Ο όμιλος Θεοχαράκη επιστρέφει στην μοτοσυκλέτα: Εισάγει την UM στην Ελλάδα

Εταιρεία με διοικητική έδρα στο Μαϊάμι και ρίζες στην Κολομβία

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/4/2023

Ο όμιλος Θεοχαράκη με όχημα την εταιρεία ΤΕΟΡΕΝ ΜΟΤΟΡΣ Α.Ε. που εισάγει στην Ελλάδα τις Renault και Dacia, επιστρέφει στην αγορά της μοτοσυκλέτας μετά από την TEOMOTO που βασικό της αντικείμενο ήταν η Kawasaki, η οποία πλέον έχει περάσει σε νέα αντιπροσώπευση.

Στην EICMA τον περασμένο Νοέμβριο τα στελέχη της ΤΕΟΡΕΝ εξασφάλισαν την αποκλειστική αντιπροσώπευση της UM στην Ελλάδα, μία εταιρεία που εδρεύει στο Μαϊάμι και κερδίζει έτσι το δικαίωμα να αποκαλείται Αμερικανός κατασκευαστής. Οι διαδικασίες έχουν πλέον προχωρήσει και η UM βρίσκεται και επίσημα στην Ελλάδα ξεκινώντας πωλήσεις με σκούτερ και cruiser μοτοσυκλέτες στην κατηγορία των 125 κυβικών.

Η κατασκευή των μοντέλων γίνεται στην Κίνα από διάφορους προμηθευτές, και η εξαγωγή πλησιάζει τις 40 χώρες με σχεδόν 2000 σημεία λιανικής πώλησης. Για μία περίοδο είχε μπει στην αγορά της Ινδίας, την μεγαλύτερη αγορά του κόσμου για τα δίκυκλα γενικώς, κάνοντας σύμπραξη με την Lohia Auto που στην Ελλάδα την ξέρουμε από τα πολύ γνωστά LML. Παρά την ταχεία ανάπτυξη στην Ινδία, το γεγονός πως η μητρική της LML αποφάσισε να φύγει από τις μοτοσυκλέτες διαλύοντας το εργοστάσιο, άφησε και την UM προσωρινά εκτός Ινδίας. Την ίδια εποχή που συνέβη αυτό, 2016-2017, η UM προχωρούσε με την επιλογή της να μπει στην αγορά της Ευρώπης και επικεντρώθηκε σε αυτή, καταλήγοντας σε συμφωνία αντιπροσώπευσης σε 8 βασικές χώρες με την Ελλάδα να γίνεται τώρα η 9η στη σειρά και με βασικές αγορές της Ιταλίας, Γερμανίας, Ισπανίας και Αγγλίας. Τα κεντρικά της Ευρώπης είναι στην Πορτογαλία, στο Πόρτο, βόρεια της Λισαβόνας και η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία, καθώς οι ρίζες UM είναι στην Κολομβία με την Πορτογαλία να είναι κομβικό λιμάνι για όλη την Λ. Αμερική.

Ιδρυτής της UM ήταν ο Senhor Octavio Villegas Liano που είχε αντιπροσωπείες αυτοκινήτων και φορτηγών στην Κολομβία. Διακρίνοντας την ανάγκη για προσιτά δίκυκλα στις χώρες της Λ. Αμερικής ίδρυσε την United Motors και επικεντρώθηκε στις κατηγορίες που είχαν νόημα ύπαρξης στις αγορές εκεί, συνάπτοντας συμφωνίες με διάφορους ασιάτες προμηθευτές. Ωστόσο η UM ξεκινά την βασική της εμπορική πορεία σε όλο τον κόσμο με την εγγραφή στους καταλόγους των ΗΠΑ στις αρχές του 2000. Τα κεντρικά της γραφεία παραμένουν στις ΗΠΑ από τότε.

Με βάση τις ρίζες της λοιπόν, δεν είναι τυχαίο που η UM έχει στην γκάμα της και παπί, παρόλο που κάτι τέτοιο θα ήταν περίεργο για μία εταιρεία με έδρα στο Μαϊάμι. Εκτός από παπί έχει και σκούτερ, το ένα εκ των οποίων, το XPEED 125 RX, αντιγράφει την εικόνα των παπιών διατηρώντας τον κινητήρα πίσω και την ποδιά με το επίπεδο πάτωμα.

Το παπί της UM, το FLASH 125 LZ, διαθέτει ψηφιακό πίνακα οργάνων, χώρο κάτω από τη σέλα και μανιβέλα αλλά δεν είναι ακόμη διαθέσιμο στην Ελλάδα. Αντίθετα, διατίθενται το σκούτερ Chill 125 σε δύο εκδόσεις και η μοτοσυκλέτα Renegade 125 σε 3 εκδόσεις με την Renegade 300 να έρχεται κι αυτή σύντομα. Η Renegade έχει cruiser στιλ που όχι μόνο ταιριάζει στην τοποθεσία των κεντρικών γραφείων της εταιρείας, αλλά και ορισμένων βασικών αγορών δραστηριοποίησης της UM.

Στην EICMA που τις είδαμε από κοντά, υπήρχε και μία On-Off μοτοσυκλέτα που επίσης θα είχε νόημα ύπαρξης στην ελληνική αγορά.

Ετικέτες

UM Motorcycles

UMMoto

ΤΕΟΡΕΝ

Όμιλος Θεοχαράκη

https://bit.ly/MOTO_676

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.