KTM Adventure Rally Bosnia 2019: Ζήσαμε μία επική περιπέτεια στα Βαλκάνια!

1000+ Φωτογραφίες!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/6/2019

Συμμετείχαμε φέτος στο Adventure Rally της Βοσνίας, με τις πρώτες εντυπώσεις μας να αποτυπώνονται εδώ, γεμίζοντας τέσσερις ημέρες μονάχα με χώμα! Ταξιδεύοντας οδικώς με το 790 Adventure της KTM είχαμε αποφασίσει να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία κάνοντας έναν κύκλο στα Βαλκάνια, και μιας και ο χρόνος ήταν περιορισμένος, για το πριν και το μετά, η απόφαση ήρθε εύκολα, τα χιλιόμετρα αυτά θα γινόντουσαν δίχως στάση!

Αυθημερόν λοιπόν στην Σερβία και το Βελιγράδι χρησιμοποιώντας τους αυτοκινητόδρομους, κι από εκεί στην Βοσνία την επόμενη ημέρα μέσα από χωριά και άσχημο δίκτυο δρόμων. Επιστροφή μετά το Rally κατευθείαν από την Βοσνία, από την χειρότερη διαδρομή που μπορεί κανείς να επιλέξει για την Αθήνα δίχως καθόλου αυτοκινητόδρομους μέχρι την Λαμία, ολοταχώς προς τις Ημέρες Μοτοσυκλέτας παρκάροντας το γενναίο και ακούραστο 790 Adventure στο περίπτερο του ΜΟΤΟ μετά από 15 ώρες συνεχούς οδήγησης. Μετατρέψαμε έτσι το πριν και το μετά του Adventure Rally σε μία περιπέτεια που παρακολουθούσατε μαζί μας μέσα από την σελίδα του ΜΟΤΟ στο Facebook. Και εκτός από περιπέτεια ήταν και μία μεγάλη δοκιμή για τις ταξιδιωτικές δυνατότητες του 790, όπως θα διαβάσετε στο επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ, παράλληλα με την δοκιμή και την σύγκριση με την έκδοση R που οδηγήσαμε στην Βοσνία!

Η συμμετοχή στο Adventure Rally ήταν μία μοναδική εμπειρία, ως οι μόνοι δημοσιογράφοι από την Ελλάδα, παράλληλα με το γαλλικό MOTO Magazine και το γερμανικό MOTORRAD αλλά κι άλλους συναδέλφους από την Σλοβακία ή την Τσεχία, χώρες δηλαδή που είχαν μια κάπως πιο εύκολη πρόσβαση από εμάς, οδικώς για την Βοσνία. Μονάχα τα σύνορα υπολογίζοντας, χώρια το οδικό δίκτυο και τις ενδιάμεσες χώρες, το να φτάσεις στην Βοσνία από νότια είναι χειρότερο από τα βόρεια σύνορά της, ή την εντελώς ευρωπαϊκή πλέον Κροατία. Με πλοηγούς τον κ.Sauer Joachim, υψηλόβαθμο στέλεχος της KTM στην Αυστρία με την θέση του Senior Product Manager Offroad, πολυπρωταθλητής στο Enduro με τίτλους σε Six Days ανάμεσα σε άλλους, και παράλληλα τον Chris Birch και την Laia Sanz, τα πράγματα μονάχα απλή βόλτα δεν μπορείς να τα χαρακτηρίσεις! Ο κ.Jogi, όπως τον αποκαλούσαμε, είχε τρομερή όρεξη να οδηγήσει στα χώματα, σαν να μην το κάνει συχνά ως μέρος της δουλειάς του στην KTM, στην εταιρία όπου όλοι οδηγούν μοτοσυκλέτες και τις οδηγούν και γρήγορα, ανεξάρτητα από την θέση τους. Αυτό σημαίνει πως οπουδήποτε υπήρχαν δύο διαδρομές για τις GPS συσκευές διαλέγαμε πάντοτε την “hard” δίχως δεύτερη σκέψη, ακόμη κι αν οι κατά περιόδους καταιγίδες συντελούσαν στην διάνοιξη παγίδων και την δημιουργία των κατηφορικών κομματιών σε σκαρφάλωμα χειμάρρου.

δεν είναι εύκολη υπόθεση να αλλάξουν ελαστικά τόσες μοτοσυκλέτες μέσα σε λίγες ώρες, αλλά οι άνθρωποι της KTM δεν σταματούσαν ούτε λεπτό...

Σε ένα Rally ανοικτό για τους πελάτες με τα μεγάλα δικύλινδρα Adventure, όπου ναι υπήρχαν πολλά 790, περιμένεις πως οι διαδρομές θα εξαντληθούν σε φλαταδούρες με μερικά ψήγματα λίγο πιο άσχημων χωματόδρομων. Δεν ήταν αυτή η περίπτωση. Οι Αυστριακοί είχαν σχεδιάσει μία διαδρομή που μπορούσε να προσαρμοστεί σε τρία και κατά περίπτωση τέσσερα επίπεδα δυσκολίας. Ξεκινούσες από το εύκολο, υπήρχε το δύσκολο και παράλληλα οι διαγωνιζόμενοι στο “Ultimate Race” είχαν την δική τους διαδρομή ξεκινώντας πολύ νωρίτερα από τους υπόλοιπους, περίπου 45 λεπτά, σε μία πορεία με Roadbook που ένωνε τα «δύσκολα» περάσματα της δικής μας χωματερής βόλτας, με ακόμη πιο δύσκολα. Και φυσικά ο κ.Jogi είχε σημειωμένα και ορισμένα “extreme” κομμάτια για κάθε διαδρομή, που ευελπιστούσε να ενσωματώνει με την πρώτη ευκαιρία στο χρονοδιάγραμμα. Φυσικά οι φωτογράφοι που μετακινούνταν με αυτοκίνητο, δεν ήταν δυνατό να ακολουθήσουν τις μοτοσυκλέτες παρά να τις συναντήσουν σε σημεία με πιο εύκολη πρόσβαση. Στις τρεις όμως ημέρες καθαρής οδήγησης το Adventure Rally της KTM ανάγκασε σχεδόν το σύνολο των συμμετεχόντων να αγγίξει κάποιο από τα όριά του, είτε αντοχής, είτε σε δυσκολία οδήγησης.

Τίποτα από όλα αυτά δεν ήρθε δίχως τίμημα, κι ευτυχώς όχι μεγάλο. Ούτε οι πτώσεις ήταν λίγες, ούτε και τα ατυχήματα. Σπασμένα πόδια και κλείδες υπήρχαν ανάμεσά μας κάθε ημέρα, με την διοργάνωση να έχει καταφέρει να μπορεί ο κάθε ένας να βρεθεί εντός λίγης ώρας στα χέρια γιατρού. Από την μέση του πουθενά κυριολεκτικά, εκεί που ο χάρτης δεν δείχνει δρόμους αλλά μία τεράστια πράσινη κουκίδα, οι άνθρωποι της KTM είχαν καταφέρει εντός μισής ώρας από ατύχημα με σπασμένο πόδι, να βρίσκεται ο αναβάτης σε φορείο με γιατρό και νοσηλευτές πάνω από το κεφάλι του. Τόσος χρόνος χάνεται στο κέντρο της Αθήνας, όχι στο κέντρο της Βοσνίας σε πάνω από 1.500 υψόμετρο…

Αντίστοιχα εντυπωσιακή ήταν και η αντίδραση των αναβατών που τραυματίστηκαν όπου μέρες μετά ακόμη ποστάρουν στις κλειστές ομάδες των συμμετεχόντων στα κοινωνικά δίκτυα, λέγοντας πως πέρασαν τέλεια και πως του χρόνου θα είναι πιο τυχεροί! Γνήσια πορτοκαλί αντιμετώπιση αυτή…

Στο KTM Adventure Rally έπαιρνε μέρος ολόκληρη η σειρά Adventure από το 1997 έως τώρα, από τα 640 κι 690, μέχρι τα 790, 950 και 990, τα 1050, 1090, 1190 και 1290! Εξαιρετικά πολλά τα 1190 – 1290, πράγμα που σημαίνει πως δεν ασπάζονται όλοι μία σχετικά νέα φιλοσοφία πως οι μεγάλες μοτοσυκλέτες δεν κάνουν για χώμα, διότι η αλήθεια είναι πως οι μοτοσυκλέτες μια χαρά μπορούν, απλά νομίζουμε πως πρέπει να γίνουμε όλοι μας Chris Birch. Η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική, και με βάση το παράδειγμα του Iker, του Ισπανού με το 1290 που έριξε στα αυτιά στον ίδιο τον Chris Birch, θα αναπτυχθούμε σε επόμενο άρθρο στο motomag.gr ας μην ξεχνάμε όμως πως κανείς μας στο περιοδικό δεν είναι σαν τον Chris Birch και κάθε χρόνο εδώ και 25 χρόνια από τα 34 της ιστορίας μας, πραγματοποιούμε την περιπέτεια του Mega Test! Σίγουρα ξέρουμε να καβαλάμε, και πολύ καλά μάλιστα, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είμαστε ημί-θεοι σαν τον Chris, διάθεση και όρεξη να έχει ο καθένας να ερευνήσει τα όριά του. Άλλωστε σε ένα τέτοιο Rally σίγουρα θα τα βρεις και αναγκαστικά θα τα επεκτείνεις. Είτε γιατί ο διπλανός σου είναι κάτω από το μηχανάκι του και ζητά βοήθεια, είτε γιατί εκεί μέσα που πήγες και έπεσες δεν θα σε βρουν εύκολα για να σε βγάλουν…

