Οδοιπορικό στον Εύξεινο Πόντο: Από τη Ρωσία με… αγάπη

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

18/7/2016

Με την άφιξή μου στο Batumi, το κομμάτι του παρευξείνιου οδοιπορικού στην Τουρκία λάμβανε τέλος και ταυτόχρονα ξεκινούσε αυτό της Γεωργίας, που αποδείχθηκε τελικά αρκετά πιο σύντομο απ’ ότι είχα σχεδιάσει. Αιτία στάθηκε η διακοπή της οδικής σύνδεσης Γεωργίας-Ρωσίας στον ορεινό άξονα του Καυκάσου λόγω κατολισθήσεων, πράγμα που με υποχρέωσε να πάρω ένα μικρό ferry που εκτελούσε το δρομολόγιο Batumi-Sochi.
Έτσι, πλέοντας για 14 ώρες τα ακυμάτιστα νερά του Εύξεινου Πόντου μ’ ένα μικρό σαπιοκάραβο, αποβιβάστηκα στο Sochi της Νότιας Ρωσίας. Αφού ολοκληρώθηκαν οι τελωνιακές διαδικασίες και το μαύρο Supra έβαλε επίσημα ρόδα στην χώρα του Πούτιν, η ηλεκτρονική πυξίδα ξεκίνησε να δείχνει επίμονα τον ρωσικά βορρά, και συγκεκριμένα την πρωτεύουσα Μόσχα. Περίπου 1.300 χιλιόμετρα με χώριζαν από την μητρόπολη της Ρωσίας, ενώ οι πόλεις Krasnodar, Rostov-na-Don και Voronez θα αποτελούσαν τις ενδιάμεσες στάσεις στην πορεία μου για την Μόσχα.


Ένα βαρετό επίπεδο τοπίο "έστρωσε" την διαδρομή ως την Μόσχα. Αδιάφορες οι πόλεις που συνάντησε το μαύρο παπί στην πορεία του, ταπεινά και φτωχικά τα χωριά που αντίκρισε η ματιά μου, αρκετά καλές οι εξυπηρετήσεις του δρόμου, ικανοποιητική η κατάσταση της ασφάλτου για τις αναρτήσεις του Supra. Και τελικά, με πολύ επιμονή και υπομονή στο τιμόνι, αλλά και αρκετή προσοχή με τους επιθετικούς Ρώσους οδηγούς που με λαχτάρισαν ουκ ολίγες φορές, έφτασα στο βορειότερο γεωγραφικό σημείο του παρευξείνιου οδοιπορικού. Τρέμε Πούτιν, σου έρχομαι…


Ήταν η πρώτη φορά που επισκεπτόμουν την ρωσική πρωτεύουσα και δικαιολογημένα έτρεχα σας τρελός να δω όσα μπορούσα περισσότερα μέσα στις τρεις μέρες που έμεινα στην αγκαλιά της πόλης: το Κρεμλίνο, την Κόκκινη Πλατεία με τα αρχιτεκτονήματά της, τα -σοβιετικής αρχιτεκτονικής- κτίσματα του Πανεπιστημίου και του Υπουργείου Εξωτερικών, το θέατρο Μπολσόι, τον Καθεδρικό ναό και φυσικά δεν παρέλειψα μια ρομαντική βαρκάδα στα νερά του Μόσχοβα…


Και μετά τα αξιοθέατα, σειρά είχε ο Σύλλογος των Ελλήνων της Μόσχας. Οι ομογενείς της ρωσικής πρωτεύουσας με υποδέχτηκαν θερμά και με ενημέρωσαν για την πολύχρονη παρουσία και ιστορία τους. Με ποντιακή καταγωγή οι περισσότεροι (άλλοι είχαν έρθει στην Μόσχα από την περιοχή της Κριμαία και άλλοι από την Γεωργία), αντιπροσωπεύουν σήμερα μια αξιόλογη ελληνική κοινότητα 5.000 ατόμων, που αποτελεί σημείο αναφοράς για τις σημαντικές πολιτιστικές και φιλανθρωπικές δραστηριότητες που διοργανώνει.
Παίρνοντας λοιπόν στις "αποσκευές" της ψυχής μου τα συγκινητικά ακούσματα των Ελλήνων της Μόσχας, τις εικόνες των επιβλητικών μνημείων της ρωσικής μεγαλούπολης και λίγη από την κοσμοπολίτικη αύρα της, άρχισα να κατηφορίζω νότια, για να αντικρίσω και πάλι τον Εύξεινο Πόντο από τις ακτές της Ουκρανίας.

Κων/νος Μητσάκης

Καύσιμα: H κυβέρνηση σχεδιάζει πάλι επιδόματα – Ούτε κουβέντα για ΕΦΚ και ΦΠΑ, αν και υπάρχει η δυνατότητα

Το ράλι τιμών των καυσίμων παίζει χωρίς αντίπαλο στην Ελλάδα
oil
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

21/9/2026

Με την κατάσταση στη Μέση Ανατολή να επιδεινώνεται αντί να βελτιώνεται, η τιμή του αργού πετρελαίου Μπρεντ χτύπησε κόκκινο την εβδομάδα 13-20 Σεπτεμβρίου φτάνοντας κοντά στα 110 δολάρια το βαρέλι. Σήμερα, Δευτέρα 21/9 η τιμή έχει υποχωρήσει κοντά στα 102 δολάρια, ωστόσο οι τιμές των καυσίμων έχουν ήδη εκτοξευτεί σε όλη την Ευρώπη και οι αιτίες παραμένουν απειλώντας με νέα επιδείνωση.

