MotoGP Δοκιμές Jerez: Ταχύτερος όλων ο M.Marquez - Ισχυρότερος κινητήρας για τη Yamaha

Πολύ καλός ο καιρός έκανε τη χάρη σε ομάδες και αναβάτες
MotoGP Jerez Test 2025
Από το

motomag

29/4/2025

Οι ιδανικές καιρικές συνθήκες μετά τον αγώνα της Jerez έδωσαν την ευκαιρία στις ομάδες του MotoGP να δοκιμάσουν πολλά πράγματα στις επίσημες δοκιμές στην ισπανική πίστα.

Ο Marc Marquez (Ducati Lenovo Team) σημείωσε τον ταχύτερο γύρο της ημέρας, στο δεύτερο απογευματινό session όντας ο μόνος αναβάτης με χρόνο κάτω από 1:36 (01:35.8760), ενώ ήταν ταχύτερος από όλους και στο πρώτο. Εστίασε κυρίως στη βελτίωση της αίσθησης του μπροστινού μέρους της μοτοσυκλέτας του, ενώ δοκίμασε ένα νέο αλλά και ένα παλιότερο ψαλίδι για την GP25. 

Από την άλλη ο Pecco Bagnaia εργάστηκε πάνω στην ισορροπία της Desmosedici που τον ταλαιπώρησε όλο το Σαββατοκύριακο σύμφωνα και με την επίσημη αναφορά της διοργάνωσης, ενώ στο τέλος δεν έμεινε ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα. Είναι πάντως χαρακτηριστικό ότι πέρασε πολλές ώρες χωρίς να γυρνάει στην πίστα, ίσως γιατί δεν μπορεί να καταλάβει τι είναι αυτό που του  φταίει με την ισορροπία της GP25.

Οι ανεξάρτητες ομάδες συμμετείχαν με λιγότερους αναβάτες. Ο Franco Morbidelli (Pertamina Enduro VR46 Racing Team) απουσίαζε λόγω πτώσης, ενώ ο ομόσταυλός του Fabio Di Giannantonio εργάστηκε κυρίως πάνω στη διαχείριση της πρόσφυσης του πίσω μέρους. Το ίδιο έκανε και ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος Alex Marquez (BK8 Gresini Racing MotoGP) και ο team mate του στην Gresini Fermin Aldeguer.

Η Yamaha παρουσίασε αναβάθμιση στον τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα, με τους Fabio Quartararo και Alex Rins να διαπιστώνουν βελτίωση και αυτό μόνο θετικό θα είναι για την εξέλιξη του πρωταθλήματος. Ο Rins ανέφερε αύξηση τριών χλμ./ώρα σε τελική ταχύτητα, ενώ πιο σκεπτικός φάνηκε ο Quartararo, ο οποίος δοκίμασε επίσης νέα σέλα προς βελτίωση της εργονομίας της μοτοσυκλέτας.

Ο Jack Miller (Prima Pramac Yamaha MotoGP) και ο δοκιμαστής Augusto Fernandez επίσης συμμετείχαν και επιβεβαίωσαν τα θετικά αποτελέσματα. Η Yamaha θα εισάγει τις αναβαθμίσεις κινητήρα στον επόμενο αγώνα στον επόμενο κιόλας γύρο στο Le Mans.

Η (Red Bull KTM Factory Racing) εργάστηκε πάνω στη γενικότερη ανταγωνιστικότητα της RC16. Ο Pedro Acosta είχε πτώση αλλά επέστρεψε γρήγορα στην πίστα. Ο Brad Binder, ήταν από τους πρώτους στην πιστά το πρωί αλλά έφυγε και νωρίς το απόγευμα χωρίς να καταφέρει να βελτιώσει τον χρόνο του, με καλύτερο το πρωινό 01:37.0550.

Στην Tech3, ο Maverick Viñales δοκίμασε διαφορετικά μοτίβα απόδοση ισχύος στην ΚΤΜ του και πέτυχε τον δεύτερο καλύτερο χρόνο της ημέρας με 01:36.2370 γυρνώντας παράλληλα σημαντικά πιο γρήγορα από όλους τους αναβάτες της KTM. Ο Enea Bastianini συνέχισε την γενική προσπάθεια προσαρμογής του στην RC16.

Ο Marco Bezzecchi (Aprilia Racing) δούλεψε στη σταθερότητα στο φρενάρισμα στο πρώτο σκέλος και ολοκλήρωσε 99 γύρους συνολικά. Χρησιμοποίησε νέο αεροδυναμικό πακέτο και άλλα εξαρτήματα με τα οποία σημείωσε πρόοδο με καλύτερο χρόνο στον δεύτερο session το 01:36.6150. Ο Lorenzo Savadori είχε τεχνικό πρόβλημα το απόγευμα και έμεινε στους 68 γύρους.

Στην Trackhouse Aprilia, ο Raul Fernandez έκανε αισθητή βελτίωση (8ος το απόγευμα) με 85 γύρους, ενώ ο rookie Ai Ogura έκανε 88 γύρους, δείχνοντας πρόοδο σε σχέση με το Σαββατοκύριακο συμπληρώνοντας με τρίτη Aprilia τις 11 πρώτες θέσεις στο απογευματινό session και καλύτερο χρόνο το 1:36.8610.

Η Honda εστίασε στη σταδιακή πρόοδο και δοκίμασε νέο ψαλίδι, χωρίς ωστόσο να σημειώσει σημαντικές βελτιώσεις στους χρόνους με τους Joan Mir και Luca Marini (Honda HRC Castrol) να συνεχίζουν μέχρι την καρό σημαία συλλέγοντας πολύτιμα δεδομένα. Ο Johann Zarco ξεχώρισε με ισχυρή παρουσία, 3ος το πρωί, 8ος το απόγευμα είχε ως καλύτερο χρόονο το 01:36.60. Ο Somkiat Chantra επανήλθε μετά από πτώση, ενώ ο Takaaki Nakagami που αντικατέστησε στις δοκιμές την wildcard συμμετοχή του Aleix Espargaro, εργάστηκε πάνω σε 3 μοτοσυκλέτες με διάφορες ρυθμίσεις και πληθώρα εξαρτημάτων οπού και σημείωσε πρόοδο στην διάρκεια 68 γύρων.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.