Honda - Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, με στόχο τα 4 εκατομμύρια ηλεκτρικά δίκυκλα μέχρι το 2030!

Με ογκώδεις επενδύσεις ύψους σχεδόν 4 δισεκατομμυρίων ευρώ, 30 νέα μοντέλα και ενίσχυση της παραγωγής
motomagHonda – Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, αυξάνοντας τον στόχο της στις 4 εκατομμύρια ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέχρι το 2030!
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

30/11/2023

Σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε την Τετάρτη 29/11, η Honda ανακοίνωσε αύξηση του στόχου της πώλησης ηλεκτρικών δικύκλων -μοτοσυκλετών και scooter- κατά μισό εκατομμύριο (!), σε σχέση με ό,τι υπολόγιζε μέχρι τώρα για το 2030, ανακοινώνοντας ένα σύνολο επενδύσεων 500 δισεκατομμυρίων γιεν (3,825 δισεκατομμυρίων ευρώ) μέχρι το 2030, θέλοντας ταυτόχρονα να μειώσει το κόστος των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών στο μισό απ’ ό,τι είναι σήμερα.

Στη συνέντευξη τύπου που αφορούσε τις επιχειρηματικές πρωτοβουλίες σχετικά με τον εξηλεκτρισμό των μοτοσυκλετών, εισηγητές ήταν οι Katsushi Inoue (Εκτελεστικός Διευθυντής και υπεύθυνος για τις Επιχειρήσεις Ανάπτυξης Επιχειρήσεων Ηλεκτροκίνησης) και Daiki Mihara (Επικεφαλής της Μονάδας Ανάπτυξης Επιχειρήσεων Ηλεκτροκίνησης Μοτοσυκλετών και Ηλεκτρικών Προϊόντων). Όπως ανακοινώθηκε η Honda στο διάστημα της τετραετίας 2021-2025 περιλαμβάνονται επενδύσεις συνολικού ύψους 100 δισεκατομμυρίων γιεν (616,5 εκατομμύρια ευρώ), ενώ από το 2026-2030 αποσκοπεί στην επένδυση επιπλέον 400 δισεκατομμυρίων γιεν ( 2,466 δισεκατομμυρίων ευρώ), ανεβάζοντας έτσι το σύνολο των επενδύσεων για την ηλεκτροκίνηση στα 500 δισεκατομμύρια γιεν (3,825 δισεκατομμυρίων ευρώ) σε βάθος 9 ετών.

Honda – Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, αυξάνοντας τον στόχο της στις 4 εκατομμύρια ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέχρι το 2030!

Οι επενδύσεις αυτές θα γίνουν με σκοπό την αύξηση του μεριδίου που κατέχουν οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες στην παγκόσμια αγορά σε πάνω από 10%, το 2030. Την ίδια στιγμή η εταιρεία θέλει να μπορεί να διευρύνει το περιθώριο λειτουργικού κέρδους των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών στο 5%, ενώ από το 2031 και έπειτα να φτάσει ή να ξεπεράσει ακόμα, το 10%. Αρκετά αισιόδοξα νούμερα, που όμως έρχονται μαζί με μία αρκετά μεγάλη επένδυση για να τα υποστηρίξει.

Honda – Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, αυξάνοντας τον στόχο της στις 4 εκατομμύρια ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέχρι το 2030!

Ξεκινώντας με την πώληση τριών ηλεκτρικών ποδηλάτων (έτσι κατηγοριοπούνται βάσει ιπποδύναμης και προδιαγραφών τα ανωτέρω e-scooter), συμπεριλαμβανομένου του Cub e, στην Κίνα και ενός ηλεκτρικού σκούτερ, του EM1e σε Ευρώπη και Ιαπωνία, αλλά και του Motocompacto στην Αμερική, η Honda θέλει να προωθήσει την ηλεκτροκίνηση, ειδικά όσον αφορά την αστική μετακίνηση και γενικότερα την μικροκινητικότητα. Μάλιστα το Big H ανακοίνωσε την έλευση ενός νέου μοντέλου στην παγκόσμια αγορά μέσα στο 2024, που βασίζεται στο concept SC e, που πρόσφατα παρουσίασε στο JAPAN MOBILITY SHOW 2023. Το 2025 θα ακολουθήσουν παρουσιάσεις μοντέλων προσανατολισμένων στην διασκέδαση αλλά και τεχνολογίας plug-in, μένοντας πιστή στο πρόγραμμα που έχει ήδη παρουσιάσει, ενώ μέχρι το 2030 στοχεύει στην ανάπτυξη μίας ολοκληρωμένης γκάμας ηλεκτρικών δικύκλων με περισσότερα από 30 μοντέλα σε όλες τις κατηγορίες.

