Τέλος η Hayabusa στην Ευρώπη από 31 Δεκεμβρίου

Συνεχίζεται η παραγωγή της για τις υπόλοιπες αγορές
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/12/2018

Ελπίζαμε πως η Suzuki θα έκανε κάτι φέτος και δεν θα ζούσαμε την στιγμή που θα σταματούσαν οι πωλήσεις της θρυλικής Hayabusa στην Ευρώπη. Κι όταν λέμε κάτι, δεν εννοούμε το νέο μοντέλο που όλο γράφουν πως έρχεται και ποτέ δεν είναι εδώ, αλλά πως η Suzuki θα έκανε τις απαραίτητες αλλαγές στον κινητήρα για να περάσει τις προδιαγραφές. Σε περίπτωση που εκεί στην Suzuki ήξεραν λίγο καλύτερα τι θέλουν να κάνουν, η εφαρμογή των προδιαγραφών Euro4 τους παρείχε την ευκαιρία να παρουσιάσουν τον αντικαταστάτη του σημερινού μοντέλου μέσα σε διάστημα δύο ετών. Όμως η ιαπωνική εταιρεία φαίνεται πως δεν θα αποτρέψει το μοιραίο… Οι πληροφορίες που μας ερχόντουσαν όλο αυτό το διάστημα από την Ιαπωνία μέσω του περιοδικού Young Machine και μας έταζαν από υπερτοφοδοτούμενους έως και εξακύλινδρους κινητήρες δεν βγήκαν αληθινοί.

η συγκεκριμένη φωτογράφια κάνει τον γύρο του διαδικτύου από τον Απρίλιο του 2017 ως "νάτο έρχεται" - Πρώτη φορά που είπαμε μην της δίνετε σημασία ήταν εδώ: Suzuki Hayabusa Turbo - Οι νεότερες ευχές

Τουλάχιστον λοιπόν οι πληροφορίες των Ιαπώνων για νέο μοντέλο, δεν έχουν βγει αληθινές μέχρι τώρα, παρόλο που οι οπαδοί της Hayabusa δεν χορταίνουν να ακολουθούν την μία είδηση πίσω από την άλλη, που τους λέει να περιμένουν και να ελπίζουν πως θα μάθουν τα ευχάριστα νέα για την παρουσίαση του καινούριου μοντέλου μέσα στο 2019. Η αλήθεια όμως είναι πως αυτή η κατηγορία υπερμοτοσυκλετών, που έχει μοναδικό σκοπό να ταξιδεύει με 250-280km/h για ολόκληρες ημέρες στις εθνικές οδούς, έχει σταματήσει να προκαλεί το ενδιαφέρον του αγοραστικού κοινού. Η Honda έχει παρατήσει εντελώς την ιδέα ενός καινούριου Blackbird εδώ και μια δεκαετία και έχει αφήσει το πολυτελές, αλλά βαρύ και αργό VFR 1200F, να αργοπεθαίνει. Η μοναδική εταιρεία που πραγματικά έχει τέτοιου είδους μοτοσυκλέτες και τις εξελίσσει διαρκώς είναι η Kawasaki, με μια ολόκληρη οικογένεια από υπερτροφοδοτούμενα H2, H2R και H2SX και τιμές που ξεκινούν από τα 21.890€. Αν οι πωλήσεις αυτών των μοτοσυκλετών της Kawasaki δείξουν ανοδική πορεία, ίσως τότε να δούμε την Suzuki να βγάζει από το συρτάρι τα σχέδια του καινούριου Hayabusa. Διότι τα σχέδια υπάρχουν και όταν είχαμε πάει στην έκθεση του Τόκυο το 2015, μας είχαν δείξει εκείνο το πρωτότυπο από αφρολέξ. Όμως το πρόβλημα με τους Ιάπωνες πλέον, είναι ο δισταγμός τους να πάρουν δύσκολες αποφάσεις.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι διάλογοι που είχαμε προσωπικά στην έκθεση του Τόκυο με τους ανθρώπους της Kawasaki και της Suzuki. Τότε -αν θυμάστε- από την μια μεριά η Kawasaki είχε ήδη στην παραγωγή τον τετρακύλινδρο κινητήρα των 1000 κυβικών με υπερσυμπιεστή του Η2/H2R, μαζί με ένα πρωτότυπο 600 κυβικών και μόλις μερικά μέτρα πιο κάτω, η Suzuki είχε τον πρωτότυπο δικύλινδρο Turbo των 700 κυβικών. Ρωτάμε λοιπόν τους ανθρώπους της Kawasaki πότε θα βγάλουν σε παραγωγή τον μικρό υπερτοφοδοτούμενο κινητήρα τους. Η απάντηση ήταν πως θα περίμεναν να δουν τι θα κάνει η Suzuki. Μετά ρωτήσαμε τους ανθρώπους της Suzuki πότε θα βγάλουν την νέα Hayabusa Turbo και η απάντηση ήταν φυσικά πως περίμεναν να δουν πότε η Kawasaki θα αντικαθιστούσε το ZZR 1400 με την H2SX (τότε υπήρχε μόνο η H2R). Αντιλαμβάνεστε το πρόβλημα, από την στιγμή που οι συζητήσεις αυτές δεν γινόντουσαν με κάποιον περαστικό από το περίπτερο, αλλά με τα μεγαλύτερα στελέχη των Ιαπωνικών εταιριών, παρουσία μεταφραστή καθώς γνωρίζουν αγγλικά αλλά δεν θέλουν να μιλήσουν όταν αισθάνονται πως δεν είναι στο ίδιο επίπεδο με τον συνομιλητή τους... Πάντα ήταν έτσι οι Ιάπωνες, πάντα το λέγαμε στο MOTO πως όσο κοιτούν τι κάνουν οι άλλοι δεν εξελίσσονται, και καθώς κοιτιούνται ανά μεταξύ τους, μένουν και πίσω.

Με την Kawasaki να έχει ανοίξει όλα της τα χαρτιά πάνω στο τραπέζι, η Suzuki δεν έχει πλέον άλλη δικαιολογία. Οι αντιπρόσωποι της Γερμανίας πιέζουν με όλη τους τη δύναμη, όμως πλέον η ευρωπαϊκή αγορά είναι σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στις αγορές της Ασίας και η άλλοτε ισχυρή φωνή των Ευρωπαίων μοτοσυκλετιστών ακούγεται σαν ψίθυρος στα αυτιά των ιαπωνικών εργοστασίων, μπροστά στην χάβρα που δημιουργούν τα δισεκατομμυρίων παπιά και scooter των ασιατών. Βέβαια η Ινδία έχει ισχυρή μοτοσυκλετιστική παράδοση και πριν ένα χρόνο, η Suzuki ξεκίνησε τη συναρμολόγηση των Hayabusa στην Ινδία… Μάλιστα, αυτή είναι λοιπόν η πορεία της αυτή την στιγμή, να γίνεται μία από τις ταχύτερες μοτοσυκλέτες που μπορεί ο Ινδός να αγοράσει -πιο εύκολα από πριν- και καθώς είναι ήδη η μεγαλύτερη αγορά του κόσμου, όσο μικρό κι αν είναι το ποσοστό εκείνων που έχουν να πληρώσουν το τίμημα, μέσα σε 20 εκατομμύρια πωλήσεις, δεν παύει να είναι συνολικά ένα τεράστιο νούμερο.  

Από την στιγμή λοιπόν που η εταιρία πουλά ήδη Hayabusa και μάλιστα περισσότερες από ποτέ, γιατί να μπουν στην διαδικασία να χρεωθούν ένα κόστος εξέλιξης ώστε να εναρμονιστούν με τους Euro5; Και μάλιστα σε μία τέτοια κατηγορία, που αντιμετωπίζεται με θεωρίες καφετέριας, και η απάντηση στο τέλος θα είναι «ναι αλλά η Kawasaki έχει περισσότερα άλογα». Και για να απαντήσει τότε στην μοτοσυκλέτα με την καλύτερη υπετροφοδότηση που έχει βγει σε παραγωγή, θα πρέπει να επενδύσει πολύ, φτάνοντας στο τέλος να χωρίσει ένα σύνολο πωλήσεων που από μόνη της συγκεντρώνει στην Ινδία και με το παραπάνω…

Δεν σταματά λοιπόν η παραγωγή της Hayabusa για όλους, και σίγουρα δεν θα δούμε κάτι νεότερο σε αυτή την κατηγορία -για εμάς στην Ευρώπη- να βγαίνει στην παραγωγή πριν το 2020… αν έρθει ποτέ!

Ετικέτες

Η FIM ρίχνει στον κατασκευαστή την ευθύνη που ο Bulega δανείστηκε αγωνιστικό κράνος

Η FIM ρίχνει την ευθύνη σε κατασκευαστές που άργησαν να προβούν στη σχετική διαδικασία για τα αγωνιστικά κράνη
FIM racing homologation label
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/2/2026

Ο εναρμονισμός με τις νέες αγωνιστικές προδιαγραφές FRHPhe-02 δεν εξελίχθηκε εντελώς ομαλά και το γεγονός απέκτησε δημοσιότητα κατά τον πρώτο αγώνα του Motul WSBK 2026 στο Phillip Island, όπου ο Nicolo Bulega αγωνίστηκε με δανεικό κράνος και όχι με το επίσημο ΚΥΤ που θα φορά την υπόλοιπη χρονιά.

Όπως προέκυψε, το πρόβλημα εντοπίζεται στη διαδικασία πιστοποίησης των κρανών κατά τις νέες προδιαγραφές FRHPhe-02, καθώς υπάρχει μόνο ένα εργαστήριο στον κόσμο - στην Ισπανία συγκεκριμένα - εξουσιοδοτημένο να διεξάγει τα κατάλληλα τεστ και να δώσει την ομολογκασιόν. Η FIM, με τη σειρά της, βλέποντας τα σχετικά δημοσιεύματα ανά τον κόσμο προβαίνει τώρα σε επίσημη ανακοίνωση προκειμένου να διαλευκάνει το τοπίο.

Ξεκινώντας, η διεθνής Ομοσπονδία υπερασπίζεται το γεγονός ότι υπάρχει μόνο ένα εγκεκριμένο εργαστήριο για τη δουλειά αυτή, καθώς θεωρεί πως είναι ο μοναδικός τρόπος να εγγυηθεί την απόλυτη αξιοπιστία της διαδικασίας.

Στη συνέχεια υπενθυμίζει πως οι νέες προδιαγραφές δεν είναι και τόσο “νέες” για τους κατασκευαστές, καθώς έχουν θεσπιστεί από το 2022 και όλοι οι κατασκευαστές κρανών είχαν συμφωνήσει πως το 2026 θα είναι ο χρόνος εφαρμογής τους.

Ως παράδειγμα η FIM αναφέρει τις Arai, LS2 και 6D που είχαν σπεύσει να αποκτήσουν τη νέα ομολογκασιόν πολύ έγκαιρα, το 2022, 2023 και 2024 αντιστοίχως.

Συνεχίζει εξηγώντας πως οι περισσότεροι κατασκευαστές κατέθεσαν τα κράνη τους για πιστοποίηση τον Σεπτέμβριο του 2025, αλλά κάποιοι εξ αυτών ζήτησαν να γίνουν πρώτα ιδιωτικά τεστ πριν το επίσημο. Ο λόγος, όπως αποδείχθηκε, ήταν πως κάποιοι επιχείρησαν να περάσουν παλαιότερα μοντέλα κρανών τους από τη δοκιμή, στην οποία φυσικά απέτυχαν καθώς οι νέες προδιαγραφές της FIM υπερβαίνουν κατά πολύ αυτές που εξασφαλίζουν πιστοποιήσεις όπως οι εμπορικές ECE 22.06, Snell M2020 και JIS T8133, αλλά και η προηγούμενη αγωνιστική ομολογκασιόν FRHPhe-01.

Αυτό σήμαινε πως οι συγκεκριμένοι κατασκευαστές θα έπρεπε να κατασκευάσουν νέα κράνη για να πάρουν το σφραγίδα FRHPhe-02, αφού τα πολύ αυστηρότερα τεστ του τελευταίου κανονισμού περιλαμβάνουν νέες δοκιμασίες και μεγαλύτερες καταπονήσεις από πριν.

Η διαδικασία πιστοποίησης είναι από μόνη της εξαιρετικά χρονοβόρα, καθώς πρέπει να περάσουν όλες τις δοκιμές και ελέγχους τέσσερα κράνη από κάθε μοντέλο και δη σε όλα τα μεγέθη κελύφους.

Αν κάποιο από αυτά αποτύχει σε ένα τεστ, αυτό σημαίνει πίσω στο εργοστάσιο, νέα κατασκευή και επιστροφή εκ νέου για δοκιμές μέχρι να ικανοποιηθούν οι προδιαγραφές της FIM. Αυτή είναι μια ανελαστική διαδικασία που δεν μπορεί να επισπευστεί και η εμπειρία έδειξε πως συχνά δεν ήταν εύκολο ούτε καν να βρεθεί ο κατάλληλος χρόνος για να κλειστεί το τεστ από το ισπανικό εργαστήριο.

Μάλιστα η FIM αναφέρει παράδειγμα κατασκευαστή (που δεν ονοματίζεται) ο οποίος αιτήθηκε τεστ για κράνος μόλις τον Ιανουάριο του 2026! Αναφέρει επίσης άλλο παράδειγμα κατασκευαστή, επίσης ανώνυμου, για τον οποίο χρειάστηκε να επαναληφθεί επτά φορές η διαδικασία μέχρις ότου το συγκεκριμένο κράνος να αποκτήσει το πολυπόθητο ταμπελάκι της κεντρικής φωτογραφίας στο λουράκι του.

Κατά τη FIM οι νέες αγωνιστικές προδιαγραφές FRHPhe-02 θεσπίστηκαν για να εγγυηθούν τη βέλτιστη δυνατή προστασία των αναβατών, με δοκιμές που εξετάζουν ένα σωρό τρομακτικά σενάρια και υποβάλλουν τα κράνη σε εξαιρετικά απαιτητικές δοκιμασίες.

Και, όπως φαίνεται από τη διευκρίνηση αυτή της FIM, τα όσα κυκλοφόρησαν το προηγούμενο διάστημα σχετικά με τις καθυστερήσεις στην ομολογκασιόν των αγωνιστικών κρανών δεν ήταν ανακριβή μεν, αλλά ούτε και όλη η αλήθεια. Γνωρίζοντας δε τώρα πως η μετάβαση στις FRHPhe-02 είχε κανονιστεί από το 2022 με σύμφωνους όλους τους κατασκευαστές - ως ισχυρίζεται η FIM - μάλλον δικαιώνουν τη διεθνή Ομοσπονδία, ακόμη κι αν το ένα και μοναδικό εργαστήριο όντως φαντάζει λίγο για να καλύψει δεκάδες κατασκευαστές με πολλά μοντέλα κρανών που απευθύνονται τόσο σε ασφάλτινους όσο και χωμάτινους αγώνες.