Ινδός Ghost Rider αναπαράγει το εφέ με την μοτοσυκλέτα σε φλόγες σε στιλ Bollywood [video]

Αντέχει το Bajaj…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/9/2020

Ινδός Youtuber έχει άλλη μία ιδέα για video, αναπαράγοντας το εφέ της ταινίας Ghost Rider με τον Nicolas Cage, αλλά με σαφώς μικρότερο budget από τα ψηφιακά εφέ του Hollywood - Που δεν ήταν και τα πιο ακριβά που έχει να επιδείξει η βιομηχανία θεάματος στις ΗΠΑ.

Μπορεί σε κάποια στιγμή να λέει στο video πως έχουν πάρει μέτρα ασφαλείας αλλά αυτό το σχόλιο είναι είτε χιουμοριστικό, είτε απλά εννοεί έναν κουβά με νερό που είχαν δίπλα τους διότι δεν υπάρχει καμία άλλη μέριμνα για την ασφάλειά τους, ξεκινώντας από τον ανύπαρκτο εξοπλισμό τους.

Τυλίγουν τους τροχούς με πανιά, τα εμποτίζουν με βενζίνη και μόλις λίγα μέτρα πιο κάτω οι φλόγες τους έχουν τυλίξει, μαζί και το Bajaj Pulsar που καψαλίζει τα σωληνάκια των φρένων. Το εφέ όμως κρίνεται επιτυχημένο, και το φιλοθεάμων κοινό του Ινδού γιουτιούμπερ ικανοποιείται παρόλο που τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν πολύ ομαλά και λίγο έλειψε να αρπάξουν φωτιά τα μπατζάκια τους.

Το Bajaj συνεχίζει να δουλεύει μετά από αυτό και στο τέλος η μόνη επίπτωση είναι τα σκουπίδια που θα μείνουν πίσω.

Ας χρησιμοποιήσουμε όμως το παράδειγμα αυτού του video που το τεράστιο κοινό της Ινδίας το έχει αναδείξει ήδη σε viral εξυμνώντας την προσπάθεια, για να τονίσουμε τις διαφορές των δύο κόσμων. Διαφορές που αυτή την στιγμή φαινομενικά δεν μας επηρεάζουν με κάποιο τρόπο. Όσο όμως οι κατασκευαστές συνεχίζουν να επενδύουν σε νέα μοντέλα με γνώμονα τα τεράστια νούμερα της ασιατικής αγοράς, τόσο οι συνέπειες της διαφορετικής κουλτούρας θα βρίσκουν τον δρόμο τους στην δική μας καθημερινότητα. Για παράδειγμα η Suzuki Hayabusa που αναμένουμε να έρθει από το επόμενο έτος, έχει πάψει να εισάγεται στην Ευρώπη γιατί η Suzuki δεν ήθελε να επενδύσει νωρίτερα στο κόστος που χρειάζεται για να καλύψει τις προδιαγραφές. Μάλιστα τότε μία μερίδα του τύπου έγραφε πως η παραγωγή του Hayabusa σταματά, όταν στην πραγματικότητα το Hayabusa πουλά σαν τρελό, αλλά στην Ινδία όπου και κατασκευάζεται με τις δικές τους προδιαγραφές σε δικό τους εργοστάσιο γιατί αλλιώς το φορολογούν ανεβάζοντας την τιμή του στο 250% καθιστώντας απαγορευτική την αγορά του.

Αν υπήρχε εξίσωση, η εισαγωγή του Hayabusa στην Ευρώπη δεν θα είχε διακοπεί… Η βελτίωση του μοτοσυκλετισμού στην Ινδία θα είναι προς όφελος και δικό μας, γιατί θα έχουμε πληθώρα φθηνών αλλά αξιόλογων μοντέλων, όπως ήδη συμβαίνει με την Bajaj για παράδειγμα. Η Hero, αμιγώς Ινδική εταιρεία παραγωγής μοτοσυκλετών, είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστής του κόσμου καθώς εδώ και τρία χρόνια η αγορά της Ινδίας προσπέρασε την Κίνα, αλλά τα μοντέλα της Hero δεν θα μπορούσαν με τίποτα να σταθούν στην Ευρωπαϊκή αγορά. Ξεκίνησαν την προσπάθεια της αναβάθμισής τους, με την συμμετοχή στο Dakar να είναι ένα από τα βήματα, αλλά τους λείπει η κουλτούρα. Κι αυτή η κουλτούρα, μολονότι χτίζεται πολύ γρήγορα στην Ινδία, όπως διαβάσατε από το πρόσφατο ταξίδι του περιοδικού ΜΟΤΟ, στο τεύχος 608 του Ιουλίου, εξακολουθούμε να βρισκόμαστε πολύ μακριά από την πολυπόθητη εξίσωση…

 

 

Ο Wayne Rainey συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για την ασφάλεια στις πίστες

Ο θρύλος του MotoGP συνεχίζει να εμπνέει και να συμβάλλει στην ασφάλεια όλων των αναβατών
Rainey's Ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Η φιλανθρωπική εκδήλωση στη Laguna Seca στηρίζει την τοποθέτηση αεροφραχτών και μαλακών προστατευτικών που συμβάλουν τα μέγιστα, στην προστασία της ζωή, σε περίπτωση ατυχήματος

Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 500cc Wayne Rainey δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90, μονομαχώντας με ονόματα όπως οι Eddie Lawson και Kevin Schwantz σε μια εποχή που οι αγώνες Grand Prix ήταν αρκετά πιο ωμοί και πολύ πιο επικίνδυνοι.