Honda – Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, αυξάνοντας τον στόχο της στις 4 εκατομμύρια ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέχρι το 2030!

Το Big H δεν σταματάει εδώ, καθώς αξιοποιώντας την τεχνογνωσία που έχει συλλέξει όλα αυτά τα χρόνια κατασκευής μοντέλων με θερμικούς κινητήρες, θέλει να δημιουργήσει πλατφόρμες που θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για διαφορετικά μοντέλα, ικανοποιώντας ένα ευρύ φάσμα αναβατών. Αυτό θα βοηθήσει και στη μείωση του κόστους κατασκευής, και πώλησης, των ηλεκτρικών οχημάτων. Παράλληλα, η Honda θέλει να εξελίξει ακόμη περισσότερο το σύστημα infotainment Honda RoadSync, που έχει ήδη παρουσιάσει ήδη από το 2020, καθιστώντας το δυνατό να ενημερώνει τους αναβάτες για τα πλησιέστερα σημεία φόρτισης.

Αξιοποιώντας τη σύγχρονη εποχή της συνδεσιμότητας, οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες του ιαπωνικού εργοστασίου θα μπορούν να ενημερώνουν το λογισμικό τους, με την χρήση νέων λειτουργιών, όπως για παράδειγμα η OTA (over-the-air) ενημέρωση, για ακόμα λιγότερες επισκέψεις στο συνεργείο. Ακόμη για τα μοντέλα από το 2026 και έπειτα, η Honda θα τοποθετεί μία μονάδα ελέγχου τηλεματικής (TCU).

Honda – Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, αυξάνοντας τον στόχο της στις 4 εκατομμύρια ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέχρι το 2030!

Όσον αφορά τον τομέα των μπαταριών, εκτός από τις μπαταρίες ιόντων-λιθίου που χρησιμοποιούνται σήμερα, η Honda εξελίσσει μπαταρίες σιδηροφωσφορικού λιθίου (LFP), με στόχο την εφαρμογή τους σε μοντέλα της το 2025, τεχνολογία που χρησιμοποιείται ήδη σε πάνω από το 30% των ηλεκτρικών οχημάτων, λόγω της χαμηλότερης τοξικότητάς και των χαμηλών θερμοκρασιών που αναπτύσσουν, έχουν όμως και μικρότερη ενεργειακή πυκνότητα. Έτσι, η Honda αποσκοπεί σε μία ποικιλία μπαταριών διαφορετικής ισχύος, αυτονομίας και κόστους, ανάλογα το όχημα. Τέλος, όπως ήδη έχει κάνει γνωστό το Big Η, εργάζεται και πάνω στην δημιουργία μπαταριών στερεάς κατάστασης.

Ένα μελανό σημείο μέχρι στιγμής της ηλεκτροκίνησης είναι το κόστος κατασκευής, που αναπόφευκτα περνάει στον τελικό καταναλωτή και ένας από τους λόγους -μετά την αυτονομία και τον τρόπο αλλά και χρόνο φόρτισης- που ένα μεγάλο ποσοστό εμφανίζεται διστακτικό απέναντι στα EV. Αυτό θέλει να αντιμετωπίσει η Honda, που έχει ως στόχο να μειώσει το κόστος του τελικού προϊόντος κατά 50%, σε σχέση με τα μοντέλα που βρίσκονται αυτή την στιγμή στην αγορά και χρησιμοποιούν σύστημα εναλλάξιμων μπαταριών. Για να το καταφέρει αυτό η Honda θα υιοθετήσει την plug-in τεχνολογία της για τα μοντέλα, βελτιώνοντας διαρκώς τις μπαταρίες της, ενώ μέσω της υιοθέτησης κοινών μονάδων θα αυξήσει τα περιθώρια προμήθειας αλλά και παραγωγής. Για αυτή την τελευταία σκοπεύει στην λήψη περαιτέρω μέτρων, όπως εργοστάσια κατασκευής αποκλειστικά ηλεκτροκίνητων μοτοσυκλετών.

Honda – Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, αυξάνοντας τον στόχο της στις 4 εκατομμύρια ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέχρι το 2030!

Αρχικά, θα χρησιμοποιηθούν οι ίδιες εγκαταστάσεις με αυτές που χρησιμοποιούνται ήδη για την παραγωγή βενζινοκίνητων μοντέλων. Αυτό όμως δεν επαρκεί για τον στόχο των 4 εκατομμυρίων μονάδων μέχρι το 2030. Επομένως, η Honda υπολογίζει περίπου το 2027 να ξεκινήσουν οι μονάδες παραγωγής αποκλειστικά ηλεκτρικών δικύκλων, μειώνοντας το μήκος των παραδοσιακών γραμμών παραγωγής έως και σχεδόν 40%, αξιοποιώντας νέες τεχνολογίες. Σύμφωνα με τα λεγόμενα της Honda κάθε μία εγκατάσταση αντιστοιχεί σε 50 εκατομμύρια γιεν (309,44 χιλιάδες ευρώ), με δυνατότητα παραγωγής τουλάχιστον 1 εκατομμυρίου μονάδων. Ταυτόχρονα η Honda θα προσπαθήσει να μειώσει το κόστος των πρώτων υλών και της μεταφοράς, αυξάνοντας την ανταγωνιστικότητά της αλλά και τα περιθώρια κέρδους της.

Honda – Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, αυξάνοντας τον στόχο της στις 4 εκατομμύρια ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέχρι το 2030!

Γι’ αυτό το τελευταίο, αλλά και για την ευκολία των καταναλωτών, η Honda θέλει να κάνει τις περισσότερες πωλήσεις της ηλεκτρονικά, χωρίς ο αγοραστής να χρειάζεται να πάει αυτοπροσώπως σε κάποιον από τους 30.000 αντιπροσώπους της στον κόσμο. Επιπλέον, μία νέα πρωτοβουλία της, είναι η δημιουργία των “Κέντρων Εμπειρίας”, όπως τα αποκαλεί σε Ινδία, χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας και αλλού, όπου οι πελάτες της θα μπορούν να γνωρίσουν την ποιότητα των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών της Honda. Με τους ήδη υπάρχοντες αντιπροσώπους, τα νέα κέντρα που θέλει να ιδρύσει αλλά και την ενίσχυση των online υπηρεσιών της, η Honda θέλει να κάνει ακόμα πιο εύκολα τα πράγματα για τους πελάτες της, αυξάνοντας έτσι και την θελκτικότητα της ηλεκτροκίνησης στο ευρύ κοινό. Η επιλογή των συγκεκριμένων χωρών δεν είναι τυχαία, καθώς από τη μία η Ινδία είναι αυτή την στιγμή η μεγαλύτερη αγορά μηχανοκίνητων και ηλεκτρικών δικύκλων στον κόσμο, αλλά και οι ασιατικές αγορές σημειώνουν αντίστοιχα εντυπωσιακές ταξινομήσεις δικύκλων κάθε χρόνο. 

Τέλος θυμίζουμε ότι όλα αυτά έρχονται μαζί με την προσπάθεια των τεσσάρων μεγάλων Ιαπώνων κατασκευαστών μοτοσυκλέτας, μαζί με την Honda, για τη δημιουργία κινητήρων υδρογόνου, διευρύνωντας τις επιλογές της για το μέλλον της ατομικής και όχι μόνο μετακίνησης.

Επεισοδιακό ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στη Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO [Photos]

Ο Έλληνας αναβάτης έζησε από κοντά το πολεμικό κλίμα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

28/5/2026

Η ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. συνεργάστηκε για ακόμη μία φορά με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη, στηρίζοντας ένα απαιτητικό οδοιπορικό με πρωταγωνίστρια την KOVE 800X PRO και προορισμό τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Το ταξίδι αυτό μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν αφού η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο, με όποιους κινδύνους και εμπόδια μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Χαρακτηριστικά είναι και τα λόγια του Μητσάκη: “Η Λευκορωσία και το Γεωγραφικό Κέντρο της Ευρώπης, στη Λιθουανία, συνιστούσαν τους δύο εξεζητημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, ενός οδοιπορικού που θα διέτρεχε 10 ευρωπαϊκές χώρες, περνώντας από την περιοχή των Σκοπίων, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Όμως, κορύφωση του οδοιπορικού στην Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε η διάσχιση της εμπόλεμης Ουκρανίας, με προορισμό την πόλη Λβιβ και την πρωτεύουσα Κίεβο.

