BMW VISION NEXT 100: Όλα καλά θα πάνε…

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/10/2016

Η BMW παρουσίασε την αντίληψή της για το μέλλον της αυτοκίνησης και παράλληλα ενσωμάτωσε μία «αυτό-ισορροπούμενη» / διασυνδεδεμένη μοτοσυκλέτα, που καταργεί το κράνος, θέτοντας ερωτήματα για τα επόμενα εκατό χρόνια...

Πρέπει με το ζόρι τώρα να μιλήσουμε για το μέλλον. Κάθε φορά που μία εταιρία βγάζει ένα φουτουριστικό σχέδιο, μακριά από κάθε έννοια πραγματικότητας, εμείς θα πρέπει να ξεκινάμε από την αρχή την ίδια κουβέντα που έχει πάντα και την ίδια κατάληξη. Ότι κάθε πέρσι ήταν και καλύτερα, ότι το μέλλον της μοτοσυκλέτας είναι ένα δυστοπικό συνονθύλευμα από ηλεκτρονικά βοηθήματα, πολύ μακριά από αυτό που ξέρουμε τώρα και πως η βασική μοναδικότητα που μας προσφέρει η μοτοσυκλέτα –η αίσθηση ελευθερίας- θα χαθεί για πάντα.

Στην πράξη έτσι παίζουμε το παιχνίδι της εταιρίας που παρουσιάζει το σχέδιο, απλά για να γίνει ντόρος γύρω από το όνομά της. Στην συγκεκριμένη περίπτωση πρόκειται για την BMW και πρέπει να αναφερθούμε στο φουτουριστικό σχέδιο, από την στιγμή που βλέπουμε από εχθές, να έχει φουντώσει και πάλι η συζήτηση για το μέλλον της μοτοσυκλέτας,  γύρω από το νέο σχέδιο.

Η «Tron-like» μοτοσυκλέτα της BMW, κρύβει μέσα στους τροχούς της τα γυροσκόπια που την κρατούν σε ισορροπία και έχει ένα πλαίσιο που κάμπτεται αντίστοιχα με την ταχύτητά της, για να μπορεί να στρίβει. Επειδή την ισορροπία της αναλαμβάνουν τα γυροσκόπια στους τροχούς με την μεταβαλλόμενη αυλάκωση του εύκαμπτου εξωτερικού κελύφους, το VISION NEXT 100 δεν χρειάζεται κράνος για να το οδηγήσεις, αφού θεωρητικά δεν μπορεί να πέσει. Επίσης θεωρικά δεν μπορεί να τρακάρει με άλλα οχήματα, καθώς είναι διασυνδεδεμένο μαζί τους για αποφυγή ατυχημάτων… Από αυτά και μόνο, κάθε έννοια της οδήγησης μοτοσυκλέτας όπως την ξέρουμε παύει να ισχύει σε μία τέτοια υλοποίηση και η εμπειρία της βόλτας μαζί της, θα είναι σίγουρα κάτι πολύ διαφορετικό – αν υπάρξει ποτέ τέτοια περίπτωση. Προς το παρόν κανείς δεν μπορεί να απαντήσει πώς είναι να οδηγείς κάτι τέτοιο, ούτε η ίδια η BMW, από την στιγμή που αυτό που βλέπουμε δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα μη λειτουργικό μοντέλο. Πρακτικά πρόκειται για μία έκθεση ιδεών, μ’ ένα σεβαστό κόστος εργατοωρών σε ακριβοπληρωμένους σχεδιαστές, και άμεσο όφελος τον ντόρο γύρω από το όνομα της BMW…

