Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP Ισπανία: Νίκη Bezzecchi με δυνατή εμφάνιση Fernandez

Με ημέρα τραγωδία αποχαιρετά την σεζόν ο Bagnaia
MotoGP Ισπανία: Νίκη Bezzecchi με δυνατή εμφάνιση Fernandez
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/11/2025

Επεισοδιακή η εκκίνηση καθώς ο Morbidelli καρφώθηκε πάνω στον Aleix Espargaro την ώρα που έπαιρναν θέσεις για την εκκίνηση. Ο Espargaro μπορεί να σταμάτησε με ένα μικρό endo όπως κάνουν σχεδόν όλοι οι αναβάτες ζεσταίνοντας το εμπρός ελαστικό λίγο ακόμη πριν την εκκίνηση, σε καμία περίπτωση όμως δεν ήταν αυτός ο λόγος που ο Morbidelli χτύπησε πάνω στην Honda καθώς είχε αφαιρεθεί και δεν κοιτούσε που ακριβώς πήγαινε. Άφησε ένα κομμάτι από το φαίρινγκ του επάνω στην μοτοσυκλέτα του Aleix που ευτυχώς δεν τον επηρέασε περισσότερο και σηκώνοντας την μοτοσυκλέτα πήρε εκκίνηση από την γραμμή των pit αλλά όχι για πολύ, καθώς είχε σπάσει το μικρό δάχτυλο και έτσι αποχαιρέτησε την σεζόν με ένα μικρό κάταγμα για το χειμερινό διάλειμμα χάνοντας και την προπόνηση, την πρώτη για το 2026.

Στην εκκίνηση ο Bezzecchi ξεκίνησε δυναμικά χωρίς να αφήσει σήμερα περιθώριο με τον Alex Marquez να παίρνει την δεύτερη θέση και τον Di Giannantonio να παλεύει με τον Acosta αλλά να στρίβει τελικά τρίτος.

Στην τέταρτη στροφή ο Zarco κάνει μία βουτιά στα φρένα, αψυχολόγητη όπως πολλές φορές βέβαια έχει κάνει στο παρελθόν, δεν χτυπά τον Quartararo αλλά βγάζει εκτός πίστας τον Bagnaia ο οποίος καταλήγει στο χαλίκι και πέφτει μόλις στουμπώνει το εμπρός ελαστικό τερματίζοντας τον τελευταίο αγώνα χωρίς να βγάλει τον πρώτο γύρο και έχοντας σημειώσει μία σειρά από εγκαταλείψεις σε μία καταστροφική σεζόν. Είναι, φυσικά, περίλυπος και δεν βγάζει ούτε το κράνος μέχρι να φτάσει στο box. Αυτά συμβαίνουν συνέχεια βέβαια στις πίσω θέσεις, σε όλη την σεζόν, αλλά δεν απασχολούν τον θεατή όταν συμβαίνουν σε αναβάτες εκτός δεκάδας ή με πολλές πτώσεις, αν πέσει ο Rins ή, κλασσικά ο Mir, είναι μία τυπική ημέρα. Όμως ο πρώην πρωταθλητής και εργοστασιακός της Ducati να βρίσκεται στις πίσω θέσεις και να έχει την ίδια μοίρα, χτυπά διαφορετικά.

Στο μεταξύ για το χθεσινό φιάσκο με τους εργοστασιακούς της Honda δόθηκε ποινή σήμερα, όπως κερδίζει και ποινή μακρύτερου γύρου ο Zarco για την πτώση του Bagnaia.

Αντίστοιχα εκτελεί την διπλή δική του, χρωστούμενη, ο Martin μέσα στους πρώτους πέντε γύρους καταλήγοντας τελευταίος.

Το σημαντικότερο είναι όμως πως μέχρι να τελειώσει ο πρώτος γύρος ο Fernandez έχει περάσει τον Acosta, χθεσινό φαβορί, ενώ ο Alex Marquez δεν είναι στην πίσω ρόδα του Bezzecchi, όπως θα περίμενε κανείς.

Στον τρίτο γύρο ο Fernandez κάνει ένα μικρό θαύμα για το νεαρό της ηλικίας και το γεγονός πως προέρχεται από τραυματισμό και περνά τον Di Giannantonio!

Ο Acosta περνά στον επόμενο, τέταρτο γύρο τον Di Giannantonio κάτι που επιτρέπει στον Fernandez να ξεχωρίσει.

Σταθερά μπροστά ο Bezzecchi σε μικρή απόσταση αλλά όχι να μπορεί να απειλήσει άμεσα ο Alex Marquez και πίσω τους ο Fernandez που έχει ξεκολλήσει από τους KTM-Ducati και αρχίζει να μαζεύει την διαφορά.

Στον 7ο γύρο ο Ai Ogura πέφτει στην τελευταία του για την πρώτη του σεζόν πτώση, την ίδια ώρα που ο Fernandez εντυπωσιάζει καθώς ο ρυθμός του είναι σταθερά γρήγορος, δεν ήταν απλά μία αναλαμπή των πρώτων γύρων!

Θέαμα από προσπεράσεις υπάρχει στις πίσω θέσεις μετά την 5άδα όπου ξανά και σήμερα έχουμε αναμέτρηση με ελαφριά -αυτή τη φορά- επαφή Miller και Aldeguer και τον Marini να ακολουθεί.

Κορυφαία στιγμή στον 110 γύρο, ο Fernandez κάνει ένα φανταστικό και καθαρό προσπέρασμα στον Alex Marquez και ακόμη πιο εντυπωσιακά, ανοίγει και αμέσως την διαφορά τους.

Είναι φανερό πως οι συνθήκες σήμερα και το σκληρό ελαστικό δεν βοηθούν τον Alex Marquez να βρει εκείνο που είχε εχθές, τον καλύτερο ρυθμό από όλους. Σε αντίθεση με τις Aprilia που είναι από εκείνη την στιγμή άπιαστες.

Ωστόσο ο Fernandez δεν θα σταματήσει εκεί, 5 γύρους πριν το τέλος αρχίζει να φαίνεται πως θα μπορούσε να νικήσει και τον Bezzecchi και ευτυχώς κρατιέται συγκεντρωμένος και δεν κάνει το λάθος για να μην χάσει αυτό που ακέρια κέρδισε, την δεύτερη θέση του βάθρου.

Μέχρι τότε όμως έχουμε την τελευταία θέση του βάθρου που μέχρι τα μισά του αγώνα εξακολουθεί να είναι στα χέρια του Alex Marquez.

Στον 16ο γύρο ο Martin εγκαταλείπει χωρίς να θέλει να πιέσει άλλο τον εαυτό του ενώ το κενό των δύο πρώτων ολοένα και μειώνεται και του τρίτου ολοένα και αυξάνεται.

Στον 17ο γύρο ο Acosta έχει πιάσει τον Alex Marquez και ο Di Giannantonio είναι σε μικρή απόσταση αλλά γυρνά λίγο καλύτερα από τους δύο μπροστά. Δεν μπορεί να περάσει κατευθείαν ο Acosta και κάνει και ένα μικρό λάθος αφήνοντας τον Di Giannantonio να φτάσει ακόμη πιο κοντά.

Τελικά στον 20 γύρο είναι που καταφέρνει ο Acosta να περάσει εμπρός και δεν θα αργήσει και ο Di Giannantonio να περάσει τον Alex Marquez που ξεκάθαρα δεν είναι εκείνος που ήταν και εχθές.

Αυτή την στιγμή έχουν 2,5 δευτερόλεπτα διαφορά με τον Aldeguer, να το σημειώσουμε αυτό.

Έναν γύρο μετά ο Di Giannantonio περνά και αυτός μπροστά και αρχίζει να καταδιώκει τον Acosta που κρατά την τρίτη θέση του βάθρου, προς μεγάλη χαρά του αφεντικού της KTM που παρακολουθεί από το Box.

Τέσσερις γύρους πριν το τέλος ο Quartararo σημειώνει πτώση από χαμένη πρόσφυση εμπρός, ευτυχώς χωρίς τραυματισμό.

Τρεις γύρους πριν το τέλος ο Di Giannantonio είναι πλέον βέβαιο πως θα περάσει τον Acosta από στιγμή σε στιγμή, κάτι που τελικά έρχεται στην 4η στροφή του προτελευταίου γύρου. O Acosta προσπαθεί αλλά δεν έχει απάντηση.

Στην τελευταία στροφή ο Aldeguer περνά και αυτός τον Alex Marquez κλείνοντας εκείνος την πεντάδα με τον Alex να τον συγχαίρει λίγα μέτρα αργότερα, μόλις σταμάτησαν μετά την καρό σημαία που κρατούσε ο Lorenzo.

Μία δυνατή σεζόν στην οποία τα αδέρφια Marquez κυριάρχησαν απόλυτα και μόνο στο τέλος της έχοντας κάνει το απόλυτο 1-2, έχοντας γράψει ιστορία κόντρα σε κάθε έναν που έλεγε πως ο Marc είχε ξοφλήσει και πως ο Alex δεν έχει την στόφα, άφησαν, κυριολεκτικά άφησαν, κάποιον άλλο να κερδίσει.

Η Aprilia ευτυχώς είχε τον Bezzecchi φέτος και μπόρεσε να έχει ορισμένες δικές της πρωτιές, ατομικές, που διαφορετικά μετά τον τραυματισμό του Martin είχε παύσει να ελπίζει πως θα δει.

Οι δοκιμές που ξεκινούν για την σεζόν 2026 θα δώσουν και το έναυσμα για την έναρξη του χειμερινού διαλλείματος καθώς και την πρώτη εικόνα για την επόμενη, μεταβατική και για πολλούς πειραματική σεζόν που θα ξεκινήσει την Άνοιξη

 

ΘΕΣΗ

ΒΑΘΜΟΙ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

1

25

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

40:52.458

2

20

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+0.686

3

16

 

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46Racing Team

+3.765

4

13

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+4.749

5

11

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+8.048

6

10

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+8.166

7

9

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+12.644

8

8

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+14.582

9

7

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+15.497

10

6

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+17.460

11

5

88M. Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+19.304

12

4

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+21.286

13

3

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+22.079

14

2

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+23.255

15

1

11N. Bulega

Ducati Lenovo Team

+26.144

16

 

7A. Fernandez

Yamaha Factory Racing Team

+36.854

17

 

35S. Chantra

IDEMITSU Honda LCR

+39.136

Πτώσεις/Εγκαταλείψεις

   

41A. Espargaro

Honda HRC Test Team

25 Laps

   

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

23 Laps

   

20F. Quartararo

Monster Energy YamahTeam

23 Laps

   

1J. Martin

Aprilia Racing

15 Laps

   

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

6 Laps

   

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1 Laps

Δεν έκανε ένα γύρο

   

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team