kove

Η γνωστή, μόνιμη εμμονή μου για συναρπαστικές δίτροχες εμπειρίες και πιο αλλόκοτες ανθρώπινες ιστορίες, αυτή τη φορά θα με οδηγούσε στα μονοπάτια μιας πραγματικά ριψοκίνδυνης περιπέτειας. Αψηφώντας τον θανάσιμο κίνδυνο που εγκυμονεί ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας, είχα αποφασίσει να επιχειρήσω το τολμηρό εγχείρημα να οδηγήσω την KOVE 800X PRO σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του κόσμου, ευελπιστώντας να μην αποτελέσω τον στόχο ρωσικών πυραύλων ή drones!”

Ο Έλληνας αναβάτης διέσχισε Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Πολωνία με μόλις τρεις διανυκτερεύσεις, γράφοντας τα πρώτα 2.650 χιλιόμετρα, ενώ αφιέρωσε και λίγο χρόνο στον αγαπημένο του ποταμό Δούναβη. Κάπως έτσι έφτασε στη Λευκορωσία, που αποτελεί έναν από τους πιο αινιγματικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Η είσοδος του Μητσάκη στην χώρα έγινε μετά από αυστηρό έλεγχο, όπως λήψη βιομετρικών δεδομένων, σφραγίδα εισόδου στο διαβατήριο, έλεγχο στις φωτογραφίες του κινητού και του προσωπικού προφίλ στα social media, μία διακριτική ανάκριση από τους ευγενέστατους συνοριοφύλακες αλλά και έλεγχο της KOVE 800X PRO με μηχάνημα X-Ray!

Ακολουθούν οι πρώτες εντυπώσεις του ταξιδιώτη: “Παρόλο που η Λευκορωσία ανεξαρτητοποιήθηκε από την πρώην ΕΣΣΔ το 1990, η Brest ήταν γεμάτη με σύμβολα-μνήμες της σοβιετικής εποχής: αστικά αρχιτεκτονήματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, περίτεχνα σοβιετικά ψηφιδωτά με ιδεολογικά μηνύματα, σφυροδρέπανα, σοβιετικά αστέρια και λογότυπα, αγάλματα του Λένιν και κομμουνιστικά σφυροδρέπανα λειτουργούσαν σαν μια χρονομηχανή που με μετέφερε πίσω, σε αλλοτινές ιστορικές περιόδους!

"Απογευματινή άφιξη στο Minsk, check-in στο κατάλυμα, ένα καθαρό hostel στο κέντρο της πρωτεύουσας, γρήγορο μπάνιο και μια πρώτη βόλτα στους δρόμους του Minsk. Πριν ο ήλιος γύρει να κοιμηθεί, επισκέφθηκα το εκπληκτικό Μουσείο-Στούντιο Γλυπτικής 'Zair Azgur Memorial Studio', τον χώρο όπου ο διάσημος γλύπτης Zair Azgur κατασκεύαζε για το σοβιετικό καθεστώς γλυπτά και αγάλματα ιστορικών μορφών και συμβόλων της σοβιετικής εποχής. Εδώ είχα την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθώ περιτριγυρισμένος από τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μαρξ.”

kove

Στο Minsk ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έμεινε για τρεις ημέρες και ύστερα προσπάθησε να περάσει τα σύνορα της Λιθουανίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού απαγορευόταν η διέλευση μοτοσυκλετών από τη Λευκορωσία στη Λιθουανία! Αυτό σήμαινε πως ο Έλληνας αναβάτης θα έπρεπε να διανύσει επιπλέον 1.200 χιλιόμετρα και να περάσει από την Πολωνία για να φτάσει στον προορισμό του.

Μάλιστα δύο ημέρες πριν την άφιξή του στην Ουκρανία σημειώθηκε ο φονικότερος βομβαρδισμός της χώρας από την αρχή του έτους, με πάνω από 1.100 drones και δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους, όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο και ο Κωνσταντίνο Μητσάκης ήταν αποφασισμένος να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας. Μετά από μία ακόμη ανάκριση από τους συνοριοφύλακες, η είσοδος στην εμπόλεμη ζώνη είχε γίνει πραγματικότητα.

Η πρώτη διανυκτέρευση στην Ουκρανία έγινε στην πόλη Λβιβ, χωρίς να γίνεται αντιληπτός ο πόλεμος και η ζωή κυλούσε φυσιολογικά σε κανονικούς ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια ο Μητσάκης άρχισε να κατευθύνεται προς την ουκρανική πρωτεύουσα, με τα αισθήματα της αγωνίας και της ανασφάλειας να εμφανίζονται, όπως είναι λογικό. Ο ίδιος αφηγείται: “Η απογευματινή άφιξή μου στο Κίεβο έγινε κάτω από βροχή και με απρόσμενο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης. Στην ουκρανική πρωτεύουσα είχα προγραμματίσει (εκτός απροόπτου) τρεις διανυκτερεύσεις, ενώ καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ξενοδοχείου έπαιξαν οι χρήσιμες συμβουλές ενός ντόπιου συντρόχου που συνάντησα στην είσοδο της πρωτεύουσας: 'ξενοδοχείο κατά προτίμηση κοντά σε σταθμό μετρό, μιας και είναι το ασφαλέστερο καταφύγιο σε περίπτωση βομβαρδισμού!' Έτσι κι έκανα τελικά…

"Την επόμενη μέρα ένας λαμπερός ήλιος οδήγησε τη δίτροχη περπατησιά μου στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan). Με αφετηρία την ιστορικότερη πλατεία της ουκρανικής πρωτεύουσας, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες των Ουκρανών (Πορτοκαλί Επανάσταση–2004, Επανάσταση της Αξιοπρέπειας–2014), ξεκίνησα την περιήγησή μου στους δρόμους και στα αξιοθέατα της ουκρανικής πρωτεύουσας. Πάντα όμως με το βλέμμα ψηλά στον ουρανό, υπό τον φόβο των ρωσικών drones.”

kove

Η στιγμή που έζησε τον πόλεμο στο πετσί του δεν άργησε: “Μεσημέρι στο υπαίθριο πάρκινγκ του ξενοδοχείου λίπαινα την αλυσίδα της KOVE 800X PRO, όταν ξαφνικά άρχισαν να ηχούν αντιαεροπορικές σειρήνες συναγερμού. Πανικόβλητος άφησα παράμερα τη μοτοσυκλέτα και άρχισα να τρέχω στο εσωτερικό του ξενοδοχείου για να προστατευτώ. Φόβος και τρόμος! Μετά από περίπου 5 λεπτά ακούστηκαν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά και ακολούθησαν πάμπολλες ισχυρές εκρήξεις. Εντέλει, το πολεμικό σκηνικό κράτησε περίπου μισή ώρα, και μετά ηρεμία και πάλι.

"Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και που μού φάνηκε ολόκληρος αιώνας, συνειδητοποίησα με τον πλέον δραματικό τρόπο πως δεν αποτελούσα τον νοερό θεατή μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά αντίθετα πρωταγωνιστούσα σε μια ρεαλιστική περιπέτεια προσωπικής επιβίωσης. Εδώ στο Κίεβο μόλις είχα πάρει το βάπτισμα του πυρός (κυριολεκτικά) στην εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ντόπιοι, αντίθετα, δεν φάνηκε να αναστατώνονται ιδιαίτερα, αλλά μάλλον αντιμετώπισαν με αδιαφορία το συγκεκριμένο περιστατικό. Μετά από 4 χρόνια πολέμου και δεκάδες βομβαρδισμούς, λογικό είναι να έχουν συνηθίσει τη θανάσιμη καθημερινότητα.

"Ήταν η δεύτερη μέρα μου στο Κίεβο. Την προηγούμενη μέρα είχα επισκεφθεί την Πλατεία Ανεξαρτησίας, της οποίας ένα τμήμα έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκινητικό μνημείο με χιλιάδες φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών και αναρίθμητες (μικρές και μεγάλες) ουκρανικές σημαίες. Λίγο πιο μακριά, μπροστά στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, παροπλισμένα τανκς, κατεστραμμένα επιβατικά αυτοκίνητα, drones και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού σε κοινή θέα, αποτελώντας τις σοκαριστικές μαρτυρίες του πολέμου.

