Honda Riding Assist-e: Η αυτόνομη μοτοσυκλέτα σε ηλεκτρική έκδοση

Ισορροπεί μόνη της και ακολουθεί τον ιδιοκτήτη
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/9/2017

Οι επισκέπτες της Honda στο Σαλόνι του Τόκυο, θα έχουν την ευκαιρία να δουν από κοντά ένα concept, βασισμένο σε μία ιδέα που πριν από καιρό είχε προκαλέσει αρκετή συζήτηση. Αυτή η ιδέα είναι το Riding Assist της Honda και είχε παρουσιαστεί με ένα video που εμφάνιζε ένα… ή μάλλον ένα «σχεδόν» NC750 να ισορροπεί μόνο του και ακόμα καλύτερα, να ακολουθεί πιστά τον αναβάτη του. Στην περίπτωση του video ένα μέλος του προσωπικού στο R&D της Honda κάνει νόημα στο NC κι εκείνο πιστά και πειθήνια τον ακολουθεί, σαν νεογνό που κάνει τα πρώτα του βήματα.

Τότε, όταν η μοτοσυκλέτα της Honda που ισορροπούσε από μόνη της, είχε παρουσιαστεί στην μεγαλύτερη έκθεση τεχνολογίας παγκοσμίως, μας είχε κάνει εντύπωση το πώς μετακινείται και μέχρι ποια ταχύτητα. Η απάντηση της Honda είναι πως είχε προστεθεί ένας ηλεκτροκινητήρας στο γρανάζι τελικής μετάδοσης για την κίνηση χωρίς να χρησιμοποιείται ο κινητήρας βενζίνης και ήταν ικανό μονάχα για μικρές ταχύτητες. Τώρα για το Τόκυο, η εταιρία έφτιαξε ένα νέο concept εξ ολοκλήρου ηλεκτρικό  κρατώντας την ονομασία ίδια. Το νέο Honda Riding Assist-e πρόκειται να εμφανιστεί μόνο του στην σκηνή, σε μία εντυπωσιακή παρουσίαση -όπως αναμένεται να είναι- αντίστοιχη μονάχα του Asimo.

Η τεχνολογία εκμεταλλεύεται το γυροσκοπικό φαίνομενο για να ισορροπήσει την μοτοσυκλέτα, ενώ ελέγχει και τον λαιμό, μεταβάλλοντας την γωνία κάστερ και το ίχνος. Δεν υπάρχει καμία απάντηση της Honda, στο πώς συμπεριφέρεται ένα τέτοιο σύστημα όταν ο αναβάτης κινείται με μεγάλη ταχύτητα, πέρα από το γεγονός ότι δεν χρειάζεται σταμπιλιζατέρ, πράγμα βέβαια που είναι αυτονόητο. Το μόνο στο οποίο απαντά η Honda, είναι πως πρόκειται για μία σκέψη, ένα ζωντανό παράδειγμα, μίας μοτοσυκλέτας φτιαγμένης για καθημερινή χρήση με ένα πρόσθετο μηχανισμό ασφάλειας...

Διαβάστε αναλυτικά για το Riding Assist και τον δρόμο αυτό που ακολουθεί η Honda

 

 

Ετικέτες

Πέθανε ο Arthur Lampkin, παλιός Off-Road αγωνιζόμενος και θείος του Dougie

Οικογένεια με ιστορία, νίκες και τίτλους στους Off-Road αγώνες, σε ΜΧ, Enduro και trial
Arthur Lampkin
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Ο Βρετανός Arthur Lampkin, της γνωστής οικογένειας Lampkin στην οποία ανήκει και ο πωλυπρωταθλητής trial Dougie Lampkin, έφυγε πλήρης ημερών, έχοντας στο ιστορικό του off-road νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MX και στο Trophee des Nations τη δεκαετία του 1960, ενώ είχε κερδίσει χρυσό μετάλιο στο ISDE του 1966, και είχε νίκες και στα Scottish Six Days Trial (1963) και Scott Trial το 1960, 61 και 65.

Ο Arthur είχε γεννηθεί στο Kent στις 30 Μαίου 1938, και έμεινε στην ιστορία ως ένας ταχύτατος αναβάτης αγώνων off-road, κερδίζοντας στο ψηλότερο επίπεδο σε MX, Enduro και Trial.

Δίπλα του είχε τους δυο αδερφούς του, τον Alan και τον Martin, οι οποίοι κι εκείνοι σημείωσαν μεγάλες επιτυχίες στους αγώνες μοτοσυκλέτας, γράφοντας ανεξίτηλα στα βιβλία της ιστορίας το όνομα της οικογένειας.

Ο γιος του Arthur, John ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του, αγωνιζόμενος στο trial, όπου είχε και νίκη σε γύρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Trial της FIM, το 1983.

Dougie Lampkin

Οι περισσότεροι πάντως φαν αγώνων μοτοσυκλέτας από τις πιο πρόσφατες γενιές, έμαθαν το επίθετο κυρίως χάρη στον ανιψιό του Arthur, Dougie Lampkin, που κέρδισε 12 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Trial όταν αναζητούσε αντίπαλο στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 -και μην ξεχνάμε τον γύρο που έκανε με σούζα στη διαδρομή του Isle of Man TT!

Arthur Lampkin

Ο Arthur αγωνιζόταν για την εργοστασιακή ομάδα της BSA, έχοντας επικές αναμετρήσεις με τους συμπατριώτες τους και έτερους θρύλους Dave Bickers και Jeff Smith στα σίξτις, όταν το BBC έδειχνε ζωντανά τους αγώνες στην τηλεόραση τα απογεύματα Σαββάτου.

Στην καριέρα του, ο Arthur κέρδισε 7 γύρους GP αλλά και τον τίτλο των 500 στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Μotocross το 1959, κάτι που επανέλαβε το 1961 στα 250, ενώ την ίδια χρονιά τερμάτισε δεύτερος στο Παγκόσμιο της FIM στα 250. Νίκες σημείωσε και στο FIM Trophee des Nations το 1961 και 1962.

Στις 21 Φεβρουαρίου του 2026, σε ηλικία 87 ετών, ο Arthur πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.