MotoGP – Αλλαγές στο σύστημα κανονισμών των ελαστικών

Ποινές χρόνου αρχικά στους παραβάτες, ενώ αργότερα θα ενταχθεί και η ποινή του αποκλεισμού
MotoGP
Από το

motomag

27/7/2023

Μετά την καταγγελία που έγινε πέρυσι στη Jerez πως κάποιοι κλέβουν τους κανονισμούς των ελαστικών η επιτροπή αποφάσισε πως από το Βρετανικό Grand Prix θα υπάρξει νέο σύστημα παρακολούθησης της πίεσης των ελαστικών για την μεγάλη κατηγορία.

Είχατε διαβάσει στο ΜΟΤΟ πως στη Jerez το 2022 ένας μηχανικός ομάδας του MotoGP ο οποίος θέλησε να κρατήσει την ανωνυμία του, έδωσε στον δημοσιογράφο Mat Oxley την πληροφορία πως οι μοτοσυκλέτες των Pecco Bangaia, Alex Rins, Jorge Martin και Andrea Dovizioso είχαν “παράνομες” πιέσεις στα ελαστικά. Το όριο που έχει θέσει η Michelin στις ομάδες και έχει συμφωνηθεί να τηρείται απ’ όλους για τις πιέσεις είναι τα 1,9bar για το εμπρός ελαστικό και τα 1,7bar για το πίσω. Το συγκεκριμένο όριο για την μικρότερη επιτρεπτή πίεση λειτουργίας έχει τεθεί από την Michelin και έχει συμφωνηθεί από της ομάδες, την Dorna, την FIM και την IRTA για λόγους ασφαλείας, διότι η χρήση υπερβολικά χαμηλών πιέσεων μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή των ελαστικών.

MotoGP

Μετά από το εν λόγω συμβάν οι ομάδες, η Michelin, η Dorna, η FIM και η IRTA, έκατσαν στο τραπέζι ώστε να υπάρξουν αλλαγές για να αποφευχθούν τυχόν νέες παρανομίες. Οι ομάδες μέχρι πρότινος χρησιμοποιούσαν τους δικούς τους αισθητήρες από διαφορετικούς προμηθευτές για να ελέγχουν τις πιέσεις των ελαστικών ενώ μετά από την εν λόγω κουβέντα συμφώνησαν να μοιράζονται ελεύθερα τα πλήρη δεδομένα των ελαστικών μετά από κάθε αγώνα προκειμένου να υπάρξει ένα σύστημα το οποίο θα είναι κοινό για όλους. Τα δεδομένα που συλλέχθηκαν το υπόλοιπο της αγωνιστικής χρονιάς του 2022 καθώς και από τους μέχρι τώρα αγώνες οδήγησαν στην δημιουργία ενός νέου κοινού συστήματος παρακολούθησης πίεσης ελαστικών το οποίο θα εφαρμοστεί από το Βρετανικό Grand Prix στις 4 – 6 Αυγούστου. Το εν λόγω σύστημα θα εφαρμοστεί τόσο στον αγώνα Sprint Race του Σαββάτου όσο και στον κυρίως αγώνα της Κυριακής. Αν υπάρξουν παρανομίες τότε θα υπάρξουν οι εξής ποινές οι οποίες θα δίνονται μετά τον αγώνα.

Οι ποινές έχουν ως εξής:

1ο παράπτωμα: Προειδοποίηση

2η παράβαση: Χρονική ποινή 3 δευτερολέπτων

3η παράβαση: ποινή χρόνου 6 δευτερολέπτων

4η παράβαση: ποινή 12 δευτερολέπτων

Μόλις οι ομάδες εξοικειωθούν με το νέο σύστημα, θα εφαρμοστεί η τυπική ποινή για τις τεχνικές παραβάσεις που είναι ο αποκλεισμός. Μέχρι να συμβεί αυτό οι ομάδες θα έχουν να αντιμετωπίσουν τις πιο πάνω ποινές.

MotoGP
Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.