Πέθανε ο Francesco Villa ιδρυτής της Moto Villa

Ο άνθρωπος που έκανε γνωστή την Ducati στις ΗΠΑ
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

21/2/2020

Ένα από τα πιο εμβληματικά ονόματα στην πλούσια ιστορία της ιταλικής βιομηχανίας μοτοσυκλετών δεν βρίσκεται πλέον μαζί μας. Ο Francesco Villa, μαζί με τον αδερφό του Walter, ίδρυσαν το 1968 την Moto Villa γράφοντας την δική τους ξεχωριστή ιστορία στους αγώνες, τόσο στην άσφαλτο, όσο και στο χώμα. Πριν από αυτό όμως, ο Francesco Villa είχε γίνει ο άνθρωπος που έκανε γνωστό το όνομα της Ducati στις ΗΠΑ. Η σχέση του με την Ducati ξεκίνησε ως αναβάτη αγώνων και μηχανικού, υπό την καθοδήγηση του μεγάλου Fabio Taglioni. Τότε η Ducati είχε μικρού κυβισμού μονοκύλινδρες μοτοσυκλέτες και στα χέρια του Francesco Villa κατέκτησε το πρωτάθλημα Ιταλίας στην κατηγορία Junior 100 το 1955.

Όμως η μεγαλύτερη προσφορά του Francesco Villa προς τον μέντορά του Fabio Taglioni ήρθε από ένα τυχαίο γεγονός. Οι αμερικάνοι αντιπρόσωποι της Ducati ανέφεραν ένα πρόβλημα στο συμπλέκτη των μοτοσυκλετών που είχαν παραλάβει, το οποίο δεν μπορούσαν να λύσουν οι ίδιοι. Η Ducati έστειλε στις ΗΠΑ των Villa για να τους βοηθήσει να βρουν λύση ως μηχανικός. Κατά την παραμονή του όμως εκεί έτρεχε σε τοπικούς αγώνες, κερδίζοντας με τις λιλιπούτιες μονοκύλινδρες Ducati τα αμερικάνικα δικύλινδρα θηρία. Έκτοτε το όνομα της ιταλικής εταιρείας εδραιώθηκε στη συνείδηση των αμερικάνων μοτοσυκλετιστών και απέκτησε αίγλη και σεβασμό. Όμως και οι μοτοσυκλέτες που κατασκεύασε ο ίδιος ο Francesco Villa με τον αδερφό του (που επίσης ήταν έως τότε αναβάτης και μηχανικός στο αντίπαλο στρατόπεδο της Aermacchi), έγραψαν με κεφαλαία γράμματα τη δική τους ένδοξη ιστορία. Κάποιες από αυτές τις μοτοσυκλέτες χρησιμοποιούσαν ως βάση κινητήρες άλλων μεγαλύτερων εργοστασίων, όμως υπήρχαν και αρκετά μοντέλα που ο κινητήρας τους ήταν σχεδιασμένος και κατασκευασμένος από τους ίδιους. Η επίσημη αγωνιστική πορεία του Villa σταμάτησε το 1972, όμως αυτό δεν τον εμπόδιζε να συμμετέχει σε τοπικούς αγώνες της Ιταλίας.

      

Βενζινάδικα: Αποφεύχθηκε η απεργία, αλλά η τιμή της βενζίνης δεν πρόκειται να πέσει

Από την ομόφωνη απόφαση για κινητοποιήσεις ως την εκεχειρία, ένα τριχίλιαρο voucher δρόμος
fuel pump
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

20/3/2026

Αποτράπηκε το ενδεχόμενο γενικής απεργίας των πρατηριούχων καυσίμων μετά τη συνάντηση της Ομοσπονδίας Βενζινοπωλών Ελλάδος (ΟΒΕ) με τον υπουργό Ανάπτυξης Τάκη Θεοδωρικάκο.

Μετά το τέλος της τρίωρης συζήτησης μεταξύ των δύο πλευρών την Πέμπτη 19/3, ο υπουργός κοινοποίησε τα ευχάριστα με μιαν ανακοίνωση που ουσιαστικά αγνοεί όλα τα σημεία και τις προτάσεις που είχαν θίξει οι βενζινοπώλες τις προηγούμενες μέρες, όπως μείωση φόρου και οργανωτικά ζητήματα.

Ούτε κουβέντα για τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στα καύσιμα, μόνο άφθονες επαναλήψεις περί πάταξης της αισχροκέρδειας και του voucher 3.000 ευρώ που θα λάβουν όσοι πρατηριούχοι δεν έχουν εγκαταστήσει ακόμη σύστημα εισροών-εκροών στα καταστήματά τους.

Από την πλευρά τους οι βενζινοπώλες δείχνουν να έφυγαν από τη συνάντηση έχοντας πειστεί να μην προχωρήσουν σε κινητοποιήσεις, όπως τουλάχιστον αυτό αντανακλάται στα λεγόμενα των δύο ομοσπονδιών τους, ΟΒΕ και ΠΟΠΕΚ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Πρατηριούχων – Εμπόρων Καυσίμων).

theodorikakos

Από τη μια πλευρά ο πρόεδρος της ΟΒΕ, Μιχάλης Κιούσης, εκφράζει τη γνώμη πως μετά τη συνάντηση “δεν υπάρχει ενδεχόμενο κινητοποιήσεων”, ενώ ο πρόεδρος της ΠΟΠΕΚ, Θέμης Κιουρτζής, θεωρεί ότι “κάποιες αποφάσεις που πάρθηκαν και εξηγήσεις που έγιναν, είναι σημαντικές”.

Αμφότεροι δηλώνουν πως στη συνέχεια θα ενημερώσουν τα μέλη των ομοσπονδιών τους για να αποφασίσουν για το θέμα των κινητοποιήσεων, ωστόσο από κοινού πιστεύουν πως η κατάσταση έχει αποκλιμακωθεί.

Όσον αφορά τα πρατήρια ωστόσο, τίποτε δεν αλλάζει επί της ουσίας. Από τη μια η τιμή του πετρελαίου συνεχίζει να ανεβαίνει καθημερινά, μαζί με τη λιανική τιμή στην αντλία και αυτό προφανώς δεν πρόκειται να αλλάξει όσο ο Περσικός Κόλπος παραμένει πεδίο μάχης, όπως επίσης δεν κουνιέται από τη θέση του το πλαφόν ως τις 30 Ιουνίου. Όχι τουλάχιστον από κάποια θεσμική πρωτοβουλία, όπως λ.χ. τις πρόσφατες αποφάσεις Αυστρίας, Ιταλίας και πλέον και της Κροατίας να μειώσουν τους δικούς τους φόρους κατανάλωσης ώστε να αποσυμπιεστεί η τιμή των καυσίμων στα πρατήρια.

Εξίσου απογοητευτικώς ασαφή δείχνουν και τα αποτελέσματα της διάσκεψης των 27 ηγετών της Ε.Ε στις Βρυξέλλες χτες (Πέμπτη 19/3), για την οποία ο πρωθυπουργός δήλωσε πως “υπήρξε μια διατύπωση που ανοίγει την πόρτα για περισσότερη ευελιξία στην λήψη μέτρων εθνικών και ευρωπαϊκών. Η κυβέρνηση είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις εντός των δημοσιονομικών δυνατοτήτων της,” συμπληρώνοντας πως δεν είναι ακόμη η ώρα για περισσότερες λεπτομέρειες.

fuel

Ευελιξία μπορεί να βλέπει ο κύριος πρωθυπουργός, μέτρα πάντως δεν βλέπει κανένας Έλληνας πολίτης. Εκτός αν ως προστασία του καταναλωτή από τη ραγδαία άνοδο της τιμής του πετρελαίου στις διεθνείς χρηματαγορές λογίζεται αποκλειστικά και μόνο η “πάταξη της αισχροκέρδειας” στη λιανική.

Δυστυχώς θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε ό,τι μας ζητηθεί για καύσιμα και τα πρατήρια θα πρέπει να περάσουν αυτή τη δύσκολη περίοδο με το πλαφόν που εξήγγειλε η κυβέρνηση στα περιθώρια κέρδους τους χωρίς την παραμικρή αλλαγή.

Αν τώρα με το τριχίλιαρο voucher απομακρύνεται ο κίνδυνος να κλείσουν πρατήρια καυσίμων - όπως είχε σπεύσει τις προηγούμενες μέρες να μας υπενθυμίσει η ΟΒΕ πως είχε γίνει την τελευταία φορά που ο μαύρος χρυσός ενεπλάκη σε ράλι ανόδου τιμών – δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε και οπωσδήποτε το απευχόμαστε.

Πάντως δεν περιμένουμε να πέσει η τιμή της βενζίνης στην αντλία, καθώς το Κράτος θα συνεχίσει να απολαμβάνει αυξημένα έσοδα από μια λιανική τιμή βενζίνης που αποτελείται από 56% φόρους (κατά την ΟΒΕ). Ανεβαίνει η τιμή, αυγατίζουν οι φόροι, οι καταναλωτές να ’ναι καλά να πετούν τα λεφτά τους στο πηγάδι που δεν έχει πάτο.

Ας ελπίσουμε τουλάχιστον τα περί αυστηρών ελέγχων κατά της αισχροκέρδειας, που τόσο περήφανα μηρυκάζει η κυβέρνηση, να συμπεριλάβουν και τα διυλιστήρια, για τα οποία ακούγονται - ανεπιβεβαίωτες - κατηγορίες πως επικαιροποιούν τις τιμές σε καύσιμα που είχαν αγοράσει και πληρώσει προπολεμικώς, με τις τότε πολύ χαμηλότερες τιμές.