Έχοντας επισκεφτεί τους χώρους της BMW Motorrad, σε διάφορες χρονικές περιόδους με ποιο πρόσφατη την περίοδο που μόλις είχαν μετακομίσει στις εγκαταστάσεις της F1 – έχουμε δει και από κοντά, τον τρόπο λειτουργίας ενός από τα πιο εντατικά εργαζόμενα σχεδιαστικά τμήματα. Κάθε τι που αναλαμβάνουν, είτε πρόκειται για νέο μοντέλο, είτε για την ανανέωση ενός υπάρχοντος, προέρχεται από μία ομάδα ανθρώπων όπου το εμπορικό τμήμα έχει βαρύτητα λόγου. Από εκεί και πέρα υπάρχουν στο χρονοδιάγραμμα εργασιών αρκετά περιθώρια για να εργαστούν σε εκθέσεις ιδεών, όπως το Next 100. Αυτό στην BMW είναι πολύ πιο προγραμματισμένο και τοποθετημένο σε ράγες, απ’ ότι σε άλλες εταιρίες… Για παράδειγμα ο εκκεντρικός διευθυντής του σχεδιαστικού τμήματος της Yamaha, πραγματοποιεί τέτοιου είδους σχέδια κατά βούληση –δική του- και όχι βάση εταιρικού σχεδιασμού. Έχει κι αυτή η τακτική τα δικά της προτερήματα, ενώ μία πιο «υβριδική» κατάσταση επικρατεί στην Honda. Στην BMW όμως ο εταιρικός προγραμματισμός έχει συμπεριλάβει στο χρονοδιάγραμμα τέτοιες «ασκήσεις» και μάλιστα έχει δώσει κατεύθυνση.

Η BMW παραμένει πρωτίστως μία εταιρία που κατασκευάζει αυτοκίνητα, και σε πολλές περιπτώσεις οι κινήσεις της BMW Motorrad είναι απόρροια μίας πολιτικής που έχει μάθει να εκφράζει το όραμα της αυτοκινητοβιομηχανίας. Το VISION NEXT 100 είναι αυτό ακριβώς: Ανάμεσα στα φουτουριστικά αυτοκίνητα που σχεδίασαν για αντίστοιχη έκθεση στο Los Angeles, παρουσίασαν και μία πρόταση στους δύο τροχούς καθώς αυτό αποτελεί κομμάτι της εικόνας της εταιρίας. Δεν σημαίνει ότι αυτό που βλέπουμε, είναι πράγματι το μέλλον της μοτοσυκλέτας για τους Γερμανούς, αφού όπως είπαμε αυτό καθορίζεται από μία ομάδα που βαρυσήμαντο ρόλο έχει το εμπορικό κομμάτι. Ωστόσο ο προβληματισμός που εκφράζεται για το μέλλον της μοτοσυκλέτας, ανάμεσα σε αυτοκίνητα που διασυνδεδεμένα κινούνται αυτόνομα, πράγμα τωρινό και όχι μακρινό, είναι απόλυτα βάσιμος και τον ενστερνιζόμαστε στο έπακρο. Μιλώντας με τον άνθρωπο που αυτή την στιγμή φτιάχνει το Motobot για την Yamaha, το πρώτο ρομπότ που θα μπορεί να οδηγήσει μοτοσυκλέτα ακριβώς όπως και ο άνθρωπος, είχα θέσει τον ίδιο προβληματισμό: Στο κοντινό μέλλον η μοτοσυκλέτα θα βρεθεί πολύ πιο πίσω από την πρόοδο στα αυτοκίνητα, που ήδη έχουν θέσει τις βάσεις για την μεταξύ τους επικοινωνία, κερδίζοντας έναν βαθμό ανεξαρτησίας. Ανάμεσά τους οι μοτοσυκλέτες και κυρίως η διήθηση που μας ενδιαφέρει εδώ στην Ελλάδα, θα είναι στο τέλος ο μόνος αστάθμητος παράγοντας. Μήπως λοιπόν τέτοιες υλοποιήσεις, όπως το Motobot ή το Vision 100 θα δώσουν μία κάποια (κακή για εμάς) λύση; Ιάπωνες και Γερμανοί σχεδιαστές βρίσκουν εδώ ένα κοινό παρονομαστή, ότι ακόμα κι αν οδηγηθούμε εκεί, αυτό δεν θα γίνει στις μέρες που μας αναλογούν οδηγώντας... Πρόκειται για τους ανθρώπους που καθορίζουν τις εξελίξεις, για αυτούς που φτιάχνουν το μέλλον, κι όμως δεν βλέπουν ότι οι μοτοσυκλέτες θα πάψουν να είναι κάτι άλλο από αυτό που ξέρουμε τώρα, τουλάχιστον για πολύ καιρό ακόμα. Με αυτό ως δεδομένο ας αντιμετωπίζουμε σχέδια όπως το Vision 100 με πιο ελαφριά καρδιά, και όχι ως απόλυτες εκφράσεις ενός δυστοπικού μέλλοντος για τις μοτοσυκλέτες. Άλλωστε πάντα υπάρχει και κάτι το θετικό, θα θέλαμε για παράδειγμα να δούμε ακόμα και σήμερα τροχούς που μεταλλάσσουν το πέλμα που έρχεται σε επαφή με τον δρόμο και από εξαιρετική πρόσφυση στο χώμα, σου δίνουν την δυνατότητα να πλαγιάσεις στην άσφαλτο. Με την σημερινή πρόοδο των μεγάλων μοτοσυκλετών παντός δρόμου, τα ελαστικά είναι πλέον τα μόνα που δεν μπορείς να προσαρμόσεις –σε βαθμό απόλυτο- με το πάτημα ενός κουμπιού…

