Suzuki - Επιστροφή στα 500 κυβικά... μέσω Κίνας

Μέσω της συνεργασίας της με την κινεζική Haojue, ίσως δούμε το Hamamatsu να μπαίνει “σφήνα” στην καυτή Α2 κατηγορία διπλωματών
motomagSuzuki – Επιστροφή στα 500 κυβικά μέσω Κίνας
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

5/1/2024

Μία είδηση που μας έρχεται από την Κίνα, αναφέρει πως η Suzuki ετοιμάζεται να εισέλθει στην ιδιαίτερα ανταγωνιστική κατηγορία των 500 κυβικών με μια νέα πλατφόρμα μοντέλων, τα οποία αν όντως γίνουν πραγματικότητα θα μπορούσαν να αποτελέσουν best-sellers στην Α2 κατηγορία των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα τελευταία χρόνια η Suzuki, μετά και την διακοπή από την κυκλοφορία του V-Strom 250, απουσιάζει εντελώς από την μικρομεσαία κατηγορία μοτοσυκλετών στην Ευρώπη. Μετά και την αποχώρησή της από τα MotoGP το 2022, αλλά και γενικότερα από το αγωνιστικό στερέωμα, η Suzuki φαίνεται ότι έχει επικεντρωθεί στην κατασκευή μικρού κυβισμού σκούτερ, που απευθύνονται κατά κύριο λόγω στις ασιατικές αγορές. Λογικό, αν το δει κανείς από τη μεριά των αριθμών και των ποσοστών κέρδους και ειδικά το τελευταίο είναι κάτι που οι Ιάπωνες δεν διαπραγματεύονται. Το εργοστάσιο από την μεριά του έχει δηλώσει ότι θέλει να στρέψει τους πόρους του σε “ένα βιώσιμο και πράσινο μέλλον”. Μέχρι στιγμής, όμως, έχει περιοριστεί στη συνεργασία με τους άλλους τρεις μεγάλους Ιάπωνες κατασκευαστές, με το project “HySe”, που αφορά την κατασκευή κινητήρων υδρογόνου, όπου συμμετέχει και ο γίγαντας της αυτοκινητοβιομηχανίας που ακούει στο όνομα Toyota.

Σε κάθε περίπτωση, η Suzuki έχει να μας παρουσιάσει κάποιο μοντέλο με δικύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών αρκετά χρόνια -πάνω από μία δεκαετία. Μέχρι τώρα, δεν είχε δείξει σημάδια ότι σκοπεύει να κάνει κάποια τέτοια κίνηση, παρά το γεγονός ότι η δημιουργία της A2 κατηγορίας έχει επαναφέρει στο προσκήνιο τις μοτοσυκλέτες μικρομεσαίου κυβισμού. Από την μεριά της και η διαρκής οικονομική ύφεση έχει αναγκάσει αρκετούς πεπειραμένους αναβάτες να ψάξουν προς αυτή την κατηγορία, αναζητώντας μία μοτοσυκλέτα που τα κάνει όλα, χωρίς υψηλά κόστη απόκτησης, χρήσης και συντήρησης.

Suzuki – Επιστροφή στα 500 κυβικά μέσω Κίνας

Τώρα, μία φωτογραφία που κυκλοφόρησε, βάζει ξανά την Suzuki στον χάρτη, μέσω του συνεταίρου της Haojue, για την κινεζική και όχι μόνο αγορά. Στην εν λόγω φωτογραφία βλέπουμε τέσσερα μοντέλα, τα οποία αφορούν τις τέσσερις βασικές κατηγορίες. Έτσι λοιπόν, έχουμε το adventure DL 500, το οποίο ακολουθεί τα V-STROM 800/DE, το streetfighter DR500 στα βήματα του GSX-8S, το supersport GSX500R που είναι ίδιο με το ολοκαίνουργιο GSX-8R και το cruiser TR500, που φέρει έντονα σχεδιαστικά στοιχεία από το Eliminator 500 της Kawasaki. Όπως αναφέρουν οι Κινέζοι, οι οποίοι γνωρίζουν καλύτερα από εμάς τη Haojue, στην περίπτωση που έχουν στα χέρια τους τον συγκεκριμένο κινητήρα, εκείνος θα είναι αρκετά συντηρητικός όσον αφορά την απόδοση.

Η Haojue Holdings Company Ltd., όπως είναι το πλήρες όνομά της, ξεκίνησε να δραστηριοποιείται στην κατασκευή μοτοσυκλετών το 1992. Δέκα χρόνια αργότερα, το 2002, η Haojue σύνηψε συνεργασία με την ιαπωνική Suzuki, για την δημιουργία μοτοσυκλετών, παπιών και σκούτερ και την πώλησή τους για τις ιδιαίτερες αγορές της Ασίας. Αν ρίξετε μία ματιά στο site της εταιρείας θα δείτε ότι τα μοντέλα της δεν ξεπερνούν τα 300 κυβικά, ενώ τα περισσότερα μοιάζουν σχεδιαστικά με τα μεγαλύτερου κυβισμού Suzuki που έχουμε εδώ. Όσον αφορά τα σκούτερ, πολλά από αυτά των 125 κυβικών μας φέρνουν έντονα στο μυαλό τα νέα Avenis 125 και Burgman Street 125EX που κυκλοφορούν στην χώρα μας. Ακόμα και κάποιες κωδικές ονομασίες ταιριάζουν (ας πούμε το DL 160 και τα DR 160S και DR 300).

Suzuki – Επιστροφή στα 500 κυβικά μέσω Κίνας

Οι πληροφορίες που υπάρχουν μέχρι στιγμής θέλουν τη Haojue να χρησιμοποιεί έναν δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, ο οποίος εξωτερικά θυμίζει πολύ αυτόν των 471 κυβικών που χρησιμοποιεί η Honda για τα δικά της μοντέλα στην κατηγορία. Γνωρίζουμε ότι γενικότερα οι Κινέζοι κατασκευαστές χρησιμοποιούν σχέδια κινητήρων -κυρίως παλαιότερης τεχνολογίας- που μάλιστα τους τα πουλάνε οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι και Ιάπωνες κατασκευαστές. Ορισμένοι βέβαια, όπως έχουμε δει κατά καιρούς δεν έχουν κανένα πρόβλημα να αντιγράψουν μέχρι και την τελευταία βίδα ενός ιαπωνικού ή ευρωπαϊκού μοντέλου, χωρίς να έχουν πάρει καμία άδεια για να το κάνουν. Εδώ βέβαια, υπάρχει από πίσω το εργοστάσιο του Hamamatsu.

Η Suzuki ξέρει να φτιάχνει κινητήρες και μάλιστα πολύ καλά, έχοντας καταφέρει να έχει ένα από τα καλύτερα συστήματα ψεκασμού εκεί έξω, ανεξαρτήτως κατηγορίας κυβισμού και τιμής. Γι’ αυτό και είναι μάλλον απίθανο να χρησιμοποιήσει κινητήρα κάποιου άλλου κατασκευαστή και μάλιστα Ιάπωνα! Αναμφίβολα, όμως η επιστροφή της Suzuki στα 500 κυβικά με έναν δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα και με μία ολοκληρωμένη γκάμα που περιλαμβάνει ένα μοντέλο για κάθε βασική κατηγορία, θα αυξήσει ακόμα περισσότερο τον ανταγωνισμό. Και αυξημένος ανταγωνισμός σημαίνει μόνο ένα πράγμα για εμάς, τους καταναλωτές, και αυτό είναι καλύτερες μοτοσυκλέτες.

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»