MotoCert: Έλεγχος στα μεταχειρισμένα με πτυχίο!

Και για κάθε άτυχη στιγμή μετά από πτώση: Αδιαμφισβήτητος Έλεγχος
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/3/2019

Τελείωσε η εποχή του, "κάνε μία βόλτα" και πες μου, τελείωσε το ψάξιμο για εκείνον που εμπεριστατωμένα θα σου πει αν η μοτοσυκλέτα που θες να αγοράσεις ή αν η δική σου μετά από πτώση, είναι 100% ακέραια. Τον κινητήρα τον έβλεπες και μόνος σου, τον άκουγες ή τέλος πάντων το ένιωθες από τον τρόπο λειτουργίας, όμως με το πλαίσιο και τα παρεμφερή, ποιος θα σου πει ακριβώς τι συμβαίνει ή τι έχει συμβεί…; Όχι γιατί δεν υπήρχαν επαγγελματίες. Να ξέρετε πως στην Ελλάδα έχουμε πολλούς τέτοιους και ας γκρινιάζουμε, ανθρώπους που πραγματικά γνωρίζουν την δουλειά που κάνουν και μπορούν να πιστοποιήσουν με τα χέρια τους που λέει ο λόγος, αν μία μοτοσυκλέτα είναι στραβή, αν έχει πέσει ή αν υπάρχουν έντεκα χιλιοστά απόκλιση στο πλαίσιο, ένα νούμερο καθόλου τυχαίο όπως θα δούμε πιο κάτω. Το ζήτημα είναι να μπορείς να ελέγξεις την μοτοσυκλέτα σου όταν εσύ θέλεις, άμεσα, στον μάστορα που εσύ ξέρεις και εμπιστεύεσαι, χωρίς να φύγει από το μαγαζί του, χωρίς να βγει από πάνω της ούτε βίδα και όλα αυτά, σε κόστος που δεν θα σε οδηγήσει να αναβάλλεις αυτή την δουλειά συνέχεια και στο τέλος να μην την κάνεις ποτέ. Γίνονται όλα αυτά στην χώρα μας, και μάλιστα καλύτερα από άλλες χώρες της Ευρώπης, εκεί που ένας τέτοιος έλεγχος είναι δεδομένος πως θα γίνεται σε κάθε μοτοσυκλέτα, είτε την πουλάς, είτε την αγοράζεις.