Στην Ελλάδα σήμερα, Δευτέρα 21/9, η μέση τιμή της αμόλυβδης βενζίνης κυμαίνεται γύρω από τα 2,20 ευρώ/λίτρο, με ακραίες τιμές να εμφανίζονται στην επαρχία, όπως είναι λ.χ. τα 2,619 που καταγράφονται στην Αλόννησο, αλλά και σχεδόν τυπική ταρίφα τα 2,3-2,4 στα περισσότερα νησιά.

Απέναντι σε αυτό το πρόβλημα η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέτασε διάφορα μέτρα, ωστόσο στο τέλος δεν υιοθέτησε κανένα, ενόσω η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ursula Von Der Leyen, στην πρόσφατη ετήσια ομιλία της για την Κατάσταση της Ένωσης (State of the Union) επέλεξε συνειδητότατα να πετάξει τη μπάλα εκτός γηπέδου.

Η Γερμανίδα είδε την κρίση ως ευκαιρία να κουνήσει το δάκτυλο εξηγώντας πως αυτή είναι μια ευκαιρία να αντιληφθούμε την ανάγκη για εξηλεκτρισμό και απαγκίστρωση από τα ορυκτά καύσιμα. Εκτός τόπου και χρόνου δηλαδή, την ώρα που όλη η Ευρώπη αντιμετωπίζει κατακόρυφη πτώση της κατανάλωσης και προετοιμάζεται για ακόμη χειρότερα, με αρκετούς αναλυτές να προβλέπουν πως η τιμή της αμόλυβδης βενζίνης μπορεί να φτάσει ως τα 3 ευρώ ανά λίτρο!

Στο μεταξύ στην Ελλάδα η κυβέρνηση ετοιμάζεται να απαντήσει στην επιδείνωση της ενεργειακής αγοράς με νέα δέσμη μέτρων, καθώς η όλη κατάσταση έχει φορτωθεί ένα ακόμη μεγάλο αγκάθι: το πετρέλαιο θέρμανσης, το οποίο πέρυσι είχε 1,13/λίτρο και φέτος ακούμε τον πρωθυπουργό να πανηγυρίζει που θα το κρατήσει κάτω από το 1,75.

Σύμφωνα με όσα έχουν διαρρεύσει ως τώρα, η κυβέρνηση αναμένεται να στηριχτεί στο πλαφόν στα κέρδη των πρατηρίων και το επίδομα θέρμανσης, ενώ θα συνεχίσει την επιδότηση του πετρελαίου κίνησης με 15 λεπτά το λίτρο. Αυτά ακούγονται, αλλά δεν είναι ακόμη τα επίσημα μέτρα, τα οποία αναμένονται σύντομα.

“Σε περίπτωση που η Ευρωπαϊκή Ένωση επιτρέψει έκτακτες εθνικές παρεμβάσεις, χωρίς αυτές να προσμετρώνται στα όρια δαπανών, θα μπορούσαμε να εξετάσουμε και την προσωρινή μείωση της φορολογίας στα καύσιμα,” δήλωσε ο πρωθυπουργός την Κυριακή 20/9, έχοντας προφανώς αντιληφθεί πως ο ελληνικός λαός ολοένα και περισσότερο αντιλαμβάνεται το παιχνίδι που παίζεται με τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στα καύσιμα.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν απαγορεύει τη μείωση του ΕΦΚ, ούτε του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ). Η σχετική οδηγία της ΕΕ ορίζει κατώτατο επιτρεπτό ΕΦΚ στη βενζίνη τα 359 ευρώ ανά 1000 λίτρα (330 στο ντίζελ), την ώρα που η Ελλάδα χρεώνει τους καταναλωτές 700 ευρώ ΕΦΚ ανά 1000 λίτρα βενζίνης. Μιλάμε για σχεδόν τον διπλό φόρο, 0,70 ευρώ ανά λίτρο είναι μόνο ο ΕΦΚ, αντί να αντιμετωπιστεί ως αυτό που είναι, θρασεία αισχροκέρδεια εις βάρος του λαού.

Ακόμη περισσότερο, η αναφορά στα όρια δαπανών μοιάζει με μια ακόμη δόση στάχτης στα μάτια, μιας και ο κανονισμός της ΕΕ που τα ορίζει διαχωρίζει από τον υπολογισμό τους τα προσωρινά ή έκτακτα μέτρα. Συζητάμε δηλαδή αν θα μας επιτραπεί να εξαιρεθεί αυτό που εξαιρείται εξ ορισμού;

Ομοίως ισχύει και για τον ΦΠΑ, με την Ελλάδα να έχει έναν από τους υψηλότερους συντελεστές της Ευρώπης (24%), χωρίς βέβαια αυτός να της έχει επιβληθεί άνωθεν. Και εδώ η ΕΕ ορίζει έναν ελάχιστο επιτρεπτό συντελεστή ΦΠΑ 15% και αφήνει στη διακριτική ευχέρεια κάθε κράτους-μέλους την τελική του τιμή. Έλληνες ήταν και είναι οι καλοθελητές που τον απογειώνουν στα ουράνια της Ευρώπης.

Εν ολίγοις, περιθώριο μείωσης υπάρχει από την ΕΕ και μάλιστα άφθονο, είτε μιλάμε για μόνιμα ή για περιορισμένο διάστημα λόγω έκτακτων συνθηκών, απλά η κυβέρνηση επιλέγει συνειδητά να μην το χρησιμοποιεί, την ώρα που Ισπανία και Γερμανία (δύο πολύ πρόσφατα παραδείγματα) έχουν ήδη ανακοινώσει μειώσεις στους φόρους των καυσίμων, αντί να μοιράσουν κι αυτές μερικά fuel pass για τα μάτια του κόσμου. Μακάρι να διαψευστούμε.