MotoGP Αυστρία: Dovizioso εμπρός σε επεισοδιακό αγώνα με κόκκινη σημαία γεμάτο δράμα!

Τύχη βουνό για Yamaha παρά την ατυχία Morbidelli
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/8/2020

Η εικόνα δύο κουβαριών από τροχούς, αλουμίνιο και carbon να περνούν χιλιοστά από τον Vinales και τον Rossi θα μας συντροφεύει για καιρό. Έτσι απλά, με μερικά χιλιοστά διαφορά και η Yamaha θα είχε δύο αναβάτες τραυματισμένους, και στην περίπτωση του Rossi θα ήταν και σοβαρά τα πράγματα. Η μοτοσυκλέτα του ήταν καλυμμένη με λάδια από την μοτοσυκλέτα του Morbidelli που πέρασε ιπτάμενη με την μορφή μπάλας, μπροστά από την ζελατίνα του!

Φυσικά μετά την σύγκρουση βγήκε μέσα σε ’30 δευτερόλεπτα η κόκκινη σημαία και ο αγώνας διακόπηκε για να καθαριστεί η πίστα, με τις θέσεις να καθορίζονται από τον 8ο γύρο και για 20 γύρους μετά την δεύτερη εκκίνηση.

Ο Rossi δεν μπορεί να πιστέψει ότι γλίτωσε...

Τι είχε συμβεί;

Στις πιο πίσω θέσεις ο Zarco προσπαθεί στην ευθεία να προσπεράσει τον Morbidelli από την εσωτερική πλευρά, τον περνά οριακά ενώ ανοίγεται δεξιά αρκετά και χωρίς ο Morbidelli να καταφέρει να τον αποφύγει όσο κι εκείνος ανοίγει γραμμή, ο εμπρός τροχός της Petronas χτυπά τον πίσω της δορυφορικής Ducati και ρίχνει τον Zarco κάτω όσο η Avintia είναι όρθια και ταξιδεύει! Ο Morbidelli κουτρουβαλά στην πίστα το ίδιο και η μοτοσυκλέτα του που έχει γίνει μία άμορφη μπάλα. Μπροστά τους η κλειστή δεξιά στροφή που όλοι φρενάρουν δυνατά και στρίβουν με πολύ λιγότερα από εκείνα που είχαν πριν. Η Avintia χτυπά στον προστατευτικό φράκτη και εκτοξεύεται σε δύο κομμάτια. Μαζί με την Petronas του Morbidelli περνούν τις Yamaha μία ιδέα και μισή χωρίς να τις χτυπήσουν, αλλά αρκετά για να θορυβήσουν τους πάντες και να κάνουν τον Rossi ακόμη πιο προληπτικό, μιας κι έχει δηλώσει επανειλημμένα πως κάτι τέτοια τον έχουν οδηγήσει να ακολουθεί ολόκληρη ιεροτελεστία πριν ξεκινήσει τον αγώνα…

Ο αγώνας τώρα, δεν θα μπορούσε να ξεκινήσει καλύτερα πριν από όλα αυτά τα παραπάνω. Πολύ δυναμικός και με «σφιχτά» τα πράγματα στην πρώτη στροφή, όπως αναμέναμε από εχθές, με βάση τις δοκιμές κατάταξης.

Η KTM και ο Pol Espargaro ζούσαν την καλύτερη στιγμή τους, το όνειρό τους. Ήταν μπροστά έχοντας περάσει καθαρά και παλικαρίσια τις Ducati των Miller και Dovizioso. Ο Vinales έχανε θέση και από τις Suzuki, ο Rossi από την άλλη ήταν η καλύτερη Yamaha, ακριβώς όπως είναι κάθε φορά, ο Quartararo αντιμετώπισε πρόβλημα και έμεινε τελευταίος δείχνοντας πως θα εγκατέλειπε αν δεν έβγαινε η κόκκινη σημαία. Οι υπόλοιπες KTM ανέβαιναν κι αυτές θέσεις με τον Binder να είναι «εξαφανισμένος» στις δοκιμές αλλά να βελτιώνει την θέση του συνέχεια, μαζί του και ο Oliveira.

Ο Pol Espargaro έχοντας περάσει μπροστά, νικώντας και τον Miller και τον Dovizioso έδειχνε να ξεφεύγει σε ρυθμό, και εκείνη την στιγμή θα έβγαινε η κόκκινη σημαία.

Από μία ειρωνεία της τύχης, ο Zarco ήταν και πάλι η αιτία που ο Pol Espargaro θα έχανε, για την KTM το όνομα Zarco ανασύρθηκε τώρα από το τέλος του συρταριού, για να καεί το χαρτί που ήταν γραμμένο…

MotoGP Αυστρία: Κόκκινη σημαία στην Moto2 με άσχημη πτώση - Χωρίς σοβαρούς τραυματισμούς ευτυχώς!

Η επόμενη εκκίνηση είχε τις Suzuki να πετάγονται εμπρός με τον Pol να ξεκινά φανταστικά και τον Miller να ορμά για την πρώτη στροφή χωρίς να μπορεί να σταματήσει και να ανοίγει γραμμή. Τελικά ο Espargaro θα κατάφερνε να στρίψει πρώτος αλλά δεν θα έμενε για πολύ εκεί μπροστά. Συνήθως στις δεύτερες εκκινήσεις οι πίσω έχουν τώρα το κίνητρο και ο πρώτος αισθάνεται θιγμένος, πως πρέπει να ξανά προσπαθήσει για κάτι που είχε κερδίσει και η ψυχολογία είναι σημαντικότερη από τα άλογα. Στην περίπτωση του εύθραυστου Pol είναι διπλά σημαντική.

Μαζί και το γεγονός πως ο Miller είχε βάλει μαλακή γόμα και στην αρχή ήταν ταχύτερος, σε αντίθεση με τον Dovizioso που, όπως είπε και εχθές, η πίστα αυτή κερδίζεται κάνοντας υπομονή και κρατώντας λάστιχα. Και κάτι ξέρει από την στιγμή που κερδίζει συνέχεια στην Αυστρία! Όπως είπε αργότερα, εκμεταλλεύτηκε την δεύτερη εκκίνηση για μικρές αλλαγές και χαρακτήρισε λάθος απόφαση την επιλογή του Miller.

Σύντομα, ο Espargaro θα έχανε στην μάχη με τις Ducati του Miller και του Dovizioso και θα έπεφτε στα δόντια των Suzuki. Κι έπειτα κάνει το ίδιο λάθος με τον προηγούμενο αγώνα, αφήνει τα νεύρα του να τον κυριεύσουν. Ξεκινά τα οδηγικά λάθη, ανοίγει γραμμή και κλείνοντάς την βρίσκει εκεί τον Oliveira και πέφτουν. Σε επανάληψη όσων έγιναν με τον Zarco, έτσι για να κάνει τα πράγματα σύνθετα και δύσκολα, λες και δεν είναι ήδη αυτή την σεζόν και πρέπει να συζητάμε για άλλη μία βδομάδα ποιος έχει δίκιο σε αυτές τις περιπτώσεις…

Μπροστά ο Rins τρώει ένα προειδοποιητικό γλίστρημα από τον εμπρός τροχό της Suzuki, έχοντας προσπεράσει τον Miller που μόλις πριν τον είχε περάσει όμορφα και ωραία ο Dovizioso με καλύτερο ελαστικό και προσεκτική οδήγηση. Ο Rins πάει να τα βάλει με την Ducati και τότε η προειδοποίηση βγαίνει αληθινή και πέφτει!

Τίποτα δεν θα σταματήσει τον Dovizioso μετά από αυτό. Θα κερδίσει την ίδια στιγμή που έχει ανακοινώσει πως δεν θα αφήσει την Ducati να καθορίσει εκείνη το μέλλον! Πάνω που συμφωνούν πως χωρίζουν, η καλύτερη Ducati ήταν του Dovizioso…

Ο Mir κάνει επιθέσεις στον Miller και τελικά από ένα λάθος του Miller η Suzuki ανεβαίνει στην δεύτερη θέση του βάθρου, αν και ο Mier δεν θα σταματούσε τις επιθέσεις… Ο Binder κράτησε την 4η θέση και ο Rossi την 5η παρόλο που λίγο έλειψε πιο πριν να φάει μία μοτοσυκλέτα στο κεφάλι. Κυριολεκτικά!

Ο Vinales δεν μάθαμε τι έπαθε και έμεινε τελευταίος. Υπάρχει εκτίμηση πως ήταν ο συμπλέκτης από συζητήσεις στο box. Αναμένονται εξηγήσεις, ήταν ψυχολογικό ή κάτι άλλο, θα φανεί τις επόμενες ώρες. Ο Quartararo ήταν από τους ωφελημένους της κόκκινης σημαίας, και κατάφερε να λύσει το πρόβλημά του αλλά και να ανέβει από την 20η θέση στην δεύτερη εκκίνηση, πάνω στην 8η για να μην αφήσει έτσι την προπορεία του για το πρωτάθλημα να ψαλιδιστεί έντονα.

Μακάρι ο επόμενος αγώνας στην ίδια πίστα το επόμενο Σαββατοκύριακο να είναι εξίσου δυναμικός αλλά χωρίς πτώσεις και τραυματισμούς!

Ο Dovi μπορεί να κλείνει το μάτι στην Ducati χαμογελώντας με νόημα, ο Pol θα κάνει πολύ καιρό να ηρεμήσει, η Yamaha πρέπει να χαίρεται που οι αναβάτες της είναι σε καλή κατάσταση, από την στιγμή που ο Mobidelli περπάτησε για να βγει από την πίστα και όλοι μαζί γενικά, έχουν πολλά να σκεφτούν και να προετοιμάσουν για τον δεύτερο αγώνα στην ίδια πίστα!

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.