Όλες οι εταιρίες κάνουν εκδηλώσεις για το κοινό τους, συνήθως με μπύρες και συναυλίες. Η KTM όμως πρεσβεύει κι άλλα πράγματα εκτός από αυτό, και το Adventure Rally εκφράζει απόλυτα την Ready to Race νοοτροπία τους. Πόσο πιο έτοιμος για αγώνα να είναι κανείς, όταν απλά αλλάζει ελαστικά μετά από 1.500 χιλιόμετρα ταξιδιού και ορμά για τρεις και τέσσερις ημέρες στο χώμα, για να συνεχίσει ακάθεκτος στην επιστροφή; Στο τεύχος Ιουλίου συμπυκνώνουμε όλη μας την εμπειρία με το KTM 790 Adventure στο δρόμο του ταξιδιού και τα βουνά της Βοσνίας, συγκριτικά με την δοκιμή της έκδοσης R που την οδηγήσαμε στην Ελλάδα παρέα με τον Chris Birch – ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ- και στην Βοσνία κυνηγώντας τον στα πλαίσια του Rally…

 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΠΛΟΥΣΙΑ ΣΥΛΛΟΓΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ – ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΑΠΟ 1.000!!!

 

Ετικέτες

Η BOSCH οραματίζεται επικοινωνία μοτοσυκλετών για μείωση τροχαίων

Θα γίνει στα αυτοκίνητα έτσι και αλλιώς
Η BOSCH οραματίζεται επικοινωνία μοτοσυκλετών για μείωση τροχαίων
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/12/2025

Ο επικεφαλής του τμήματος Έρευνας και Εξέλιξης για μοτοσυκλέτες στον τεράστιο όμιλο της Bosch θεωρεί δεδομένο πως πρέπει να αρχίσουν να ετοιμάζουν τα πρωτόκολλα επικοινωνίας, αμέσως μόλις καταλήξουν στον ιδανικό τρόπο που θα μπορούσε να γίνει η ανταλλαγή πληροφορίας μεταξύ μοτοσυκλετών και το κυριότερο, στον τρόπο ενημέρωσης του αναβάτη.

Η BOSCH οραματίζεται μία υπηρεσία που θα τρέχει στο cloud, θα επικοινωνεί δηλαδή η μοτοσυκλέτα μέσω internet με μία κεντρική τοποθεσία όπου θα μεταφέρει την κατάσταση των δρόμων αλλά και απευθείας θα ενημερώνει για την περίπτωση ατυχήματος. Απευθείας το σύστημα θα ειδοποιεί κάθε μοτοσυκλέτα που θα βρίσκεται σε κοντινή περιοχή πως έχει συμβεί ατύχημα ώστε να αποφύγουν το ενδεχόμενο σύγκρουσης.

Η BOSCH βλέπει την μεγάλη εικόνα και δεν μένει σε συγκεκριμένες αγορές, βασικά δεν θεωρεί πως το σύστημα αυτό έχει νόημα στην Ευρώπη αλλά πιστεύει πως σε χώρες όπως η Ταϊβάν, που έχουν τεράστια αγορά σκούτερ και στα φανάρια βλέπεις σταματημένα εκατοντάδες δίκυκλα και ελάχιστα αυτοκίνητα, ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να κάνει την διαφορά. Αντίστοιχη είναι η εικόνα σε Ινδονησία, Βιετνάμ κτλ, όμως η Ταϊβάν έχει το πλεονέκτημα της τεχνολογικής υπεροχής.

Η αλήθεια είναι επίσης πως μόνο δύο εταιρείες στον κόσμο μπορούν να φέρουν κάτι τέτοιο σε μαζική παραγωγή, η BOSCH και έπειτα η Continental. Είναι οι μόνες που ασχολούνται με την εξέλιξη των ηλεκτρονικών των μοτοσυκλετών, όχι με τον τρόπο που διάφορες start-up πραγματοποιούν από καιρό σε καιρό, αλλά οδηγώντας τις εξελίξεις και κυρίως γνωρίζοντας κάθε κατασκευαστή και τις ανάγκες που υπάρχουν, για να μπορούν να υποστηρίξουν την μαζική παραγωγή. Κι αυτό το τελευταίο είναι ίσως σημαντικότερο από την ίδια την Έρευνα και την Εξέλιξη. Για να λέει η BOSCH πως ασχολείται με αυτό, τότε στο μέλλον θα υπάρχει στην παραγωγή, έστω και πολύ μακριά από την Ευρώπη.

Όταν το 1984 ξεκίνησε με το ABS στις μοτοσυκλέτες, η BOSCH πήγε στην Ιαπωνία γιατί τότε εκεί βρισκόταν η καρδιά της μοτοσυκλέτας, εγκαθιστώντας κέντρο Έρευνας και Εξέλιξης συγκεκριμένα για το φρενάρισμα των μοτοσυκλετών, που λειτουργούσε παράλληλα με εκείνο της Γερμανίας. Γνωρίζουμε όλοι μας, πόσο καιρό τους πήρε για να φτάσουμε στο σημείο να έχουμε φρένα που εμπιστευόμαστε στην βροχή, πάνω από δύο δεκαετίες.

Ωστόσο η τεχνολογικές εξελίξεις δεν προχωρούν με αριθμητική πρόοδο και απόδειξη είναι το Cornering ABS που πρώτη φορά είδαμε στο 1190 Adventure της KTM πριν αυτό μπει σε όλους τους κατασκευαστές.

Οι Ιάπωνες μπορεί να γνωρίζουν πως οι εξελίξεις προχωρούν με μη-αριθμητική πρόοδο, ωστόσο όταν η BOSCH τους είπε πως είναι έτοιμοι να πάει τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω, δεν ήθελαν να πάρουν το ρίσκο και να φορτωθούν την κατακραυγή. Η Honda ακόμη πληρώνει την κριτική για τα φρένα της προηγούμενης γενιάς του Transalp, εκείνου που σταμάτησε, διακόπηκε η ιστορική πορεία του ονόματος και ξανά ξεκίνησε και πάλι στην εποχή μας. Ήταν η KTM που αποδέχτηκε την πρόσκληση για να βοηθήσει στην Έρευνα και την Εξέλιξη και μάλιστα, επειδή το κέντρο αυτό ήταν στην Ιαπωνία όπως είπαμε, έστειλαν ένα 1190 στην άλλη άκρη της Γης ενώ τους χωρίζουν μόλις τρεις ώρες οδήγησης από το εργοστάσιο στην Αυστρία μέχρι τα κεντρικά της BOSCH στην Γερμανία. Έκτοτε το κέντρο έρευνας για τα φρένα της μοτοσυκλέτας έχει επιστρέψει σε γερμανικό έδαφος.

Αντίστοιχη πορεία είχε όμως και το Adaptive Cruise Control που πρώτη η BOSCH έφερε στην παγκόσμια παραγωγή, μέσω της Ducati αυτή τη φορά. Μπήκε πρώτα στην Multistrada και έπειτα σε όλους τους άλλους.

Αυτός είναι ο τρόπος λειτουργίας των Γερμανών. Βρίσκουν έναν κατασκευαστή που αναλαμβάνει μέρος των εξόδων της Έρευνας, κυρίως με το να συμμετέχει ως ομάδα με μοτοσυκλέτες, αναβάτες εξέλιξης, μηχανικούς κτλ και ως αντιστάθμισμα κερδίζει δύο χρόνια αποκλειστικότητας, με την BOSCH να δίνει έπειτα στους υπόλοιπους την ίδια ακριβώς τεχνολογία. Στην περίπτωση μάλιστα της Ducati, η τεχνολογία του Adaptive Cruise Control ήταν δική τους! Βοήθησαν δύο φοιτητές από ην Μπολόνια να κάνουν τα πρώτα βήματα και έπειτα έδωσαν στην BOSCH τα δικαιώματα παραγωγής ενώ οι φοιτητές εξασφάλισαν το εργασιακό τους μέλλον.

Όλα αυτά μας οδηγούν στο ασφαλές συμπέρασμα πως για να λέει η BOSCH πως δουλεύει σε κάτι τέτοιο, τότε το κάνει με έναν κατασκευαστή που θα το φέρει πρώτος στην αγορά και ένας τέτοιος στην Ταϊβάν θα μπορούσε να είναι η πολύ γνωστή εδώ στην Ελλάδα, SYM!

Εκτός από ατυχήματα με άμεση ενημέρωση, ο Geoff Liersch της BOSCH θεωρεί πως οι μοτοσυκλέτες, ή τα σκούτερ της SYM και όποιου άλλου ενσωματώσει την τεχνολογία, θα μπορούσαν να ενημερώνουν για λακκούβες και άλλα επικίνδυνα σημεία με αυτόματη αναγνώριση όμως και όχι με τον τρόπο που υπάρχει αυτή την στιγμή μέσω εφαρμογών, όπου ο χρήστης θα πρέπει να μπει στην διαδικασία να μαρκάρει το σημείο και να γράψει το ζήτημα που υπάρχει εκεί.

Ακόμη και η πρόσφυση στον δρόμο, μέσα από την λειτουργία του traction control, θα μπορούσε να είναι ένα από τα θέματα που επικοινωνείται απευθείας στην υπηρεσία.

Η BOSCH λέει πως η τεχνολογία υπάρχει ήδη, αυτή την στιγμή τα ηλεκτρονικά των μοτοσυκλετών ξέρουν πότε πέρασες πάνω από λακκούβα, πότε η πρόσφυση άλλαξε και μπορούν να ανιχνεύσουν το ατύχημα με μεγαλύτερη ακρίβεια από αυτό που συμβαίνει στα αυτοκίνητα, όπου ένα δυνατό φρενάρισμα μπορεί να λαθευτεί ως τρακάρισμα. Το endo στις μοτοσυκλέτες δεν μπερδεύει το σύστημα και αυτό γιατί έχουν εξελιγμένες μονάδες IMU, μονάδες μέτρησης της αδράνειας σε έξι μάλιστα άξονες. Η τοποθέτηση εξελιγμένων μονάδων στις μοτοσυκλέτες ήταν αναγκαίο βήμα για να μπορέσουν να ξεπεράσουν τα ζητήματα που υπήρχαν πριν από δέκα χρόνια.

Οπότε το πιο σημαντικό βήμα, η συλλογή της πληροφορίας και η αναγνώριση έχει ήδη γίνει, υπάρχει γύρω μας. Το ζήτημα είναι η μετάδοσή της και μόνο, πράγμα σημαντικό και με δυσκολίες αλλά πολύ μικρότερες από αυτές που υπήρχαν πριν από δέκα χρόνια για να γίνει κάτι τέτοιο!

Το καλό είναι πως αν γίνει ένα τέτοιο βήμα στην Ταϊβάν και από εκεί στο Βιετνάμ, στην Ινδονησία και με λίγα λόγια σε εκατομμύρια σκούτερ, τότε οι ηλεκτρονικές αναρτήσεις, οι IMU και τόσα ακόμη συστήματα θα γίνει πιο προσιτά για όλους μας!

Όπως για παράδειγμα βλέπουμε με τις ενσωματωμένες κάμερες στις κινέζικες μοτοσυκλέτες και σκούτερ, καθότι εκεί αποτελούν υποχρεωτικότητα. Υπάρχουν στον βασικό εξοπλισμό των μοντέλων που έρχονται εδώ!

Θα υπάρχει λοιπόν κέρδος ακόμη και πριν έρθει στην Ευρώπη η επικοινωνία μεταξύ μοτοσυκλετών. Ωστόσο αν αυτό το σύστημα μπει στα αυτοκίνητα και γίνει υποχρεωτικό και εκεί, τότε θα δούμε βελτίωση και στα τροχαία με θύματα μοτοσυκλετιστές, καθώς θα είναι μικρότερες οι πιθανότητες να σε πατήσει κάποιος ενώ έπεσες και είσαι στο οδόστρωμα, ενώ κινούμενος ανάμεσα από τα αυτοκίνητα θα βλέπεις αν υπάρχει κάποιος κίνδυνος, αθέατος, μπροστά. Το επικίνδυνο σε όλα αυτά είναι να μην μείνει στην ανώνυμη ενημέρωση της κατάστασης του δρόμου, το σύστημα αυτό.

Ετικέτες