Μιλάμε φυσικά για τις υπηρεσίες που παρέχει η Motocert και που εσείς τις ξέρετε ήδη, όπως τις μάθατε πριν ακόμη έρθει στην Ελλάδα. Χθες, όπως ίσως θα είδατε στο live-video που ανέβηκε στην σελίδα μας στο Facebook, πραγματοποιήθηκε το πρώτο μεγάλο συνέδριο της νεοσύστατης εταιρείας για τις πρώτες 55 επιχειρήσεις που εντάχθηκαν στο δίκτυο. Βρεθήκαμε στο συνέδριο για να δούμε τι θα πει η εταιρεία στους πρώτους συνεργάτες, που είναι ακριβώς εκείνοι που θα έρθετε κι εσείς σε επαφή, αν θελήσετε να πραγματοποιήσετε έναν τέτοιο έλεγχο, καθώς η Motocert απευθύνεται μονάχα σε συνεργεία. Από την αρχή του έτους πληθαίνουν ολοένα όσοι εντάσσονται στο δίκτυό της, με τον κόσμο να πραγματοποιεί ήδη τους πρώτους ελέγχους στην Ελλάδα. Ωστόσο χθες ήταν η πρώτη φορά που οι συνεργάτες συνάντησαν από κοντά και στην συνέχεια συνομίλησαν με τον κ. Bernd Scheibner, τον Γερμανό που δημιούργησε την Scheibner Limited και τα φορητά μηχανήματα που χρησιμοποιεί η MotoCert. Είναι επίσης ο άνθρωπος που έβαλε βαθιά το χέρι στην τσέπη, πραγματοποιώντας μία επένδυση που στην Ελλάδα της κρίσης - εδώ που οι ιδιοκτήτες μοτοσυκλετών παραμελούν τα απαραίτητα service, πόσω μάλλον έναν τέτοιο έλεγχο που θεωρείται "εξωτικό πρόσθετο" - κάθε μαθηματική προσέγγιση προς το κόστος επένδυσης, γυρνούσε με γενναία αρνητικό πρόσημο. Ποιος θα έφερνε στην Ελλάδα ειδικά εξοπλισμένα Van που το κάθε ένα κοστίζει 95.000 ευρώ, για να μαζεύει πενηντάρικο το πενηντάρικο και να πρέπει μάλιστα να εξηγεί στον κάθε δύσπιστο γιατί αυτό είναι που κάνει είναι και απαραίτητο αλλά και δύσκολο να το κάνει με άλλο τρόπο; Από όσα ειπώθηκαν εχθές και την συνέντευξή μας με τον άνθρωπο που εξέλιξε και τώρα εμπορεύεται την τεχνολογία αυτή, διαπιστώνει κανείς πως πίσω από την δημιουργία της MotoCert κρύβεται το όραμα για μία πανευρωπαϊκή εξάπλωση και εδραίωση σε βάθος χρόνου, όχι τόσο για το άμεσο κέρδος. Καλά να είναι επίσης το, δίχως κόστος απόκτησης, γερμανικό χρήμα. Εκεί που οι τράπεζες είναι αναγκασμένες να το μοιράζουν διαφορετικά κινδυνεύουν. Η τεχνολογία της Scheibner είναι αυτή την στιγμή δίχως ανταγωνισμό και μάλιστα δεν γίνεται να αποκτήσει και στο άμεσο μέλλον, από την στιγμή που για να εμφανιστεί κάποιος νέος, θα πρέπει να πραγματοποιήσει όλη την εξέλιξη από την αρχή και -το κυριότερο- να δημιουργήσει την απίστευτα μεγάλη τράπεζα πληροφοριών που έχει στην διάθεσή της η γερμανική εταιρεία. Η μόνη εξέλιξη που έχουν μπροστά τους λοιπόν, είναι της ανάπτυξης του δικτύου, άλλα μαθηματικά δηλαδή, γιατί από εφαρμοσμένη τριγωνομετρία έχουν φορτώσει πλήρως!

Αυτά απέναντι στην εύλογη απορία που έχει κάθε ένας που αντικρύζει ένα από τα Van ή αρχίζει να αντιλαμβάνεται τον τρόπο λειτουργίας του τρισδιάστατου σαρωτή laser με τις κάμερες που καταγράφουν κάθε χιλιοστό απόκλισης. Ποιος δηλαδή πληρώνει τόσα πολλά, για να καταστίσει έπειτα την τεχνολογία προσιτή στο ευρύ κοινό; Κι όχι το χορτασμένο της Γερμανίας αλλά για όλους εμάς εδώ, που μετράμε την βενζίνη λίτρο με το λίτρο. Οι τιμές μιας και αναφερθήκαμε ξεκινούν από πενήντα ευρώ και φτάνουν και έξι φορές επάνω, αναλόγως την μοτοσυκλέτα και την υπηρεσία που διαλέγει κανείς, γιατί η μέτρηση του πλαισίου είναι ένα μόλις κομμάτι. Η MotoCert μπορεί να προχωρήσει πολύ πιο ειδικά για αγωνιζόμενους και για όσους το ψάχνουν πραγματικά για να επέμβουν στην ρύθμιση γεωμετρίας της μοτοσυκλέτας…

Την χθεσινοβραδινή εκδήλωση, όπου παρόντα ήταν πολλά μέλη του ΠΑΣΕΕΔ (άλλωστε η Motocert αντιπροσωπεύεται από τον πρόεδρο του συνδέσμου), χαιρέτησε και ο πρόεδρος του εμπορικού επιμελητηρίου που δήλωσε πρωτίστως μοτοσυκλετιστής και έπειτα υποστηρικτής οποιασδήποτε καινοτομίας μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα και να βοηθήσει πραγματικά το ελληνικό κοινό. Στην συνέχεια, οι άνθρωποι της MotoCert παρουσίασαν το όραμα της εταιρείας και τους λόγους που την κατέστησαν καινοτόμα και εξαιρετικά μπροστά στον τομέα της. Τόνισαν επίσης το φοβερά ανταγωνιστικό καθεστώς που υφίσταται στα συνεργεία εντός της Αττικής, καθώς μονάχα τα νόμιμα, εκείνα που είναι καταγεγραμμένα, ξεπερνούν τα 700, ένα νούμερο δυσανάλογο με τον στόλο της Αττικής και συγκριτικά με μεγαλύτερες Ευρωπαϊκές πόλεις. Χωρίς να μετρούνται φυσικά όσοι επισκευάζουν μοτοσυκλέτες στην αυλή τους, σε γκαράζ και υπόγεια, αμειβόμενοι με μαύρο χρήμα. Με τα έσοδα από τις επισκευές να βαίνουν μειούμενα, η ένταξη στην MotoCert και η εμπορία των υπηρεσιών της, είναι ένας τρόπος να συμπληρώσουν οι επαγγελματίες το εισόδημα της επιχείρησης, δίχως επένδυση. Με δεδομένο πως κάθε μέρα 80 δίκυκλα εμπλέκονται σε ατύχημα που δηλώνεται και πολλά ακόμη στο σύνολο, είναι να αναρωτιέται κανείς γιατί δεν είχαμε την υπηρεσία αυτή νωρίτερα! Αμέσως μετά σύστησαν τον άνθρωπο που ξεκίνησε τα πάντα δίνοντάς του τον λόγο.

Ο ψηλός, ασπρομάλλης κ.Bret, έχει την ευγενική, αγαθή φυσιογνωμία, που περιμένεις από έναν επιστήμονα σε κάποιο εργαστήριο. Το γεγονός πως η διοίκηση της μητρικής εταιρίας περνά από τα χέρια του, λύνει πολλές από τις απορίες για το πώς φτάνει να ασχοληθεί κανείς με κάτι τόσο εξιδεικευμένο και για τον ρομαντισμό που επιδεικνύει στην διαχείριση του. Ο κ. Bernd παρουσίασε την πορεία της Scheibner και έθεσε το μεγαλύτερο ίσως παράδοξο προς συζήτηση, το γεγονός πώς σε όλο τον κόσμο και όχι μόνο στην Ελλάδα, εξυπακούεται το γεγονός πως μετά από κάθε τρακάρισμα αυτοκινήτου θα ελέγξεις την γεωμετρία του, θα ευθυγραμμίσεις τροχούς και θα πραγματοποιηθεί εξονυχιστικός έλεγχος στο σασί, την ίδια στιγμή που σε πτώση μίας μοτοσυκλέτας απλά σε ενδιαφέρει να δεις "αν περπατάει". Το παράδοξο αυτό απαντάται και ανάμεσα σε εκείνους που απαιτούν τον έλεγχο στο αυτοκίνητό τους, ή σε αυτό που σκοπεύουν να αγοράσουν, ενώ οι ίδιοι ως μοτοσυκλετιστές παραβλέπουν αυτή την ανησυχία.

Ο κ. Bernd Scheibner προχώρησε και στην επίδειξη μίας μέτρησης σε ένα CB500 λύνοντας απορίες στους παρευρισκόμενους για την διαδικασία, η οποία πάντοτε εκτελείται από προσωπικό της Motocert, παρουσία του εκάστοτε συνεργάτη, με τα αποτελέσματα να εκτυπώνονται και να πλαστικοποιούνται επί τόπου, δίχως την παραμικρή περίπτωση να υπάρξει αλλοίωση. Η εξωγενής παρέμβαση, όπως διαπιστώθηκε, είναι αδύνατη.

Χαρακτηριστική ήταν η παρέμβαση του κυρίου Παπουτσά στο τέλος της βραδιάς, που τόνισε πως η απουσία ανθρώπων που ασχολούνται με καλύμπρες και επισκευές δεν θα έπρεπε να είχε συμβεί και πως ο ίδιος βλέπει την Motocert ως εργαλείο δουλειάς και όχι ανταγωνιστικά. Για αυτό τον λόγο ανέφερε χαρακτηριστικό παράδειγμα με εταιρεία που δεν κατονόμασε, η οποία έστειλε πλαίσιο προς αντικατάσταση σε μία νέα μοτοσυκλέτα που είχε τα ίδια έντεκα χιλιοστά απόκλιση με το πρώτο. Κατέληξαν σε μία διαφωνία και διαμάχη έως ότου έρθουν από το έξωτερικό με νέο πλαίσιο, τρίτο τον αριθμό, για να διαπιστωθεί πως εκείνο δεν είχε αποκλίσεις. Όπως χαρακτηριστικά τόνισε ο ίδιος ο πελάτης του, αν υπήρχε εκείνη την στιγμή η Motocert θα είχε ξεμπλέξει σε μισή ώρα αντί για μισή ζωή… Την βραδιά έκλεισε ο κ. Μπαξεβάνης, προτρέποντας τα μέλη του ΠΑΣΕΕΔ να παρουσιάζονται στις συνευρέσεις, με τον πάντοτε πρόσχαρο κ. Bernd Scheibner να του λέει πως δεν κατάλαβε το μήνυμα αλλά χειροκροτά για τον τρόπο!

Με την παρουσία του ο κ. Bernd Scheibner έδωσε την ώθηση που χρειαζόντουσαν οι πρώτοι συνεργάτες της Motocert να πιστέψουν στην νέα υπηρεσία, από την στιγμή που έχουν ήδη πιστέψει στην ίδια την τεχνολογία και να κατανοήσουν το μεγάλο διακύβευμα μιας τέτοιας επένδυσης… Θα επιστρέψουμε με την συνέντευξη του κ. Bernd Scheibner, αλλά και μία δική μας μέτρηση σε μοτοσυκλέτα που ξέρουμε ήδη τι έχει, αν και με δεκαετίες εμπειρίας η Scheibner Limited δεν χρειάζεται επαλήθευση…

 

Μείωση ΦΠΑ στα κράνη: Το νομοθετικό παράθυρο για το 6%!

Το ζητήσαμε από τον Υφυπουργό Υγείας
Μείωση ΦΠΑ στα κράνη: Το νομοθετικό παράθυρο για το 6%!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/4/2026

Η μείωση ΦΠΑ στα κράνη είναι ένα ζήτημα που μας απασχόλησε εδώ στο MOTO έντονα στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν είδαμε μπροστά μας να ετοιμαζόμαστε ως χώρα να χάσουμε το μοναδικό νομοθετικό παράθυρο για την καθιέρωση μηδενικού συντελεστή. Όπως και τελικά συνέβη!

Εκείνη την εποχή όμως δεν υπήρχε η υποστήριξη του κόσμου για έναν βασικό λόγο: «Ας έχει και 50% ΦΠΑ, εμείς έτσι και αλλιώς δεν το φοράμε», ήταν μία από τις βασικές απαντήσεις κόντρα σε κάθε εκστρατεία που ουσιαστικά μηδένιζε την πίεση προς οποιονδήποτε κρατικό εκπρόσωπο.

Έτσι και αλλιώς μόνο εμείς κάναμε εκστρατεία για τη χρήση του εκείνη την εποχή, ούτε καν η ίδια η Πολιτεία!

Πέντε χρόνια μετά, το 1995, αποφάσισε το κράτος να αυστηροποιήσει τη χρήση ζώνης και κράνους με μηδαμινά ωστόσο αποτελέσματα, ιδιαίτερα στη χρήση κράνους. Τότε ήταν η πρώτη φορά που ακούστηκε παράπονο για τον ΦΠΑ, ήταν όμως ήδη αργά.

Το θέμα μηδενισμού ΦΠΑ στα κράνη επανήλθε στην επικαιρότητα μόνο όταν αυξήθηκε η φορολογία πάνω από τον μέσο όρο της Ευρώπης και τότε μόνο φάνηκε αυτό για το οποίο φωνάζαμε στις αρχές του ’90, πως δεν γίνεται να μειωθεί κάτω από το 12% καθώς η Ε.Ε. δεν επιτρέπει, για λόγους ανταγωνισμού, μικρότερους συντελεστές παρά μόνο σε αγαθά πρώτης ανάγκης.

Το παράδειγμα της Αγγλίας εξηγεί με τον καλύτερο τρόπο τι ακριβώς δεν άκουσε ο κόσμος το 1991: Προετοιμάζοντας την δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 1993, τα κράτη μέλη είχαν ήδη συμφωνήσει σε μία σειρά από όρους, μέσα σε αυτούς ήταν πως θα έβαζαν ένα κατώτερο όριο στο ΦΠΑ, ώστε να μη μπορεί μία χώρα να τον μηδενίσει, με στόχο να προσελκύσει πολίτες άλλων χωρών να διασχίσουν τα σύνορα και να την επιλέξουν ως «παράδεισο της λιανικής πώλησης» πραγματοποιώντας τις αγορές τους εκεί, αντί για τη χώρα τους. Εξαίρεση θα γινόταν μόνο για αγαθά πρώτης ανάγκης που κάθε κράτος θα μπορούσε να επιβάλλει ό,τι ΦΠΑ ήθελε καθώς και μόνο για την προπαρασκευαστική περίοδο, άνοιγε ένα και μόνο παράθυρο, να διατηρήσουν το μηδενικό ΦΠΑ σε όσα αγαθά το είχαν πράξει ήδη.

Η Αγγλία ήταν η μόνη χώρα εκείνη την εποχή με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη και έτσι όταν στις 7 Φεβρουαρίου υπογράφτηκε η Συνθήκη του Μάαστριχτ που σε ισχύ θα έμπαινε την 1η Νοεμβρίου 1993, είχαν την ευκαιρία να επιλέξουν να διατηρήσουν τον μηδενικό συντελεστή ΦΠΑ και δεν παρέλειψαν να το κάνουν. Όσο η Αγγλία ήταν εντός της Ε.Ε. ήταν η μόνη χώρα της Ευρώπης με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη, τώρα προφανώς μπορεί να αυτορυθμίσει οποιονδήποτε συντελεστή, υπήρξε όμως το μοναδικό παράδειγμα εντός Ε.Ε. με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη μοτοσυκλετών.

Εμείς δεν τα λέμε αυτά πρώτη φορά, τα έχουμε εξηγήσει πολλές και εδώ αναλυτικά η πιο πρόσφατη που παράλληλα εξηγεί και την εγκληματικότητα της κυβέρνησης, να πληρώνει πρόστιμο γιατί διατηρεί τον ΦΠΑ σε αγαθά πρώτης ανάγκης!

Για ένα σημαντικό ποσοστό κρατών-μελών που η μοτοσυκλέτα δεν αποτελεί καθημερινό όχημα μετακίνησης, το ζήτημα αυτό είναι άνευ ουσίας, για την Ιταλία, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Πορτογαλία και φυσικά και για εμάς, το ύψος φορολογίας στα κράνη έχει διαφορετική σημασία.

Για αυτό και ήταν αναπάντεχο το γεγονός πως πριν από έξι χρόνια, στις αρχές του 2020, ο συντελεστής ΦΠΑ έπεσε στο 13% αντί του 24%, μία όμως αλλαγή που έγινε για να ψαλιδίσει την αύξηση του κόστους που ήδη ερχόταν και δεν έκανε μεγάλο αντίκτυπο στο κοινό.

Μία περαιτέρω μείωση στο 6% θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά, αν φυσικά δεν απορροφηθεί, ενώ θα άνοιγε και τον δρόμο για μελλοντικό μηδενισμό, που ήταν και ο αρχικός μας στόχος, πριν από 35 χρόνια!

Το παράθυρο για μείωση κάτω από το όριο που θέτει η Ε.Ε. είναι να εγγραφούν τα κράνη ως απαραίτητος εξοπλισμός ασφαλείας, όπως δηλαδή είναι στην πράξη! Ωστόσο η Ε.Ε. έχει νομοθετήσει μέχρι στιγμής για τα κράνη των εργοταξίων, όχι και εκείνα των μοτοσυκλετών, καθότι όπως πολλές φορές έχουμε εξηγήσει, η μοτοσυκλέτα είναι κάτι άγνωστο στα έδρανα των Βρυξελών. Ένα παράθυρο υπάρχει μέσω γνωμοδότησης από το Υπουργείο Υγείας και αυτό ακριβώς ζητήσαμε πριν λίγες ημέρες.

Στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2026, που το MOTO ήταν το μόνο αμιγώς μοτοσυκλετιστικό μέσο που είχε περίπτερο, για να είμαστε κοντά στους επισκέπτες και αναγνώστες, πέρασε μεταξύ άλλων και ο Υφυπουργός Υγείας, Μάριος Θεμιστοκλέους και όταν βρέθηκε στο περίπτερο του MOTO, είχαμε την ευκαιρία να του καταθέσουμε αίτημα για τη θετική του εισήγηση προς το 6% στο ΦΠΑ για τα κράνη μοτοσυκλετών. 

Ο δρόμος είναι μακρύς, τουλάχιστον τώρα εκτός από ένα πρώτο βήμα, υπάρχει και η υποστήριξη του κόσμου, που δεν κάνει το ίδιο λάθος με το 1990.

 

 

 

Όπως είχαμε τονίσει και εδώ, η χώρα μας κάνει το έγκλημα να επιβάλλει φορολογία εκτός κανόνων της Ε.Ε. και να πληρώνει πρόστιμο για τον λόγο αυτό. Όσο η διαφορά εισπραχθέντων από την παράνομη φορολογία μείον του προστίμου καταλήγει με θετικό πρόσημο, τόσο θα συνεχίζει το έγκλημα αυτό. Εκτός από το παράδειγμα με την ενσωμάτωση της οδηγίας για τον μηδενισμό ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης, στο θέμα των μοτοσυκλετών που μας αφορά, η χώρα μας εγκληματεί και με το Ειδικό Τέλος Ταξινόμησης. Η Ε.Ε. το γνωρίζει αυτό και σχεδιάζει να ανεβάσει το πρόστιμο σε τέτοιο ύψος που πλέον να μη συμφέρει η διατήρησή του.

Αν κάποιος αφαιρέσει την διαφορά ΦΠΑ και το Ειδικό Τέλος Ταξινόμησης από την τελική τιμή, τότε θα καταλάβει πως οι μοτοσυκλέτες στην Ελλάδα δεν πωλούνται ακριβότερα από άλλες χώρες λόγω κέρδους, αλλά εξαιτίας αυξημένης φορολογίας που ως ένα σημείο καταλήγει και ζήτημα ασφάλειας, ιδιαίτερα στις μοτοσυκλέτες 1.000 κυβικών που η διαφορά αυτή διαφαίνεται περισσότερο.

Άρα το συμπέρασμα είναι πως μία χαρά θα μπορούσε να μειώσει η Πολιτεία το ΦΠΑ στο 0% και να πληρώνει έπειτα πρόστιμο στην Ε.Ε. αλλά αυτό δεν θα το κάνει αν δεν υπάρχει άμεσο όφελος στο ταμείο. Το μακροχρόνιο όφελος για την κοινωνία είναι δεδομένο, αλλά αυτό δεν το κοιτά κανείς. Ας ελπίσουμε λοιπόν πως από την πλάγια οδό θα έρθει η περαιτέρω μείωση στο 6% για αρχή και πως αυτή θα περάσει στην τελική τιμή και βλέπουμε έπειτα και για τον στόχο του 1990!