MotoGP: Οι αναβάτες μιλούν για τον Lorenzo! Zarco & Crutchlow μιλούν ο ένας για τον άλλο! Τοποθέτηση Rossi!

Δεν αμφισβητεί κανείς πως θα λείψει ένας μεγάλος οδηγός!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/11/2019

«Ο Lorenzo είναι ένας από τους πιο σημαντικούς αναβάτες της σύγχρονης εποχής των MotoGP» είπε ο Rossi. «Πιστεύω πως χάνουμε ένα σημαντικό κομμάτι του αθλήματος, είναι ένας μεγάλος πρωταθλητής και με έχει εντυπωσιάσει πολλές φορές με την ταχύτητά του, την αφοσίωση και την συγκέντρωσή του. Από την πρώτη στιγμή που ήρθε στα MotoGP ήταν πάντα ένας από τους πιο δυνατούς, από το 2008, πάνω από μία δεκαετία. Υπήρξαμε στην ίδια ομάδα πολύ καιρό, πολλά χρόνια μαζί, μοιραστήκαμε το ίδιο box, και θεωρώ πως για εμένα προσωπικά υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους αντιπάλους στην καριέρα μου. Μαζί, οι δυο μας, κάναμε μερικούς από τους κορυφαίους αγώνες που θυμάμαι στην καριέρα μου. Είναι μεγάλο κρίμα που φεύγει, αλλά είναι καλά στην υγεία του, είναι μία απόφαση που πήρε με σκέψη, οπότε του εύχομαι το καλύτερο για το μέλλον".

Ο Marquez δήλωσε πως ήταν απότομο, παρόλο που κατά την ανακοίνωσή του ο Lorenzo ανέφερε πως το έχει συζητήσει με την ομάδα καιρό τώρα. Ο Marquez λέει πως ήρθε απότομο σε αυτόν και στην ομάδα, πράγμα που μας πάει πίσω σε αυτό που γράφαμε εχθές για την αμηχανία που βιώσαμε στην παρουσίαση του HRC. Πριν αποσυρθεί, είπαμε πως ο Lorenzo ανέβηκε εκεί σαν να μην νιώθει μέρος της ομάδας, πράγμα που ήταν τελικά αλήθεια. Δεν ένιωθε μέρος, γιατί η απόφαση είχε ήδη παρθεί, δεν θα ήταν μαζί τους για πολύ. Ο Marquez όμως δεν ήξερε τίποτα: «Ήταν μία έκπληξη για εμένα και την ομάδα, δεν ξέραμε, ιδιαίτερα από την στιγμή που η δουλειά του κατά τους τελευταίους αγώνες ήταν με τον ίδιο ρυθμό που είχε πάντα, ασχέτως του αποτελέσματος. Πήγα να τον συγχαρώ προφανώς για όσα έχει καταφέρει στην καριέρα του, αλλά και για τον τρόπο που χειρίστηκε την αποχώρησή του. Είναι κάτι που έχει τεράστιο νόημα, γιατί ο Lorenzo είναι μεγάλος πρωταθλητής. Αισθάνθηκε πως δεν θα μπορούσε να είναι ανάμεσα στους πρώτους και αποφάσισε να σταματήσει, αυτό δείχνει τεράστια δύναμη χαρακτήρα, τόσο μέσα στην πίστα, όσο κι έξω. Είναι ένας πραγματικός πρωταθλητής, του δίνω τα συγχαρητήριά μου και του εύχομαι το καλύτερο για το μέλλον».

Ο Crutchlow είχε πολλά να πει, γιατί έχει υπάρξει και αναβάτης δορυφορικής ομάδας με εργοστασιακό τον Lorenzo και αναγνώρισε την ομοιότητα στην σχέση που έχει τώρα με τον Marquez! Τα λόγια του Crutchlow είναι σημαντικά: Ο Lorenzo ήταν για την Yamaha, ότι και ο Marquez είναι τώρα στην Honda! Ήταν άπιαστος, οδηγώντας με τρόπο που κανείς δεν μπορούσε να αποκρυπτογραφήσει για να κάνει το ίδιο με την ίδια μοτοσυκλέτα. Φαινόταν πως δεν φρενάρει οριακά και πολύ αργά και η τηλεμετρία έδειχνε το αντίθετο. Φαινόταν να στηρίζεται στον εμπρός τροχό και να τον φορτίζει και τελικά οδηγούσε με τον πίσω και αδιαφορούσε για τον εμπρός. Ήταν αδύνατο να αντιγράψεις αυτό που έκανε γιατί πολύ απλά ταίριαζε μόνο σε αυτόν. Ήταν εν συντομία τα λόγια του Crutchlow, πριν επεκταθεί στην θέση που άδειασε και στην οποία ο Zarco προωθεί τον εαυτό του, όπως ήταν αναμενόμενο. Ο Γάλλος δεν δίστασε να μιλήσει απευθείας για τον Crutchlow, λέγοντας πως ο ισχυρισμός πως του αναλογεί η θέση γιατί είναι περισσότερο χρόνο εκεί, δεν έχει νόημα, διότι αναλογικά πήρα κι εγώ μεγάλο ρίσκο φέτος, έθεσα την καριέρα μου σε κίνδυνο και μπορώ ακόμη και τώρα να κυνηγήσω τις κορυφαίες θέσεις. «Δεν σημαίνει πως θα είμαι στο ίδιο επίπεδο με τον Marc κατευθείαν, είναι ο δυνατότερος αναβάτης της Honda με διαφορά, αλλά από αυτά που μπορώ να δω, πιστεύω πως αν πιέσω θα καταφέρω να σταθώ κοντά του. Ελπίζω να έχω την ευκαιρία να είμαι εκεί…»

Προφανώς και ο Crutchlow δεν θα ήθελε να προσπεράσει τα παραπάνω, στόχευσε πως παρόλο που είναι ένας μεγάλος αναβάτης, φέτος παράτησε και την ομάδα του, ουσιαστικά φέρνοντας στο προσκήνιο το γεγονός πως ο Zarco μπορεί να σπάσει κάτω από υπερβολικά μεγάλη ψυχολογική πίεση. Από εκεί και πέρα αποστασιοποιήθηκε λέγοντας πως έχει συμβόλαιο και δεν ψάχνει για δουλειά. Μπορεί ο Zarco να έχει κάνει την διαφορά από την ημέρα που καβάλησε την Honda, με βάση τις επιδόσεις του πριν, αλλά μένει να δούμε παρακάτω γιατί η Honda είναι καλή στις πίστες αυτές και το ίδιο και εκείνος.

Ο Vinales τόνισε πως το να γίνεις πέντε φορές παγκόσμιος μόνο εύκολο δεν είναι, είναι τεράστιος αναβάτης με εξίσου τεράστιο ταλέντο. Σε κάθε αγώνα έδειχνε πως μπορεί να είναι πρώτος των πρώτων κι αν νιώθει πως τώρα είναι η στιγμή να φύγει τότε εκείνος ξέρει καλύτερα, ελπίζοντας για εκείνον ό,τι καλύτερο για το μέλλον.

Ο Rins τόνισε πως νιώθει περήφανος που κατάφερε να είναι στην ίδια πίστα και να αγωνιστεί απέναντι σε ένα από τα παιδικά του είδωλα. Ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του MotoGP και του αξίζουν θερμά συγχαρητήρια…

Ο Morbidelli δεν παρέλειψε να τονίσει πώς τον έκανε να νιώθει ο Lorenzo, το γεγονός πως είχε το δικό του στιλ οδήγησης αλλά και πως ξεχώριζε κι εκτός πίστας. Είναι κρίμα που φεύγει ένας από τους μεγαλύτερους αναβάτες της ιστορίας, αλλά αν εκείνος είναι εντάξει με την απόφασή του, τότε όλοι πρέπει να είναι ευχαριστημένοι…

Ο ίδιος ο Lorenzo έδωσε αρκετές συνεντεύξεις αμέσως μετά την ανακοίνωσή του πως σταματά τους αγώνες. Τα βασικά σημεία που επανέλαβε, ήταν πως η Honda ήταν μία δύσκολη μοτοσυκλέτα που ταίριαζε περισσότερο στον Marquez μιας και εκείνος ήταν ο βασικός αναβάτης κι έτσι έπρεπε να γίνει. Δεν βρήκε ποτέ αυτό που θα ήθελε στην σχέση του με την μοτοσυκλέτα και δεν θα ήθελε να συνεχίσει ποντάροντας σε κάτι που δεν μπορεί να εξασφαλίσει την κορυφή. Στα άμεσα σχέδια έχει μονάχα τον ύπνο, εδώ και πολλά χρόνια θα αφήσει τον εαυτό του να ξυπνήσει την ώρα που θέλει χωρίς ξυπνητήρι, είναι ένα από τα όνειρά του καθώς αγαπά τον ύπνο και μπορεί να συμπληρώσει πολλές ώρες…

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.