"Την τρίτη –και τελευταία– μέρα στο Κίεβο έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της ουκρανικής πρωτεύουσας. Όπως στην Λβιβ, έτσι και στο Κίεβο, τα στιγμιότυπα  καθημερινότητας που αντίκριζα με τίποτα δεν μαρτυρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Πλήθος κόσμου περπατούσε στους δρόμους της πόλης, παντού ανοικτά καταστήματα, λεωφόροι γεμάτες αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατάμεστα τα πάρκα από κόσμο! Η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά στο ηλιόλουστο Κίεβο, μέχρι τον επόμενο βομβαρδισμό! Και παρά τα τακτικά πλήγματα από drones, πουθενά στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν είδα βομβαρδισμένα κτίσματα ή κατεστραμμένα μνημεία – μόνο στα προάστια της πρωτεύουσας εντόπισα κατεστραμμένα κτίρια.

kove

"Νωχελικά απλωμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, η μητρόπολη της Ουκρανίας διέθετε μια γοητευτική πολεοδομική όψη, την οποία συνέθεταν οι παραποτάμιες αριστοκρατικές γειτονιές, οι περίλαμπρες Ορθόδοξες Μονές, τα κρατικά κτίρια σοβιετικής αρχιτεκτονικής, οι πολύβουες κεντρικές πλατείες, τα γαλήνια πάρκα, τα ανηφορικά καλντερίμια της Άνω Παλαιάς Πόλης και οι δενδροφυτεμένες λεωφόροι. Βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Κιέβου συνιστούσε φυσικά το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Ουκρανίας (ύψος αγάλματος 62 μ.) που δέσποζε στη δεξιά όχθη του Δνείπερου και δέχθηκε την επίσκεψή μου. Κατασκευασμένο το 1981 από ανοξείδωτο χάλυβα, το εμβληματικό μνημείο υψωνόταν με μεγαλοπρέπεια στον ορίζοντα του Κιέβου και έμοιαζε να προστατεύει την ουκρανική πρωτεύουσα από τις εχθρικές επιδρομές.

Ξημερώματα, ώρα 04:10! Την τελευταία νύχτα στο Κίεβο ξύπνησα έντρομος από τις αντιαεροπορικές σειρήνες και το τηλέφωνο που χτυπούσε επίμονα. Μέσα σε λίγα λεπτά βρέθηκα στη ρεσεψιόν και μαζί με τους υπόλοιπους πελάτες του ξενοδοχείου τρέξαμε στον κοντινό σταθμό μετρό HOLOSIIVSKA που εκτελούσε χρέη τοπικού καταφυγίου. Για δύο ώρες βίωνα σιωπηλός το σοκ μιας νυχτερινής επίθεσης με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ δύο νεαροί Ουκρανοί που μιλούσαν αγγλικά μού περιέγραφαν τον πρόσφατο εγκλωβισμό δικών τους ανθρώπων κάτω από συντρίμμια πολυκατοικιών. Κάποιοι γλίτωσαν, άλλοι όχι!

Λήξη συναγερμού, επιστροφή στο ξενοδοχείο, πρόχειρο πρωινό, πακετάρισμα αποσκευών στη μοτοσυκλέτα και αναχώρηση μέσα στην πρωινή αχλή με προορισμό τα σύνορα της Ρουμανίας, 560 χλμ. νότια. Δίχως απρόοπτα ή δυσάρεστα γεγονότα καθοδόν, αργά το ίδιο απόγευμα (μετά από 11 ώρες οδήγησης) ο Ουκρανός συνοριοφύλακας σφράγιζε το διαβατήριό μου και άνοιγε τη μπάρα να περάσω στη Ρουμανία. Πριν όμως πατήσω μίζα, κοντοστάθηκα λίγο, κοίταξα πίσω μου σιωπηλός τη λαβωμένη Ουκρανία που με αποχαιρετούσε και συλλογίστηκα με θλίψη: Τέσσερα χρόνια πολέμου και η ειρήνη ξεχάστηκε…”