Τέλος η Hayabusa στην Ευρώπη από 31 Δεκεμβρίου

Συνεχίζεται η παραγωγή της για τις υπόλοιπες αγορές
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/12/2018

Ελπίζαμε πως η Suzuki θα έκανε κάτι φέτος και δεν θα ζούσαμε την στιγμή που θα σταματούσαν οι πωλήσεις της θρυλικής Hayabusa στην Ευρώπη. Κι όταν λέμε κάτι, δεν εννοούμε το νέο μοντέλο που όλο γράφουν πως έρχεται και ποτέ δεν είναι εδώ, αλλά πως η Suzuki θα έκανε τις απαραίτητες αλλαγές στον κινητήρα για να περάσει τις προδιαγραφές. Σε περίπτωση που εκεί στην Suzuki ήξεραν λίγο καλύτερα τι θέλουν να κάνουν, η εφαρμογή των προδιαγραφών Euro4 τους παρείχε την ευκαιρία να παρουσιάσουν τον αντικαταστάτη του σημερινού μοντέλου μέσα σε διάστημα δύο ετών. Όμως η ιαπωνική εταιρεία φαίνεται πως δεν θα αποτρέψει το μοιραίο… Οι πληροφορίες που μας ερχόντουσαν όλο αυτό το διάστημα από την Ιαπωνία μέσω του περιοδικού Young Machine και μας έταζαν από υπερτοφοδοτούμενους έως και εξακύλινδρους κινητήρες δεν βγήκαν αληθινοί.

η συγκεκριμένη φωτογράφια κάνει τον γύρο του διαδικτύου από τον Απρίλιο του 2017 ως "νάτο έρχεται" - Πρώτη φορά που είπαμε μην της δίνετε σημασία ήταν εδώ: Suzuki Hayabusa Turbo - Οι νεότερες ευχές

Τουλάχιστον λοιπόν οι πληροφορίες των Ιαπώνων για νέο μοντέλο, δεν έχουν βγει αληθινές μέχρι τώρα, παρόλο που οι οπαδοί της Hayabusa δεν χορταίνουν να ακολουθούν την μία είδηση πίσω από την άλλη, που τους λέει να περιμένουν και να ελπίζουν πως θα μάθουν τα ευχάριστα νέα για την παρουσίαση του καινούριου μοντέλου μέσα στο 2019. Η αλήθεια όμως είναι πως αυτή η κατηγορία υπερμοτοσυκλετών, που έχει μοναδικό σκοπό να ταξιδεύει με 250-280km/h για ολόκληρες ημέρες στις εθνικές οδούς, έχει σταματήσει να προκαλεί το ενδιαφέρον του αγοραστικού κοινού. Η Honda έχει παρατήσει εντελώς την ιδέα ενός καινούριου Blackbird εδώ και μια δεκαετία και έχει αφήσει το πολυτελές, αλλά βαρύ και αργό VFR 1200F, να αργοπεθαίνει. Η μοναδική εταιρεία που πραγματικά έχει τέτοιου είδους μοτοσυκλέτες και τις εξελίσσει διαρκώς είναι η Kawasaki, με μια ολόκληρη οικογένεια από υπερτροφοδοτούμενα H2, H2R και H2SX και τιμές που ξεκινούν από τα 21.890€. Αν οι πωλήσεις αυτών των μοτοσυκλετών της Kawasaki δείξουν ανοδική πορεία, ίσως τότε να δούμε την Suzuki να βγάζει από το συρτάρι τα σχέδια του καινούριου Hayabusa. Διότι τα σχέδια υπάρχουν και όταν είχαμε πάει στην έκθεση του Τόκυο το 2015, μας είχαν δείξει εκείνο το πρωτότυπο από αφρολέξ. Όμως το πρόβλημα με τους Ιάπωνες πλέον, είναι ο δισταγμός τους να πάρουν δύσκολες αποφάσεις.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι διάλογοι που είχαμε προσωπικά στην έκθεση του Τόκυο με τους ανθρώπους της Kawasaki και της Suzuki. Τότε -αν θυμάστε- από την μια μεριά η Kawasaki είχε ήδη στην παραγωγή τον τετρακύλινδρο κινητήρα των 1000 κυβικών με υπερσυμπιεστή του Η2/H2R, μαζί με ένα πρωτότυπο 600 κυβικών και μόλις μερικά μέτρα πιο κάτω, η Suzuki είχε τον πρωτότυπο δικύλινδρο Turbo των 700 κυβικών. Ρωτάμε λοιπόν τους ανθρώπους της Kawasaki πότε θα βγάλουν σε παραγωγή τον μικρό υπερτοφοδοτούμενο κινητήρα τους. Η απάντηση ήταν πως θα περίμεναν να δουν τι θα κάνει η Suzuki. Μετά ρωτήσαμε τους ανθρώπους της Suzuki πότε θα βγάλουν την νέα Hayabusa Turbo και η απάντηση ήταν φυσικά πως περίμεναν να δουν πότε η Kawasaki θα αντικαθιστούσε το ZZR 1400 με την H2SX (τότε υπήρχε μόνο η H2R). Αντιλαμβάνεστε το πρόβλημα, από την στιγμή που οι συζητήσεις αυτές δεν γινόντουσαν με κάποιον περαστικό από το περίπτερο, αλλά με τα μεγαλύτερα στελέχη των Ιαπωνικών εταιριών, παρουσία μεταφραστή καθώς γνωρίζουν αγγλικά αλλά δεν θέλουν να μιλήσουν όταν αισθάνονται πως δεν είναι στο ίδιο επίπεδο με τον συνομιλητή τους... Πάντα ήταν έτσι οι Ιάπωνες, πάντα το λέγαμε στο MOTO πως όσο κοιτούν τι κάνουν οι άλλοι δεν εξελίσσονται, και καθώς κοιτιούνται ανά μεταξύ τους, μένουν και πίσω.

