Δοκιμές MotoGP: Το "ταμείο" της Jerez

Πού βρίσκονται οι ομάδες
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/11/2019

Πριν από λίγες μέρες ολοκληρώθηκαν οι τελευταίας δοκιμές των MotoGP για την χρονιά που διανύουμε. Οι εργοστασιακοί αναβάτες, οι δορυφορικοί αναβάτες και οι test riders των εργοστασίων, θα ανέβουν ξανά πάνω στις σέλες των MotoGP τον Φεβρουάριο του 2020 στην πίστα της Sepang κι αφού οι μηχανολόγοι των ομάδων θα έχουν δουλέψει εντατικά πάνω στα πρωτότυπα της νέας σεζόν.

Οι δύο δοκιμές που έγιναν φέτος, στην Valencia αμέσως μετά τον τελευταίο αγώνα και στην συνέχεια στην Jerez, ήταν το απαραίτητο "εργαλείο" προκειμένου να συγκεντρωθούν δεδομένα και στοιχεία πάνω στα οποία θα δουλέψουν οι μηχανικοί. Καταλαβαίνετε λοιπόν, πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος τους και πόσο νευραλγικής σημασίας είναι και η παραμικρή πληροφορία που μεταφέρουν οι αναβάτες, καθώς αποτελούν τον βασικό παράγοντα που θα διαμορφώσουν τα πρωτότυπα του 2020, αλλά και πόσο ενδιαφέρον έχει το να κάνουμε μια… σούμα για το πού βρίσκονται οι ομάδες εν όψει της χειμερινής διακοπής.

Ξεκινώντας από την ομάδα και το εργοστάσιο που σάρωσε ό,τι τίτλο υπήρχε την σεζόν που πέρασε –μιλάμε φυσικά για την Honda…- τα δεδομένα που είδαμε σε αυτές τις δύο δοκιμές δεν μας έκαναν πολύ σοφότερους. Ο Marquez εξακολουθεί να είναι ο μοναδικός αναβάτης που μπορεί να οδηγήσει το RC213V στο όριο, αν και πολλές φορές πληρώνει κι αυτός το κόστος μιας τόσο δύσκολης μοτοσυκλέτας, όπως μπορεί να μας διαβεβαιώσει μετά και το δεύτερο χειρουργείο του στον ώμο, το οποίο εξελίχθηκε επιτυχώς πριν από λίγη ώρα. Οι υπόλοιποι αναβάτες της Honda (συμπεριλαμβανομένου και του αδερφού του Alex που θα ξεκινήσει την rookie χρονιά του στην ίδια, εργοστασιακή ομάδα με τον Marc) είναι απλά… απογοητευτικοί. Αυτό, όπως είπαμε δεν είναι κάτι που δεν το ξέραμε. Τώρα όμως ξέρουμε και ποια είναι η οπτική των ανθρώπων του HRC, καθώς οι δηλώσεις του Takeo Yokohama (μηχανολόγος του HRC) δίνουν ακριβώς το στίγμα για το 2020. Ο Yokohama λοιπόν είπε πως το 2019 πήραν την απόφαση να αυξήσουν την δύναμη και την ταχύτητα της μοτοσυκλέτας για να κερδίζει έδαφος όσο είναι όρθια.

Στα φρένα, στις κλίσεις και σε όλες τις άλλες καταστάσεις, είπε ότι έχουν τον Marc που διαχειρίζεται με τον καλύτερο τρόπο όλα αυτά… Συνέχισε μάλιστα λέγοντας πως δεν είναι στο DNA της Honda να φτιάχνει "εύκολες" MotoGP μοτοσυκλέτες, χωρίς όμως να ασπάζεται τελείως την άποψη ότι μια πιο φιλική μοτοσυκλέτα δεν μπορεί να φέρει νίκες. Εκεί πέταξε και την "μπηχτή" για τον Crutchlow, o οποίος είχε ζητήσει μια πιο εύκολη μοτοσυκλέτα, με τον Yokohama να απαντά ότι θα μπορούσαν να του φτιάξουν μία, αλλά δεν ήταν σίγουρο ότι θα τον έκανε πιο γρήγορο. Του είπε επίσης ότι πάνω σε ένα Honda MotoGP θα πρέπει να παλεύει με την μοτοσυκλέτα, αφού γι' αυτό πληρώνεται… Παρ' όλα αυτά, οι κατευθύνσεις τους για το 2020 είναι να βελτιώσουν ακόμη περισσότερο την αποδοτικότητα της καύσης του κινητήρα και να μειώσουν τις τριβές. Ταυτόχρονα όμως θέλουν να ομαλοποιήσουν και λίγο τη δύναμη, χωρίς όμως να θυσιάσουν τα απόλυτα νούμερα ισχύος. Μέχρι στιγμής πάντως, από τα αποτελέσματα των πρώτων δοκιμών, δεν έχει φανεί να αποδίδει η προσπάθεια, εξαιρουμένης πάντα της… εξαίρεσης του Marquez.

