Cal Crutchlow: "Πήγαινα κόντρα στα "ρομποτάκια" των MotoGP"!

Δηλώσεις Crutchlow στον απόηχο της παραμονής της LCR στα MotoGP ως το 2026
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/1/2021

Η LCR προστέθηκε κι αυτή στην λίστα των ομάδων που επέκτειναν την συμφωνία τους για παραμονή στα MotoGP ως το 2026, μετά τις ΚΤΜ και Ducati. Ο πρώην αναβάτης αγώνων, Lucio Cecchinelli, ξεκίνησε την ομάδα το 1996 "με δύο μηχανικούς και ένα βαν", όπως λέει χαρακτηριστικά, και μετά από εννέα χρόνια στην κατηγορία των 125, μεταπήδησε στα 250cc το 2002, ενώ από το 2006 βρίσκεται στα MotoGP πάντα με την υποστήριξη της Honda.

Ανάμεσα στις επιτυχίες της συμπεριλαμβάνονται 85 τερματισμοί στο βάθρο και 24 νίκες σε όλες τις κατηγορίες, τρεις εκ των οποίων έγιναν στα MotoGP με αναβάτη τον Cal Crutchlow.

Ο Βρετανός αναβάτης όμως αποτελεί πλέον παρελθόν για την LCR, καθώς αναλαμβάνει από φέτος τον ρόλο του αναβάτη εξέλιξης για την εργοστασιακή ομάδα της Yamaha. Ο Crutchlow ήταν ένας από τους λίγους ανθρώπους στα paddock των GP που δεν μάσαγε τα λόγια του, έχοντας μάλιστα επικριθεί πολλές φορές για την αφοπλιστική ειλικρίνεια των απόψεών του, αποτελώντας τον φόβο και τον τρόμο των PR!

Ο ίδιος, αν και αντιλαμβάνεται ότι πολλές φορές βρέθηκε "μπλεγμένος" εξαιτίας των δηλώσεών του, ενώ θεωρήθηκε ως υπερόπτης από πολλούς στο χώρο, θεωρεί ότι ανέκαθεν είχε μια στενή και ειλικρινή επαφή με τον κόσμο έξω από τα paddock. Όπως δήλωσε σε μια συνέντευξή του που θα ταράξει σίγουρα τα νερά των MotoGP, "Στο κάτω-κάτω, δεν είμαι διαφορετικός από τον υπόλοιπο κόσμο, ενώ πολλοί αναβάτες θεωρούν τους εαυτούς τους υπεράνω από άλλους, γιατί απολαμβάνουν κάποια προνόμια."

Θέλοντας να στείλει ένα μήνυμα σε όσους προσπαθούν να βάλουν σε καλούπια τις προσωπικότητες των αναβατών για να συμπλέουν με την εταιρική εικόνα των εργοστασίων, ο Crutchlow πιστεύει ακράδαντα ότι το να λες τα πράγματα με το όνομά τους έτσι όπως τα αισθάνεσαι, ανταμείβει όχι μόνο τον ίδιο αλλά και τους χορηγούς του. "Λέω όσα λέω γιατί αυτά είναι που πιστεύω", εξηγεί. "Το αν είναι σωστό ή λάθος που τα λέω, αυτό δεν το ξέρω! Δεν πρόκειται όμως να πω ψέματα για κάτι, θα πω την αλήθεια έτσι όπως τη νιώθω. Αυτός είναι ο λόγος που είχα πάντα καλή σχέση με τον Τύπο, έστω και να με έριξαν στα σκ@τ@ μερικές φορές. Στο τέλος της ημέρας όμως, θεωρώ ότι οι άνθρωποι με σέβονταν γιατί είμαι διαφορετικός".

