Kράνος με αερόσακο της AIROH: Συνέντευξη με την εφευρέτρια Roberta Descrovi

Πρωτοποριακή ιδέα που θα μπορούσε να απογειώσει την ασφάλεια που προσφέρουν τα κράνη
Roberta Descrovi, σχεδιάστρια κράνους με αερόσακο για AIROH και AUTOLIV
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/12/2022

Πρόσφατα σας είχαμε παρουσιάσει το νέο concept κράνος με αερόσακο της AIROH σε συνεργασία με τον Autoliv, που είδαμε για πρώτη φορά στην EICMA 2022. Η πρωτοπορακή αυτή ιδέα μας κίνησε το ενδιαφέρον, και επικοινωνήσαμε με τη συντονίστρια του project  Roberta Descrovi, για να μάθουμε περισσότερες πληροφορίες.

Σύμφωνα με δεδομένα τα οποία δίνει ο κατασκευαστής αερόσακων Autoliv για το συγκεκριμένο κράνος, η πιθανότητα σοβαρού τραυματισμού από κάποιο κάταγμα στο κρανίο μειώνεται από το 60% στο 30%, αν και στα δεδομένα αυτά δεν περιλαμβάνεται για την ώρα κάποιο στοιχείο για την ταχύτητα της συγκεκριμένης κρούσης. Πέρα από τους κλασικούς αερόσακους για αυτοκίνητα, ο Autoliv έχει σχεδιδάσει και γιλέκα με αερόσακο για αναβάτες δικύκλων, αλλά και αερόσακο για scooter.

Όπως θα περίμενε κανείς, η AIROH εξετάζει συνεχώς τρόπους να βελτιώσει τεχνολογικά τα κράνη της ώστε να παρέχουν κορυφαία ασφάλεια. Ανάμεσα στις τεχνολογίες που έχει εξελίξει, ξεχωρίζουν οι εξής:

  • AMS2 - Ένα σύστημα που κάνει το εσωτερικό του κράνους ασφαλέστερο, χρησιμοποιώντας δυο ημισφαίρια πολυστυρένιου με διαφορετική πυκνότητα, με ένθετα σιλικόνης μεταξύ τους που επιτρέπουν στο κέλυφος να κινείται σε πλάγιες κρούσεις, μειώνοντας την ενέργεια που περά σε κεφάλι και αυχένα.
  • AMS2 PLUS - με ένα νέο υλικό που μπορεί να διαχέει την ενέργεια μιας κρούσης σε όλο το κράνος και με δυο αλληλοκαλυπτόμενα κελύφη με διαφορετικές πυκνότητες.
  • ASN - Ένα ύφασμα που έχει σχεδιαστεί να μειώνει τις δυνάμεις που φτάνουν στο κεφάλι κατά την πρόσκρουση σε κάποιο εμπόδιο.

Τώρα, η εταιρεία ερευνά τη δυνατότητα τοποθέτησης αερόσακου στο κράνος, μια πρωτοποριακή για τη βιομηχανία ιδέα, που ενδέχεται να ανεβάσει κατά πολύ την ασφάλεια των κρανών σε τροχαία ατυχήματα.

AIROH - AUTOLIV

Ακολουθεί η συζήτηση με την Roberta Descrovi - τρίτη από δεξιά στην άνω φωτογραφία, με το λευκό πουκάμισο, ανάμεσα στους ανθρώπους των AIROH & AUTOLIV.

ΜΟΤΟ: Roberta δώσε μας για αρχή το πώς έφτασες στο σημείο αυτό, πώς επέλεξες να σχεδιάσεις ένα κράνος με αερόσακο για τη διπλωματική σου και που έγιναν αυτές οι σπουδές που έδωσαν αυτή την όμορφη ευκαιρία. Επίσης, πώς ξεκίνησες τη συνεργασία σου με την Airoh.

Roberta Descrovi: Όταν ήμουν 18, μετακόμισα στην Αγγλία για να φοιτήσω στο Πανεπιστήμιο Sheffield Hallam, στο Sheffield, για δίπλωμα ng (Bachelor of Engineering) με θέμα το Product Design Engineering (Μηχανικός Σχεδίασης Προϊόντων). Είχα πάντα ενδιαφέρον να σπουδάσω κάτι αντίστοιχο, και έτσι το πτυχίο του Πανεπιστημίου του Sheffield Hallam μου έδωσε τη δυνατότητα να εξελίξω τις ικανότητες μου στη μηχανική και στη χειρονακτική δουλειά.

