Dani Pedrosa: Ένας MotoGP Legend!

Η μέγιστη τιμή για τον Ισπανό αναβάτη
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/11/2018

Λίγο πριν τον τελευταίο του αγώνα ως αναβάτης των MotoGP και της Repsol Honda Team (αφού θα συνεχίσει την πορεία του ως αναβάτης εξέλιξης για την εργοστασιακή ομάδα της ΚΤΜ), ο Dani Pedrosa μπήκε στο MotoGP Legends Hall of Fame στην Valencia.

Η ανακήρυξή του ως Θρύλος των MotoGP έγινε λίγο πριν τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, για τον τρεις φορές παγκόσμιο πρωταθλητή στα 125 το 2003 και στα 250 το 2004 και το 2005), ο οποίος είναι και ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες όλων των εποχών στην μεγάλη κατηγορία.
Ο βραχύσωμος Ισπανός ξεκίνησε την διεθνή αγωνιστική του καριέρα το 2001 στα 125GP, όπου σαν rookie ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο και τερμάτισε στο πρωτάθλημα όγδοος. Την επόμενη χρονιά ήρθαν και οι νίκες στο ενεργητικό του τερματίζοντας στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος, ενώ το 2003 κέρδισε τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο παίρνοντας πέντε νίκες εκείνη την σεζόν. Στο τέλος μάλιστα εκείνης της χρονιάς είχε σπάσει και τους δύο αστραγάλους του σε μία πτώση, αλλά παρόλα αυτά μεταπήδησε το 2004 στα 250, όπου πήρε κι εκεί τον τίτλο στην πρώτη του χρονιά στην κατηγορία! Έγινε τότε και ο νεότερος αναβάτης που πήρε νίκη στα 250 (18 ετών και 202 ημερών), αλλά και ο νεότερος πρωταθλητής της κατηγορίας όντας 19 ετών και 18 ημερών όταν τελείωσε το πρωτάθλημα.


Το 2006, ο Pedrosa πέρασε στην μεγάλη κατηγορία και χρειάστηκε μόλις τέσσερις αγώνες για να φτάσει στην πρώτη του νίκη στην Shanghai, ενώ με τους τερματισμούς τους στο βάθρο και την δεύτερη νίκη που πήρε στο Donington, χρίστηκε ως ένας από τους πιο πετυχημένους αναβάτες της κατηγορίας, τερματίζοντας και στην πέμπτη θέση του πρωταθλήματος. Την επόμενη χρονιά αναδείχθηκε δεύτερος πίσω από τον Casey Stoner, ενώ ήταν μέσα στην πρώτη τριάδα στο πρωτάθλημα του 2008, παρά το γεγονός ότι είχε σπάσει το χέρι του στις δοκιμές πριν την έναρξη της σεζόν, αλλά και το ότι είχε μείνει εκτός από δύο αγώνες λόγω τραυματισμών.
Οι τραυματισμοί γενικότερα ήταν κάτι που ταλαιπώρησε αρκετά τον Pedrosa όλα αυτά τα χρόνια, αλλά πάντοτε ήταν μέσα στους διεκδικητές του τίτλου, με αποκορύφωμα το 2012 που έχασε το πρωτάθλημα για λίγο έχοντας πάρει και τις περισσότερες νίκες του μέσα σε μια χρονιά. Το 2017 ήταν μια σημαδιακή χρονιά για τον Dani, καθώς σημείωσε την 300η συμμετοχή του στο παγκόσμιο πρωτάθλημα (στον αγώνα της πατρίδας του στη Jerez), ενώ έγινε και ο πρώτος αναβάτης στην ιστορία που έχει κερδίσει τουλάχιστον έναν αγώνα σε κάθε σεζόν, για 16 συνεχόμενα έτη! Η απόσυρσή του από τους αγώνες φέτος, τον βρίσκει ως τον τρίτο αναβάτη με τα περισσότερα βάθρα, πίσω από τους Valentino Rossi και Giacomo Agostini.
Ο Πρόεδρος της FIM, Vito Ippolito, τόνισε στην ομιλία του κατά την βράβευση του Pedrosa, ότι αποτελεί ένα παράδειγμα προς όλους τους αναβάτες και ιδιαίτερα τους νεότερους, για τον τρόπο που έτρεχε και που κέρδιζε, με κύριο χαρακτηριστικό του πόσο "καθαρός" αναβάτης ήταν. Ο Carmelo Ezpeleta, CEO της Dorna Sports, μίλησε για τα ανάμικτα συναισθήματά του, καθώς ήταν ευτυχής για την συμμετοχή του Pedrosa στο Hall of Fame, αλλά το γεγονός ότι ένας αναβάτης με τόση προϊστορία πίσω του φτάνει στο σημείο να αποσυρθεί του προκάλεσε ιδιαίτερη θλίψη.


Ο Pedrosa ήταν εμφανώς συγκινημένος, καθώς όπως είπε ο ίδιος, σε αυτό το ορόσημο της ζωής του εξακολουθεί να δέχεται την υποστήριξη του κόσμου, των διοργανωτών, αλλά και των αντιπάλων που αντιμετώπισε όλα αυτά τα χρόνια. Στην ερώτηση για το ποια στιγμή είναι αυτή που ξεχωρίζει στην πολυετή καριέρα του, ο Dani απάντησε ότι ήταν η κατάκτηση του πρώτου του πρωταθλήματος, το οποίο εκπλήρωνε ένα όνειρο ζωής. Πλέον, ο Pedrosa βάζει το όνομά του στην μακρά λίστα των Θρύλων των MotoGP μαζί με τους Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington και τον αείμνηστο Nicky Hayden.

Ετικέτες

MotoGP Phillip Island Sprint: Νίκη Marc Marquez από Pole με μάχη Martin μέχρι πτώσεως

Μας έδωσαν φοβερό θέαμα – Κρίμα που έληξε με πτώση
Μας έδωσαν φοβερό θέαμα – Κρίμα που έληξε με πτώση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/10/2026

Με τον καιρό να απειλεί πως ο αγώνας θα γίνει βρόχινος η εκκίνηση προετοιμάστηκε για μία προτελευταία φορά στην πίστα αυτή. Ο Martin έκανε ότι καλύτερο μπορούσε και κατευθείαν πέρασε πίσω από τον Marc Marquez αποφεύγοντας τον Alex που θα μπορούσε να λειτουργεί ως η πύλη που θα εμπόδιζε την μάχη που μόλις θα βλέπαμε.

Ο Alex Marquez έχει δείξει πως αν μπορεί να περάσει τον Marc θα το κάνει χωρίς να τον ενδιαφέρουν οι βαθμοί, βέβαια αυτό δεν σημαίνει πως θα το κάνει ακόμη και όταν κρίνεται το πρωτάθλημα, όμως έτσι και αλλιώς σήμερα δεν είχε τον ρυθμό για κάτι περισσότερο, ώστε να φανεί αν υπάρχει δίλλημα.

Με τον Martin πίσω από τον Marc Marquez και με ξεκάθαρα καλύτερο ρυθμό, όπως ο ίδιος ο Marc είπε αργότερα, η μάχη που θα βλέπαμε ήταν φανταστική.

Για το μεγαλύτερο μέρος των 13 γύρων οι δυο τους άλλαζαν θέσεις συνεχώς με τεράστιο ρίσκο για πτώση. Ο Martin προσπάθησε πολύ για το block pass όσο ο Marquez έκλεινε την πόρτα ανοίγοντας γραμμή στις εξόδους και παίρνοντας όλη την απόσταση στα φρένα, δυσκολεύοντας την κατάσταση και ο Martin ήξερε πως να βουτήξει από την εσωτερική του προσπαθώντας έπειτα να μην ανοίξει πολύ. Δεν το κατάφερε όλες τις φορές, κινδυνεύοντας μάλιστα με πτώση τουλάχιστον μία, όπου γλίστρησε σηκώνοντας πόδι για να κρατηθεί στην μοτοσυκλέτα.

