Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2019: Δεν θα πραγματοποιηθεί – Χρονικό κι αιτίες

Απόφαση που δεν είναι ούτε έκπληξη ούτε ανησυχητική για το μέλλον...
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/12/2018

Τα μέλη του Κλάδου Εισαγωγέων Δικύκλων εντός του ΣΕΑΑ, ψήφησαν την περασμένη εβδομάδα παίρνοντας οριστικά πλέον την απόφαση να μην γίνει η Έκθεση Μοτοσυκλέτας για το 2019, με ψήφους –κατά πληροφορίες- οκτώ κατά και τρεις υπέρ. Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία να ψάξει κανείς ποιος ήταν υπέρ και ποιος κατά, καθώς πρόκειται για μία αναμενόμενη εξέλιξη από την στιγμή που οι φωνές του «όχι» ξεπερνούσαν το 50% ήδη από το Σεπτέμβριο. Χωρίς αυτό να είναι έκπληξη ακόμη και τότε. Η πραγματική έκπληξη ήταν που πραγματοποιήθηκε Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2018, καθώς ήδη από το 2017 που ο Κλάδος Δικύκλων αποφάσισε να επαναφέρει την Έκθεση μετά παρόδου εννέα ετών, η αρχική εκτίμηση ήταν πως θα διοργανώνεται ανά διετία. Ωστόσο μία άνοδος στις πωλήσεις μοτοσυκλετών ακριβώς τέτοια εποχή έναν χρόνο πριν, τόνωσε προσωρινά το ηθικό των εισαγωγέων που πίστεψαν πως οι πωλήσεις του ’18 θα συνεχίσουν με την ώθηση που τους έδωσε το άλμα στο τέλος του ’17, παίρνοντας έτσι την απόφαση να πραγματοποιήσουν τα γενναία έξοδα για την διοργάνωση μίας νέας Έκθεσης.

Κι όμως, το πισωγύρισμα της αγοράς στην αρχή του 2018 ήταν τέτοιο, που μπήκαν στην διαδικασία να ανιχνεύσουν την πιθανότητα μίας ακύρωσης της απόφασής τους, παρόλο που πλέον είχαν ολοκληρωθεί οι αρχικές διεργασίες. Σε περίπτωση που η απόφαση για την Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2018 λαμβανόταν τον περασμένο Ιανουάριο, τότε το πιο πιθανό σενάριο θα ήταν να την αφήσουν για το επόμενο έτος, δηλαδή για το 2019…

Αυτή η σειρά των γεγονότων, λίγο ή πολύ, επεξηγεί και την τωρινή απόφαση, αν και για κάθε έναν που ψήφησε «όχι» συντρέχουν μία σειρά από διαφορετικούς λόγους και σίγουρα όχι ένας και μόνο. Σε κάθε περίπτωση η παράλειψη μίας χρονιάς ή η καθιέρωση σε διετή εμφάνιση της Έκθεσης Μοτοσυκλέτας δεν είναι παρά μία σωστή λύση για το μέγεθος της αγοράς στην Ελλάδα αυτή την στιγμή. Άλλωστε ήταν η τεράστια καθίζηση που την εξαφάνισε για εννέα συνεχή χρόνια, πριν επανέλθει για πρώτη φορά το 2017.

Ας πάρουμε το δικό μας παράδειγμα, το παράδειγμα του περιοδικού MOTO, που στις τελευταίες δύο Εκθέσεις διατηρούσε το μεγαλύτερο περίπτερο του Ειδικού Τύπου και αναλάμβανε την διενέργεια των Test Ride εκ μέρους της διοργανώτριας. Απασχολώντας 12 άτομα το ελάχιστο κατά ημέρα, διαχειριζόμασταν έναν στόλο πλέον των 40 μοτοσυκλετών, ενώ παράλληλα είχαμε προετοιμάσει και διανέμαμε δωρεάν, μία ειδική έκδοση με τα μοντέλα της Έκθεσης, που από μόνη της ήταν σαν να νοικιάζουμε ένα ακόμη περίπτερο. Το δυσανάλογο αυτό έξοδο γινόταν φυσικά για να προβάλλουμε το περιοδικό και το site σε μία όμως εποχή που δεν υπάρχει σοβαρό διαφημιστικό έσοδο και οι μόνοι που συντηρούν την αυτονομία ενός εντύπου είναι λίγοι (αλλά αρκετοί ευτυχώς) αναγνώστες, με τους υπόλοιπους να χάνονται στην βαβούρα της διαδικτυακής κίνησης. Προσμετρήστε και το γεγονός πως ένα μήνα μετά την Έκθεση το περιοδικό διοργανώνει και το μεγαλύτερο Test Ride Event της Ευρώπης δεσμεύοντας την πίστα των Μεγάρων –με ένα μεγάλο κόστος- και τα μαθηματικά γίνονται πολύ σκληρά για να μην δώσουν αρνητικό πρόσημο...

Δυσανάλογο λοιπόν έξοδο για κάθε έναν που βρισκόταν στο Κέντρο Ξιφασκίας, που έφτασε να μην χωρά τους εκθέτες προσπαθώντας να αυξήσει έσοδα προσθέτοντας περίπτερα, φτάνοντας ακόμη κι έτσι, να μένουν εταιρίες εκτός, και τα παράπονα εκατέρωθεν να αρχίσουν να διαφαίνονται. Το κόστος λοιπόν είναι ο πρώτος και κυρίαρχος λόγος που δεν θα πραγματοποιηθεί φέτος, κι έπειτα είναι όλες οι υπόλοιπες λεπτομέρειες, από το γεγονός πως η Αθήνα πάσχει σε Εκθεσιακούς χώρους, πως το Κέντρο Ξιφασκίας φλερτάρει με την κατεδάφιση σε περίπτωση που το πρώην αεροδρόμιο γίνει τελικά πάρκο, Καζίνο και πολυκατοικίες, και όχι μία πίστα – για παράδειγμα, πράγμα που θα μας έκανε όλους υπερβολικά ευτυχισμένους - Και που είναι πιο ρεαλιστικό σενάριο αν θέλετε, καθώς βολικά ξεχνάνε όλοι να μας πουν πως για να αντέχει την προσγείωση ο διάδρομος, υπάρχουν από κάτω τεράστιοι ογκόλιθοι από μπετόν που φτάνουν στα οκτώ μέτρα και κατά την τοποθέτησή τους ξηλώθηκαν και τα άγκιστρά τους… ότι πρέπει για να γίνει πίστα δηλαδή, διότι αυτά από εκεί δεν βγαίνουν!

Με το Κέντρο Ξιφασκίας να φλερτάρει με την εξαφάνιση αλλά και αδυνατώντας να εξυπηρετήσει το σύνολο, οι επόμενες πιθανές τοποθεσίες απλά αυξάνουν το κόστος ακόμη περισσότερο. Από εκεί και πέρα έρχονται μία σειρά άλλων λόγων κι αιτιών, καθώς κάθε εταιρία έκανε την αποτίμησή της, προσπαθώντας να βρει λόγους για μία ετήσια Έκθεση. Στην Ελλάδα -ακόμη και τώρα – το λεγόμενο “hard sale” η πώληση δηλαδή κατευθείαν από το περίπτερο της Έκθεσης ή τις αμέσως επόμενες ημέρες από κάποιον που έχει «ψηθεί» στους διαδρόμους της, εξακολουθεί να είναι ένα μέτρο, παρόλο που ο κόσμος έχει από καιρό σταματήσει να αγοράζει με αυτό τον τρόπο. Από την άλλη οι εταιρίες φαίνεται πως προσμένουν σε κάτι τέτοιο γιατί τα λειτουργικά έξοδο καλύπτονται με δυσκολία, έχοντας συμπιέσει τις τιμές των μοντέλων, προσπαθώντας να απορροφήσουν τους υψηλότερους δασμούς και την φορολογία, με τους υποψήφιους πελάτες στο τέλος να μην είναι και ικανοποιημένοι, συγκρίνοντας τελική τιμή μεγαλύτερη από άλλες χώρες. Και φυσικά το παράπονό τους θα το πουν εκεί, στην κάθε εταιρία, διότι το Υπουργείο Οικονομικών δεν έχει περίπτερο στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας…

Ωστόσο επισκέπτες υπάρχουν και μάλιστα μπόλικοι, ο κόσμος θέλει και την Έκθεση να δει και τα μοντέλα και τον εξοπλισμό αναβάτη, αλλά δυσκολεύεται να κάνει το επόμενο βήμα. Είναι θέμα αδυναμίας και όχι αδιαφορίας κι εκεί έγκειται το θεμελιώδες πρόβλημα, όλοι θέλουμε την Έκθεση Μοτοσυκλέτας, εμείς να σας υποδεχόμαστε στα περίπτερα κι εσείς να έρχεστε να μας βλέπετε, αλλά μόνο για αυτό υπάρχουν κι άλλοι, λιγότεροι πολυέξοδοι τρόποι!

Με την ευκαιρία ο θεσμός του περιοδικού μας, το Test Ride Event, παραμένει και θα διοργανωθεί και την επόμενη χρονιά, ενώ όπως όλοι όσοι έρχονται λένε, είναι σαν μία ζωντανή έκθεση από την στιγμή που όλα τα νέα μοντέλα είναι μπροστά σου, τα ακούς και τα οδηγείς! Παράλληλα κι άλλες εκδηλώσεις, όπως οι «Ημέρες Μοτοσυκλέτας», θα έχουν το 2019 αναβαθμισμένο ρόλο να επιτελέσουν, από την στιγμή που δεν θα γίνει η Έκθεση Μοτοσυκλέτας του Κλάδου Δικύκλου στον ΣΕΑΑ… Ας αφήσουμε μία πιθανότητα ανοικτή, μήπως γίνει τον Ιανουάριο ακριβώς το αντίθετο με πέρσι και εξαιτίας ξαφνικών γενναίων πωλήσεων να αποφασίσουν εκτάκτως να την επαναφέρουν… κι ας προετοιμαζόμαστε έτσι κι αλλιώς για το 2020, εκεί που όπως διαβάζετε στο τρέχον τεύχος με τις εξελίξεις της EICMA, η γκάμα των εταιριών θα αρχίσει να αλλάζει ριζικά, με κορύφωση το 2022 και ορίζοντα το 2025…

Honda MC-04: Ο ιαπωνικός θρύλος CB750 F2 των ‘90s μεταμορφώνεται

Η Carriero Corse χτίζει μια σπορ μοτοσυκλέτα με αγωνιστική αισθητική και σύγχρονη τεχνολογία με βάση μια Honda CB750 F2 του 1991
MC-04
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

27/2/2026

Η Honda CB750 έχει γράψει ιστορία από το 1969, όμως η εκδοχή που δημιούργησε η ιταλική Carriero Corse δείχνει πώς ένας κλασικός τετρακύλινδρος μπορεί να υποστηρίξει μια μοντέρνα σπορ κατασκευή που ξεχωρίζει με carbon εξαρτήματα και αναρτήσεις της Öhlins.

Η Honda CB750 αποτελεί μία από τις πιο εμβληματικές μοτοσυκλέτες όλων των εποχών, έχοντας αποτελέσει θεματική σε φεστιβάλ custom, έχοντας εκτοξεύσει δημοπρασίες στα ύψη, αλλά και συνεχίζοντας να επηρεάζει τις γραμμές σύγχρονων μοτοσυκλετών όντας σημείο αναφοράς για την ιαπωνική εταιρεία. Στην περίπτωση όμως αυτής της Honda CB750 F2, το παρελθόν συναντά το παρόν μέσα από τα χέρια του Massimo Carriero και της ομάδας της Carriero Corse στη δημιουργία τους που βαπτίζεται MC-04.

MC-04

Η βάση είναι ένα μοντέλο του 1991, όμως το αποτέλεσμα δεν θυμίζει σε πολλά την αρχική sport touring φιλοσοφία της F2. Η αισθητική αντλεί έμπνευση από τις cafe racer κατασκευές προηγούμενων δεκαετιών, αλλά η συνολική εικόνα είναι σύγχρονη, με έντονα supersport στοιχεία και αναφορές.

MC-04

Ριζικές αλλαγές σε πλαίσιο και αναρτήσεις

Η εργοστασιακή διάταξη με δύο πίσω αμορτισέρ καταργήθηκε. Στη θέση της τοποθετήθηκε ρυθμιζόμενο monoshock της Ohlins, ενώ το ψαλίδι είναι custom κατασκευή που συνδυάζει στραντζαριστά μεταλλικά τμήματα με ανθρακόνημα.

Μάλιστα, το νέο ψαλίδι είναι κοντύτερο, μειώνοντας το μεταξόνιο κατά 136 mm, μια σημαντική αλλαγή που επηρεάζει δραστικά τη γεωμετρία και την ευελιξία.

Μπροστά συναντάμε επίσης ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πηρουνι της Οhlins με τα χαρακτηριστικά χρυσά καλάμια και custom τιμονόπλακες, ενισχύοντας τη μοναδική αγωνιστική ταυτότητα της κατασκευής.

​MC-04

Ελαφρύτερη και πιο επιθετική

Η Carriero Corse επέλεξε σφυρήλατες ζάντες αλουμινίου της Marchesini, οι οποίες φορούν ελαστικά Pirelli Diablo Rosso II.

Πέρα από το ψαλίδι, η χρήση ανθρακονήματος συναντάται στο εμπρός φτερό και σε τμήματα του fairing, προσθέτοντας τόσο οπτικό όσο και λειτουργικό όφελος σε βάρος.

MC-04

 Υπερκυβισμένος 866cc και σύγχρονα περιφερειακά

Ο τετρακύλινδρος εν σειρά κινητήρας που στην αρχική F2 βασιζόταν στην αρχιτεκτονική της CBX750 έχει αυξηθεί στα 866cc. Παραμένει εμφανής, χωρίς fairing να τον καλύπτει, ενισχύοντας τον μηχανικό χαρακτήρα της μοτοσυκλέτας.

Στον εξοπλισμό περιλαμβάνονται:

  • Grips και γκαζιέρα της Domino
  • Μανέτες της Brembo
  • Αγωνιστικού τύπου διακόπτες
  • Μπαταρία λιθίου
  • Πηνία της Dynatek
  • Σύστημα keyless εκκίνησηςMC-04

     

Η βαφή με τα εναλλασσόμενα απλά γεωμετρικά σχήματα ολοκληρώνει τη δυναμική εικόνα της κατασκευής που ισορροπεί ανάμεσα στη ρετρό βάση και τη σύγχρονη sport λογική. Τα γραφικά της δημιουργήθηκαν σε συνεργασία με τη Jackem Design, μιας ισπανικής εταιρείας με εξειδίκευση στο γραφιστικό σκέλος των μηχανοκίνητων σπορ και εμπειρία από τα ευρωπαϊκά και παγκόσμια πρωταθλήματα αντοχής αυτοκινήτου, αλλά και το ευρωπαϊκό McLaren Trophy.

MC-04

Η συγκεκριμένη CB750 F2 δεν είναι απλώς μια custom μετατροπή. Είναι μια απόδειξη ότι ένας ιαπωνικός θρύλος των ‘90s μπορεί να επαναπροσδιοριστεί χωρίς να χάσει τον χαρακτήρα του, υιοθετώντας μοντέρνα τεχνολογία και αισθητική.

CB750
Η αυθεντική Honda CB750 F2 εμφανίστηκε στις αγορές του κόσμου στις αρχές της δεκαετίας του 1990

 

Ετικέτες