Ως μέρος της διπλωματικής μου, στο τέλος των 3 ετών των σπουδών μου, χρειάστηκε να δημιουργήσω ένα απτό προϊόν, ώστε να εξασκήσω όλα όσα είχα μάθει. Η αποστολή μου αυτή, σε συνδυασμό με το οικογενειακό πάθος για τις μοτοσυκλέτες, μου έδωσε την ιδέα να δημιουργήσω ένα κράνος με βελτιωμένη απόδοση. Ο αερόσακος αυξάνει τη δυνατότητα της απορρόφησης της επιβράδυνσης που δημιουργείται κατά τη διάρκεια ενός ατυχήματος, προστατεύοντας έτσι καλύτερα τον αναβάτη.

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών μου το καλοκαίρι του 2018, πιστεύοντας στην ιδέα μου για το συγκεκριμένο κράνος, έκανα την τολμηρή κίνηση και ήρθα σε επαφή με την Airoh για να τους παρουσιάσω την ιδέα μου. Ο λόγος που στόχευσα στην Airoh ήταν επειδή είμαι περήφανη για αυτή την εταιρεία -που είναι μία εκ των πρωταγωνιστών στην βιομηχανία κατασκευής κρανών- καθώς η έδρα της είναι στην πόλη που μεγάλωσα.,

Η παρουσίαση της ιδέας μου στον κ. Antonio Locatelli, τον CEO της Airoh, πήγε καλά, αλλά χρειάστηκε να περιμένω 2 χρόνια για να μου ζητήσει η εταιρεία να συνεργαστώ μαζί της, και μαζί και με τον Autoliv, πάνω σε μια προκαταρκτική μελέτη για το κράνος.

AIROH - AUTOLIV

ΜΟΤΟ: Είσαι ανεξάρτητη σύμβουλος, ή εργάζεσαι πλέον full-time στην Airoh;

Roberta Descrovi: Είμαι ανεξάρτητη σύμβουλος, και εργάζομαι στο συγκεκριμένο project με την Airoh και τον Autoliv, ως Τεχνικός Σύμβουλος, καθώς και ως Συντονιστής του Project.

ΜΟΤΟ: Οδηγείς μοτοσυκλέτα; Κι αν ναι τι οδηγείς;

Roberta Descrovi: Ναι, οδηγώ. Πιο συγκεκριμένα οδηγούσα στην πόλη όταν ήμουν έφηβη. Μου είχαν κάνει δώρο μια 50άρα Vespa LX όταν ήμουν 14, και την οδηγούσα καθημερινά για 5 χρόνια, σε αστική χρήση (για να πηγαίνω στο σχολείο, στο γυμναστήριο, βόλτες με φίλους, κ.α.). Οι περισσότεροι έφηβοι στην πόλη μου χρησιμοποιούν μοτοσυκλέτα, και οδηγούσα ανεξαρτήτως καιρού, οδηγούσα ακόμα και όταν χιόνιζε.

Στα 5 αυτά χρόνια που οδηγούσα, είχα και μερικά μικρά τροχαία ατυχήματα (τίποτα σοβαρό, που να χρειαστεί επίσκεψη σε νοσοκομείο), αλλά δυστυχώς είχα έναν φίλο που το 2017 δυστυχώς σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα. Αυτός ήταν ένας ακόμα λόγος που ήθελα να σχεδιάσω ένα ασφαλέστερο κράνος.

ΜΟΤΟ: Μπορείς να μας πεις περισσότερες τεχνικές λεπτομέρειες για το κράνος; Πόσο βαρύτερο θα είναι; Και θα είναι ασφαλές να έχεις μια κάψουλα με πεπιεσμένο αέριο στο κεφάλι σου;

Roberta Descrovi: Η άνεση του αναβάτη είναι σημαντική παράμετρος για την εμπειρία του χρήστη, και το βάρος του κράνους συνδέεται άμεσα με αυτήν. Στην εξέλιξη του concept μας, έχουμε σαφή στόχο όσον αφορά στο βάρος τόσο των εξαρτημάτων για τη λειτουργία του αερόσακου, όσο και για το πού θα τοποθετηθούν εκείνα στο κράνος. Κατά τη διάρκεια της προκαταρκτικής μελέτης λάβαμε τα παραπάνω σοβαρά υπόψη, και κάναμε πολλές δοκιμές ώστε να αξιολογήσουμε τη συμπεριφορά του μηχανισμού που θα φουσκώνει τον αερόσακο, προσέχοντας την ίδια στιγμή να διατηρήσουμε την ασφάλεια του χρήστη.

AIROH - AUTOLIV

ΜΟΤΟ: Για να είναι απόλυτα κατανοητό και για τους αναγνώστες, ο αερόσακος θα φουσκώνει ΠΡΙΝ το κεφάλι του αναβάτη προσκρούσει σε κάποιο εμπόδιο, οπότε πες μας τον μηχανισμό που η ECU αντιλαμβάνεται την σωστή στιγμή να φουσκώσει τον αερόσακο και τον χρόνο που απαιτεί η πλήρη ενεργοποίηση του.

Roberta Descrovi: Σωστά, ο αερόσακος θα φουσκώνει πριν το κράνος χτυπήσει το εμπόδιο. Για να γίνει αυτό, η ECU θα πρέπει να αξιολογήσει στοιχεία από τα γυροσκόπια, τα επιταχυνσιόμετρα και διάφορους άλλους αισθητήρες που της αποστέλλουν πληροφορίες, ώστε να σχηματίζεται η ακριβέστερη εικόνα της δυναμικής του ατυχήματος. Ο αερόσακος θα φουσκώνει εντελώς σε μερικά χιλιοστά του δευτερολέπτου και θα παραμένει φουσκωμένος για μερικά δευτερόλεπτα. Οι ακριβείς χρόνοι και παράμετροι της ενεργοποίησης του θα εξεταστούν σε βάθος στις επόμενες δοκιμές και μελέτες που θα κάνουμε στο μέλλον.

ΜΟΤΟ: Υπάρχει πιθανότητα να ενεργοποιηθεί ο αερόσακος αν το κράνος πέσει από τα χέρια του αναβάτη όταν εκείνος του κουβαλά; Υπάρχει τρόπος για να διακρίνει το σύστημα μια τέτοια περίπτωση;

Roberta Descrovi: Οι αισθητήρες που στέλνουν σήμα στην ECU ελέγχουν τη θέση του αναβάτη και μπορούν να διακρίνουν την πτώση που συμβαίνει σε τροχαίο ατύχημα, όπου και φουσκώνει ο αερόσακος.

AIROH - AUTOLIV

ΜΟΤΟ: Όταν ο αερόσακος φουσκώνει, με το πάνω μέρος του κράνους να έχει αποσπαστεί και χαθεί… θα είναι δυνατόν ο αναβάτης να χρησιμοποιήσει ξανά το κράνος, αν φυσικά αυτό δεν έχει πάθει ζημιά; Κι αν αυτό γίνεται,θα πρέπει να το πάει σε κάποιον dealer της Airoh για τοποθέτηση νέου αερόσακου και πάνω μέρους; Τα συμβατικά κράνη δεν μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν, αλλά είναι μία ερώτηση που έχει εμφανιστεί και την μεταφέρουμε.

Roberta Descrovi: Η τεχνολογία θα μπορούσε να υποστηρίξει την επαναχρησιμοποίηση. Όμως, όπως είπατε και εσείς για τα συμβατικά κράνη, μετά από ένα ατύχημα η συμβουλή όλων των κατασκευαστών στον αναβάτη είναι η αντικατάσταση του κράνους. Η ενέργεια που παράγεται στη σύγκρουση πολλές φορές απορροφάται μέσω της θραύσης (μερικής ή και ολικής) του κελύφους, ενώ πολλές φορές η ζημιά αυτή δεν είναι ορατή με γυμνό μάτι. Οπότε για να εγγυηθούμε την ασφάλεια του αναβάτη, προτείνουμε την αντικατάσταση του κράνους μετά από κάθε ατύχημα.

ΜΟΤΟ: Δοκιμάζετε το κράνος σε διαφορετικού είδους κρούσεις και ατυχήματα; Σε ατυχήματα όπου ο αναβάτης δεν χτυπά ακίνητο εμπόδιο, σε άλλα που προσκρούει, σε χαμηλές και ψηλές ταχύτητες;

Roberta Descrovi: Το κράνος όπου θα ενσωματωθεί ο αερόσακος θα πληροί όλες τις απαραίτητες ισχύουσες προδιαγραφές ασφαλείας, και θα παρέχει τα αναμενόμενα επίπεδα ασφάλειας για συμβατικά κράνη, ακόμα και σε συνθήκες όπου ο αερόσακος δεν θα ενεργοποιείται. Το σύστημα του αερόσακου θα είναι συμπληρωματικό, ώστε να αυξάνει την απορρόφηση ενέργειας από το κράνος.