Εκτός από τους τροχούς, αυτή την στιγμή θα ήταν όμορφο να είχαμε και τα γυαλιά του Vision Next 100, που ενσωματώνουν ένα HUD (οθόνη προβολής) προβάλλοντας πληροφορίες για την οδήγηση. Με εμφάνιση εμπνευσμένη από την ονειρική BMW R32 του 1923, το Vision Next 100 είναι μία άσκηση σχεδιασμού, απέναντι σε προβληματισμούς που εμείς ως μοτοσυκλετιστές, πιθανότατα δεν θα προλάβουμε να έχουμε…

Γαλλία: Ποινή φυλάκισης για όποιον υπερβαίνει το όριο ταχύτητας κατά 50 χλμ/ώρα

Το μέτρο τέθηκε σε ισχύ στις 29 Δεκεμβρίου 2025
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

31/12/2025

Η Γαλλία αυστηροποιεί σημαντικά τις κυρώσεις για όσους οδηγούν με υπερβολική ταχύτητα, μετατρέποντας την οδήγηση που υπερβαίνει το όριο ταχύτητας κατά 50 χλμ/ώρα σε ποινικό αδίκημα που οδηγεί ακόμη και στην φυλακή. Το μέτρο τέθηκε σε ισχύ στις 29 Δεκεμβρίου 2025 στο πλαίσιο των τροποποιήσεων που έγιναν στον νέο γαλλικό Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής κατά αυτού που το Παρίσι ονομάζει “οδική βία”.

Σύμφωνα λοιπόν με το νέο καθεστώς, η οδήγηση με ταχύτητα που υπερβαίνει το επιτρεπόμενο όριο κατά τουλάχιστον 50 χιλιόμετρα την ώρα αποτελεί πλέον αδίκημα και όχι απλή παράβαση.

Όσοι συλλαμβάνονται να υπερβαίνουν το όριο ταχύτητας κατά περισσότερο από 50 χιλιόμετρα την ώρα κινδυνεύουν με φυλάκιση έως 3 μηνών, πρόστιμα έως 3.750 ευρώ και καταχώριση του αδικήματος στο ποινικό μητρώο με συνέπειες για το μέλλον όσον αφορά την εργασία και τα ταξίδια.

Πρόκειται για μια αυστηρότερη τιμωρία σε σχέση με το παρελθόν, όταν η ίδια παράβαση τιμωρούνταν με πρόστιμο έως 1.500 ευρώ και αφαίρεση βαθμών από το δίπλωμα οδήγησης, εκτός από περιπτώσεις υποτροπής.

Εκτός από την κύρια ποινή, παραμένουν σε ισχύ και άλλες πρόσθετες κυρώσεις, που ήδη προβλέπονται για σοβαρές παραβάσεις: πιθανή κατάσχεση του οχήματος που χρησιμοποιήθηκε κατά την υπέρβαση του ορίου ταχύτητας, αναστολή της άδειας οδήγησης για έως και τρία χρόνια, αναστολή της δυνατότητας αίτησης νέας άδειας οδήγησης για τρία χρόνια σε περίπτωση ανάκλησης της προηγούμενης και αφαίρεση έξι βαθμών από την άδεια οδήγησης.

