Ducati Panigale V2 2020 – EICMA: Για την απόλαυση της οδήγησης

Η τελευταία ιταλική V2 superbike
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

23/10/2019

Από το 2003 οι Ducatisti περίμεναν με λαχτάρα να δουν μια V4 MotoGP replica στην παραγωγή. H Ducati ανταποκρίθηκε με την σπάνια Desmocedici RR, όμως η πιο προσιτή και ευρείας παραγωγής Panigale V4, ήταν εκείνη που άλλαξε τη ροή της ιστορίας. Κάπως έτσι, φτάσαμε σήμερα να υπάρχει μόνο ένα μοντέλο σε ολόκληρη τη γκάμα της Ducati που να έχει τον θρυλικό V2 Desmo κινητήρα, που κράτησε στη ζωή την ιταλική εταιρεία στα δύσκολα χρόνια και της χάρισε τα περισσότερα παγκόσμια πρωταθλήματα. Βέβαια υπάρχει λόγος γι΄αυτό και δεν είναι άλλος από την ακόρεστη δίψα του κόσμου για εντυπωσιακούς αριθμούς.

Η νέα Panigale V2 δεν σπάει το φράγμα των 200+ ίππων όπως κάνει κάθε superbike στις μέρες μας, ούτε είναι φτηνή σαν τα supersport. Δύσκολα μπορείς να την εντάξεις σε μια κατηγορία για να κάνεις συγκρίσεις και να την αξιολογήσεις. Οπότε είναι εύκολο να την περιθωριοποιήσεις και εδώ που τα λέμε, αυτό έχουν κάνει οι περισσότεροι. Όμως όποιος έχει οδηγήσει την Panigale 959, ξέρει πως η γλυκιά δύναμη του ιταλικού V2 των 155 ίππων και το βάρος των μόλις 176 κιλών (χωρίς υγρά) είναι ένας συνδυασμός που προσφέρει τεράστια οδηγηκή απόλαυση. Πάνω σε αυτόν τον κινητήρα Superquadro βασίζεται και το νέο Panigale V2 που έρχεται να αντικαταστήσει το Panigale 959.

Τώρα όμως είναι προδιαγραφών Euro 5, χάρη στη νέα εξάτμιση με τους δύο καταλύτες και τα νέα καπάκια στις κεφαλές που μειώνουν τους μηχανικούς θορύβους. Την ίδια στιγμή η ιπποδύναμη του κινητήρα παρέμεινε στους 155 ίππους, με τη βοήθεια του νέου ψεκασμού που έχει δύο μπεκ σε κάθε αυλό και νέο σχήμα αυλών εισαγωγής. Τα ηλεκτρονικά βασίζονται πλέον στις δυνατότητες της IMU 6 κατευθύνσεων, οπότε έχουμε το νέο λογισμικό EVO για το traction control, το ρυθμιζόμενο engine brake, το νέο Up/Down Quick shifter και το ABS έγινε πλέον cornering ABS. Τα μονόχρωμα όργανα του 959 αντικαταστάθηκαν από μια έγχρωμη οθόνη TFT 4,3”, τα οποία έχουν τη δυνατότητα σύνδεσης πολυμέσων και συστήματος τηλεμετρίας GPS.

Το φαίρινγκ είναι τώρα κατ’ εικόνα και ομοίωση του Panigale V4 (του προηγούμενου μοντέλου και όχι του 2020 που άλλαξε) και η σέλα είναι πιο αφράτη και άνετη, διότι η Ducati θέλει να δώσει διπλό χαρακτήρα σε αυτή τη μοτοσυκλέτα. Ουσιαστικά την τοποθετεί ανάμεσα στην Supersport και την Panigale V4, αποτελώντας τη γέφυρα στη γκάμα των σπορ μοντέλων της. Το μονόμπρατσο ψαλίδι ολοκληρώνει την εξωτερική εικόνα ανανέωσης.

 

 

EICMA: Italjet Roadster 400 2026 - Το πιο ξεχωριστό scooter της έκθεσης

Steam-punk μετάλλαξη που συνδυάζει κλασικές γραμμές με ακραίο design
Italjet Roadster 400
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/11/2025

Μετά την σειρά των τριών Dragster 125, 200 και 300 κ.εκ, και μετά το extreme Dragster 700 Twin το οποίο οδηγήσαμε με ολόσωμη φόρμα στην πίστα της Imola (!), μια παρουσίαση που δημοσιεύτηκε στο τεύχος 671, η Italjet παρουσιάζει το Roadster 400, ένα μοντέλο που ισορροπεί μεταξύ ρετρό αισθητικής και ακραίου design.

Το Roadster 400 είναι ένα πραγματικά ξεχωριστό δικύκλο που παρότι είναι εμφανές ότι μοιράζεται DNA με τα υπόλοιπα της εταιρείας, καταφέρνει να ενσωματώσει και σειρά ρετρό στοιχείων σε scooter που μόνο ως μοναδικό μπορεί να περιγραφεί.

Italjet Roadster 400

Την ιδιαίτερη αυτή, σχεδόν steampunk αισθητική συμπληρώνει η χρωματική επιλογή με την αντίθεση του κομψού μαύρου ματ, με στοιχεία που τονίζονται από την χρυσή βαφή, ενώ παρουσιάστηκε και σε έναν ακόμη χρωματισμό με βάση το ασημί και κόκκινες λεπτομέρειες.

Italjet Roadster 400

Ο σχεδιασμός του αποτίει φόρο τιμής στις σιλουέτες του παρελθόντος παντρεύοντας τις με δυναμικές γραμμές. Τα καμπυλωτά πλαϊνά πάνελ που θυμίζουν εισαγωγές στροβιλοκινητήρων έχουν και πρακτική χρησιμότητα κατευθύνοντας την ροή του ψυχρού εισερχόμενου αέρα προς τις επιφάνειες των ψυγείων που εδράζουν εντός των πλαστικών, διακριτικά κρυμμένα.

Italjet Roadster 400

Στο Roadster 400 εμφανίζεται και το σύστημα DLAS (Dynamic Linkage Articulated Steering), μια εξέλιξη του χαρακτηριστικού συστήματος κατεύθυνσης της Italjet με το μονό εμπρός ψαλίδι που προσφέρει πέρα από ακρίβεια και μια ισχυρή σχεδιαστική ταυτότητα. Οι δύο δαγκάνες της Nissin εμπρός συνδέονται σε σειρά με τα υπόλοιπα τμήματα της ανάρτησης μπερδεύοντας και εντυπωσιάζοντας, με κάποια να θυμίζουν έντονα μπιέλες.

Italjet Roadster 400

Το πλαίσιο χωροδικτύωμα αφήνει εκτεθειμένο σε κοινή θέα το ρεζερβουάρ καυσίμου όπως είναι άλλωστε και τα δύο μονά, ρυθμιζόμενα αμορτισέρ της Ohlins εμπρός και πίσω, με την τοποθέτηση του τελευταίου να προβληματίζει, καθώς βρίσκεται ανάμεσα στα δύο τελικά της Akrapovic, εγείροντας ανησυχίες για το πώς αυτό επηρεάζει την λειτουργία του.

Italjet Roadster 400

Τα μεγάλα πίσω πλαϊνά πάνελ καταλήγουν σε μια αιχμηρή ουρά και φέρουν τα διαγώνια φωτιστικά σώματα σε κάθε πλευρά και το σήμα “Roadster” σε καλλιγραφική γραμματοσειρά. Ανάμεσα τους και πίσω από την σέλα του συνεπιβάτη ξεπροβάλει η πίσω ανάρτηση με τα τελικά, πάνω από το πίσω φτερό.

Italjet Roadster 400

Χωρίς ακόμα να είναι γνωστά τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά του και το που τοποθετείται τιμολογιακά, είναι ένα scooter που κερδίζει τα βλέμματα εξ αρχής, αν και αναρωτιόμαστε για το πόσες λεπτομέρειες θα αναγκαστεί να αλλάξει πάνω του η Italjet όταν το βγάλει σε παραγωγή.

Χρήστος Κοφίτης

Χωρίς να υπονοούμε κάτι, έχει ενδιαφέρον να δούμε (φωτό άνω) ένα σκίτσο του Έλληνα σχεδιαστή Χρήστου Κοφίτη, σκίτσο που είχε γίνει πριν μερικές δεκαετίες, για ένα ακραίο scooter που θυμίζει ΠΟΛΥ το Roadster. Μπράβο στην Italjet για το θάρρος που έχει να βγάζει στην παραγωγή ακραία αντισυμβατικά σχέδια, δίχως να νοιάζεται για το αν αυτά θα είναι ευρέως αποδεκτά ή ακόμα και... λογικά.

Ετικέτες