AIROH - AUTOLIV

ΜΟΤΟ: Τι θα συμβαίνει στα ατυχήματα όπου ο αναβάτης σύρθηκε στην άσφαλτο ή κατρακύλησε; Θα συνεχίζει ο αερόσακος να τον προστατεύει; Θα είναι μήπως ευκολότερο για το κράνος να σκαλώσει κάπου και να κάνει ζημιά στον αυχένα του αναβάτη;

Roberta Descrovi: Στις επόμενες δοκιμές και μελέτες μας θα συμπεριλάβουμε πληθώρα από σενάρια ατυχημάτων, από τα οποία θα έχουμε δεδομένα. Επίσης θα εξετάσουμε σενάρια όπου ο αερόσακος γλιστρά ή σκαλώνει σε εμπόδια. Θα προβούμε σε πολλές δοκιμές ώστε να κατανοήσουμε πλήρως τη συμπεριφορά του κράνους σε μια ευρεία γκάμα σεναρίων με ατυχήματα.

ΜΟΤΟ: Έχουμε αυτή την πρώιμη χρονική στιγμή μία τάξη μεγέθους για την τιμή πώλησης, υποθέτοντας πως έχετε κάνει κάποια μελέτη κόστους; Γνωρίζουμε το πότε θα βγει στην παραγωγή;

Roberta Descrovi: Είναι ακόμα νωρίς για να ανακοινώσουμε εκτιμώμενο κόστος ή χρόνο έλευσης στην αγορά. Ερευνούμε όμως τι ζητά το κοινό, και το κόστος που θα είναι πρόθυμος να πληρώσει για το συγκεκριμένο κράνος ένας αναβάτης

Ετικέτες

Έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Ο ΣΕΜΕ προειδοποιεί για αναστολή ταξινομήσεων και προτείνει λύσεις – Κάποιος να ξυπνήσει την κυβέρνηση

Ο ΣΕΜΕ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου προς ένα Κράτος που μοιάζει να βρίσκεται σε βαθύ ύπνο
no number plates
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/3/2026

Την Παρασκευή 6 Μαρτίου γράφαμε ξανά για τη δυστοπία που έχει δημιουργηθεί γύρω από τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οχημάτων από το Υπουργείο Μεταφορών, εντοπίζοντας το πρόβλημα στη διαμάχη δύο εταιρειών που ερίζουν για τη δουλειά και δυστυχώς αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ασχοληθήκαμε.

Το θέμα έχει εμφανιστεί επανειλημμένα και, παρότι θα έπρεπε λογικά να έχει βρεθεί μια οριστική λύση, φτάνουμε ξανά και ξανά στο ίδιο αδιέξοδο, το οποίο η κυβέρνηση προσπάθησε να ξεπεράσει με μια πολύ προσωρινή λύση: απευθείας αναθέσεις σε μικρές ποσότητες.

Το είχαμε ξαναγράψει τον Φλεβάρη και έναν μήνα μετά απλώς διαπιστώσαμε πως το όλο θέμα, όχι απλώς δεν είχε αντιμετωπιστεί, αλλά είχε εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα καθώς έμποροι προσπαθούσαν να βρουν πινακίδες για να εξυπηρετήσουν τους πελάτες τους – που είχαν παραγγείλει και πληρώσει μοτοσυκλέτες που δεν μπορούσαν να παραλάβουν – καταφεύγοντας σε άλλες περιφέρειες της χώρας που δεν είχαν (ακόμη) ξεμείνει από πινακίδες.

Παρασκευή 13 Μαρτίου σήμερα, που γράφονται αυτές οι αράδες, κι ακόμη δεν έχει γίνει τίποτα πλην του να φτάσουμε κοντύτερα στο χείλος του γκρεμού, καθώς ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) εξέδωσε δελτίο Τύπου με ημερομηνία 12 Μαρτίου 2026, στο οποίο ευθέως μιλά για “Επικείμενη αναστολή ταξινομήσεων δικύκλων λόγω εξάντλησης αποθεμάτων πινακίδων κυκλοφορίας.”

Το πρόβλημα περιγράφεται από τον ΣΕΜΕ με τα ίδια μελανά χρώματα:

“Το υφιστάμενο πρόβλημα εδράζεται σε διοικητικές αστοχίες κατά τη διαγωνιστική διαδικασία προμήθειας νέων πινακίδων, η οποία προσβλήθηκε νομικά, επιφέροντας εκ των πραγμάτων σημαντικές καθυστερήσεις στην ολοκλήρωσή της.

“Οι απευθείας αναθέσεις που προέκυψαν προσπάθησαν να καλύψουν το κενό χωρίς όμως να προσφέρεται οριστική λύση. Επιπροσθέτως, δεν κατέστη εφικτή ούτε η προσπάθεια της ΓΔΟΥ του Υπουργείου Μεταφορών για σχετικό αίτημα προς το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών με στόχο την απευθείας διαπραγμάτευση, καθώς όπως ενημερωθήκαμε, μισό μήνα μετά την κατάθεση του αιτήματος, απορρίφθηκε.

“Βάσει των υφιστάμενων δεδομένων, δημιουργείται ένα επιχειρησιακό κενό τουλάχιστον είκοσι (20) έως τριάντα (30) ημερών, κατά το οποίο η αγορά θα στερείται πλήρως του απαραίτητου υλικού. Προτάσεις του ΣΕΜΕ για την προσωρινή γεφύρωση του κενού, όπως η χρήση πινακίδων χωρίς ανακλαστική μεμβράνη, δεν προκρίθηκαν ελλείψει σχετικού νομοθετικού πλαισίου.

“Παράλληλα, μια ακόμη λύση που έχει προταθεί είναι εκείνη των προσωρινών αδειών κυκλοφορίας, η οποία δεν έχει λάβει μέχρι στιγμής την απαιτούμενη κανονιστική μορφή, ώστε να είναι άμεσα εφαρμόσιμη.”

Προς επίλυση του προβλήματος ο ΣΕΜΕ κάνει τρεις προτάσεις, μια για την άμεση κινητοποίηση της διαδικασίας και δύο για μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση αναλόγων καταστάσεων στο μέλλον.

Η άμεση θεσμοθέτηση Προσωρινών Αδειών είναι η πρόταση για να προχωρήσει τώρα η αγορά, ως μέτρο που μπορεί να αποφασιστεί και να θεσμοθετηθεί πριν καν φτάσουμε στην πλήρη παύση ταξινομήσεων, δηλαδή ουσιαστικά στην παύση της εμπορικής δραστηριότητας στον επαγγελματικό χώρο της Μοτοσυκλέτας.

Δεν θα ήταν καν η πρώτη φορά που θα εφαρμοζόταν μια προσωρινή λύση με τη μορφή χειρόγραφων πινακίδων και το επίσημο χαρτί της προσωρινής άδειας για ενδεχόμενο έλεγχο από την Αστυνομία στον δρόμο. Έχει ξαναγίνει, δεν είναι η κομψότερη λύση, αλλά τουλάχιστον δεν θα φτάναμε σε σημείο να κινδυνεύουν με λουκέτο επιχειρήσεις.

Άραγε, οι διαμάχες των προμηθευτών του υπουργείου κατέχουν υψηλότερη προτεραιότητα από την υγεία της ελληνικής αγοράς δικύκλων;

Οι άλλες δύο προτάσεις του ΣΕΜΕ δεν αφορούν τη σημερινή μέρα, αλλά κοιτούν προς την επόμενη φορά που θα δημιουργηθεί το ίδιο πρόβλημα. Κρίνοντας από το παρελθόν, μάλλον δεν θα ξαναργήσει η μέρα που θα επαναληφθεί.

Η πρώτη πρόταση μιλά για “αναπροσαρμογή προϋπολογισμού του νέου διαγωνισμού” με διπλασιασμό των σχετικών κονδυλίων και ποσοτήτων, προκειμένου να διασφαλιστεί η επάρκεια υλικού σε βάθος χρόνου, απορροφώντας πιθανές νομικές ή γραφειοκρατικές καθυστερήσεις.

Η δε δεύτερη αναφέρεται στην “αποκέντρωση του συστήματος διαχείρισης αποθεμάτων” εκχωρώντας την αρμοδιότητα στις Περιφερειακές Διευθύνσεις Μεταφορών καθώς έτσι “θα υπολογίζεται δυναμικά βάσει των τοπικών αναγκών και των αναμενόμενων ταξινομήσεων ανά περιφέρεια”.

Σωστές σκέψεις προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά άραγε απευθύνονται στα σωστά αυτιά; Ή μάλλον, υπάρχουν σωστά αυτιά σε θέσεις ευθύνης αυτή τη στιγμή; Διότι τα γεγονότα που εκτυλίσσονται επί αρκετούς μήνες τώρα μάλλον δείχνουν πως ουδείς ασχολείται σοβαρά με το θέμα στο επίπεδο λήψης αποφάσεων της κυβέρνησης. Απλά το κοιτούν να κυλά προς τον γκρεμό και δεν κάνουν απολύτως τίποτα.