Με την Kawasaki να έχει ανοίξει όλα της τα χαρτιά πάνω στο τραπέζι, η Suzuki δεν έχει πλέον άλλη δικαιολογία. Οι αντιπρόσωποι της Γερμανίας πιέζουν με όλη τους τη δύναμη, όμως πλέον η ευρωπαϊκή αγορά είναι σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στις αγορές της Ασίας και η άλλοτε ισχυρή φωνή των Ευρωπαίων μοτοσυκλετιστών ακούγεται σαν ψίθυρος στα αυτιά των ιαπωνικών εργοστασίων, μπροστά στην χάβρα που δημιουργούν τα δισεκατομμυρίων παπιά και scooter των ασιατών. Βέβαια η Ινδία έχει ισχυρή μοτοσυκλετιστική παράδοση και πριν ένα χρόνο, η Suzuki ξεκίνησε τη συναρμολόγηση των Hayabusa στην Ινδία… Μάλιστα, αυτή είναι λοιπόν η πορεία της αυτή την στιγμή, να γίνεται μία από τις ταχύτερες μοτοσυκλέτες που μπορεί ο Ινδός να αγοράσει -πιο εύκολα από πριν- και καθώς είναι ήδη η μεγαλύτερη αγορά του κόσμου, όσο μικρό κι αν είναι το ποσοστό εκείνων που έχουν να πληρώσουν το τίμημα, μέσα σε 20 εκατομμύρια πωλήσεις, δεν παύει να είναι συνολικά ένα τεράστιο νούμερο.  

Από την στιγμή λοιπόν που η εταιρία πουλά ήδη Hayabusa και μάλιστα περισσότερες από ποτέ, γιατί να μπουν στην διαδικασία να χρεωθούν ένα κόστος εξέλιξης ώστε να εναρμονιστούν με τους Euro5; Και μάλιστα σε μία τέτοια κατηγορία, που αντιμετωπίζεται με θεωρίες καφετέριας, και η απάντηση στο τέλος θα είναι «ναι αλλά η Kawasaki έχει περισσότερα άλογα». Και για να απαντήσει τότε στην μοτοσυκλέτα με την καλύτερη υπετροφοδότηση που έχει βγει σε παραγωγή, θα πρέπει να επενδύσει πολύ, φτάνοντας στο τέλος να χωρίσει ένα σύνολο πωλήσεων που από μόνη της συγκεντρώνει στην Ινδία και με το παραπάνω…

Δεν σταματά λοιπόν η παραγωγή της Hayabusa για όλους, και σίγουρα δεν θα δούμε κάτι νεότερο σε αυτή την κατηγορία -για εμάς στην Ευρώπη- να βγαίνει στην παραγωγή πριν το 2020… αν έρθει ποτέ!

Ετικέτες

KOVE Λευκορωσία / Ουκρανία – Κωνσταντίνος Μητσάκης και 800X Pro επιστρέφουν μετά από 7.500 απροβλημάτιστα χιλιόμετρα

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης με μια Kove 800X Pro της Γκοργκόλης ΑΕ ταξίδεψε ως την πολύπαθη Ουκρανία, διασχίζοντας 10 ευρωπαϊκές χώρες: Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Πολωνία, Λευκορωσία, Λιθουανία, Ουκρανία, Ρουμανία και Βουλγαρία.
kove 800x pro
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

2/6/2026

Το ταξίδι αυτό μέτρησε περίπου 7.500 χιλιόμετρα χωρίς να υπολογίζουμε σε αυτά όσα μεσολαβούν από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα ως την Αθήνα, τελικό προορισμό του οδοιπορικού.

Η KOVE 800X PRO συνεχίζει απροβλημάτιστα τη διαδρομή της προς την Αθήνα, ολοκληρώνοντας ένα ιδιαίτερα απαιτητικό ταξίδι μεγάλων αποστάσεων, ή για την ακρίβεια ένα ακόμη μετά το KOVE SILK ROAD του Κωνσταντίνου Μητσάκη και το δικό μας MEGA TEST.

Kove 800X Pro

Για τον Μητσάκη το τελευταίο σκέλος της επιστροφής περιλάμβανε τη διάσχιση της Ρουμανίας, σε διαδρομές που είχε ξανακάνει και στο παρελθόν, όπως μας περιγράφει ο ίδιος:

Το πρώτο δειλό φως της ημέρας με βρήκε στο τιμόνι της KOVE 800X PRO να ταξιδεύω στους δρόμους της βορειοανατολικής Ρουμανίας. Πίσω μου άφηνα τη νύχτα και χιλιόμετρα πιο πίσω τη θαλπωρή της πόλης Suceava, όπου και διανυκτέρευσα μετά το πέρασμα των ουκρανικών συνόρων. Το οδοιπορικό KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 διαδραματιζόταν πλέον στην 9η κατά σειρά χώρα, η οποία μού αποκαλυπτόταν σταδιακά μέσα από την πρωινή καταχνιά.

Δείτε εδώ το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη προς Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO

“Με κατεύθυνση την πρωτεύουσα Βουκουρέστι (460 χλμ. νότια), ένα στενό ασφάλτινο χαλί είχε επωμιστεί την πορεία μου μέσα σ’ ένα χαμηλό ανάγλυφο με απέραντες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Χιλιόμετρα δεντροστοιχιών οριοθετούσαν την πορεία του οδικού άξονα, ενώ η γαλήνη του επίπεδου τοπίου, η σαφήνεια των χρωμάτων της φύσης και η αγροτική καθημερινότητα των ντόπιων με καλωσόριζαν σ’ έναν τόπο ‘ακατέργαστο’, όπου κάθε γωνιά, χωριό ή κωμόπολη μού πρόσφεραν μια συναρπαστική αίσθηση ανακάλυψης.

“Σύντομη ήταν η παρουσία μου στο ηλιόλουστο Βουκουρέστι. Παλιά μου γνώριμη από προηγούμενες εξορμήσεις στα Βαλκάνια, η ρουμανική πρωτεύουσα μού διηγήθηκε ένα μικρό μόλις κομμάτι από την πολυτάραχη ιστορική της διαδρομή, με ‘αφηγητές’ την Αψίδα του Θριάμβου, τη νεοκλασική αίθουσα συναυλιών Romanian Athenaeum, το –σοβιετικής αρχιτεκτονικής– Σπίτι Ελευθερίας του Τύπου και τα πλακόστρωτα σοκάκια της παλιάς πόλης.”

Kove 800X Pro

Απέμενε μια χώρα ανάμεσα στον ταξιδευτή με την Kove 800X Pro και τα σύνορα της Ελλάδα, η Βουλγαρία που από φέτος έχει αφήσει στο παρελθόν τα Λεβ καθώς εντάχθηκε στη ζώνη του Ευρώ, παρόλα αυτά διατηρεί ακόμη αρκετά φτηνότερη βενζίνη απ’ ότι η Ελλάδα, όπως διαπίστωσε ιδίοις όμασι ο ταξιδευτής:

Και μετά, Βουλγαρία! Μόλις 65 χλμ. νότια του Βουκουρεστίου, οδηγώντας πάνω στην επιβλητική μεταλλική γέφυρα του Δούναβη, αναβάτης και μοτοσυκλέτα εισβάλλαμε ειρηνικά στην τελευταία χώρα του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026. Το κοντέρ της απροβλημάτιστης KOVE 800X PRO είχε αγγίξει –από την αρχή του ταξιδιού– τα 7.000 χλμ., αριθμός που μέσα στις επόμενες δυο μέρες θα αυξανόταν κατά 480 ακόμα (βουλγαρικά) χιλιόμετρα. 

“Ξεκάθαρα διεκπεραιωτική διαδικασία ήταν η οδική αποστολή μου εντός της βουλγαρικής επικράτειας. Με την KOVE 800X PRO να κυλά τους τροχούς της στη διαδρομή Ruse–Sofia–Kulata, δεν υπήρχε πλέον ο χρόνος (αλλά ούτε και η διάθεση) να αναλωθώ σε επιπρόσθετες ταξιδιωτικές αναζητήσεις ή περιηγήσεις. Παρακάμπτοντας περιφερειακά την πρωτεύουσα Σόφια, η πόλη Sandanski (γενέτειρα του θρυλικού Σπάρτακου της αρχαιότητας) επιλέχθηκε για τη μοναδική διανυκτέρευσή μου στη Βουλγαρία – εκεί πραγματοποίησα και τον τελευταίο ανεφοδιασμό με φτηνά καύσιμα (1,50 Euro/lt).”

Kove 800X Pro

Πατώντας πλέον σε ελληνικό έδαφος, το τελευταίο κομμάτι της επιστροφής ήταν μια διαδικαστική απόσταση, μια ευκαιρία να θυμηθεί πόσο ευχάριστα και απροβλημάτιστα τον έχει ταξιδέψει αυτή η Kove 800X Pro, αλλά και μια αφορμή να αναλογιστεί τους κινδύνους που εγκυμονούσε ένα ταξίδι σε εμπόλεμη ζώνη.

Προμαχώνας–Θεσσαλονίκη–Αθήνα. Το ταξίδι είχε μπει στην τελική ευθεία και οι τίτλοι τέλους δεν θα αργούσαν να πέσουν. Την τελευταία μέρα μου on the road, καθισμένος σ’ ένα υπαίθριο καφέ της διαδρομής, απολάμβανα με χαλαρή διάθεση μια παγωμένη μπύρα ατενίζοντας την αειθαλή KOVE 800X PRO. Η ταξιδιωτική περιπέτεια KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 είχε σχεδόν ολοκληρωθεί και η επιστροφή στη βάση μου ήταν πλέον θέμα ωρών. Κορεσμένος από το πλήθος των πρωτόγνωρων εικόνων και εμπειριών του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, προσπαθούσα να προσδώσω έναν χαρακτηρισμό στην απόφασή μου να ταξιδέψω με μια μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας. Τόλμη, θράσος, αποφασιστικότητα ή μήπως ηλιθιότητα; Τι ήταν εκείνο που μ’ έσπρωξε ν’ αψηφήσω τη φωνή της λογικής και να επιχειρήσω ένα τόσο ριψοκίνδυνο εγχείρημα; Η πρόκληση του άγνωστου ή μήπως η γοητεία του κινδύνου;

“Τελικά, όσο κι αν κοίταξα μέσα μου βαθιά, πειστική απάντηση δεν κατάφερα να δώσω. Παρά τα εξήντα καλοκαίρια που μετρώ, στη ζωή μου υπάρχει ακόμα αρκετός χώρος για περιπέτεια. Με πυξίδα το πάθος της εξερεύνησης και την λαχτάρα της ανακάλυψης, οι διαδρομές της δίτροχης ζωής μου συνεχίζονται με μόνιμη συντροφιά τις υπαρξιακές ανησυχίες μου, τα επιτακτικά κελεύσματα της ψυχής, την ‘περιφρόνηση’ του κινδύνου και την μοναξιά της πίσω σέλας. Πάμε γι’ άλλα…”