Scooter Festival & Electric Βikes 2019: Το πρώτο show event της χρονιάς

Ακολουθούν οι “Ημέρες Μοτοσυκλέτας”
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

19/6/2019

Το Scooter Festival & Electric Βikes πραγματοποιήθηκε φέτος, για πρώτη φορά στο παλιό αμαξοστάσιο του ΟΣΥ στο Γκάζι και ήταν κυριολεκτικά μια καυτή εκδήλωση… Ο καιρός δεν ήταν με το μέρος μας, διότι ο υδράργυρος είχε ανέβει κατακόρυφα με αποτέλεσμα να δυσχεραίνει την προσέλευση του κόσμου, για όσους δεν είχαν φύγει για το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος για κάποιον καλοκαιρινό προορισμό. Ο καιρός μάλιστα ήταν τόσο απρόβλεπτος, που την Κυριακή το μεσημέρι το Scooter Festival πλήχθηκε από μια μπόρα που ήταν παραπάνω από καλοδεχούμενη, καθώς υπήρξε αισθητή πτώση της θερμοκρασίας, δροσίζοντας το κέντρο της πόλης. Ο χώρος έχει αναβαθμιστεί πρόσφατα και έχει αποκτήσει μια πιο βιομηχανική τεχνοτροπία με το δάπεδο να ανανεώνεται, όπως και η σκεπή που πλέον δεν μπάζει όσο τον περασμένο χειμώνα στις “Ημέρες Μοτοσυκλέτας”, ενώ ολοκαίνουργιες είναι και οι τουαλέτες που δίνουν έναν πιο ανανεωμένο αέρα στο χώρο.

Βέβαια το γεγονός ότι οι περισσότεροι πρωτευουσιάνοι αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την Αθήνα για το τριήμερο, δεν σημαίνει πως όλοι σκέφτηκαν με τον ίδιο τρόπο. Οι επισκέπτες ήταν αρκετοί για τα δεδομένα της εποχής, ενώ μάλιστα υπήρξαν και ορισμένες παρέες που είχαν προγραμματίσει από νωρίς την επίσκεψή τους και ταξίδεψαν απ’ τα νησιά του Αιγαίου για να βρεθούν κοντά μας αυτές τις μέρες. Οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν από κοντά όλα τα νέα σκούτερ της αγοράς, με τις περισσότερες αντιπροσωπείες να είναι παρούσες εκθέτοντας ένα μεγάλο μέρος της γκάμας τους. Όμορφα τοποθετημένα τα σκούτερ, με αρκετή απόσταση το ένα απ’ το άλλο, σε προέτρεπαν να τα καβαλήσεις για να πάρεις μια γεύση απ’ την εργονομία που προσφέρουν. Όμως, δεν ήταν μόνο τα νέα μοντέλα σε πρώτο πλάνο, καθώς ήταν παρούσες και διάφορες λέσχες κλασσικών μοτοσυκλετών αλλά και Vespa, θυμίζοντας σε όλους μας πως τα σκούτερ δεν είναι κάτι νέο αλλά έχουν τις ρίζες τους βαθιά χωμένες στην ιστορία της μοτοσυκλέτας. Επίσης, δυνατή παρουσία είχαν και οι λέσχες των σκούτερ, όπως το ΤΜΑΧ Club και το Scooter Club Hellas.

 

Επιπλέον, τα ηλεκτρικά σκούτερ, ποδήλατα και πατίνια έκαναν αισθητή την παρουσία τους στην έκθεση, καταλαμβάνοντας περισσότερο χώρο –ο κόσμος έχει στραφεί πλέον σε αυτά αφού έχουν πιο φθηνό κόστος χρήσης- και τράβηξαν το ενδιαφέρον τόσο των μεγαλύτερων σε ηλικία αναβατών όσο και των εφήβων, που αποφάσισαν να τιμήσουν την έκθεση με την παρουσία τους και που η διοργάνωση με τη σειρά της τους παρείχε ελεύθερη είσοδο. Μάλιστα, στον ακάλυπτο χώρο του αμαξοστασίου είχε στηθεί μια μικρή οβάλ πίστα από κορίνες για τη δοκιμή των ηλεκτρικών οχημάτων.

Στο τέλος του άρθρου υπάρχει gallery με πλούσιο φωτογραφικό υλικό

Οι επισκέπτες μπορεί να μην έσπασαν ρεκόρ προσέλευσης για διάφορους λόγους, όμως το πιο ενδιαφέρον κομμάτι ήταν πως ο μέσος όρος ηλικίας των επισκεπτών έπεσε κατακόρυφα, χάρη στην δωρεάν είσοδο σε άτομα ηλικίας 20 ετών και κάτω. Αξιοσημείωτο ήταν και το ενδιαφέρον που έδειξαν οι περισσότεροι έφηβοι σε ορισμένα μοντέλα. Εκτός απ’ το Ryker της Can-Am, που φιλοξενούσαμε στο περίπτερό μας και ήταν το πιο πολυφωτογραφημένο έκθεμα, υπήρξαν και άλλα μοντέλα που ξεχώρισαν οι νεαροί επισκέπτες. Απ’ τη Honda, τα GTR-150, Z 125 Monkey, C 125 Super Cub, CRF 250L και CB 300R ήταν αυτά που τράβηξαν το ενδιαφέρον των νέων, όπως και το VF185 της SYM. Αντίστοιχα, η εταιρεία που έκανε την πρώτη της δημόσια εμφάνιση σε εκδήλωση με όλα τα μοντέλα της γκάμας της, η Royal Alloy, κέρδισε τις θετικές εντυπώσεις των επισκεπτών καθώς τα σκούτερ της δείχνουν πως έχουν πολύ ποιοτικό φινίρισμα και η βαφή τους ξεχωρίζει με τα έντονα και ζωντανά χρώματα. Σε συνδυασμό με την κλασσική τους σχεδίαση είναι άκρως ελκυστικά. Όμως, το ενδιαφέρον των επισκεπτών και ιδίως της μικρότερης γενιάς, συγκεντρώθηκε στα ηλεκτρικά οχήματα, τόσο σε σκούτερ όπως αυτά της NIU, η πλατφόρμα ανταλλαγής μπαταριών iONEX της Kymco μαζί με το καινούργιο ηλεκτρικό scooter που παρουσίασε η εταιρεία, η Elettrica της Vespa και το CU-Χ της Super Socο, όσο σε ποδήλατα και πατίνια.

Ο κόσμος τα προσέγγιζε με ιδιαίτερη θέρμη χωρίς να κολλά στα στερεότυπα που υπάρχουν στους αναβάτες μεγαλύτερης ηλικίας, οι οποίοι θέλουν τα δίκυκλά τους να μετρούν εκρήξεις όταν οι κινητήρες παράγουν έργο απ’ την καύση του μίγματος. Η θετική προσέγγιση των ηλεκτρικών απ’ τη νέα γενιά, δεν οφείλεται στο γεγονός ότι δεν αγαπά τις μοτοσυκλέτες με κινητήρες εσωτερικής καύσης. Ίσως η αιτία είναι ότι τις αντιμετωπίζουν με μια πιο αποστειρωμένη και ψυχρή λογική ως απλά μέσα μετακίνησης και προσελκύεται από το χαμηλότερο κόστος χρήσης και τις τεχνολογίες που διαθέτουν. Βέβαια, η άποψη των νέων μπορεί να αλλάξει μετά την πρώτη βόλτα με μια μοτοσυκλέτα... Όμως, η αλήθεια είναι πως τα ηλεκτρικά στους τομέα των εξόδων δεν έχουν αντίπαλο, καθώς το κόστος χρήσης του είναι σχεδόν μηδαμινό, ενώ πολλοί βρίσκουν πιο ενδιαφέρουσα την ηλεκτρική τεχνολογία.

Οι προετοιμασίες του αμαξοστασίου για να υποδεχθεί για τρίτη συνεχόμενη χρονιά τις “Ημέρες Μοτοσυκλέτας” ξεκίνησαν με τη λήξη του Scooter Festival και το MOTO θα είναι παρών –όπως πάντα- για σας μεταφέρει τον παλμό της μοτοσυκλέτας. Όπως μπορείτε να διαβάσετε και εδώ, η έκθεση θα ανοίξει τις πόρτες της απ’ το μεσημέρι της Πέμπτης στις 16:00 ως το βράδυ στις 21:00. Το ίδιο ωράριο θα ισχύσει και την Παρασκευή, ενώ το σαββατοκύριακο θα σας περιμένουμε απ’ τις 11:00 μέχρι τις 21:00 και στο περίπτερό μας θα έχουμε ξεχωριστά μοντέλα για να θαυμάσετε από κοντά.

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.