρωμένο στα τεχνικά σημεία, με μέση ωριαία ταχύτητα ρεκόρ στα 144χλμ/ώρα.

BMW RS M255

Ωστόσο, η νίκη του Meier, που πέτυχε μαζί με τον ομοϊδεάτη του Jock West, επισκιάστηκε από μια τραγωδία. Κατά τη διάρκεια των προπονήσεων, ο κορυφαίος οδηγός της BMW, Karl Gall, έχασε τη ζωή του σε δυστύχημα.

BMW RS M255

Η BMW RS M255 Kompressor ήταν ένα πραγματικό τεχνικό θαύμα για την εποχή της. Ο δικύλινδρος boxer κινητήρας των 492 κ.εκ. έφερε υπερσυμπιεστή και είχε απόδοση 55-60 ίππων στις 7.000 στροφές ανά λεπτό ενώ η τελική ταχύτητα της μοτοσυκλέτας ήταν της τάξης των 220 χλμ/ώρα. Σε αντίθεση με τις περισσότερες μοτοσυκλέτες της εποχής, το μοτέρ της RS M255 είχε δύο εκκεντροφόρους επικεφαλής που κινούνταν με γρανάζια από τον στροφαλοθάλαμο. Ο κινητήρας ήταν κυρίως κατασκευασμένος από μαγνήσιο, το οποίο μείωσε σημαντικά το συνολικό βάρος. Αυτές οι τεχνικές εξελίξεις έκαναν την BMW την ελαφρύτερη μηχανή στην κατηγορία της, ενώ στις αναρτήσεις είχαμε συμβατικό τηλεσκοπικό πιρούνι και δυο αμορτισέρ πίσω .

BMW RS M255

Η μοτοσυκλέτα που θα δημοπρατηθεί είναι του 1951 και φέρει το παλιότερης σχεδίασης πλαίσιο αλλά και τον εργοστασιακό αγωνιστικό κινητήρα Type 253, στην πρώτη του έκδοση, ένα πολύ σπάνιο μοτέρ αφού η BMW κατασκεύασε συνολικά μόλις 32 υπετροφοδοτούμενους boxer, από τη 10ετία του ’30 έως και το 1953.

Η τιμή που αναμένεται να πιάσει η συγκεκριμένη BMW κυμαίνεται μεταξύ 300.000 € - 420.000 €.

Βρείτε περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.