Suzuki Hayabusa: Βάζουμε τέλος σε όλες τις φήμες! Πότε έρχεται & πώς θα είναι!

Πιο ρεαλστικά σενάρια
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/1/2019

Η είδηση για νέα Suzuki Hayabusa αποτελεί σίγουρη λύση ώστε να δημιουργήσεις θέμα από εκεί που δεν υπάρχει: Πετάς την λέξη “turbo” κι ένα «ίσως», κι έχεις ήδη μαγνητίσει τον κόσμο. Τελευταία βρήκαν άλλο τρόπο, λένε πως σταμάτησε η παραγωγή της, όταν ξεκάθαρα δεν ισχύει κάτι τέτοιο! Βάζουμε τέλος σε όλα τα σενάρια κι όλες τις φήμες, παλιές και νέες που σίγουρα θα βγαίνουν από εδώ και πέρα, μέχρι να το ξαναδούμε στις Εκθέσεις.
Ήρθαν στο φως σχέδια πατεντών που δημοσιεύουν οι Ισπανοί, εξαιτίας μιας διευκρίνισης που ζητήθηκε στην Suzuki και με αυτή την αφορμή προχωρούμε και στην αποκάλυψη για το χρονοδιάγραμμα παραγωγής, το οποίο, ναι, φυσικά και είναι μακρινό!

Θα μπορούσε να μην έχει δημιουργηθεί αυτό το κενό, αλλά είναι γεγονός πως η Suzuki έχει πέσει σε χειμέρια νάρκη καθώς η γκάμα των μοντέλων αντί να πλυθαίνει σε αριθμούς, παραμένει στάσιμη. Υππάρχει σοβαρή κι εύγλωτη δικαιολογία, καθώς μεγάλο ρόλο σε αυτή την στασιμότητα έχει διαδραματήσει το πλάνο της Suzuki για κατασκευή ενός νέου εργοστασίου στην Hamamatsu, που έχει ήδη ξεκινήσει. Πρόκειται για μία νέα εγκατάσταση έκτασης 40 στρεμμάτων με στόχο να επιταχύνει τις διαδικασίες παραγωγής, πληρώντας έτσι τις κατάλληλες τεχνολογικές προϋποθέσεις ώστε να επιστρέψει δυναμικά στον ανταγωνισμό. Πέρσι στην INTERMOT και έπειτα στην EICMA μας έδειξε το νέο Katana, χωρίς όμως η παρουσία της να διαθέτει ποικιλία μοντέλων, παρόλο που προσπάθησε να την κάνει να φανεί πλουσιότερη ονομάζοντας νέα, όλα τα μοντέλα με απλές αλλαγές στην εμφάνιση. Πρακτικά αυτό μπορεί να το πει μονάχα για το Katana, αν κι αυτό στην πράξη είναι ένα καμουφλαρισμένο GSX-S.

Τέλος η Hayabusa στην Ευρώπη από 31 Δεκεμβρίου - Συνεχίζεται η παραγωγή της για τις υπόλοιπες αγορές

Για την Suzuki η Hayabusa είναι μία μοτοσυκλέτα για γρήγορα ταξίδια και διασκέδαση, που σημαίνει πως δεν απολαμβάνει την ίδια προτεραιότητα που θα είχε ένα πιο μαζικό μοντέλο για καθημερινή χρήση. Σε κάθε περίπτωση όμως έχει μία αναγνωρισμένα τεράστια απήχηση σε όλο τον κόσμο, κι έτσι ουδέποτε η Suzuki δεν έχει σκεφτεί να την αποσύρει από την παραγωγή, όπως έσπευσαν να δημοσιεύσουν πολλοί άλλοι, πριν λίγο καιρό! Στην πραγματικότητα απλά σταμάτησε η εισαγωγή της στην Ευρώπη αφού πλέον δεν πληροί τις προδιαγραφές Euro4 και διατίθεται σε άλλες αγορές, όπως η αμερικάνικη αλλά και η Ινδική, εκεί όπου η Suzuki διατηρεί και αποκλειστικό εργοστάσιο για την αχανή αυτή χώρα, ώστε να καλύψει την ζήτηση αλλά και να γλιτώσει την πρόσθετη φορολογία από το τελωνείο.