Η γαλλική κυβέρνηση δικαιολόγησε τη νέα νομοθεσία επικαλούμενη ανησυχητικά στατιστικά στοιχεία, καθώς το 2024 καταγράφηκαν πάνω από 63.000 περιπτώσεις όπου ένας οδηγός υπερέβη το όριο ταχύτητας κατά τουλάχιστον 50 km/h, με αύξηση περίπου 69% σε σχέση με το 2017.

Σύμφωνα με την κυβέρνηση της Γαλλίας, αυτό το είδος οδηγικής συμπεριφοράς δεν θεωρείται πλέον μια ασήμαντη παράβαση, αλλά μια πράξη που θέτει σκόπιμα σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές. Εδώ είναι σαφής η ταύτηση της υπερβολικής ταχύτητας με την υπερβολική αντίδραση από πλευράς των αρχών.

Δεν γίνεται να υπονοείται πως υπάρχει σκοπιμότητα να βλάψεις κάποιον επειδή υπερβαίνεις το όριο. Κανείς από όσους τρέχουν παραπάνω, δεν σκέφτονται εκείνη την στιγμή τον τρόπο που θα πέσουν πάνω στο όχημα που έρχεται από το αντίθετο ρεύμα! Το να υπονοεί κανείς κάτι τέτοιο, είναι σαν να παραδέχεται πως ο κόσμος είναι γεμάτο ψυχοπαθείς δολοφόνους και μάλιστα με αύξηση 69% παραπάνω από το 2017. Εννοείται πως θα υπάρχει εκείνη η πλευρά που θα πει πως έχουν δίκιο οι Γάλλοι και πως όποιος τρέχει με +50 από το όριο είναι ψυχοπαθής, αλλά αυτό απλά σημαίνει πως είναι ένα σχόλιο αντίστοιχο του "θες να με σκοτώσεις;" που ακούγεται όταν κάποιος αποφεύγει την σύγκρουση τελευταία στιγμή και γυρνά επιθετικά να απευθυνθεί σε εκείνον που έκανε την παράβαση: "Για να ήθελε να σε σκοτώσει θα έπρεπε να γνωρίζεστε ή να είναι ένας serial killer". Το πιθανότερο όμως δεν είναι καμία από αυτές τις περιπτώσεις. Το πιθανότερο είναι να έχει ενδώσει στην στιγμή και το τελευταίο πράγμα που σκεφτόταν, να ήταν το τρακάρισμα.

Η θέση της Γαλλίας στο κομμάτι αυτό είναι μία βεβιασμένη αντίδραση στα στατιστικά την ώρα που η Πολιτεία είναι η τελευταία που πρέπει να αντιδρά με αυτό τον τρόπο. Αντί μελέτης, επαναξέτασης ακόμη και των ορίων πριν την καθολική θέσπιση του +50 για φυλακή, ακολουθώντας το παράδειγμα εδώ της Ελβετίας ή της Δανίας, οι αυστηρότερες χώρες εδώ και χρόνια, η Γαλλία προχωρά αντανακλαστικά θα έλεγε κανείς. Αυτές είναι κινήσεις που τις βλέπεις στην Ελλάδα, δεν τις περιμένεις στην Γαλλία. Και παρότι τα στατιστικά είναι βέβαιο πως θα καλυτερεύσουν και σε εμάς, ο τρόπος που αυτό γίνεται είναι λάθος. Λέμε εδώ και χρόνια πως έπρεπε να γίνονται έλεγχοι στους δρόμους και να μην περνά κανείς δίπλα από αστυνομικό, οποιασδήποτε υπηρεσίας γιατί ο πολίτης δεν μπορεί να ξεχωρίσει τι σημαίνουν τα διάφορα σώματα, αλλά συνολικά αντιμετωπίζει την αστυνομία και να μην φορά κράνος. Η ίδια η πολιτεία ονομάζει την δράση της "μηδενική ανοχή" ουσιαστικά και ξεκάθαρα παραδεχόμενη με αυτό τον τρόπο πως υπήρχε ανοχή. Πιστεύουμε πως αν γινόντουσαν οι έλεγχοι αυτοί πριν τον Ιούνιο, όταν δεν είχαν αυστηροποιηθεί τα πρόστιμα, θα είχαμε το ίδιο αποτέλεσμα. Η Πολιτεία θα πει πως όχι, έπαιξε ρόλο και η μεγάλη ποινή και όχι μόνο ο έλεγχος, αλλά είμαστε βέβαιοι για το πρώτο.