Η συνέχεια των δηλώσεών του είναι πραγματικά πιο έντονη, καθώς όπως λέει "διαφέρω από τα "ρομποτάκια" που αντανακλούν την εταιρική εικόνα και δίνουν τις εταιρικές απαντήσεις που θέλουν τα εργοστάσια. Νομίζω ότι όλο αυτό έχει αποδώσει καλά για μένα αλλά και για τους χορηγούς μου. Έχω κρατήσει τους ίδιους σπόνσορες για πάρα πολλά χρόνια, είμαι με την Monster περισσότερο καιρό από οποιονδήποτε άλλο αναβάτη."

Ο Crutchlow θεωρεί ότι αυτό οφείλεται στην προσωπικότητά του και ότι είναι πιο κοντά στον κόσμο, ο οποίος τους βλέπει σας ήρωες, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι. "Είμαστε απλώς καλοί στην δουλειά μας, Όπως όλοι οι άνθρωποι που είναι καλοί στην δουλειά τους." Εκεί αποδίδει και την καλή επαφή που έχει και με τον κόσμο που δεν εμπλέκεται στους αγώνες, καθώς δεν πιστεύει ότι ο ίδιος είναι κάτι ξεχωριστό. Δεν έχει αυτή την υπεροψία που χαρακτηρίζει άλλους αναβάτες επειδή βρίσκονται σε μια πλεονεκτική θέση. Όπως χαρακτηριστικά λέει "μπορεί κάποιοι να θεωρούν υπεροπτική και την δική μου συμπεριφορά, αλλά εγώ τα βράδια κοιμάμαι ήσυχος και ξέρω ότι ο κόσμος με γουστάρει γι' αυτό που είμαι."

Ως αναβάτης εξέλιξης κι όχι ως αγωνιζόμενος, ο Crutchlow έχει επαναπροσδιορίσει τις προτεραιότητές του στην ζωή. "Το βασικό μου μέλημα είναι να πάω την Willow (την κόρη του) στο σχολείο", δηλώνει. "Έχω ήδη σχεδιάσει με την Yamaha να μην κάνω δοκιμές όταν θα είναι η πρώτη της μέρα στο σχολείο. Είναι μεγάλο γεγονός για μένα και ειλικρινά πιστεύω πως αποσύρομαι από τους αγώνες την κατάλληλη στιγμή." Αυτό που δεν θα του λείψει, σύμφωνα με όσα λέει, είναι τα ταξίδια και η μικροπολιτική των αγώνων. Δηλώνει πως όλα αυτά τα χρόνια το διαχειρίστηκε με τον καλύτερο τρόπο, αλλά πλέον δεν μπορεί να ακολουθήσει όλα όσα συμβαίνουν μεταξύ των εργοστασίων, τους κανονισμούς κ.τ.λ.

Θα του λείψει όμως ο ανταγωνισμός και οι φίλοι του στα paddock, όπως ο Jack Miller και ο Sam Lowes. "Είμαστε κολλητοί φίλοι", όπως λέει. "Περνάω τα ηνία της σκληρής γλώσσας στον Jack και της δυσκολίας (του να οδηγεί τραυματισμένος) στον Sammy. Του είπα να σφίξει τα δόντια στο Portimao και το έκανε. Δεν μπορούσαμε να του ζητήσουμε κάτι παραπάνω. Ανυπομονώ να τους παρακολουθήσω στους αγώνες, αλλά θα μου λείπουν κάθε εβδομάδα που θα περνάει".

Δεν παρέλειψε, βέβαια, να πει πως θα του λείψουν και τα μέλη από όλες τις ομάδες που πέρασε (Tech3, Ducati, LCR), ενώ τώρα, μετά τις αναβολές και τις αλλαγές στο πρόγραμμα των δοκιμών, ο Crutchlow θα πρέπει να περιμένει μέχρι τον Μάρτιο για το Qatar, όπου θα κάνει το ντεμπούτο του ως αναβάτης δοκιμών της Yamaha. Υπάρχει επίσης και η πιθανότητα να συμμετάσχει σε κάποιους αγώνες ως wild card, αλλά ακόμη τίποτε δεν έχει επιβεβαιωθεί.

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες