MBP MOTO - Εξαγοράζει το όνομα της ιστορικής Morbidelli και αποκτά την πολυπόθητη ιταλική "βούλα"

Οι Κινέζοι κατακτούν εκ των έσω την Ιταλία, ανασταίνοντας τη μια μετά την άλλη εμβληματικές εταιρείες
Morbidelli
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

18/4/2024

Πάρτε βαθιά ανάσα. Η MBP MOTO, που ανήκει στο Keeway Group, που με τη σειρά του ανήκει στο Qianjiang Motorcycle Group (γνωστό και ως QJMOTOR), που ανήκει στο Geely Holding Group, αγόρασε μετά από διετείς διαπραγματεύσεις το όνομα της ιστορικής ιταλικής εταιρείας κατασκευής μοτοσυκλετών Morbidelli από τον γιο του ιδρυτή της, ώστε να προχωρήσει σε μια ακόμη αναβίωση ιστορικού ιταλικού ονόματος από τους Κινέζους, μετά τη Benelli. Και εγέννετο MBP Morbidelli!

Θυμίζουμε πως η MBP MOTO (Moto Bologna Passione) δημιουργήθηκε to 2021 από τον όμιλο QJMOTOR (στον οποίο ανήκει και η Benelli και η Keeway) με στόχο να προσφέρει μεγαλύτερου κυβισμού μοντέλα, με ιταλικό design, αέρα και όνομα, στο ευρωπαϊκό κοινό. Ουσιαστικά θέλει να αποτελέσει τον άμεσο ανταγωνιστή της Voge του ομίλου της Loncin.

Προσέξτε τώρα. To ντεμπούτο της MBP στην EICMA 2022 συνοδευόταν και από πληροφορίες που ανέφεραν πως αρχικά η εταιρεία στόχευε στο όνομα “Morbidelli and Benelli from Pesaro”, πριν προκύψουν νομικά προβλήματα με τους κατόχους του ονόματος της Morbidelli.

Πριν την EICMA, η MBP είχε κάνει την πρώτη της εμφάνιση στην Ιταλία τον Μάιο του 2022 με τη γυμνή μοτοσυκλέτα M 502 N, με streetfighter στιλ, δυο προβολείς κάθετα τοποθετημένους, και απόδοση 48 hp, για οδήγηση με δίπλωμα Α2.

Morbidelli

Ιστορικά, η μη ενεργή εδώ και δεκαετίες εταιρεία Morbidelli είχε συνεργαστεί αγωνιστικά με την γειτονική κατασκευάστρια όπλων Benelli Armi τη δεκαετία του 1970, με μεγάλες επιτυχίες για την ομάδα Morbidelli Benelli Armi (MBA). Πέρα από τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες των εργοστασιακών αναβατών της, η ΜΒΑ κατασκεύαζε μοτοσυκλέτες και για άλλους αγωνιζόμενους στα 125 και 250 κυβικά.

Ενώ τώρα η συλλογή των 350+ ιστορικών μοτοσυκλετών της Morbidelli παρέμενε στο μουσείο με το ίδιο όνομα που είχε δημιουργήσει ο ιδρυτής της φίρμας, με τον Giancarlo Morbidelli να πάσχει από τη νόσο του Alzheimer, ο γιος τού Gianni μην μπορώντας να βρει αγοραστή για το μουσείο, έβγαλε πολλά από τα εκθέματα σε δημοπρασία μέσω του οίκου Bonhams. Τα υπόλοιπα κατέληξαν στο μουσείο Officine Benelli στο Pesaro.

Morbidelli

Βλέπουμε λοιπόν μια στενή σχέση Morbidelli, Benelli και Pesaro. Σύμφωνα τώρα με το ουγγρικό γραφείο πατεντών που συνεργάζεται με την Qianjiang στην Ευρώπη, η κινέζικη εταιρεία προσπάθησε να πατεντάρει την ονομασία Morbidelli MBP Pesaro τον Οκτώβριο του 2021, παράλληλα με το λογότυπο MBP -χωρίς αναφορά στον Morbidelli- που χρησιμοποιεί σήμερα η φίρμα.

Τον Φεβρουάριο του 2022 όμως, μια ιταλική νομική εταιρεία κατέθεσε ένσταση στη χρήση της φράσης Morbidelli MBP Pesaro, χωρίς κανείς να γνωρίζει τον εντολοδότη της εταιρείας αυτής, αν και τον Ιούνιο του 2021 ο Gianni Morbidelli είχε ανακοινώσει την πρόθεση του να προστατεύσει νομικά το επίθετο του και την εταιρεία Morbidelli. Μάλιστα τότε η ουγγρική φίρμα της Qianjiang είχε με τη σειρά της καταθέσει ένσταση στην προσπάθεια του Gianni.

Κάπως έτσι η MBP έκανε τελικά την εμφάνιση της στην Ιταλία και στην EICMA (προσθέτοντας στη γκάμα της και μοντέλα μικρότερου κυβισμού), δίχως να χρησιμοποιεί πουθενά τη λέξη Morbidelli. Όπως είχαμε γράψει τότε, “το μέλλον θα δείξει αν μετά τη Benelli οι Κινέζοι καταφέρουν να βάλουν στο χέρι και την Morbidelli.” Δυο χρόνια αργότερα, και στις 18/4/2024 η MBP ανακοινώνει την εξαγορά του ονόματος Morbidelli, αναφέροντας χαρακτηριστικά: “ Το Centro Stile Morbidelli θα αναδυθεί στην Μπολόνια!”

Morbidelli

Μεταξύ άλλων διαβάζουμε στο -αρκετά λυρικό- δελτίο τύπου της MBP: “Η συγχώνευση μεταξύ των δύο εμπορικών σημάτων, η οποία οδηγεί στη δημιουργία της μάρκας Morbidelli, έχει ως στόχο να επαναπροσδιορίσει το περίγραμμα της αριστείας της μοτοσυκλέτας και να συναρπάσει τους μοτοσικλετιστές από όλο τον κόσμο. Η καινοτομία, η δεξιοτεχνία, το πάθος και το ιταλικό στυλ είναι οι τέσσερις πυλώνες πάνω στους οποίους γεννήθηκε η νέα εταιρεία και οι οποίοι θα χαρακτηρίζουν τα προϊόντα της.”

Dante Bustos, CMO του ομίλου Keeway: "Αυτή η εξαγορά αποτελεί απόδειξη της φιλοδοξίας της MBP Moto για αριστεία στον κλάδο της μοτοσυκλέτας. Είμαστε ενθουσιασμένοι που καλωσορίζουμε μια ιστορική premium μάρκα όπως η Morbidelli στην οικογένειά μας. Θα μας επιτρέψει να συνδυάσουμε την κληρονομιά των αγώνων και της Made in Italy κατασκευής μοτοσυκλετών με το όραμά μας για το μέλλον της εταιρείας. Το πάθος μας για καινοτομία, σε συνδυασμό με την πλούσια κληρονομιά της Morbidelli, θα οδηγήσει στη δημιουργία μοτοσυκλετών με ένα απαράμιλλο μείγμα επιδόσεων, σχεδιασμού και ιστορίας. Το σλόγκαν της Morbidelli MBP είναι το ‘Beyond the Ride’.

Morbidelli

Η γκάμα της Morbidelli θα αποτελείται από μοτοσυκλέτες δρόμου και crossover από 125 έως 1000 cc (στα χιλιάρια έχουμε τόσο cruiser όσο και μεγάλο Adventure), και σκούτερ από 125 έως 500 cc. Τα πρώτα λανσαρίσματα θα αφορούν αρχικά την Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα και θα συνεχιστούν σε όλες τις χώρες όπου ο όμιλος Keeway έχει παρουσία. Το χαρτοφυλάκιο προϊόντων θα περιλαμβάνει επίσης μια πρώτη γκάμα ηλεκτρικών μοτοσικλετών και σκούτερ από το πρώτο εξάμηνο του 2025.

Οι επενδύσεις και η στρατηγική είναι μακροπρόθεσμες. Το "Centro Stile Morbidelli" και ένα νέο Κέντρο Έρευνας και Ανάπτυξης θα δημιουργηθούν στην Μπολόνια, “στο όνομα της κληρονομιάς και του πάθους του Giancarlo Morbidelli”.

Διαβάστε ΕΔΩ ένα άρθρο του Alan Cathcart για τον Giancarlo Morbidelli.

Ετικέτες

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες