Motor Bike Expo 2018: Το DCR-017 στην μεγαλύτερη έκθεση custom!

Έντονη η Ελληνική παρουσία στην MBE
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/1/2018

Αυτές τις μέρες διεξάγεται η MBE 2018 και η Ελληνική παρουσία είναι φέτος ιδιαίτερα έντονη. Πρόκειται για την μεγαλύτερη Έκθεση custom μοτοσυκλετών, που λίγο πριν κλείσει δεκαετία, έχει μεγαλώσει με γεωμετρικούς ρυθμούς προόδου με σχεδόν 700 εκθέτες, αμέτρητες μοτοσυκλέτες σε ένα στεγασμένο χώρο 80.000 τετραγωνικών μέτρων, στο Εκθεσιακό Κέντρο της Verona, με ακόμη 20 στρέμματα εξωτερικών εγκαταστάσεων που φιλοξενούν από event, μέχρι ακόμα περισσότερες μοτοσυκλέτες.

Παρακολουθούμε τις εξελίξεις, συγκεντρώνοντας εκείνα τα custom που ξεχωρίζουν, ωστόσο αυτή την στιγμή γίνεται κάτι άλλο: Πολύς κόσμος έχει πέσει επάνω στο DCR-017 χαϊδεύοντας το φτιαγμένο σε CNC αλουμινένιο ρεζερβουάρ και η απήχηση είναι τεράστια! Το κοινό της Έκθεσης αυτής είναι το πλέον εκπαιδευμένο, μπορεί να πει κανείς. Αναγνωρίζουν από μακριά την εργασία που έχει γίνει στις μοτοσυκλέτες, και οι ερωτήσεις τους πετυχαίνουν –τις περισσότερες φορές- ακριβώς το κέντρο του ζητήματος. Γιατί όταν ακούν πως το DCR-017 χωρά σχεδόν 11 λίτρα βενζίνης, την στιγμή που το ρεζερβουάρ δεν ξεφεύγει από το πλαίσιο, και στο κέντρο πρεσβεύσει το τεράστιο, επίσης με αλουμινένιο σώμα φίλτρο της DNA, ο κόσμος αντιλαμβάνεται στην στιγμή πως πρόκειται για κάτι μοναδικό… Για όσους μάλιστα γνωρίζουν και την λειτουργία των CNC, συνειδητοποιούν αμέσως πως πρόκειται για “engineering porn”, κι έπειτα αντικρύζουν από κοντά και το απειροελάχιστο βήμα, εκείνο που σου αφήνει την εντύπωση του ανθρώπινου αποτυπώματος, κι αρχίζουν να αναρωτιούνται ποιο CNC έχει κάνει αυτή την λεπτομέρεια-όπως μία επισκέπτρια (λες και είχε διαβάσει το MOTO) επισήμανε και η ίδια πως όλη η ουρά μοιάζει με ανθρώπινο αποτύπωμα, δηλώνοντας εντυπωσιασμένη για την υλοποίηση του σχεδίου, καθότι σχεδιάστρια και η ίδια..

Αυτό είναι το κοινό αυτής της Έκθεσης, απαιτητικό και με εκπαιδευμένο μάτι! Μονάχα μέσα στην MBE υπάρχουν τόσες εκατοντάδες custom με κορυφαία ποιότητα δουλειάς, που για να ξεχωρίσεις θα πρέπει να έχεις κάνει την υπέρβαση ή να κατασκευάσεις κάτι που κανείς άλλος -σε όλο τον κόσμο- δεν μπορεί να αναπαράγει. Το DCR-017 υπερκαλύπτει τις παραπάνω περιπτώσεις και το μεγάλο κοινό της Έκθεσης στην Verona φαίνεται πως το αναγνωρίζει αυτό από πολύ μακριά, πλησιάζοντας για να συνομιλήσει με τον Μάριο και τον Ντίνο!

Στην Motor Bike Expo βρίσκεται και το caferacercult.gr μαζί με τους φοβερούς C-Racer, τους Έλληνες που έχουν περάσει στο επίπεδο των προμηθευτών πλέον! Το Caferacercult σκανάρει αυτή την στιγμή τα πάντα στην τεράστια Έκθεση των Custom, με το έμπειρο μάτι για το οποίο διακρίνεται…

 

 

 

 

 

 

 

 

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.