Triumph Street Triple S: Νέα έκδοση με μικρότερο κινητήρα

Διαθέσιμο και σε Α2 έκδοση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/1/2020

Το Street Triple της Triumph κυκλοφόρησε στην αγορά το 2007 και έκτοτε άλλαξε τα δεδομένα της κατηγορίας των γυμνών μοτοσυκλετών μεσαίου κυβισμού. Είχε τον τρικύλινδρο κινητήρα των 675cc, ενώ, το 2017, παρουσιάστηκε η τρίτη γενιά των Street Triple σε τρεις εκδόσεις, με τον νέο τρικύλινδρο κινητήρα χωρητικότητας 765cc, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε ως βάση για τους κινητήρες της Moto2.

Τώρα, η Triumph παρουσίασε μια νέα έκδοση του Street Triple, την S, η οποία όμως πέρα απ’ την εμφάνιση έχει πάρα πολλές διαφορές με τα υπόλοιπα Street Triple. Η μεγαλύτερη διαφορά από τις υπόλοιπες εκδόσεις είναι πως η Triumph εξόπλισε την S με έναν τρικύλινδρο κινητήρα μεν, αλλά μικρότερης χωρητικότητας με 660cc. Παρά τα λιγότερα κυβικά, οι επιδόσεις του παραμένουν εντυπωσιακές με την ιπποδύναμη να φτάνει τα 95,2 άλογα στις 11.250 στροφές, ενώ σε συνδυασμό με το “στεγνό” βάρος των 168 κιλών (είναι δύο κιλά βαρύτερη απ’ την RS) που ανακοινώνει η εταιρεία, δημιουργείται μια πολύ ενδιαφέρουσα αναλογία κιλών ανά ίππο. Η ροπή αγγίζει τα 6,7 κιλά και κορυφώνεται στις 9.250 στροφές, ενώ το ρεζερβουάρ είναι χωρητικότητας 17,4lt οπότε το πραγματικό βάρος θα βρίσκεται κοντά στα 190 κιλά γεμάτο.

Η Triumph προσφέρει την Street Triple S και σε έκδοση Α2 με την ιπποδύναμη να περιορίζεται στους 47,6 ίππους στις 9.000rpm και την ροπή να είναι ελαφρώς μικρότερη, στα 6,1 χιλιογραμμόμετρα, με τη μέγιστη τιμή της να επιτυγχάνεται χαμηλότερα στις 5.250 στροφές. Το πιο ενδιαφέρον είναι πως η Triumph ανακοινώνει πως όσοι αγοράσουν την έκδοση Α2 θα έχουν τη δυνατότητα να την “ανοίξουν” σε ένα εξουσιοδοτημένο συνεργείο όταν θα αποκτήσουν δίπλωμα Α κι έτσι ένας αρχάριος αναβάτης μπορεί να τη κρατήσει για αρκετό καιρό, μέχρι να ζητήσει μια μοτοσυκλέτα με καλύτερες επιδόσεις. Παρόμοια τακτική ακολουθούν και άλλες εταιρείες διαθέτοντας διάφορα μοντέλα τους και σε έκδοση Α2, όπως η Yamaha με το MT-07 και η Kawasaki με το Z900, με τη διαφορά πως δεν υπάρχει η δυνατότητα να τα “ανοίξουν”.

Το άρθρο συνοδεύεται από πλούσιο φωτογραφικό gallery

Επίσης, υπάρχουν αρκετές διαφορές και στην θέση οδήγησης, με το ύψος της σέλας να είναι μικρότερο από αυτό της RS κατά 15mm φτάνοντας τα 810 χιλιοστά, στοιχείο που μπορεί να βοηθήσει τους αρχάριους αναβάτες, προσφέροντας ένα πιο σταθερό πάτημα. Αντίστοιχα και το πλάτος του τιμονιού είναι μικρότερο (κατά 10mm) στα 765mm. Η γεωμετρία του Street Triple S παραμένει γρήγορη με την κάστερ να φτάνει τις 24,3 μοίρες, σε αντίθεση με την ακραία γεωμετρία του RS που έχει κάστερ 23,9ο, ενώ διαθέτει μεγαλύτερο μεταξόνιο κατά 5mm φτάνοντας τα 1410mm.

Στον τομέα των φρένων, έχουμε δύο πλευστούς δίσκους 310mm μπροστά που συνεργάζονται με τις διπίστονες δαγκάνες της Nissin, οι οποίες δεν είναι ακτινικά τοποθετημένες όπως οι M50 της Brembo που διαθέτει η έκδοση RS. Οι δύο εκδόσεις (S και RS) έχουν έναν δίσκο 220mm με δαγκάνα ενός εμβόλου της Brembo, ενώ το ABS είναι απενεργοποιήσιμο πίσω. Οι αναρτήσεις της S είναι πιο… “φτωχές”, με το πιρούνι της Showa (με διάμετρο 41mm και διαδρομή 110mm) να μην έχει ρυθμίσεις, ενώ το αμορτισέρ (με διαδρομή 124mm) είναι της ίδιας εταιρείας και ρυθμίζεται μόνο ως προς την προφόρτιση.

Τα ελαστικά πρώτης τοποθέτησης είναι τα Diablo Rosso III της Pirelli, τα οποία ενισχύουν το σπορ DNA της Street Triple S με διαστάσεις 120/70-17 και 180/55-17 για πίσω. Με βάση τα λεγόμενα της Triumph, οι χυτές ζάντες αλουμινίου που διαθέτει το Street Triple S είναι οι πιο ελαφριές στην κατηγορία και αν αυτό αληθεύει τότε περιμένουμε να στρίβει με την σκέψη, χάρη στο χαμηλό μη αναρτώμενο βάρος και το μικρότερο γυροσκοπικό φαινόμενο που θα δημιουργείται.

Τα όργανα δεν αποτελούνται από την TFT οθόνη που έχει η RS, αλλά από μια LCD με αναλογικό στροφόμετρο. H Street Triple S διαθέτει δύο riding modes (Road και Rain), που προσαρμόζουν την απόκριση του ηλεκτρονικά ελεγχόμενου γκαζιού και την ευαισθησία του traction control. Ακόμη, διαθέτει LED προβολείς και η σχεδίαση ακολουθεί τα πρότυπα της RS. Το Street Triple S δεν θα μπορούσε να μην συνοδεύεται και από μια πλούσια γκάμα αυθεντικών αξεσουάρ με πάνω από 60 διαφορετικά εξαρτήματα, καθώς είναι μια τακτική που ακολουθεί εδώ και καιρό η Triumph. Το ενδιαφέρον να επικεντρώνεται στο quickshifter με up/down λειτουργία, την εξάτμιση της Arrow, τα LED φλας, τη ζελατίνα και πολλά άλλα.

To Street Triple S μπορεί να μην εντυπωσιάζει όταν το συγκρίνεις με το RS, όμως η Triumph φαίνεται να έχει μελετήσει αρκετά τις ανάγκες αγοράς. Προσφέρει μια μοτοσυκλέτα με την οποία οι νέοι αναβάτες θα μπορέσουν να ωριμάσουν μαζί της όσο έχουν δίπλωμα Α2, ενώ αργότερα “ξεκλειδώνοντάς” την προσφέρει αρκετή δύναμη καλύπτοντας τις απαιτήσεις του ιδιοκτήτη της για κάτι δυνατότερο. Η τιμή του νέου μοντέλου δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη, όμως το Street Triple S υπάρχει στην ιστοσελίδα της ελληνικής αντιπροσωπείας, οπότε αναμένεται να ανακοινωθεί μέσα το αμέσως επόμενο διάστημα.

Honda: Νέοι χρωματισμοί για τα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125

Συντηρητική ανανέωση από την Honda για τα τρία μικρά της μοντέλα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/1/2026

Η Honda προχωρά μόνο σε χρωματική ανανέωση για το 2026 όσον αφορά τα μικρά και εμβληματικά της μοντέλα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125.

Το ST125 Dax εκτός των Pearl Horizon White και Candy Energy Orange, θα διατίθεται πλέον και στον χρωματισμό Pearl Shining Black. Το Monkey 125 θα είναι πλέον διαθέσιμο σε τρεις νέους χρωματισμούς: Το Powder Black Metallic πάνω σε πλαίσιο Mat Gun Powder Black Metallic, το Knight Silver Metallic που συνδυάζεται με Millennium Red, ενώ το Pearl Himalayas White συνδυάζεται με Banana Yellow. Τέλος, το Super Cub C125 θα διατίθεται τη νέα χρονιά σε χρωματισμό Premium Silver Metallic και Pearl Sugarcane Beige.

Με την ευκαιρία της ανανέωσης των χρωμάτων των τριών μοντέλων, ας δούμε και μερικά ιστορικά στοιχεία γι’ αυτά:

Monkey

Monkey

Το Monkey εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Z100 το 1961, ένα μοντέλο ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε ιαπωνικά λούνα παρκ, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα Super Cub C50 3,1kW OHV 49 κυβικών

Το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής για εξαγωγή κατασκευάστηκε από μόλις πέντε ανθρώπους, οι οποίοι μπορούσαν να παράγουν 20 μονάδες την ημέρα - η γραμμή παραγωγής του ήταν μόλις 7 μέτρα σε μήκος.

Το μοντέλο τρίτης γενιάς που έκανε το ντεμπούτο του το 1974 έγινε το πρότυπο για το σύγχρονη Monkey: ο σχεδιασμός του πλαισίου παρέμεινε αμετάβλητος για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Το 2018, το Monkey υποβλήθηκε στην μεγαλύτερη αναβάθμιση μέχρι σήμερα. Ο εμβληματικός κινητήρας 50 κυβικών αναβαθμίστηκε σε 125 κυβικά, το στυλ ανανεώθηκε και οι προδιαγραφές εκσυγχρονίστηκαν.

Dax

Dax

Το ST125 Dax ξεκίνησε τη ζωή της το 1969 ως ST50 Dax, κατασκευασμένο για εξαγωγή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και βασισμένο στον ίδιο κινητήρα Super Cub C50 με το Monkey.

Το ST50 ήταν μια παραλλαγή του Monkey Z50M του 1967 – ένα δίκυκλο “ψυχαγωγικού χαρακτήρα” για την Αμερική και την Ευρώπη, σχεδιασμένο να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση, διατηρώντας όμως το πνεύμα του Monkey.

 

Το Dax πήρε το όνομά της από το Dachshund, ή Sausage Dog, χάρη στο μακρύ και χαμηλό του προφίλ – κατασκευασμένο με βάση το πλαίσιο σε σχήμα Τ.

Το Nauty Dax Honda CY50 του 1973 ήταν μια ενισχυμένη έκδοση του Dax, η οποία ήταν εξοπλισμένη με φαρδύτερα ελαστικά.

Super Cub

Super Cub

Σε συνεχή παραγωγή από το 1958, το Super Cub είναι το πιο μηχανοκίνητο όχημα όλων των εποχών με τις περισσότερες παραγόμενες μονάδες

Το αρχικό Super Cub δεν σχεδιάστηκε αλλά σμιλεύτηκε ως μοντέλο από πηλό, βασισμένο στις ιδέες και το όραμα του ίδιου του Soichiro Honda.

Από την εισαγωγή του το 1958, το Super Cub έχει χρησιμοποιήσει μόνο τετράχρονο κινητήρα.

Το Super Cub έχει κατασκευαστεί σε 16 εργοστάσια σε 15 διαφορετικές χώρες και έχει πωληθεί σε 160 διαφορετικές χώρες.

Το Ιαπωνικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας απένειμε στο Super Cub την καταχώριση τρισδιάστατου εμπορικού σήματος το 2014, αναγνωρίζοντας το σχήμα και το σχεδιασμό του ως εμβληματικό προϊόν της Honda και καθιστώντας το πρώτο όχημα που πέτυχε κάτι τέτοιο.