Δίνοντας τροφή για να γράψουν ακόμη ένα σενάριο για το Hayabusa, η Suzuki φανέρωσε κάποιες από τις πατέντες για το “γεράκι” που αφορούν το σύστημα εξαγωγής του. Απ’ ότι φαίνεται ο διάδοχος του Hayabusa διατηρεί την παράδοση που έχει το μοντέλο να είναι εξοπλισμένο με δύο τελικά, όμως αυτή τη φορά εντοπίζονται αρκετές και ουσιαστικές διαφορές. Αρχικά ο κεντρικός καταλύτης έχει επανασχεδιαστεί, μεγαλώνοντας σε μέγεθος ενώ οι σωλήνες που καταλήγουν στα τελικά της εξάτμισης αρχίζουν από διαφορετικό σημείο με αποτέλεσμα να είναι ασύμμετροι, κάτι που υποδηλώνει πως στο εσωτερικό του καταλύτη πιθανότατα να έχουν σχεδιαστεί διαφορετικά “μονοπάτια” για την έλευση των καυσαερίων. Ακόμη, οι σωλήνες έχουν διαφορετική διάμετρο με τον δεξί να είναι μεγαλύτερος ενώ είναι εφοδιασμένος και με μια βαλβίδα μεταβολής της ταχύτητας των καυσαερίων. Ο αριστερός είναι αφενός μεν μικρότερης διαμέτρου αλλά αφετέρου έχει μεγαλύτερο μήκος καθώς εκφύεται νωρίτερα απ’ τον καταλύτη σε αντίθεση με τον δεξί που εκφύεται απ’ τη γωνία του.

Το νέο σύστημα εξαγωγής που παρουσιάζει η Suzuki στις πατέντες αφενός μεν αποσκοπεί στην εναρμόνιση του μοντέλου με τις προδιαγραφές Euro5 αλλά αφετέρου δίνει τη δυνατότητα να υπάρχουν διαφορετικές αποδόσεις μέσω της βαλβίδας. Η εικασία ενισχύεται τόσο απ’ τη διαφορετική διάμετρο που έχουν οι σωλήνες όσο και απ’ το διαφορετικό μήκους τους. Ο ρόλος της βαλβίδας στην προκείμενη περίπτωση, εκτός απ’ τον να ελέγχει την ροή των καυσαερίων –άλλα και να μειώνει την ένταση του ήχου- ενδεχομένως να μπορεί να δεχτεί μια ακόμη λειτουργία, την κατάργηση του ενός τελικού με αποτέλεσμα από 4 σε 2 να γίνεται 4 σε 1 ώστε να επιτυγχάνονται πάντα οι επιθυμητές επιδόσεις βάσει των συνθηκών.

 

Οκτώβριο 2020 έναρξη παραγωγής με την εμπορική της πορεία να αρχίζει Ιανουάριο του 2021!

Υπάρχει η θεωρεία πως η ύπαρξη της βαλβίδας ενδεχομένως να υποδηλώνει πως ο κινητήρας θα αλλάξει και το Hayabusa θα αποκτήσει μεταβλητό χρονισμό των βαλβίδων, όμως αυτό δεν πρόκειται να συμβεί.

Η νέα Hayabusa δεν θα έχει μεγάλες αλλαγές στον κινητήρα, πέρα από όσες είναι απαραίτητες για περνά τις νέες αυστηρότερες προδιαγραφές. Ούτε turbo, ούτε μεταβλητό χρονισμό, τίποτα από όλα αυτά. Θα δούμε μία πρώτη της εικόνα στην επόμενη EICMA, ωστόσο μπαίνει στην παραγωγή σε δύο χρόνια, τον Οκτώβριο του 2020 και αρχίζει την εμπορική της πορεία από αρχές του 2021! Η ολοκλήρωση του νέου εργοστασίου της Suzuki θα ολοκληρωθεί το 2023, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει πως στις νέες γραμμές παραγωγής θα μεταφερθούν όλα τα μοντέλα. Απεναντίας, υπάρχει περίπτωση η Hayabusa να μείνει σε αυτό που είναι τώρα. Μέχρι τότε ποιος ξέρει πόσες ακόμη θεωρείες θα ακούσουμε, ή πόσες φωτογραφείες Photoshop θα δούμε. Να θυμάστε όμως τις παραπάνω ημερομηνίες, όπως και το γεγονός πως το νέο μοντέλο δεν θα διαφέρει από το προηγούμενο, παρά ελάχιστα στην εμφάνιση, ώστε να υπάρχει ο απαιρέτητος διαχωρισμός από το προηγούμενο μοντέλο, όπως και η ανανέωση. Ενώ στον κινητήρα θα διαφέρει μονάχα σε ότι έχει να κάνει με τις νέες προδιαγραφές.

Ετικέτες

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες