Φοράς λίγα στην μοτοσυκλέτα αποζημιώνεσαι και λιγότερο. Η πρακτική των ασφαλιστικών στην Γερμανία.

Μειώνουν τις αποζημιώσεις για ελαφρά εξοπλισμένους αναβάτες
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/9/2021

Στην Ελλάδα της σαγιονάρας και του τυφλόνους που θα σχολιάσει πως το να μιλά κανείς για καλοκαιρινά μπουφάν και γάντια είναι μέρος απώτερου σχεδίου με στόχο την τσέπη του και όχι την ασφάλειά του, η παρακάτω είδηση θα ακουστεί σίγουρα σαν θεωρία συνομωσίας: Οι ασφαλιστικές εταιρείες στην Γερμανία χρησιμοποιούν ως μοχλό πίεσης για να μειώσουν τις αποζημιώσεις που δίνουν στα θύματα τροχαίων, το κατά πόσο φορούσαν πλήρη εξοπλισμό αναβάτη. Ο νόμος στην Γερμανία δεν έχει αλλάξει, μονάχα η μη χρήση κράνους διώκεται από τον νόμο και δεν υπάρχει πρόστιμο αν οδηγείς χωρίς προστατευτικό μπουφάν. Ο μη σωστά εξοπλισμένος αναβάτης υπάρχει και στην Γερμανία όπως υπάρχει και παντού, αλλά δεν αποτελεί τον βασικό κορμό του μοτοσυκλετισμού, όπως συμβαίνει εδώ σε εμάς.

Σύμφωνα με το βερολινέζικο German Insurance Association (GDV), τον σύνδεσμο που εκπροσωπεί 460 ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, η αποζημίωση ενός θύματος θα μπορούσε να μειωθεί σημαντικά για συγκεκριμένους τύπους κακώσεων καθώς το να μην φορά επαρκή εξοπλισμό ασφαλείας φανερώνει αμέλεια για την δική του ασφάλεια, πράγμα που μπορεί να επιφέρει αντίστοιχες μειώσεις.

Οι αποφάσεις του GDV προφανώς και βάζουν μπροστά το συμφέρον των ασφαλιστικών εταιρειών, έχουν ήδη εφαρμοστεί σε διάφορες περιπτώσεις και φυσικά δεν επηρεάζουν στο παραμικρό το εθνικό σύστημα υγείας της Γερμανίας (GKV-Spitzenverband) που προφανώς και καλύπτει τα έξοδα νοσηλείας. Οι αποφάσεις του GDV έχουν να κάνουν μόνο με την αποζημίωση που καλείται να δώσει η ασφαλιστική εταιρεία του θύτη, στο θύμα. Σύμφωνα με τον γερμανικό νόμο το εθνικό σύστημα υγείας μπορεί να ζητήσει τα έξοδα νοσηλείας, περίθαλψης κτλ μόνο στην περίπτωση που έχει διαπραχθεί έγκλημα ή σκόπιμη πρόκληση αυτοτραυματισμού, όχι στην περίπτωση δηλαδή που κάποιος κατέληξε τραυματισμένος στο νοσοκομείο γιατί χτυπήθηκε από αυτοκίνητο ενώ οδηγούσε αμέριμνος την μοτοσυκλέτα του, φορώντας μόνο το κράνος από εξοπλισμό αναβάτη.

Οι ασφαλιστικές εταιρείες στην Γερμανία μπορεί λοιπόν να προσπαθήσουν να μειώσουν το κόστος με βάση τον προστατευτικό εξοπλισμό που φορούσε ο αναβάτης την ώρα του ατυχήματος, χωρίς αυτό να αποτελεί πανάκεια για τον τρόπο λειτουργείας τους, αλλά έχει ήδη συμβεί και αποτελεί μάλιστα και οδηγία του GDV προς το μέλη του, οπότε και θα συμβαίνει περισσότερο στο μέλλον. Οι Γερμανοί δεν χρειάζονται βέβαια και ιδιαίτερα μαθήματα για να οδηγούν με πλήρη εξοπλισμό ασφαλείας, αυτό είναι κάτι που πρωτίστως συμβαίνει στην Ελλάδα, και είναι ένα καλό σημείο προβληματισμού για το πόσο μακριά είμαστε σε αυτό το θέμα. Άλλωστε το πρώτο σχόλιο που περιμένουμε είναι πως αυτά είναι λογικά πράγματα για την Γερμανία αλλά δεν μπορείς να γυρνάς με μπουφάν το καλοκαίρι στους 40 βαθμούς, αγνοώντας πόση υγρασία και ζέστη μπορεί να έχει το Μόναχο (για παράδειγμα). Έχουμε καταρρίψει πολλές φορές τον ισχυρισμό πως η ζέστη θέλει γυμνό δέρμα με επιχειρήματα, αλλά κυρίως με το παράδειγμά μας. Ίσα – ίσα που η προστασία από τον ήλιο με διάτρητο μπουφάν και αντίστοιχα γάντια, κάνει την οδήγηση στον καύσωνα ευκολότερη από το εκτεθειμένο δέρμα που αναπτύσσει πολλαπλάσια θερμοκρασία… Προφανώς ούτε λόγος για τον χειμώνα. Εμείς θα θέλαμε να δούμε τους αναβάτες να εξοπλίζονται από μόνοι τους με κατάλληλο ρουχισμό και τις ασφαλιστικές να μην κοιτούν νέους τρόπους περιορισμού των αποζημιώσεων.

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.