Αντίστοιχα και στην Γαλλία, σε μία χώρα που εξάγουμε αρθρογραφία και έχουμε κάνει παραγωγές εκεί, εκτός από το απλά να την επισκεφτούμε, υπήρχε ανοχή και εξακολουθεί να υπάρχει. Σε μία χώρα που έχει επιτρέψει την διήθηση των μοτοσυκλετών ανάμεσα στα αυτοκίνητα και έχει αγωνιστική κουλτούρα, υπήρχαν και παραδείγματα αυξημένης ανοχής και έλλειψης παιδείας, ναι ακόμη και εκεί. Ίσως λοιπόν με ένα πλάνο που θα είχε πιο μακρινό ορίζοντα η Γαλλία να είχε καλύτερα αποτελέσματα. Διότι τώρα σε μία εθνική οδό μπορεί τα 160 (στα σημεία με όριο 110) να σε στείλουν στην φυλακή. Κανείς δεν θα πει πως δεν είναι εγκληματικό να τρέχεις με 80χ.α.ω μέσα σε κατοικημένη περιοχή με όριο τα 30χ.α.ω. Το πρόβλημα είναι στον μη διαχωρισμό αυτών των περιπτώσεων και στην εξάντληση της αυστηρότητας, πράγμα που δεν συμβαίνει για πρώτη φορά στην Γαλλία.

Μεταξύ των άλλων πρωτοβουλιών των τελευταίων ετών συμπεριλαμβάνονται αυστηρότερες κυρώσεις για την οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ ή ουσιών, η εισαγωγή νέων κανόνων για τα συστήματα ασφαλείας και αυστηρότερες κυρώσεις για άλλες σοβαρές παραβάσεις.

Με αυτή τη μεταρρύθμιση, η Γαλλία συγκαταλέγεται μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών με την πιο σκληρή στάση έναντι της επικίνδυνης οδήγησης λόγω υπερβολικής ταχύτητας. Βέβαια, την σκληρή αυτή στάση των αρχών δεν την είδαμε και στην περίπτωση του πρώην πρωθυπουργού της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί που ναι μεν καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκισης για υπόθεση χρηματοδότησης, αλλά έμεινε στην φυλακή μόλις για 20 ημέρες!

Γενικότερα, η αυστηροποίηση των ποινών βλέπουμε πως συμβαίνει ολοένα και περισσότερο στις χώρες της Ευρώπης χωρίς να λαμβάνονται πρώτα τα αντίστοιχα μέτρα ενημέρωσης και πρόληψης, με την Ελλάδα να είναι για άλλη μία φορά το κορυφαίο παράδειγμα όπου από την αδιαφορία της τήρησης των νόμων, περάσαμε απευθείας στην έντονη επιτήρηση αλλά μόνο όταν ήρθε η αυστηροποίηση του Κ.Ο.Κ. και η αύξηση των χρηματικών ποινών.

Στην Γαλλία οι Ομοσπονδίες Μοτοσυκλετιστών έχουν την δύναμη να παραλύσουν την χώρα, το έκαναν όταν πήγαν να αλλάξουν το καθεστώς "πειραματισμού" που ισχύει αυτή την στιγμή για την κίνηση των μοτοσυκλετών ανάμεσα στα αυτοκίνητα, αλλά και αξιώνοντας την άρση του περιορισμού των 100 ίππων στις μοτοσυκλέτες που είχε μπει σε μία εποχή που αυτό δεν είχε και τον ίδιο αντίκτυπο που έχει τώρα.

Θα δούμε με ποιο τρόπο θα αντιδράσουν οι Γάλλοι στο νέο μέτρο που ισχύει για όλους τους δρόμους πλέον.