Rainey's Ride

Η καριέρα του, όμως, τερματίστηκε απότομα το 1993, όταν ένα βίαιο highside στο Misano τον άφησε παράλυτο από το στήθος και κάτω. Για τους περισσότερους, εκεί θα τελείωνε η ιστορία. Όχι όμως για τον Rainey, που συνέχισε να στηρίζει το άθλημα από άλλη θέση, βοηθώντας στη δημιουργία του MotoAmerica, καθοδηγώντας νέους αναβάτες και προωθώντας την ασφάλεια στις πίστες. Αυτή η ανθεκτικότητα είναι που τον καθιστά κάτι παραπάνω από θρύλο, κάνοντας τον πηγή έμπνευσης για όλους, μέσα κι έξω από τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.

Αυτή η φιλοσοφία βρίσκεται στην καρδιά του “Rainey’s Ride To The Races”, της φιλανθρωπικής βόλτας που πραγματοποιείται για πέμπτη χρονιά και συνδυάζει μια ομαδική διαδρομή μέσα από τις ακτογραμμές της California με το αγωνιστικό τριήμερο του MotoAmerica στη θρυλική πίστα Laguna Seca. Οι αναβάτες ξεκινούν από το Baja Cantina στο Carmel, με συνοδεία της τροχαίας της California, και τερματίζουν στην πίστα, γιορτάζοντας τους αγώνες και παράλληλα ενισχύοντας έναν σκοπό που αφορά όλους, την ασφάλεια.

Rainey's Ride

Η φετινή διοργάνωση συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για το Roadracing World Action Fund, ανεβάζοντας τη συνολική προσφορά του event σε πάνω από 650.000 δολάρια. Τα χρήματα επενδύονται σε αεροφράχτες και μαλακά προστατευτικά για τις μπαριέρες, τα φουσκωτά προστατευτικά που βλέπουμε στις γρήγορες στροφές και στις ζώνες φρεναρίσματος των πιστών. Και δεν προστατεύουν μόνο τους επαγγελματίες, παραμένουν εκεί για όσους συμμετέχουν σε track days, σχολές αγώνων ή ερασιτεχνικούς θεσμούς.

Φέτος, η στιγμή έγινε ακόμα πιο προσωπική για τον ίδιο τον Rainey. Για πρώτη φορά μετά από 34 χρόνια, γύρισε ξανά γύρους στη Laguna Seca, καβαλώντας μια Yamaha XSR900GP με ειδικά διαμορφωμένα χειριστήρια. Μαζί του βρέθηκαν στην πίστα οι Kenny Roberts, Freddie Spencer, Bubba Shobert, Rick Johnson, Doug Chandler και Ben Spies, μετατρέποντας τη βόλτα σε μια μοναδική επανένωση πρωταθλητών και ζωντανή γιορτή της ιστορίας των αγώνων.Rainey's Ride

Ο ίδιος το είπε απλά “Αυτό που ξεκίνησε πριν πέντε χρόνια έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι φανταζόμουν. Η βόλτα έχει αποκτήσει δική της ζωή, κι αυτό οφείλεται σε όλους όσους τη στηρίζουν κάθε χρόνο”.

Οι μοτοσυκλέτες θα έχουν πάντα ρίσκο, κι αυτό είναι κομμάτι της μαγείας τους. Όμως η κοινότητα μπορεί να κάνει βήματα ώστε το άθλημα να είναι πιο ασφαλές χωρίς να χάσει την έντασή του. Ένα απλό προστατευτικό ίσως να μην ακούγεται σπουδαίο, αλλά αν σώσει έστω κι έναν αναβάτη, τότε αξίζει κάθε δολάριο.

Rainey's Ride

To “Rainey’s Ride” μας θυμίζει ότι οι θρύλοι δείχνουν τον δρόμο με το παράδειγμά τους. Και ότι η ασφάλεια δεν είναι υπόθεση μόνο των επαγγελματιών, αλλά όλων μας. Γιατί στο τέλος, αυτό που όλοι θέλουμε είναι το ίδιο, να μπορούμε να ξανακαβαλήσουμε και να συνεχίσουμε να οδηγούμε για όσο περισσότερο γίνεται.

Rainey's Ride