Moto2 2020: O Tetsuta Nagashima με KTM

Ομόσταβλος του Jorge Martin
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

15/11/2019

Βρισκόμαστε ένα βήμα πριν την λήξη του πρωταθλήματος και οι τελευταίες θέσεις είναι ώρα να συμπληρωθούν. Χθες, ήρθε η τέταρτη σημαντικότερη -σύμφωνα με τον ίδιο- στιγμή της επαγγελματικής ζωής του Jorge Lorenzo με την ανακοίνωση της παραίτησής του από το εν ενεργεία συμβόλαιο με την Honda και της αποχώρησής του από την ενεργό δράση. Αυτό έφερε μία κενή καρέκλα στα MotoGP που ήδη σφάζονται για το ποιος θα την κάνει δική του. Αντίστοιχα και στις υπόλοιπες κατηγορίες οι τελευταίες θέσεις συμπληρώνονται σιγά - σιγά. Σήμερα, η KTM ανακοίνωσε τη νέα συμφωνία που έκλεισε με τον 27χρονο Ιάπωνα, Tetsuta Nagashima, ο οποίος από του χρόνου θα είναι teammate του Jorge Martin στην Red Bull KTM Ajo Moto2. Όλα αυτά είναι αλληλένδετα βέβαια, γιατί ξεκίνησαν με την παραίτηση του Zarco από το συμβόλαιο του. Αυτό έφερε μία κενή θέση στα MotoGP που καλύφθηκε από τον αναβάτη της Moto2,  Iker Lecuona, που είχε ήδη ανανεώσει το συμβόλαιό του για το 2020. Με την σειρά, εκείνη η θέση καλύπτεται τώρα...

Ο 27χρονος Nagashima μετρά ήδη τέσσερα χρόνια εμπειρίας στη μεσαία κατηγορία, ενώ φέτος γιόρτασε την πρώτη του pole position στον αγώνα της Αυστρίας. Στη φετινή σεζόν έχει αποδείξει ότι ο ρυθμός του είναι ανταγωνιστικός και θα αποτελέσει “δυνατό χαρτί” για την ομάδα της KTM στη Moto2 την επόμενη χρονιά.

Το 2019 για την ΚΤΜ ήταν μια αρκετά περιπετειώδης χρονιά στα MotoGP γενικότερα, με την καταστροφική πορεία του Zarco, την αποχώρησή της απ’ τα Moto2 ως κατασκευστής πλαισίων, ενώ παράλληλα επενδύει περισσότερο στη Moto3 βάζοντας στο παιχνίδι και την Husqvarna.

Η KTM ακολουθεί πίστα τη δική της φιλοσοφία σχετικά με τους αναβάτες της, καθώς επενδύει στη συνεργασία τους που ξεκινά απ' τη Moto3 και φτάνει μέχρι και τα MotoGP, όπως έγινε με τον Binder. Για αυτό το λόγο, ο Ιάπωνας αναβάτης είναι παράλληλα και η πιο πρόσφατη προσθήκη στη νεοσύστατη KTM GP Academy που εξυπηρετεί ακριβώς αυτόν τον σκοπό. Είναι μια ακαδημία, που “ακονίζει” το ταλέντο των αναβατών της, οι οποίοι προέρχονται από το Northern Talent Cup, το Red Bull MotoGP Rookies Cup, ενώ η δράση της επεκτείνεται και στους αναβάτες των Moto3 και Moto2.

“Είμαι πολύ ενθουσιασμένος με αυτό το νέο κεφάλαιο της καριέρας μου. Κατάφερα να βελτιωθώ αρκετά φέτος, ιδίως μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα που ήμουν κοντά στους πέντε πρώτους στα Qualifying, όμως αντιμετώπισα μερικά μικροπροβλήματα με αποτέλεσμα να μένω εκτός του βάθρου.” Ο Nagashima συνέχισε λέγοντας: “Τώρα πηγαίνω σε μια από τις καλύτερες ομάδες με τις καλύτερες οργανωτικές δομές στο paddock. Γνωρίζω τον Aki από το 2016 και έμαθα πάρα πολλά όταν ήμουν στην ακαδημαϊκή του ομάδα. Οι αναβάτες της Moto2 βρίσκονται πολύ κοντά στο επίπεδο ικανοτήτων τους με το κενό να μεταξύ τους να είναι πολύ μικρό και οι διαφορές πολύ μεγάλες φτάνοντας τις πέντε με έξι θέσεις. Έτσι μπορεί να γίνει πολύ δύσκολο το να βελτιωθείς ατομικά αλλά με την κατάλληλη ομάδα είναι πολύ πιθανό να κάνεις αυτό το βήμα.”  Έκλεισε τις δηλώσεις του λέγοντας πως έχει ήδη πολλά κίνητρα για να προσπαθήσει όσο καλύτερα μπορεί την ερχόμενη σεζόν.

Εξαιρετικά σημαντικές ήταν και οι δηλώσεις του Διευθυντή του αγωνιστικού τμήματος της ΚΤΜ,  Pit Beirer, εκδηλώνοντας το ενδιαφέρον του για τον Ιάπωνα αναβάτη. Με τη μεταγραφή του Binder στη MotoGP o Nagashima, λόγω της “θητείας” του στην ακαδημία του Ajo ήταν ένας απ’ τους αναβάτες που κέντρισε περισσότερο το ενδιαφέρον του Beirer.

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.