Η Aprilia ακύρωσε το συμβόλαιο με την RNF Racing για το 2024!

Τα πράγματα σκουραίνουν για την CryptoDATA - Ο Fernandez θα λάβει μέρος στο τεστ
RNF Racing
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

28/11/2023

Μετά από την ανακοίνωση της Dorna για την αποπομπή της CryptoDATA RNF Racing από το Πρωτάθλημα του 2024 και από την αντικατάσταση της με μια νέα ιδιωτική ομάδα που θα αγωνίζεται με μοτοσυκλέτες Aprilia και τους Miguel Oliveira και Raul Fernandez, και αφού η ρουμάνικη εταιρεία απάντησε οργισμένα πως θα προσφύγει στα δικαστήρια, ήρθε η Aprilia να δηλώσει με τη σειρά της στο μέρος του οργανωτή των MotoGP, ακυρώνοντας το συμβόλαιο που είχε με την RNF.

Η Aprilia Racing ακύρωσε το συμβόλαιό της με την ομάδα RNF το βράδυ της Δευτέρας 27/11. Η ομάδα CryptoDATA RNF λειτούργησε φέτος με προϋπολογισμό 11,6 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ οι πληροφορίες αναφέρουν πως η RNF Racing Limited έχει μεγάλα χρέη απέναντι στους συνεργάτες της. Θυμίζουμε πως το 40% της RNF κατέχει ο πρόσφατα αποπεμφθείς διευθυντής της ομάδας Razlan Razali, και το 60% ο Ovidiu Toma της CryptoDATA.

Μπορεί ακόμα η επίσημη ανακοίνωση της Dorna να κάνει λόγο για εξέταση προτάσεων για τη νέα ομάδα, όμως οι πληροφορίες αναφέρουν πως η ομάδα έχει ήδη επιλεγεί και είναι η Trackhouse Racing του 42χρονου Αμερικανού επιχειρηματία Justin Marks, εταιρεία που δραστηριοποιείται στους αγώνες NASCAR.

Όσον αφορά στο πρώτο τεστ της σεζόν του 2024, όπως μαθαίνουμε το τρέχων προσωπικό της RNF δεν θα δώσει το παρών στη Valencia την Τρίτη, επειδή εξακολουθεί να έχει συμβόλαιο με την RNF.

Την Τρίτη, όπως μαθαίνουμε για την ώρα μόνο ο Raul Fernandez θα κάνει δοκιμές για τη δορυφορική ομάδα της Aprilia -o Oliveira φαίνεται να ταλαιπωρείται ακόμα από τον πρόσφατο τραυματισμό του-, με τον Ισπανό να οδηγεί για πρώτη φορά δύο RS-GP23, όπως τις χρησιμοποιούσαν πέρυσι οι Aleix Espargaró και Maverick Viñales. Από την πλευρά του, ο Miguel Oliveira παλεύει για μια Aprilia RS-GP24 για την επόμενη σεζόν, με τον πατέρα του, Paulo Oliveira, να διαπραγματεύεται αυτό το θέμα με τους Ιταλούς το Σαββατοκύριακο. Το αίτημα του Oliveira υποστηρίζει τόσο ο Aleix Espargaro της εργοστασιακής ομάδας, όσο και ο Paolo Bonora, Race Manager της Aprilia Racing, καθώς τα στοιχεία τηλεμετρίας τεσσάρων πανομοιότυπων μοτοσυκλετών θα εξελίξουν την RS-GP ταχύτερα. Όμως παράλληλα, η χρήση μοτοσυκλετών του 2024 από τη νέα ομάδα θα φέρει επιπρόσθετα έξοδα στον ιδιοκτήτη της, κι έτσι το θέμα είναι διαπραγματεύσιμο και σε αυτό το επίπεδο.

Στο τεστ της Valencia θα λάβει μέρος και ο δοκιμαστής του Noale, Lorenzo Savadori, που αναμένεται να οδηγήσει μια RS-GP με νέο πλαίσιο από ανθρακονήματα, κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού διαλείμματος, για 2 ώρες. Εκτός από αυτές τις δύο ώρες, ο Ιταλός δεν θα βρίσκεται στη σέλα, καθώς η μόνη μοτοσυκλέτα της δορυφορικής Aprilia στην πίστα θα είναι αυτή του Raúl Fernández.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.