Ούτε όμως από το στρατόπεδο της Yamaha έρχονται θεαματικές μεταβολές. Μπορεί οι μηχανικοί της να έφεραν βαρέως τις ταπεινωτικές ήττες στις ευθείες, αλλά και μετά τις δοκιμές της Jerez ο καινούργιος κινητήρας δεν έφερε την πολυαναμενόμενη ανταγωνιστικότητα που ζητούσαν οι αναβάτες της. Τόσο ο Vinales όσο και ο Rossi υπολείπονταν τουλάχιστον 10km/h τελικής από τις Ducati και τις Honda, με τον Γιατρό να δηλώνει ότι το χάσμα με τους υπόλοιπους είναι ακόμη μεγάλο. Ο Vinales βέβαια, παρά τα θέματα με την τελική, κατάφερε να γράψει τον ταχύτερο χρόνο του διημέρου στην Jerez, αλλά το πρόβλημα είναι κάτι που πρέπει να λυθεί. "Οι χρόνοι είναι καλοί, η αίσθηση είναι καλή, αλλά αν δεν ξεκινάμε πρώτοι θα έχουμε πρόβλημα", δήλωσε χαρακτηριστικά ο Maverick. Με αυτές τις δηλώσεις ήταν απόλυτα σύμφωνος και ο Rossi ο οποίος δεν κατάφερε κάτι καλύτερο από τα να βρεθεί στο τέλος της πρώτης δεκάδας των χρόνων.

Ο Quartararo από την άλλη, ο οποίος έχει κι αυτός στην διάθεσή του μια πλήρως εργοστασιακή Μ1, τα είπε όλα μέσα σε ελάχιστες λέξεις: "Το έχουμε"! Κι αυτός όμως παραδέχτηκε ότι δεν νιώθει το ίδιο άνετα όσο με τον προηγούμενο κινητήρα, αλλά οι χρόνοι του ήταν άκρως ανταγωνιστικοί μέσα στην πρώτη πεντάδα.

Από την πλευρά της Suzuki τα νέα είναι πιο αισιόδοξα καθώς ο Mir έδωσε το οκ για τον νέο κινητήρα, αν και δεν ήταν απόλυτα σίγουρος για το αν υπάρχει όντως διαφορά στην τελική ταχύτητα. Τις βελτιώσεις που είχε διαπιστώσει στην Valencia τις επιβεβαίωσε και στην Jerez, ενώ τα πολύ καλά αποτελέσματα του team mate του, Alex Rins, είναι ακόμη μια απόδειξη ότι το Suzuki του 2020 βρίσκεται στον σωστό δρόμο.

Στην φιλοσοφία του "χρειαζόμαστε κι άλλα" κινείται και ο Dovizioso με την Ducati, με το νέο πλαίσιο να αποτελεί ένα θετικό βήμα εξέλιξης, αλλά σύμφωνα με τον Ιταλό χρειάζεται ακόμη αρκετή δουλειά για να φτάσει την συμπεριφορά των αντιπάλων τους στις στροφές. Όπως είπε ο Dovi, "υπάρχουν αρκετά θετικά, αλλά και μερικά αρνητικά στοιχεία", κάνοντας τους μηχανικούς της Ducati να προετοιμάζονται για έναν δύσκολο χειμώνα. Όπως τόνισε ο Dovizioso, χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη συλλογή και ανάλυση δεδομένων για να γίνει ένα πραγματικά μεγάλο βήμα εξέλιξης για του χρόνου.

Για τα δεδομένα της ΚΤΜ μπορείτε να διαβάσετε μια εκτενή ανάλυση εδώ, όπως και για το ότι οι επόμενες δοκιμές τη νέα χρονιά στην Μαλαισία είναι το Α και το Ω για την ομάδα των Αυστριακών, μιας και τα δεδομένα συλλέγονται ουσιαστικά μόνο από τον Espargaro με τους άλλους τρεις αναβάτες να βρίσκονται στο στάδιο της… εκπαίδευσης.

 

MotoGP: Από 2 έως 2184 ημέρες – Είναι όλοι τους ήρωες

Όλοι αγαπάνε ένα comeback - Ο Nick Harris θυμάται τις πιο εντυπωσιακές επιστροφές στην ιστορία του MotoGP
MotoGP Comebacks
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

9/10/2025

Από τον Mike Hailwood ως τον Marc Márquez, η ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας είναι γεμάτη με αναβάτες που αρνήθηκαν να τα παρατήσουν. Άλλοι χρειάστηκαν λίγες μέρες. Άλλοι, όπως ο Márquez, πάνω από έξι χρόνια. Όλοι όμως απέδειξαν πως η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται στο γκάζι, αλλά στο κουράγιο

Μπορεί να διαρκέσει δυο μέρες. Μπορεί να κρατήσει πάνω από μια δεκαετία. Όμως όλοι αγαπάμε ένα ηρωικό comeback, όσο μακρύ κι αν είναι. Από τον Mike Hailwood, τον Barry Sheene και τον Mick Doohan, μέχρι τον Jorge Lorenzo και τον σημερινό “βασιλιά των comeback” Marc Márquez, όλοι τους κέρδισαν επάξια μια θέση στις καρδιές μας.

Mike Hailwood – Η επιστροφή του θρύλου

Όταν η Honda αποχώρησε από τους αγώνες Grand Prix στο τέλος του 1967, πλήρωσε τον Hailwood, τετράκις παγκόσμιο πρωταθλητή, για να μην αγωνιστεί με άλλη εργοστασιακή ομάδα. Εκείνος στράφηκε στη Formula 1, ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο και μάλιστα βραβεύτηκε με το George Medal όταν έσωσε τον Clay Regazzoni από φλεγόμενο μονοθέσιο στο Kyalami.
Όμως το μικρόβιο των δύο τροχών δεν έσβησε ποτέ. Το 1978, στα 38 του χρόνια, επέστρεψε στο Isle of Man TT με Ducati και φυσικά… νίκησε. Το επανέλαβε και το 1979, πριν αποσυρθεί οριστικά. Τραγικά, δύο χρόνια αργότερα, σκοτώθηκε σε τροχαίο μαζί με την 9χρονη κόρη του Michelle.

MotoGP Comebacks

Barry Sheene – Ο ήρωας με το τσιγάρο στο χέρι

Ήταν 1975 όταν η κάμερα της Thames Television κατέγραφε τον Barry Sheene να πετάγεται στον αέρα με 250 km/h στη Daytona. Το φρικτό ατύχημα τον έκανε εθνικό ήρωα, σπασμένος μηρός, σπασμένο χέρι, καμένα γόνατα, αλλά ο Barry προσπαθούσε να λύσει το κράνος του μόνος του, ενώ περιέγραφε τις κακώσεις του χαμογελώντας στην κάμερα, ζητώντας ένα τσιγάρο.
Μόλις επτά εβδομάδες αργότερα, επέστρεψε στους αγώνες στο Cadwell Park και σε τέσσερις μήνες κέρδισε το πρώτο του Grand Prix στο Assen. Ακολούθησαν δύο παγκόσμιοι τίτλοι και 18 νίκες. Ακόμα και μετά το τρομακτικό ατύχημα στο Silverstone το 1982, ο Sheene γύρισε πίσω επτά μήνες αργότερα για να συνεχίσει να αγωνίζεται.

MotoGP Comebacks

Mick Doohan – Από τη διάσωση στο μεγαλείο

Το 1992, ο Mick Doohan βρισκόταν ένα βήμα πριν από τον πρώτο του τίτλο, όταν ένα ατύχημα στο Assen του κόστισε σοβαρό τραυματισμό στο πόδι. Το νοσοκομείο δεν αντέδρασε σωστά, και όταν απειλήθηκε ακρωτηριασμός, ο θρυλικός Dr. Costa τον ”απήγαγε” για να τον μεταφέρει στην κλινική του στην Ιταλία.
Ο Doohan επέστρεψε επτά εβδομάδες αργότερα, σχεδόν ανίκανος να περπατήσει, αλλά αποφασισμένος να μην αφήσει τον Wayne Rainey να του πάρει τον τίτλο. Έχασε εκείνο το πρωτάθλημα για μόλις τέσσερις βαθμούς, αλλά έναν χρόνο μετά ξανακέρδισε, και στη συνέχεια κατέκτησε πέντε συνεχόμενα παγκόσμια πρωταθλήματα.

MotoGP Comebacks

Jorge Lorenzo – Ο άνθρωπος των δύο ημερών

Το 2013, ο Lorenzo έσπασε την κλείδα του σε πτώση στις ελεύθερες δοκιμές του Assen. Όλοι υπέθεσαν πως η σεζόν του τελείωσε. Όμως δύο μέρες μετά, γύρισε στην πίστα με δέκα βίδες και μια πλάκα τιτανίου και τερμάτισε πέμπτος μέσα σε αφόρητο πόνο. Δύο εβδομάδες αργότερα έπεσε ξανά και ξανατραυματίστηκε, αλλά δεν εγκατέλειψε ποτέ. Μέσα σε ενάμιση χρόνο, το 2015, έγινε τριπλός παγκόσμιος πρωταθλητής MotoGP.

MotoGP Comebacks

Marc Márquez – Ο βασιλιάς των comebacks

Κανείς δεν έχει γράψει ιστορία όπως ο Marc Márquez. Μετά τον τραυματισμό του το 2020, πέρασε πέντε μεγάλες επεμβάσεις, 108 πτώσεις, και 2184 μέρες μέχρι να ξανασηκώσει το τρόπαιο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή στο Motegi το 2025.
Περισσότερα από 1000 μέρες χωρίς νίκη, μια ατελείωτη διαδρομή αποκατάστασης και ψυχικής αντοχής — και τελικά, μια από τις πιο συγκλονιστικές επιστροφές στην ιστορία του αθλητισμού.

MotoGP Comebacks

Δεν έχει σημασία ο χρόνος, οι τραυματισμοί ή οι συνθήκες.
Όλοι αυτοί οι αναβάτες αλλά και πολλοί ακόμη, απέδειξαν ότι το θάρρος, η επιμονή και η ψυχή είναι τα πραγματικά χαρακτηριστικά ενός πρωταθλητή.
Και για αυτό είναι όλοι τους ήρωες.