Το άλλο μισό του διδύμου της Aprilia είχε την αντίθετη εμπειρία, με τον Marco Bezzecchi να υποχωρεί στην 12η θέση στην εκκίνηση, εγκλωβισμένος νωρίς ανάμεσα στους συναδέλφους του της Trackhouse.

Η πρώτη μάχη ήταν μεταξύ του Alex Marquez και του Zarco, αν και ο αναβάτης της Gresini ξεκαθάρισε την κατάσταση στον 2ο γύρο και αμέσως έκανε κίνηση στον Martin, διεκδικώντας τη δεύτερη θέση στη στροφή 10. Η κατάταξη ανακατεύτηκε ξανά στην αρχή του 3ου γύρου, όταν ο Martin εκμεταλλεύτηκε το slipstream για να περάσει ξανά τον συμπατριώτη του στην πρώτη στροφή, ενώ ο Pedro Acosta έριξε περαιτέρω τον Zarco από την 4η θέση.

Η θεαματική μάχη των δύο ξεκίνησε πραγματικά στον 3ο γύρο, όταν ο Martin έκανε την πρώτη κίνηση επιτιθέμενος στον Marc Marquez στη Κ10 και το δίδυμο άρχισε να χτίζει ένα πλεονέκτημα πάνω από ένα δευτερόλεπτο, ενώ ο Acosta πίεζε τον Alex πίσω τους. Ο Zarco κρατιόταν στην πρώτη πεντάδα μέχρι που εγκατέλειψε με τεχνικό πρόβλημα στον 4ο γύρο, παραδίδοντας τη θέση στον Jack Miller. Ο αγαπημένος των Αυστραλών είχε πλέον πίσω του τον Di Giannantonio και τον Bezzecchi που ανέκαμπτε, με τους Brad Binder, Diogo Moreira και Raul Fernandez να βρίσκονται επίσης στην πρώτη δεκάδα – και τον Ai Ogura ακριβώς πίσω.

Ο Marc Marquez εκμεταλλεύτηκε για λίγο ένα λάθος του Martin στην Κ4 για να ανακτήσει το προβάδισμα στον 5ο γύρο, με τις εναλλαγές να συνεχίζονται στις στροφές 1 και 2, μέχρι που ο Marquez επέστρεψε ξανά μπροστά. Οι πολλές εναλλαγές βοήθησαν επίσης τον Alex Marquez να κλείσει τη διαφορά από τους πρωτοπόρους στους επόμενους γύρους, αφήνοντας πίσω το επόμενο γκρουπ που τώρα οδηγούσε ο Di Giannantonio, ένα δευτερόλεπτο πίσω.

Μετά την εξαιρετική εκκίνηση, ο Acosta δυσκολευόταν να συγκρατήσει τους Ιταλούς που ανέκαμπταν, με τους Di Giannantonio και Bezzecchi να μπαίνουν σύντομα στην πρώτη εξάδα. Ο Binder είχε τον έλεγχο του επόμενου γκρουπ, κυκλοφορώντας μερικά δευτερόλεπτα πίσω από τον Bezzecchi.

Το προβάδισμα συνέχισε να αλλάζει χέρια, μέχρι που στον 8ο γύρο ο Martin επιτέθηκε ξανά στη στροφή 1, αλλά ο Marquez κράτησε πιο κλειστή γραμμή στη στροφή 2 για να διατηρήσει τον έλεγχο του αγώνα.

Στο τέλος της μάχης ο Martin σημείωσε πτώση μόνος του, σε ένα από τα πιο γρήγορα σημεία με 200+ χιλιόμετρα και μεταφέρθηκε με φορείο για εξετάσεις.

Είναι κρίμα που η μεγάλη αυτή μάχη έληξε με πτώση, η οποία μπορεί να αποδειχθεί και καθοριστική για τον τίτλο! 

Ο Martin έχει διαγνωστεί με κάταγμα στον καρπό που σημαίνει πως χάνει και τον αγώνα της Κυριακής!

Ο Di Giannantonio κληρονόμησε την τελευταία θέση του βάθρου, αλλά αυτή διεκδικήθηκε από τον Bezzecchi, ο οποίος είχε ξαναμπεί στη μάχη του βάθρου, αν και ο Acosta ήθελε επίσης να έχει λόγο στους τέσσερις εναπομείναντες γύρους. Η πρόοδος του Ogura φάνηκε να σταματά στην 6η θέση, καθώς κυκλοφορούσε πάνω από τρία δευτερόλεπτα πίσω από τον Acosta, και ο Ιάπωνας αναβάτης επικεντρώθηκε στην άμυνα από τους Binder και Miller. Εν τω μεταξύ, ο teammate Fernandez εγκατέλειψε τέσσερις γύρους πριν το τέλος, αφήνοντας τον αναπληρωματικό αναβάτη Iker Lecuona σε θέση βαθμολόγησης.

Αν και ο Marc και ο Alex δεν βρέθηκαν ποτέ σε απόσταση μεγαλύτερη από μισό δευτερόλεπτο μεταξύ τους, ο αναβάτης της Gresini δεν ήταν αρκετά κοντά για να επιτεθεί με σιγουριά, γεγονός που επέτρεψε στους Di Giannantonio και Bezzecchi να ξαναμπούν στη διεκδίκηση στους τελευταίους γύρους. Ένα δευτερόλεπτο χώριζε την τετράδα καθώς έμπαιναν στον τελευταίο γύρο, αλλά η σειρά παρέμεινε η ίδια μέχρι την καρό σημαία, με τον Marc να εξασφαλίζει τη νίκη με διαφορά τριών δεκάτων του δευτερολέπτου από τον Alex. Ο Di Giannantonio διεκδίκησε την τελευταία θέση του βάθρου με τέσσερα δέκατα διαφορά από τον Bezzecchi, ενώ ο Acosta υποχώρησε σε μια μοναχική 5η θέση στους τελευταίους γύρους. Ο Ogura τερμάτισε επίσης μοναχικά στην 6η θέση, αποκρούοντας τους Binder και Miller προς το τέλος, αν και ο Ιάπωνας αναβάτης τέθηκε σύντομα υπό έρευνα λόγω της πίεσης των ελαστικών. Ο τελευταίος διαθέσιμος βαθμός πήγε στον Moreira, με τον rookie να στερεί την ευκαιρία από τον Lecuona στον τελευταίο γύρο.

Η νίκη του Marquez του δίνει ένα αρκετά γενναιόδωρο προβάδισμα 10 βαθμών στο παγκόσμιο πρωτάθλημα έναντι του Martin, ενώ ο Bezzecchi παραμένει τρίτος, 50 βαθμούς πίσω από τον πρωτοπόρο. Ο Acosta και ο Ogura ανταλλάσσουν θέσεις στην πρώτη 5άδα, αν και πλέον και οι δύο αναβάτες ισοβαθμούν.

Αποτελέσματα:

Θέση

No.

Αναβάτης

Μοτοσυκλέτα

Χρόνος/Διαφορά

1

93

Marc Marquez

Ducati

19:09.411

2

73

Alex Marquez

Ducati

0.323

3

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

0.590

4

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

1.074

5

37

Pedro Acosta

KTM

3.689

6

79

Ai Ogura

Aprilia

6.146

7

33

Brad Binder

KTM

7.433

8

43

Jack Miller

Yamaha

7.782

9

11

Diogo Moreira

Honda

10.722

10

27

Iker Lecuona

Ducati

10.773

11

20

Fabio Quartararo

Yamaha

11.215

12

23

Enea Bastianini

KTM

11.437

13

42

Alex Rins

Yamaha

11.568

14

21

Franco Morbidelli

Ducati

18.277

15

47

Augusto Fernandez

Yamaha

37.945

Μη Καταταχθέντες (Not Classified)

No.

Αναβάτης

Μοτοσυκλέτα

Χρόνος

25

Raul Fernandez

Aprilia

11:56.034

89

Jorge Martin

Aprilia

10:21.587

12

Maverick Viñales

KTM

09:02.913

5

Johann Zarco

Honda

04:31.308

63

Francesco Bagnaia

Ducati

03:12.178