MotoGP Αυστρίας: Η Ducati σπάει δύο αρνητικά ρεκόρ και κυριαρχεί στην νέα πίστα!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/8/2016

Έπειτα από το σύντομο καλοκαιρινο διάλειμμα τα MotoGP επέστρεψαν για έναν αγώνα που επιτέλους ο καιρός δεν είχε τον πρώτο ρόλο. Για πρώτη φορά από το 1997, οι Αυστριακοί υποδέχτηκαν ξανά τον κορυφαίο αγώνα μοτοσυκλέτας σε μία πίστα με μεγάλη ιστορία καθώς δημιουργήθηκε το ’69. Την σημερινή της μορφή την απέκτησε το 1996 ωστόσο από το 2011 που πήρε την χορηγία της Red Bull, η πίστα αναβαθμίστηκε σε υποδομές και εγκατάσταση αναμετάδοσης, ώστε να μπορέσει να υποστηρίξει αγώνες όπως τα MotoGP.

Με μήκος 4,3 χιλιόμετρα και 10 στροφές, 3 αριστερές και 7 δεξιές, πρόκειται για μία πίστα με πολύ γρήγορο ρυθμό, ιδιαίτερα στην αρχή της, κάτι που ήταν δεδομένο ότι θα ευννοήσει την Ducati. Τα χρονομετρημένα το απέδειξαν καθώς  ο Iannone πήρε την πρώτη του pole position από το Mugelo το 2015 και ο Rossi έκανε σημαντική προσπάθεια να βρεθεί στην 2 θέση της εκκίνησης.

Η εκκίνηση άλλωστε ήταν επεισοδιακή, καθώς Marquez και Lorenzo είχαν την ίδα γραμμή με αποτέλεσμα ο Lorenzo να βρεθεί εκτός την στιγμή που πιο πίσω γινόντουσαν μάχες που οδήγησαν και σε τιμωρίες... Ωστώσο όλες οι προγνώσεις βγήκαν γρήγορα αληθινές, καθώς οι Ducati έδειξαν από την πρώτη στιγμή ότι η πίστα τους ανήκει και θα συνέχιζαν έτσι μέχρι το τέλος του αγώνα. Μπορεί οι ουσιαστικές μάχες να ήταν λίγες όμως ο αγώνας είχε πραγματικό ενδιαφέρον, τόσο γιατί η πίστα ήταν καινούρια και ο καιρός άψογος μετά από πολύ καιρό,  αλλά και γιατί μπορούσες να διακρίνεις διαφορές μοτοσυκλετών και οδηγικού στυλ. Οι Yamaha ακολουθούσαν τις Ducati εξαιτίας της ακρίβειας που διατηρούσαν στις στροφές με τον Rossi να κάνει ένα λάθος στους αρχικούς γύρους όταν βασίστηκε υπερβολικά σε αυτό το χαρακτηριστικό, αφήνοντας τον Marquez να περάσει για λίγο εμπρός, χωρίς να μπορέσει να διατηρίσει το προβάδισμα. Άλλωστε οι Honda τα είχαν βρει δύσκολα όλο το Σαββατοκύριακο καθώς σημείωσαν πτώσεις ενώ κατά την διάρκεια του FP3 η πτώση του Marquez είχε ως συνέπεια να βγει ο αριστερός του ώμος...

Ο αγώνας στους πρώτους γύρους έδειχνε τον Lorenzo να παλεύει με τον Iannone αλλά ήταν πρόσκαιρο μέχρι να βρει ο Ιταλός το σωστό πάτημα στα φρένα σε κάθε στροφή και όχι μόνο στις πρώτες. Του πήρε λίγο περισσότερο από όσο περίμενε και ο ίδιος, και έτσι μέχρι να το κάνει ο Dovizioso είχε περάσει και τον Lorenzo και τον ίδιο. οδηγώντας τον αγώνα για πολλούς γύρους, με τον Iannone να γυρνά στον τροχό του. Η θέα των δυο Ducati να ανταγωνίζονται μπροστά με τον Iannone σε απόσταση αναπνοής από τον Dovizioso, δεν γινόταν να μην οδηγήσει σε μία μικρή ανατριχίλα για την περίπτωση που ο δεύτερος κάνει κάποιο λάθος, παρόλο που δεν του άξιζε μια τέτοια υποψία. Δεν του άξιζε γιατί οδηγούσε χωρίς υπερβολές αυτή τη φορά, χωρίς άσκοπες επιθέσεις και στους τελευταίους γύρους ξεκαθάρισε ότι θα περάσει μπροστά και ότι απλά ψάχνει τον καλύτερο τρόπο. Υπήρχαν σκέψεις, που πριν τον αγώνα τις υποστήριξε και ο ίδιος ο Iannone με τον τρόπο του, ότι εξαιτίας τους γρήγορου ρυθμού της πίστας, η Ducati μπορεί να αντιμετωπίσει πρόβλημα αυτονομίας, παρόλο που τα ηλεκτρονικά της συνέχεια κάνουν υπολογισμούς και είναι έτοιμα να κόψουν ελάχιστα από την ιπποδύναμη σε όφελος της αυτονομίας.

Ο αγώνας έδειξε ότι το θέμα είναι μεγαλύτερο στις συζητήσεις από την πραγματικότητα, καθώς στο τέλος οι δύο Ducati ήταν με διαφορά εμπρός από τις Yamaha δημιουργώντας ξεχωριστές οντότητες στην πίστα. Μπροστά οι δύο Ducati, πίσω οι Yamaha και με διαφορά μεγαλύτερη από 6,5 δευτερόλεπτα ο Marquez με τον Viniales την στιγμή που στην μέση του αγώνα αυτοί οι έξη ήταν ένα γκρουπ μόνοι τους.

Περνώντας ο Iannone εμπρός άνοιξε την διαφορά με τον Dovizioso αρκετά γρήγορα και στον τελευταίο γύρο μονάχα από δικό του λάθος θα έχανε την νίκη, την πρώτη του νίκη στα MotoGP  στις τελευταίες ευκαιρίες που έχει με την Ducati. Με τις δύο πρώτες θέσεις στο βάθρο, η Ducati θα πρέπει τώρα να συγχωρέσει τον Iannone για την προηγούμενη χαμένη ευκαιρία! Στην ομάδα λοιπόν δεν έχασαν στιγμή να πανηγυρίζουν καθώς έσπασαν δύο μεγάλα αρνητικά σερί: Από το 2007 είχαν να πάρουν διπλή νίκη και από το 2010 την πρώτη θέση του βάθρου! Iannone και  Dovizioso οδήγησαν υπέροχα και ανέδειξαν τα καλά στοιχεία των Ducati, στην νέα πίστα του πρωταθλήματος. Πριν από τον αγώνα η KTM, δικαιωματικά, έκανε την είσοδο της στην πίστα παρουσιάζοντας τα πρωτοποριακά αγωνιστικά της που θα δούμε από την νέα σεζόν, ενώ για να γιορτάσουν την είσοδό τους στα MotoGP, οι Αυστριακοί υπεύθυνοι της πίστας είχαν οργανώσει πολλά παράλληλα event θέλοντας να προσελκύσουν όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο.

Η πρωτοκαθεδρια των Ducati στον αγώνα σημαίνει επίσης ότι η τελικη βαθμολογία του πρωταθλήματος δεν άλλαξε σημαντικά, με τον Marquez να χάνει μόλις πέντε βαθμούς και να προηγείται με 181 από τον Lorenzo που έχει 138 και τον Rossi στην τρίτη θέση με 124 πόντους.

Επόμενος αγώντας στην Τσεχία, σε μία πίστα που πέρασε πολλά μέχρι να εξασφαλίσει την συνέχιση του συμβολαίου της, μέχρι που εξασφάλισε την υποστήριξη της HJC. Στις 21 Αυγούστου λοιπόν τα MotoGP ταξιδεύουν στο Brno σε μία πίστα που είναι φτιαγμένη μέσα σε ένα φυσικό «μπολ» και έτσι οι θεατές έχουν άριστη θέα από κάθε σημείο!

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες