Piaggio - Πατέντα για αερόσακο στα MP3

Σε συνεργασία με τη σουηδική Autoliv

Από το

motomag

27/3/2023

Η Piaggio είχε δείξει στην EICMA 2022 ένα πρωτότυπο MP3 που είχε ενσωματωμένο ένα σύστημα αερόσακου στο εσωτερικό της ποδιάς, ενώ τώρα νέες πατέντες δείχνουν τον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργεί το σύστημα.

Το MP3 της Piaggio ήταν το πρώτο τρίκυκλο που παρουσιάστηκε στην αγορά, με το βασικό του κοινό να είναι άνθρωποι που είχαν αυτοκίνητο αλλά δεν είχαν σκεφτεί ποτέ μέχρι τότε να αγοράσουν μοτοσυκλέτα. Με την προσθήκη του δεύτερου τροχού μπροστά η Piaggio ήθελε να προσφέρει κάτι που θα έχει μεγαλύτερη ενεργητική ασφάλεια από τα κλασσικά δίτροχα σκούτερ, διατηρώντας όμως την ευκολία χρήσης και την ευελιξία μέσα στην πόλη ανάμεσα από τα ακινητοποιημένα αυτοκίνητα. Μετά από 15 χρόνια, όπως φαίνεται το MP3 της Piaggio έχει ήδη καταφέρει τον σκοπό του, ενώ αποτελεί το ορόσημο για όσους προσπαθούν να κάνουν κάτι αντίστοιχο.

Θέλοντας τώρα να αυξήσει το επίπεδο παθητικής ασφάλειας που προσφέρει στα τρίτροχα μοντέλα της γκάμας της, η Piaggio συνεργάστηκε με τη σουηδική, εξειδικευμένη σε τέτοια συστήματα, Autoliv, την οποία έχουμε αναφέρει ξανά πρόσφατα καθώς είναι η εταιρεία με την οποία συνεργάζεται και η Airoh για την κατασκευή κράνους με αερόσακο. Η συνεργασία με το ιταλικό εργοστάσιο μετράει ήδη ενάμισι χρόνο ζωής, καθώς οι δύο εταιρείες είχαν έρθει σε επαφή έναν χρόνο πριν την EICMA του 2022, στις αρχές Νοεμβρίου 2021.

Όπως και στο πρωτότυπο που είχε παρουσιάσει στην Έκθεση του Μιλάνου, οι πατέντες δείχνουν τον αερόσακο να είναι τοποθετημένος απέναντι από τα γόνατα του αναβάτη, στο εσωτερικό του φαίρινγκ, κάτω ακριβώς από το τιμόνι διπλωμένος μέσα σε μία τσάντα, η οποία θα έχει μία κρυφή διαχωριστική γραμμή που με την πίεση του φουσκωμένου υφάσματος θα σκίζεται, απελευθερώνοντας τον αερόσακο.

Λόγω του μεγάλου μεγέθους του, για να μπορεί να καλύψει και το κράνος του αναβάτη, ο τρόπος αποθήκευσής του αερόσακου δεν έχει ακόμα οριστικοποιηθεί, με τους δύο τρόπους που προτείνονται να διαφέρουν ως προς τον τρόπο που θα διπλώνεται μέσα στην τσάντα.

Η βασική περίπτωση που θα φανεί ιδιαίτερα χρήσιμο ένα τέτοιο σύστημα, είναι η περίπτωση της σύγκρουσης με χαμηλή ταχύτητα σε κάποιο αυτοκίνητο που πετάχτηκε μπροστά στον αναβάτη από κάθετο δρόμο. Παράλληλα, το χαμηλό κέντρο βάρους και το μακρύ μεταξόνιο του MP3 ελαχιστοποιούν την πιθανότητα να πεταχτεί ο αναβάτης πάνω από το όχημα στο ατύχημα και μεγιστοποιούν την απόδοση του συστήματος.

Στην περίπτωση που βγει στην παραγωγή, θα είναι το πρώτο scooter με τέτοιο σύστημα, ενώ θα είναι το δεύτερο δίκυκλο γενικά, μετά το Goldwing της Honda που θα έχει ανάλογο σύστημα ασφαλείας στον εξοπλισμό του.

Ετικέτες

αερόσακος

airbag

πατέντα

mp3

https://bit.ly/MOTO_676

Επικαιρότητα

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.